|
|
CD recensies
Oktober/November 2008
![]() |
|
Various:
“Mushroom Jazz Six - By Mark Farina” (Om Records) Genre(s):
Instrumental Hip-Hop/ Jazzy Hip-Hop/ Downtempo Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Deel
zes uit de gewaardeerde “Mushroom Jazz” reeks is wederom van een
waanzinnige kwaliteit. Dat Mark Farina, die eerder dit jaar nog een
housemix voor Fabric op CD liet vereeuwigen, zich ook op de betere
jazzy, soulful en funky hip-hop (vaak instrumentaal van karakter) richt
mag inmiddels als bekend verondersteld worden. Deze creatieveling trok
liefst drie en half jaar uit om met het vervolg van het geprezen deel
vijf te komen. De trackkeuze is andermaal fabuleus en datzelfde geldt
voor de opbouw van de mix. Dit soort muziek horen we veel te weinig en
wordt ten onrechte over het hoofd gezien. Met bekende labelgenoten als
Colossus en J. Boogie’s Dubtronic Science (iemand die ook al eens een
fabuleuze mix CD uitbracht die je binnen deze sound valt) op de
tracklist, is dit een waanzinnige, muzikale mix geworden die zowel
geschikt is voor op de achtergrond, maar ook erg goed op een grotere
installatie zal klinken! Hulde voor Mark Farina! Beoordeling:
8,5 |
![]() |
|
Liquid
Spirits: “Music” (Kindred Spirits) Genre(s):
Nu-Soul/ Broken Beats/ Fusion Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Tweede
langspeler van de Nederlandse nu-soul formatie Liquid Spirits – in
basis bestaande uit Manuel Hugas en Wiboud
Burkens. Na het verrassend sterke debuutalbum uit 2006 (eveneens
via Kindred Spirits uitgebracht) is het gezelschap terug met een zo
mogelijk nog beter vervolg. De Liquid Spirits sound is verder verfijnd
en kan zich nu zonder twijfel meten met de groten binnen de zogenaamde
nu-soul/broken beats/fusion sector, denk aan 4hero, Bugz In The Attic en
Mark de Clive-Lowe. Op het album horen we gasten van naam als Phonte (MC
van Little Brother), living legend Leon Ware (produceerde Marvin Gaye)
en Melodee (van La Melodia). Het levert in alle gevallen prachtige
soulful resultaten op. Vooral het vol overgave gezongen “Closing Time
(Duet)” en de soulful
hip-hop van “If You Don’t Love Me” (met Phonte) zijn erg sterk.
Dit album, dat een kleine 55 minuten aan muziek bevat, zal voorlopig nog
meer uit de playlist van uw recensent verdwijnen! Kijk op www.liquid-spirits.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8,5
|
![]() |
|
Sabrina
Starke: “Yellow Brick Road” (Star-K Records) Genre(s):
Nu-Soul Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Sabrina
Starke is een fast rising star uit Rotterdam. Haar moderne soulsounds –
aangevuld met funk en jazz invloeden – op “Yellow Brick Road” zijn
een streling voor het oor en gaan deze getalenteerde zangeres zonder
twijfel (internationaal) succes brengen. Haar stem heeft wat weg van grote
namen als Lauryn Hill (The Fugees), Joss Stone en Neneh Cherry. Begeleid
door schitterende backing vocals kan Sabrina Starke op haar debuutalbum
weinig fout doen. Het album is geproduceerd door Beat Royalty uit Los
Angeles, die een fantastische job heeft gedaan. Alle twaalf tracks op
“Yellow Brick Road” zijn sterk, met “It’s Time”, “Electric
Blue” en het Al Green achtige “You Are My Love” als mijn
persoonlijke favorieten. De eerste single van het album, “Do For Love”
genaamd, zou weleens een hele grote hit kunnen gaan worden! Is Sabrina
Starke een toekomstige Blue Note artieste? Die geruchten doen namelijk al
een tijdje de ronde. Afgezien daarvan is dit een essentieel album voor
liefhebbers van kwalitatief hoogstaande soulmuziek. Beoordeling:
8,5 |
![]() |
|
The
Dining Rooms: “Other Ink” (Schema) Genre(s):
Nu-Jazz/ Latin-Jazz/ House/ Breakbeats Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Naar
aanleiding van het prima album “Ink” (2007) van het duo The Dining
Rooms (Stefano Ghittoni en Cesare Malfatti), verschenen sinds afgelopen
jaar een drietal ijzersterke singles met onder andere remix werk door
uiteenlopende namen. Dat Schema zich niet meer puur op de moderne jazz en
latin-jazz richt wordt op dit remix album nog eens extra benadrukt. Het
bronmateriaal van “Ink” gaat onder andere op verbluffende wijze door
de mixers van namen als Christian Prommer en Skwerl. Genoemde namen
vertalen respectievelijk “Fatale” en “Thank You?” naar de
dansvloer. Met overig, niet eerder verschenen remixen en vers materiaal is
“Other Ink” een traktatie voor de avontuurlijke dance- en moderne jazz
liefhebber. Overige
remixers zijn onder andere The Cinematic Orchestra, The Invisible Session,
S-Tone Inc. en The Juju Orchestra. Enige opmerking: grote afwezige
op “Other Ink” is de heerlijke remix van Quarion voor “Free To Grow”.
Ga die alsnog scoren is mijn advies (te vinden op “Ink EP2”). Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Mr.
Scruff: “Ninja Tuna” (Ninja Tune) Genre(s):
Abstract Hip-Hop/ Breakbeats/ Jazz/ Funk/ Soul/ House/ Experimental Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Andy
Cathy aka Mr. Scruff behoort al jarenlang tot het vaste meubilair van
het altijd boeiende Ninja Tune label – het instituut voor
experimentele elektronische muziek. Mr. Scruff – hip-hop
experimentalist pur sang – heeft op zijn nieuwste langspeler “Ninja
Tuna” (latin) jazz, funk en soulinvloeden toegevoegd aan zijn
geprezen, abstracte sound. Met gasten als Alice Russell, Quantic, Roots
Manuva (Big Dada), Danny Breaks en Pete Simpson (bekend van zijn door
Domu geproduceerde album op Papa Records) aan zijn muzikale zijde, heeft
Mr. Scruff andermaal een prima album afgeleverd, dat muzikaal gezien
indruk maakt en meer vaste patronen biedt. Heerlijk zijn vooral de
soepel rollende beats (op diverse tempo’s) tijdens het aanstekelijke
“Whiplash”, de prachtige Fender Rhodes klanken tijdens “Give Up To
Get” en het zomerse, Zuid-Amerikaanse hoogtepunt “Stockport Carnival”.
Ook de producties met respectievelijk Quantic en female soulvoice
Andreya Triana zijn de moeite. Mr. Scruff’s geluid blijft onnavolgbaar
en dat is nou net waar liefhebbers van Ninja Tune en gelieerde labels
van houden. Vergelijk “Ninja Tuna” bijvoorbeeld eens met het elf
jaar oude debuut “Mr. Scruff” (nog altijd de moeite waard) en je
begrijpt direct waar we op doelen. Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Squarepusher:
“Just A Souvenir” (Warp Records) Genre(s):
Elektronica/ IDM/ Experimental/ Jazz-Fusion Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Tom
Jenkinson oftewel Squarepusher is één van de bekendste en
tegelijkertijd één van de meest anonieme artiesten uit de omvangrijke
Warp stal – denk aan collega’s als Aphex Twin, Plaid, Boards Of
Canada en Autechre. Het mooie van het Warp label is dat alle genoemde
elektronica producers/ formaties – stuk voor stuk pioniers – een
compleet verschillend muzikaal geluid uitdragen. Squarepusher valt onder
de categorie sampleknutselaars met een grote muzikale bagage. Zijn
schitterende geluidscollages, sterke (en waanzinnig snelle)
basgitaarspel en vernuftige ritmes mag je zijn ‘trademark sound’
noemen. Dit eigenzinnige geluid – kort door de bocht een mengelmoes
van elektronica/ IDM, (uptempo) breakbeats en allerhande ‘live’
elementen (voornamelijk refererend naar de jazz fusion) – is al jaren
een beproefd recept, wat hem al vele lovende recensies en vele fans
opleverde. Zijn vorige werkstuk – “Hello Everything” uit 2006 –
was/is waanzinnig en op diezelfde muzikale koers vaart Tom Jenkinson op
zijn nieuwe plaat “Just A Souvenir” verder. Muzikaal en creatief als
altijd weet Squarepusher wederom een uiterst pakkend en aantrekkelijk
album af te leveren. Verschil met de genoemde voorganger is dat er zo nu
en dan scheurende gitaarklanken voorbij komen – oftewel rock
invloeden. De hemelse akkoordenreeksen zijn gelukkig gebleven. De jazzy
improvisaties en tokkelende basgitaren ook – Jenkinson staat te boek
als een virtuoos op de basgitaar. “Just A Souvenir” telt veertien
uiteenlopende tracks, waarbij Jenkinson zoals altijd een gezonde balans
weet te vinden tussen rustieke tracks en ultra-energieke, tamelijk
nerveus klinkende elektronica. Echter, de muziek van Squarepusher gaat
nooit ‘over the top’ en dat komt door de indrukwekkende muzikale
omlijsting van de producties. Dat is wat mij betreft een enorme
prestatie. Gefreakt klinkt zijn muziek zo nu en dan wel overigens.
Track’s #9 en #10, respectievelijk “Tensor In Green” en “The
Glass Road”, laten je precies horen waarom. Op het album kan ik geen
enkele uitglijder ontdekken, alle tracks zijn razend knap in elkaar
gedraaid en maar moeilijk met de pen te beschrijven. Squarepusher’s
eigenzinnige geluid moet je gewoon zelf horen, ontdekken en beleven. Van
dit soort albums kan ik persoonlijk erg enthousiast worden en
vermoedelijk vele elektronica/ IDM liefhebbers met mij. Echter,
Squarepusher’s muziek zal niet ieders kopje thee zijn! Op basis van de
uitzonderlijk hoge kwaliteit, creativiteit, muzikaliteit en
originaliteit krijgt dit album een torenhoge becijfering. Naar
elektronica/ IDM maatstaven is dit een album dat je absoluut niet mag
missen. “Just A Souvenir” is minstens zo goed als voorganger
“Hello Everything” – een album dat ik eveneens van harte kan
aanbevelen! Op vrijdag 28 november zal Squarepusher voor het eerst
in twaalf jaar een live show weggeven in Nederland en wel in de
Amsterdamse spot Melkweg. Bezoek www.melkweg.nl
om hier meer over te lezen en op de betreffende pagina kun je ook een
interessant interview met Tom Jenkinson (BBC materiaal) bekijken. Kijk
op www.squarepusher.net
of www.warprecords.com voor
additionele informatie. Beoordeling:
9
|
![]() |
|
Sunlounger:
“Sunny Tales” (Armada Music/ Magic Island Records) Genre(s):
Trance/ Chill-Out Bron:
2-CD Rubriek:
11/2008 Roger
Pierre Shah aka DJ Shah aka Sunlounger is wat je noemt een productief
mannetje! Hij bracht pas geleden nog de 2-CD “Songbook” uit onder
zijn alias DJ Shah. Nu is er alweer een nieuw album van zijn hand onder
de noemer Sunlounger. “Sunny Tales” is de opvolger van het in
augustus vorig verschenen 2-CD album “Another Day On The Terrace”.
Opvallend is dat alle genoemde albums via dezelfde aanpak op de markt
komen. Roger Pierre Shah maakt namelijk van zijn albummateriaal zowel
dansvloermateriaal (lees: melodische trance, soms ook vocaal) als
chill-out versies. Ook “Sunny Tales” is volgens dit recept in elkaar
gedraaid. Het Sunlounger geluid houdt ergens het midden tussen Chicane,
Solar Stone en de muziek van labelhoofd Armin van Buuren. Het levert
vele leuke luisterliedjes op, waarbij de voetjes voorzichtig de vloer op
kunnen. Verwacht dus geen ultra opzwepende trancemuziek die bol staat
van de energie, maar de meer zweverige, melodische variant voor aan het
begin van een clubnight. Zowel de ‘dance’ als de ‘chill’ disk
krijgen allebei een voldoende. Kijk op www.armadamusic.com
of www.magicislandrecords.nl
voor meer informatie. Beoordeling:
6,5
|
![]() |
[re:jazz]:
“Nipponized” (INFRACom!) Genre(s):
Nu-Jazz/ Jazz Fusion Bron:
CD Rubriek:
11/2008 [re:jazz]
is het jazzproject rondom Matthias Vogt – ook bekend van zijn werk met
Motorcitysoul. Met een steeds wisselende line-up van gastmuzikanten en
vocalisten, weet [re:jazz] al jaren te overtuigen. Wat is dan het
[re:jazz] recept? Kort door de bocht: het gezelschap rondom Matthias
Vogt geeft zijn/ haar eigen (moderne) jazzy draai aan divers
bronmateriaal, variërend van downtempo, drum & bass en house tot
soul, funk, jazz en ga zo maar door. Het eind 2006 verschenen
“Expansion” is daar het meest recente voorbeeld van, wanneer we het
[re:jazz] live album van eerder dit jaar niet meerekenen. Op
“Nipponized” – volgens onze gegevens het vierde volwaardige
[re:jazz] album – vinden we een elftal verse jazz interpretaties
gebaseerd op muziek van sleutelfiguren uit de Japanse jazz- en clubscene.
Denk aan namen als Kyoto Jazz Massive, DJ Krush, Jazztronik, Towa Tei en
Mondo Grosso. De CD wordt afgetrapt met het heerlijke “The Brightness
Of These Days”, origineel van Kyoto Jazz Massive. De schitterende,
uiterst gevoelige vocalen van Inga Lühning doen Vanessa Freeman (de
oorspronkelijke zangeres) bijna vergeten. Ook Mondo Grosso’s
“MG4BB” gaat op een voortreffelijke wijze in [re:jazz] herkansing!
Opvallend aan deze CD vol herinterpretaties is de creativiteit, iets dat
onlosmakelijk verbonden is met het bronmateriaal. “Nipponized” is
een kort gezegd een geslaagd nieuw hoofdstuk uit het [re:jazz] boek, dat
hopelijk nog lang niet af is. Kijk op www.rejazz.de
of www.infracom.de voor meer
informatie. Beoordeling:
8
|
|
Various:
“House Masters - Bob Sinclar” (Defected) Genre(s):
House Bron:
2-CD Rubriek:
11/2008 Na
het nuttige eerste deel uit de “House Masters” reeks, met Louie Vega
in de spotlights, is het Bob Sinclar die centraal staat op deel twee.
Christophe Le Friant, Bob Sinclar’s echte naam, is al jaren een
sleutelspeler binnen de mondiale housescene. De laatste paar jaar
manifesteert hij zich meer en meer als producer van toegankelijk
houseproducties, die het ook uitermate goed doen in de charts. Denk
aan vocale hits als “Love Generation”, “World, Hold On (Children
Of The Sky)” en “Together”. Deze
herkenbare tracks, waarop vrijwel altijd gezellige fluitpartijen (met de
mond) te horen zijn, kenmerken echter de Bob Sinclar sound van nu. Voor
mensen die hem nog niet zo lang volgen is het interessant te weten hoe
deze producer zich stap voor stap in de publieke kijker heeft weten te
spelen. Sinclar heeft vanaf eind jaren 90 een waslijst aan respectabele
releases uitgebracht onder diverse namen/ projecten, waaronder tracks
als “Save Our Soul”, “I Feel For You” en “Outro Lugar”
(onder de naam Salomé Da Bahia). De gezellige en gevarieerde housesound
van deze Fransman is al jaren succesvol en zal dit voorlopig, getuige
zijn laatste hit met Axwell en Ron Carroll, zeker nog blijven. Kijk op www.defected.com
voor meer informatie. Beoordeling:
7,5
|
![]() |
|
Various:
“Freshly Composted Vol. 3” (Compost Records) Genre(s):
Nu-Jazz/ House/ Broken Beats/ Space-Disco Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Compost
Records en Sonar Kollektiv blijven voorbeelden van labels waarop je als
elektronische muziekliefhebber (in een brede zin van het woord) altijd
kunt vertrouwen. Compost Records bracht recentelijk haar driehonderdste
release uit door middel van de CD compilatie “Freshly Composted Vol.
3”. In navolging van de prima voorgangers, scoort ook deel drie een
dikke voldoende. Of het nu om de broken beats remix door Innocent
Sorcerers voor Sistars, de space-disco remixen door respectievelijk Crazy
P voor Eddy meets Yannah en I:Cube voor Karma of de gedreven house remix
van Ripperton voor Beanfield gaat; Compost heeft je nog altijd veel fraais
te bieden. Overige namen op “Freshly Composted Vol. 3” zijn Muallem (geremixt
door Phreek Plus One), Alex Attias presents Mustang feat. Colonel Red (geremixt
door Beanfield), Robert Owens (zowel solo als te gast bij Shahrokh Sound
Of K.), Ben Mono (geremixt door TJ Kong & Nuno Dos Santos) en ga zo
maar door. Het is feest en dat zullen we weten ook! Heerlijke compilatie. Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Lars
Bartkuhn: “The New Continent” (Sonar Kollektiv) Genre(s):
Folk/ Cinematic Downtempo Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Waar
komt deze Lars Bartkuhn ineens vandaan vroegen we ons deze maand af, na
beluistering van ’s mans waanzinnige debuutalbum “The New
Continent”. De in Frankfurt residerende Bartkuhn blijkt de man achter
het fraaie deep-house project Laurentius en is/was lid van de formatie
Needs. Met “The New Continent” is het echter moderne folkmuziek en
cinematische downtempo dat de klok slaat. En hoe? Het lijkt erop alsof
Lars Bartkuhn het beste van artiesten als Pat Metheny, 4hero (refererend
aan hun folk producties), Andy Summers en cinematische toppers als
Fragile State, Pretz en Zero 7 in de blender heeft gegooid en hier zijn
eigen draai aan heeft gegeven. Zo horen we bijvoorbeeld ook verwijzingen
naar Zuid-Amerika voorbij komen. Luister eens naar “The Uprising” en
je begrijpt exact waar we op doelen. “The New Continent” is een
indrukwekkend album geworden met negen uitstekende tracks op rij.
Muzikaal, creatief en vooral melodieus! Een kandidaat voor de naderende
jaarlijstjes en wat mij betreft beter dan de eerder verschenen
folkalbums van Clara Hill en Thief op Sonar Kollektiv! Kijk op www.larsbartkuhn.com
of www.sonarkollektiv.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8,5 |
![]() |
|
Various:
“Fashion House - N°1 Milan Edition” (Clubstar) Genre(s):
(Electro) House/ Tech-House/ Deep-House Bron:
2-CD Rubriek:
11/2008 Henri
Kohn – A&R bij Clubstar – heeft het maar druk met het
samenstellen cq. mixen van compilaties. Na de recente “Clubstar
Session: 10th Anniversary” en “House Is Love Volume 2”
verzamelaars is daar alweer “Fashion House - N°1 Milan Edition”.
Het product is opgedeeld in twee disk met de thema’s ‘City Heat
Dancin’’ en ‘Catwalk Romancin’’. Thema’s die elkaar wat
muzikale invulling eigenlijk maar weinig ontlopen – beide gaat het om
housemuziek. Op CD1 horen we een toegankelijke (grotendeels vocale)
clubmix, vergelijkbaar met de compilaties van labels als Defected en Hed
Kandi waarbij (electro) house/ grooves de boventoon voeren. Bekende
tracks als Funkerman’s “Speed Up” en Jean Claude Ades &
Vincent Thomas’ “Shingaling” worden afgewisseld met tracks van
bijvoorbeeld T.J. Cases feat. Natalie Broomes (geremixt door Hardsoul),
Melvin Reese, Kid Massive en Jon Silva (check zijn heerlijke “Aagaen”).
CD2 begint nog met een vocale downtempo track, waarna je direct weer in
de housemodus teruggeplaatst wordt. Op CD2 horen we (een greep)
bijdragen van Style Of Eye, Maniel Tur & D-Play, Rurals (geremixt
door Ananda Project) en Ron Paine feat. Lady Alma. Deze compilatie
scoort een voldoende, maar is niet echt een bijzondere aangelegenheid.
Kijk op www.clubstar.net voor
meer informatie. Beoordeling: 7 |
![]() |
|
Various:
“Carry On - Pretend We Are Not In The Room” (Curle/ N.E.W.S.) Genre(s):
(Deep) House/ Tech-House/ (Detroit) Techno Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Efdemin
is de samensteller en mixer van deze heerlijke housetrip. Op de CD gaan
oud en nieuw, deep en ‘techy’ materiaal gemoedelijk in de mix. Phillip
Sollmann, zoals Efdemin in real life heet, selecteerde in totaal
veertien uiteenlopende producties uit voor zijn mix, waaronder namen als
Patrice Scott, Minilogue, Photek, Surgeon en Scott Grooves. Uiteraard
ontbreekt een eigen productie niet – “America” in dit geval. De
mix begint met een relaxt oudje van The Showroom Recordings Series (uit
1996), gevolgd door de zwaar pompende beats van Patrice Scott. “Deep
Again” van deze uit Detroit afkomstige producer is een briljante track
met een lange intro en een uiterst treffend samenspel tussen synths,
strings en piano’s (geheel volgens de Detroit traditie). Luister ook
eens naar “Second To None” van Tobias. Deze track heeft een ritmiek
en thema waarbij je spontaan begint te huppelen. Ook Surgeon’s fraaie
“Floorshow (1.2)” is een opmerkelijk lekkere Detroit techno track.
Het mag duidelijk zijn: Efdemin heeft een erg goede mix afgeleverd,
waarbij hij deep-house, tech-house en techno met elkaar verbindt. Dit is
één van de betere mix CD’s die ik dit jaar heb gehoord. Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Various:
“Fuse Presents Deetron” (Music Man/ N.E.W.S.) Genre(s):
House (Classics)/ Tech-House/ Techno Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Sam
Geiser aka Deetron aka Procreation is de achtste DJ/ producer die een
editie binnen de geprezen “Fuse Presents…” reeks mag samenstellen
en mixen (live). Namen als Dave Clarke, Technasia, Joris Voorn, Adam
Beyer, Shinedoe en Steve Bug gingen hem al voor. Aan de Zwitser de
dankbare taak (lees: de uitdaging) om het niveau van de succesvolle
voorgangers te evenaren of zelfs te overtreffen. Eind jaren 90 bracht
Deetron zijn eerste producties uit. Via werk op labels als Phont kwam
hij terecht bij het Belgische Music Man, waarop hij na verschillende
succesvolle singles een compleet album uitbracht – “Twisted”
genaamd (2006). Ook het album bracht diverse clubsuccessen voort. Wat te
denken van de gedreven single “I Cling” met de prettige soulful
voice van Ovasoul7 – inclusief de veel gedraaide remix van Aril Brikha.
Kortom, Deetron is al tijdenlang niet meer weg te denken uit de mondiale
house- en technoscene. Voor deze “Fuse Presents Deetron” verzamelaar
selecteerde Geiser in totaal 25 tracks, waarbij voor de verandering eens
geen rol voor minimal is weggelegd. Deetron put meer uit pompende house,
classics, tech-house en lichtvoetige tribal techno (al dan niet met
retro invloeden). Hij hanteert een niet al te hoog tempo tijdens de
mixsessie en weet een afgemeten balans tussen vocaal en instrumentaal
werk te creëren. Swayzak’s remix voor Mossa’s “Body Selector”
is het perfecte intro en startschot voor wederom een fraaie “Fuse
Presents…” verzamelaar. Het elektronica verleden van Swayzak klinkt
overduidelijk door tijdens de eerste twee minuten van de track. De
prachtige soundpads worden bijgestaan door stijlvolle (gebroken)
elektronica beats. Na dit fraaie startsein neemt Deetron je mee op een
muzikale reis langs tracks van onder andere downtempo master Kenneth
Bager (hier geremixt door Jackie Idjut), Fingers Inc., Gene Hunt (geremixt
door Abicah Soul), Radio Slave, Shackleton en Mr. Monday (met de
geprezen classic “Future” uit 1990). Van Fingers Inc. heeft Deetron
de klassieker “A Path” uit 1986 geselecteerd – met de vocalen van
een hele jonge Robert Owens (toen rond de 25 jaar oud). De baslijn van
dit nummer is onderscheidend goed en vooral groovy! De wijze waarop
Deetron de track “Plain” van Marcel Dettmann over Fingers Inc. mixt
is uiterst krachtig en motiverend! Later komt vocalist Robert Owens
andermaal voorbij tijdens de track “Inspire” van Gene Hunt (in dit
geval geremixt door Abicah Soul). Over retro klanken gesproken: luister
ook eens Redshape’s “Warrior”, dat een beetje klinkt als Derrick
May’s muziek van eind jaren 80. Lekkerste tracks zijn wat mij betreft
“W.A.R. Dub” van de formatie Trus’me; wat een heerlijke groove,
wat een heerlijke ‘trancey’ synths! Binnen diezelfde omschrijving
past ook The Lost Men’s “I Cried For You”, nog zo’n waanzinnige
klapper! Ook het ontembare “D.P.O.M.B. (Version 1)” van het
gezelschap Henrik Schwarz, Âme en Dixon is een heftig pompende surprise
van betekenis – een peaktime toptrack. In de breedte is “Fuse
Presents Deetron” een tamelijk diepe en vooral doordachte mix geworden
met een grote diversiteit aan housemuziek van een hoge kwaliteit. Naast
alle genoemde indrukken horen we ook duidelijk Deetron’s liefde voor
tribals terugkomen in zijn mix – goed voor de ritmische variatie. Je
zult je met deze mixsessie zeker niet vervelen! Een waardig vervolg op
de reeds uitgebrachte delen binnen deze geliefde reeks van “Fuse
Presents…” mixverzamelaars. Kijk www.deetron.com
of www.musicmanrecords.net
voor meer informatie.
Beoordeling: 8
|
![]() |
|
Stee
Downes: “All In A Day” (Sonar Kollektiv) Genre(s):
Soul/ Funk/ Jazz/ Pop/ Broken Beats Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Stee
Downes is een nieuwe naam op Sonar Kollektiv. Deze producer/ zanger
manoeuvreert gedurende zijn album “All In A Day” soepel tussen
stromingen als soul, jazz, funk en pop. Downes heeft niet de
allermooiste stem, maar in combinatie met de lekkere liedjes blijft deze
redelijk overeind. Zijn stemgeluid heeft nog het meeste weg van Prince,
Ben Westbeech en Thomas Mars (Phoenix), al haalt hij bij lange na niet
het niveau van de meester Prince. Af en toe verrast Stee Downes de
luisteraar met onverwachte muzikale wendingen. Neem nou de track
“What’s Wrong Wiht Groovin’” dat qua ritmiek van downtempo
breakbeat veranderd in een Braziliaans bossa feestje. “All In A Day”
is in de breedte een avontuurlijk en muzikaal album geworden dat
vlekkeloos weg luistert, zonder dat de muziek gaat vervelen. Het is
vooral een gezellige plaat zonder echt spektakel. De CD doet me qua
diverse sfeer een beetje denken aan muziek van Steye en Benny Sings. Beste
tracks: de broken beats van “Movement” en de Phoenix achtige house
van “A Need For Something Else”. Slotsom: album om te proberen. Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Markus
Schulz: “Progression Progressed - The Remixes” (Armada) Genre(s):
Trance Bron:
2-CD Rubriek:
11/2008 Markus
Schulz behaalde recentelijk wederom een hoge notering in de jaarlijks
uitgegeven DJ Mag Top 100 lijst, die de meest populaire DJ’s worldwide
weergeeft. Zijn energieke, afwisselend vocale en instrumentale geluid is
al jaren populair bij het trouwe trancepubliek. Aan de hand van Markus
Schulz tweede album, “Progression” genaamd (uit 2007), is nu een
nieuwe release op de markt gebracht waarbij het originele album in de
herkansing gaat, aangevuld met remixen en een nieuwe productie –
“The New World”. Remixen komen van namen als Mark Otten, Nic Chagall
(van Cosmic Gate), Agnelli & Nelson en Genix. De resultaten zijn
over het algemeen prima en geven het originele materiaal een langere
houdbaarheidsdatum. Voor de mensen die het originele album nooit gehoord
hebben, is deze 2-CD release een uitgelezen mogelijkheid om in één
keer bijgepraat te worden over al het moois dat Markus Schulz en de
participerende remixers hebben voortgebracht rondom dit
“Progression” project. Opvallend hoogtepunt is overigens Markus’
nieuwe single “The New World”, wat een waanzinnige, energieke
trancekraker! Wat mij betreft een instant classic! Uiteraard ontbreken
bewezen clubhits als “Fly To Colours” en “I Am” (met Chakra)
niet op deze 2-CD. Beoordeling:
7,5
|
![]() |
|
Various:
“Defected In The House Goa 09” (Defected) Genre(s):
House Bron:
3-CD Rubriek:
11/2008 Verrassend
fijne compilatie van het altijd sterke Defected label. Op “Defected In
The House Goa 09” vinden we mixen van drie afzonderlijke acts. Simon
Dunmore, ATFC en DJ Pearl nemen ieder afzonderlijk een schijfje voor hun
rekening. Het resultaat mag er zijn en is geheel in de lijn van de
muzikale output die je ook van Defected verwacht. Alle drie de mixen
zijn bijzonder soulful en ontlopen elkaar maar weinig qua kwaliteit. CD1
door labelbaas Simon Dunmore bevat onder andere de classic “Let’s
Groove” van George Morel en een heerlijke remix door D.O.N.S. &
DBN voor The Montanas & DJ Roland Clark’s “Music Talking”. CD2
is qua geluid nog immer soulful, maar ook eigentijdse kruiden uit
electro en minimal zijn verweven in de muziek. Vooral de bijdragen van
onze eigen mannen van Chocolate Puma springen eruit! Ook de remix van
Laidback Luke voor TV Rock feat. Rudy’s “Been A Long Time” mag er
zijn. CD3 is een mengelmoes van de stromingen die op de eerdere twee
schijfjes voorbij zijn gekomen met lekkere tracks door onder andere Tam
Cooper (geremixt door Jimpster), The Shapeshifters (geremixt door Henrik
B), maar check vooral het waanzinnige “DBN” door Asteroidz feat.
Madita. Kortom: zoals altijd weet Defected je weer te boeien met haar
compilaties. Beoordeling:
7,5
|
![]() |
|
Various:
“FabricLive.43 - By Switch & Sinden” (Fabric Records) Genre(s):
Fidget/ Breakbeats/ Electro-Bass/ Grime/ Dub-Step Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Editie
#43 uit de “FabricLive” komt op naam van Switch & Sinden, die de
subtitel “Get Familiar” aan de mix CD hebben meegegeven. Sinden heeft
uiteindelijk de 23 tracks aan elkaar gemixt. Het is een mix die naadloos
aansluit op de laatste mode. Met andere woorden: stromingen als fidget,
allerhande breakbeats, electro-bass en invloeden uit hip-hop worden breed
uitgemeten op “FabricLive.43”. Het is een vermakelijke en vooral
energieke dansvloermix geworden waarbij namen als Armand van Helden,
Skream, Alan Braxe feat. Killa Kella & Fallon, Radioclit, Aquasky en
M83 voorbij komen. De heersende electro invloeden zijn overal voelbaar en
merkbaar, wat de mix een ietwat rauw randje meegeeft. Ook het gebruik van
ouderwetse breaks, synths en vocals (samples) valt op. Sinden’s eigen
werk beperkt zich tot een aantal remixen, waarvan de remix voor Mujava’s
“Township Funk” me het meest aanspreekt. Na beluistering van de gehele
mix kan ik spreken van een erg vermakelijke, maar niet baanbrekende
mixcompilatie. Het uiterst aanstekelijke “Nightwatcher (Show Me)” van
Alan Braxe feat. Killa Kella & Fallon is de meest opvallende track op
de CD. De rollende, verknipte synthesizers blijven na beluistering de hele
dag in je kop zitten. Zomby’s “Strange Fruit” verdient ook een
compliment. Deze duistere track met vernuftig geprogrammeerde electro
chipsounds is een aanrader! Conclusie: de muziek op “FabricLive.43” is
vergelijkbaar met materiaal op de recente mixcompilatie van het Utrechtse
collectief Boemklatsch! Beoordeling:
8 |
![]() |
|
Various:
“Fabric 43 - By Metro Area” (Fabric Records) Genre(s):
(Nouveau) Disco/ Space-Disco/ House Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Metro
Area in the mix! Wat een feest. Wat betekent dit? Disco in alle
vormen en maten! Metro Area is een duo bestaande uit Morgan
Geist en Darshan Jesrani. In 2002 werd het duo in één klap beroemd met
hun geprezen titelloze debuutalbum (uitgebracht via Source), dat onder
andere de klapper “Orange Alert” bevat. Wie disco een warm toedraagt
weet wat hem/haar te wachten staat. Metro Area combineert moderne en
meer authentieke invloeden met elkaar in een vloeiende mix die boeit van
de eerste tot de laatste seconde. Naast heerlijke disco van onder andere
Heaven 17, Gary’s Gang, Wiretap, Ministry en Five Special horen we ook
enkele classic house tracks voorbij komen van onder andere Dreamhouse (aka
Joey Longo aka Pal Joey), Plez en Baby Oliver. “Fabric 43” is een
heerlijke mix CD geworden die we willen typeren als een prettig voorafje
voor het stappen. Je begrijpt het al; het is een wat rustig deel uit de
reeks in vergelijking met mixen door bijvoorbeeld Noisia of Freq Nasty.
Onmiskenbaar retro ook! Beste track komt wat mij betreft van Wiretap,
dat met “X-Rated Man” een funky krater van jewelste slaat! Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Various:
“Warung Brazil #001 - Mixed By 16 Bit Lolita’s” (Hope Recordings) Genre(s):
Progressive House & Trance/ Tech-House Bron:
2-CD Rubriek:
11/2008 Ariaan
Olieroock en Peter Kriek aka 16 Bit Lolitas zijn al jaren een succesvol
duo binnen de zogehete progressive house en dito trance scene. Hun vaak
zweverige, emotionele tracks weten vrijwel altijd te boeien en leverde
het duo releases op gerenommeerde labels als Cyber Records en Shinichi
(sublabel van Yoshitoshi). Ook als DJ-duo staan ‘de Lolitas’ hun
mannetje, getuige hun nieuwste wapenfeit – een mixcompilatie gekoppeld
aan de Warung Beach Club (Brazil). De mix bestaat uit twee delen:
enerzijds een mix die grotendeels met materiaal van derden gevuld is,
anderzijds een mix die twaalf eigen producties aan elkaar verbindt –
eigenlijk een live optreden dus. Het progressieve geluid van 16 Bit
Lolitas bevat geheel volgens verwachting ook invloeden uit de electro en
minimal, maar neigt soms ook naar tech-house. De broeierige sfeer van de
gelaagde progressive sound komt echter op de eerste plaats, zo horen we
tijdens de DJ-sessie van het duo. De lange, goed verzorgde overgangen
tussen de tracks, geven een rustiek effect, zonder de boel in slaap te
sussen. Op CD1 vinden we prima tracks van onder andere Sharam Jey (geremixt
door Martin Buttrich), Spirit Catcher en D-Nox & Beckers. Vooral het
laatstgenoemde duo weet te boeien met hun rollende ‘tech’ track “Toronto”.
CD2, met eigen bijdragen, is wat mij betreft nog beter. De gevarieerde
kwaliteitsproducties van 16 Bit Lolitas zijn een verademing en vervelen
nimmer. Het duo zou je samen met namen als C-Jay, Eelke Kleijn en Roland
Klinkenberg de Nederlandse vertegenwoordigers van de betere progressive
house en trance kunnen noemen. Kortom: deze compilatie moet je gehoord
hebben! Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Joakim:
“My Best Remixes” (Tigersushi) Genre(s):
House/ Disco/ Electro/ New Wave Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Joakim
Bouaziz ken je wellicht van zijn vorig jaar via !K7 verschenen album
“Monsters & Silly Songs”. Joakim loopt echter al wat langer mee
en bracht zijn eerste materiaal aan het begin van het nieuwe millenium
uit. Tigersushi, een label waarop Joakim al eens een single uitbracht,
biedt nu een overzicht van zijn ‘beste’ remixen van de laatste jaren
(periode 2003-2008). Zijn creatieve, retro geluid in een nieuw jasje –
korte door de bocht een combinatie van disco, electro, new wave en house
– leverde hem remix klusjes op voor grote namen als AIR, Simian Mobile
Disco en Alter Ego. Op “My Best Remixes” laat Joakim horen waarom
dit soort formaties bij hem aankloppen voor een alternatieve versie.
Check bijvoorbeeld eens zijn versie voor Tiga’s “Pleasure From The
Bass”, waarbij het origineel werkelijk waar overklast wordt. Joakim
selecteerde twaalf remixen voor namen als Max Berlin, Clashing Egos, DJ
Mehdi, The Chap en Annie. Het resultaat is in vrijwel alle gevallen ruim
voldoende en bovendien vermakelijk! Kortom: een prima conceptalbum.
Joakim’s herinterpretaties van AIR’s “Surfing On A Rocket” en
Simian Mobile Disco’s “Hustler” ontbreken overigens op “My Best
Remixes”. Wellicht een gemiste kans. Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Various:
“SK200 - Sonar Kollektiv Compilation” (Sonar Kollektiv) Genre(s):
Nu-Jazz/ Folk/ House/ Nu-Soul/ Broken Beats/ Dub/ Reggae/ Latin Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Ter
ere van Sonar Kollektiv’s 200ste release verschijnt – hoe kan het ook
anders – een compilatie. Een klusje voor de creatieve mannen van
Jazzanova, oftewel de labeleigenaars. De zeventien tracks tellende disk
vat de huidige brede koers van het label treffend samen. Je krijgt
allerhande moderne jazz, folk/ pop, gevarieerde house, reggae/ dub, latin,
nu-soul en broken beats voorgeschoteld van een verbluffende kwaliteit.
Precies wat je gewend bent van dit label. Op de tracklist vinden we
materiaal van bekende namen als Recloose, Clara Hill, Benny Sings,
Quasimode, Two Banks Of Four, Thief, Roland Appel en Christian Prommer,
maar ook ‘nieuwkomers’ als Lars Bartkuhn en Stee Downers worden op
deze compilatie gepresenteerd. Of het nu om de ‘folkwaves’ van Clara
Hill, de reggae/dub van The Black Seeds, de moderne jazz van Christian
Prommer, Quasimode en Two Banks Of Four gaat; de muziek uit de Sonar
Kollektiv stal is altijd de moeite! Lars Bartkuhn laat met zijn tropische
“Prayer/ Dance Into The Sun” een Zuid-Amerikaans hoogstandje horen dat
je niet snel zult vergeten! Deze ruim acht minuten durende track doet me
denken aan materiaal dat Kenny Dope voor zijn “Brazilika” compilatie
selecteerde – release uit 2004 op Far Out Recordings. We wachten met
smart op Bartkuhn’s spoedig te verschijnen album “The New
Continent”. Let op: de release van deze feestelijke compilatie zal
volgens onze informatie pas in december 2008 plaatsvinden. Kijk op www.sonarkollektiv.com
of www.jazzanova.net voor meer
informatie. Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Thievery
Corporation: “Radio Retaliation” (ESL Music) Genre(s):
Downtempo/ Dub/ Reggae/ World Music Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Eindelijk
is daar het nieuwe album van Thievery Corporation – “Radio
Retaliation” getiteld. Het is alweer het vijfde studio album van het
duo dat elkaar in 1995 ontmoette en begin 1996 hun eerste single
uitbracht. Fans hebben ruim drie jaar moeten wachten op het vervolg van
het begin 2005 verschenen “The Cosmic Game”. In 2006 verscheen nog
wel de heerlijke conceptplaat “Versions”, maar daarna werd het even
rustig rondom Thievery Corporation. De leden van de formatie hebben
echter niet stilgezeten, want Rob Garza richtte zich op zijn Dust Galaxy
soloproject en Eric Hilton was betrokken bij de productie van albums
voor Federico Aubele en Natalia Clavier (al het genoemde materiaal is
uitgebracht via ESL Music overigens). Intussen werkte het duo dus
stilletjes aan “Radio Retaliation”, een album met vijftien
gloednieuwe bijdragen die volgens het oude vertrouwde receptuur van het
duo – hun geprezen chakra-dub downtempo sound met additionele kruiden
uit de reggae, funk, jazz en wereldmuziek – in elkaar gedraaid is. Met
andere woorden: hun ‘trademark’ downtempo geluid, waar Hilton en
Garza al jaren succesvol mee zijn. Dat is ook gelijk het verhaal van dit
album! Het is meer van hetzelfde, oftewel de avontuurlijke/ brede sound
waar Thievery Corporation bekend om staat. Met het verschil dat de
teksten tijdens “Radio Retaliation” met regelmaat politiek getint
zijn. Hun ‘wereldse’ aanpak mag als bekend verondersteld worden en
zal ook nu weer door veel luisteraars positief ontvangen worden.
“Radio Retaliation” kun je als downtempo liefhebber zonder
voorbeluistering aanschaffen. Kijk op www.thieverycorporation.com
of www.eslmusic.com voor meer
informatie. Beoordeling:
8,5
|
![]() |
|
Various:
“Best Seven Selections 3” (Best Seven/ Sonar Kollektiv) Genre(s):
Reggae/ Dub/ Soul Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Daniel
W. Best is de Berlijnse ‘godfather’ van de soul, dub en reggae. Op
“Best Seven Selections 3” laat hij een puike selectie van nieuw dub
en reggae materiaal horen. Liefst zeven exclusieve bijdragen selecteerde
hij voor deze ongemixte compilatie. Volgens de persinformatie op de site
van Sonar Kollektiv moet dit de beste editie uit de reeks zijn (tot nu
toe). Dat schept verwachtingen. Wanneer labels zo uitbundig aankondigen
is dit soms enthousiasme, maar vaak een verbloeming van de kwaliteit. We
hebben nu echter met een aan Sonar Kollektiv gelieerde compilatie te
maken, een kwaliteitsgarantie dus. Na beluistering willen we nou niet
spreken over de beste Best Seven verzamelaar, maar toch van een
geslaagde verzamelaar. Met bijdragen van Kabuki (hier met soulzangeres
Natalie Gardiner), Tosca, Recloose feat. Joe
Dukie (geremixt door Yes King), The Black Seeds en Sygaire feat. Miss
Yolanda valt er weer genoeg te genieten op “Best Seven Selections
3”. Zonder echte opvallende tracks, luister je deze compilatie zonder
enkele moeite en zonder tegenzin af. Het zijn stuk voor stuk lekkere
tracks om te beluisteren, maar wat ons betreft springt het ‘spacey’
“Brian Emely” van Tosca er het meest positief uit. Kijk op www.bestseven.de
of www.sonarkollektiv.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Mo’Horizons:
“Ten Yours Of…” (Agogo Records) Genre(s):
Downtempo/ Brazilectro/ Funky Breakbeats/ (Latin) Jazz Bron:
2-CD Rubriek:
11/2008 Tropische,
exotische downtempo; dat is waar Mo’Horizons al jaren voor staat. De
formatie – in basis bestaande uit Ralf Droesemeyer en Mark ‘Foh’
Wetzler – bracht sinds 1999 vier aantrekkelijke albums uit waarop een
waslijst aan gastmuzikanten hun medewerking verleenden. Agogo Records
achtte de tijd rijp om een muzikaal Mo’Horizons document uit te
brengen, waarop de afgelopen tien jaar treffend wordt samengevat (CD1),
inclusief een bonus disk met remixen (CD2). “Ten Years Of…” is
voor de downtempo kenner een feest van herkenning. Het valt op dat de
muziek van Mo’Horizons (soms) jaren na release nog altijd fris en
fruitig klinkt. Het leuke is ook dat de tracklist van CD1 is opgebouwd
van oud naar nieuw – een goede opbouw wat mij betreft. Op CD1 staan
maarliefst zestien bijdragen, waaronder een stel radio versies. Grote
afwezige is wat mij betreft de heerlijke track “Dance Naked Under
Palmtrees” van het “Remember Tomorrow” album uit 2001 (Stereo
Deluxe release). De lome, uiterst relaxte sfeer op de eerste disk is een
verademing en we begrijpen dan ook volkomen waarom deze formatie ten
tijde van de lounge hype de aandacht trok! Hun muziek is dan ook op
ontelbaar veel compilaties terecht gekomen. Of het nu om exotische/
dubby downtempo, latin-jazz of funky breakbeats gaat; de muziek van
Mo’Horizons overtuigd op ieder front. We stippen graag even een paar
tracks van CD1 aan. Te beginnen bij de uptempo Latin productie
“Drum’n Boogaloo” – compleet met drum & bass ritmiek.
“Remember Tomorrow” is een productie die opvallend veel
gelijkenissen met de chakra-dub sound van Thievery Corporation heeft –
compleet met spel op de sitar. Wie was er eerder mee? En zo staan er nog
vele mooie tracks op dit conceptalbum. CD2 – de remix schijf – is
een lekker toetje, dat net zo smaakvol als het hoofdgerecht is!
Lekkerste remix komt van de hand van DJ Day. Zijn remix voor “Ay Y
N’Ama” (uit 2007) met stoere (hip-hop) breakbeat en latin-disco
gevoel is een streling voor het oor! Al met al een heerlijke zomerse en
vooral muzikale release! Kijk op www.myspace.com/mohorizons
of www.agogo-records.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Various:
“No Nonsense - Mixed By Michel de Hey” (HEY!/ N.E.W.S.) Genre(s):
Tech-House/ Minimal Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Volgens
onze gegevens is “No Nonsense” de eerste mixverzamelaar van Michey
de Hey sinds het in 2006 verschenen “Recorded In Rotterdam”,
waarvoor Michel de Hey enkel Nederlandse producties gebruikte. “No
Nonsense” is inderdaad en mix zonder onzinnige platen. Ditmaal
bewapend met internationale producties laat Michel de Hey wederom horen
waarom hij al jaren tot de populairste techno/ minimal DJ’s van het
land behoort. “No Nonsense” is een no nonsense mix met gedreven
dansvloermuziek van de eerste tot en met de laatste seconde. Precies wat
je gewend bent van deze Rotterdamse DJ/ producer. Zijn mix loopt zoals
altijd soepeltjes door en brengt je langs muziek van Secret Cinema, Sébastien
Léger, M.I.R.K.O., Robert Babicz (geremixt door Joris Voorn), Rejected
(geremixt door District One, die ook nog met een andere remix voorbij
komen op deze CD), Warren Fellow & Edwin Oosterwal en natuurlijk
diverse eigen producties. Sterker nog, de remix die Stimming maakte voor
Michel de Hey’s “I Do Not Like Würst In My Soup” (wat een titel!)
is fabuleus te noemen. Michel de Hey heeft op “No Nonsense” een
selectie weten aan te leggen met tamelijk onbekend materiaal (op het
moment van schrijven), allemaal met een doordachte opbouw, tamelijk
melodisch en vooral met een heerlijke ‘drive’. Voor de rest kan ik
aanraden om de CD gewoon zelf aan een luisterbeurt te onderwerpen. Kijk
op www.micheldehey.com of www.myspace.com/micheldehey
voor meer informatie. Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Various:
“Mechanic Side Of Nature” (Circle Music/ Daredo Music) Genre(s):
Tech-House/ Minimal Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Het
uit München afkomstige Circle Music heeft sinds 2004 al een catalogus
opgebouwd met aansprekende releases van onder andere Umek, Lendro Gamez,
Sébastien Léger en Alex Flatner. Laatstgenoemde stelde deze verse
“Mechanic Side Of Nature” samen – een mix CD. Aleksandar
Latifovic, zoals Alex Flatner in real life heet, selecteerde liefst 23
tracks binnen de marge tech-house en minimal – vaak funky van gevoel.
Niets bijzonders zou je zeggen, en dat is ook eigenlijk wel zo.
“Mechanic Side Of Nature” is een doorsnee mix, niet bijzonder goed,
maar zeker ook niet slecht. Flatner put uit materiaal van gevestigde
namen als Umek, Toni Rios, Valentino Kanzyani, Marc O’Tool & Criss
Source, Robert Babicz en ga zo maar door. Zij leveren weliswaar allemaal
prima materiaal aan, maar echt overtuigend is deze selectie niet wat ons
betreft. Beste track: het naar electro-tech neigende “Little Miracles”
van Stryke. Deze gedreven track heeft alles in zich om dansvloeren in
vervoering te brengen. Pluspunt van de sessie is het tempo in doormixen.
Je krijgt niet het gevoel dat je naar een megamix zit te luisteren, maar
tracks lopen gemiddeld iets korter dan vier minuten per track. Kortom:
“Mechanic Side Of Nature” is best
de moeite, maar de mixcompilatie schaart zich tussen de middenmoot op
het gebied van releases binnen genoemde genres. Kijk op www.circlemusic.net
of www.myspace.com/alexflatner
voor meer informatie. Beoordeling:
7 |
![]() |
|
Radial:
“Deleted Scenes” (Planet Rhythm) Genre(s):
Techno Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Radial,
bestaande uit Laurens van der Starre en Jeroen
Liebregts, is een upcoming techno act die sinds 2006 samenwerkt. In 2007
verschenen hun eerste releases via labels als Numb, Audio Assault en
Token. Via het Planet Rhythm label is daar nu hun debuut album – een
conceptplaat. Op “Deleted Scenes” vinden we tamelijk krachtige
techno (lees: geen hard-techno) met zo nu en dan mooie soundscapes, die
op de achtergrond rustig hun ding doen als begeleiding van de stevige
beats. Na de wat tegenvallende opener “Smoking Kills”, raken we wel
enthousiast van “Fat Van Dale” – een track die binnen genoemde
omschrijving past. Het is een lekkere donkere, duistere, industriële
kraker met schitterende ambient sfeerpads en dreigende sound effecten.
Heel vet! Radial schuwt het experiment niet, zo horen we tijdens het
rauwe “Three Steps Ahead”. Soms doet de muziek van Radial me daarom
denken aan het latere werk van LFO (Warp Records). Na beluistering van
dit conceptalbum blijkt dat Radial een mooie combinatie van gedreven,
tamelijke kille/ kale dansvloertracks en meer sfeerrijke invloeden heeft
gecreëerd. Let op: leuke bijkomstigheid is dat Radial een track van
Luke Slater geremixt heeft. “She Showed Me Heaven” om precies te
zijn – een 2008 release van Luke Slater. De bewezen Radial track
“Revolver” (van begin 2007) komt ook nog voorbij in een overtuigende
remix door Oscar Mulero. “Deleted Scenes” is een release die erg
geschikt is voor liefhebbers van feesten als Awakenings! Een feest waar
ze begin oktober overigens als artiest te bewonderen waren. Kijk
op www.thisisradial.com of www.triplevision.nl
voor meer informatie. Beoordeling:
7,5
|
![]() |
|
Ocote Soul Sounds & Adrian Quesada: “The Alchemist Manifesto” (ESL
Music) Genre(s):
Downtempo/ Latin/ Nu-Jazz/ Funky Breakbeats Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Ocote
Soul Sounds & Adrian Quesada brachten in 2005 het album “El Niño
Y El Sol (Original Soundtrack To The Motion Picture)” uit via ESL
Music. Dat album vol tropische,
cinematische tracks stond als een huis en schreeuwde om een vervolg. Dat
vervolg is er inmiddels in de vorm van “The Alchemist Manifesto”.
Kosmische, exotische downtempo cq. loungemuziek met een jazzy en latin
inslag, dat is waar het op “The Alchemist Manifesto” om draait. Je
wordt als luisteraar meegenomen langs elf uiterst boeiende tracks, die
weliswaar niet meer helemaal bij dit koude seizoen passen, maar daardoor
zeker niet minder lekker in het gehoor liggen. Onze favoriet is de funky
breakbeat track “La Reja” met haar opvallende ritmiek. Liefhebbers
van labelgenoten als Chris Joss en Thievery Corporation kunnen zich aan
de koop van dit album geen buil vallen. Kijk op www.eslmusic.com
of www.ocotesoul.com voor meer
informatie.
Beoordeling:
8
|
|
Various:
“Armada Trance 4” (Armada Music) Genre(s):
Trance Bron:
2-CD Rubriek:
11/2008 Bij
Armada groeien de CD albums en compilaties als paddenstoelen uit de
grond. Naast Armin van Buuren’s gewaardeerde muzikale output brengt
het label opvallend veel sterke compilaties op de markt. Neem nou de
“Tranceworld” serie. Als dat geen kado voor de tranceliefhebber is?
“Armada Trance” is een serie die hoofdzakelijk dient als showcase
van de nieuwste tranceproducties uit de Armada stal. Ruben de Ronde, op
CD2 zelf verantwoordelijk voor een remix voor Aly & Fila’s “Lost
Language”, mixte deel vier uit deze reeks strak aan elkaar en gebruikt
materiaal van vele bekende namen. Naast de hit van Armin van Buuren met
Sharon den Adel, vinden we ook tracks en remixen van namen als Jay Lumen,
Markus Schulz, Push (ook als M.I.K.E. en Plastic Boy), DJ Shah, Max
Graham, Dazzle en Simon & Shaker op deze 2-CD. Een aantal tracks op
“Armada Trance 4” herken je wellicht al van andere compilaties, maar
dat mag de pret niet drukken. “Armada Trance” is ondanks het simpele
concept zeker de moeite waard om te beluisteren. Deze valt wat ons
betreft in de categorie gemiddelde Armada releases, een uiterst krappe
7,5 tot gevolg. Kijk op www.armadamusic.com
voor meer informatie. Beoordeling:
7,5
|
![]() |
|
The Subs: “Subculture” (Lektroluv/
N.E.W.S.) Genre(s):
Electro-House Bron:
CD Rubriek:
11/2008 The
Subs is een formatie bestaande uit Koen Leroux,
Wiebe Loccufier en Jeroen de Pessemier. Sinds 2006 brengt het trio al
met regelmatig muziek uit via het Lektroluv label van (hoe kan het ook
anders) Dr. Lektroluv. Men heeft echter even moeten wachten op
een full length album van de formatie. “Subculture” is het
aansprekende resultaat – een album met kracht en pure rauwheid! Op
“Subculture” laat het trio overtuigend horen waarom ze op steeds
meer aandacht mogen rekenen vanuit de scene. The Subs maken ruige
electro-house met een experimenteel karakter, vooral vergelijkbaar met
de muziek van Tobias Lützenkirchen, Andrea Doria en ander materiaal van
labels als Great Stuff en Blu Fin. Het is dus niet de electro-house die
je kent van de Sneakerz feesten, maar een geluid dat meer leunt op de
Duitse aanpak. Het bal wordt geopend met de thematische track “Music
Is The New Religion”, dat samples bevat uit de houseklassieker “The
House Of God” van D.H.S. (uit 1990). Het sfeertje van die track doet
me denken aan early hardcore producties uit de jaren 90. Eenzelfde
gevoel krijg ik bij de track “My Punk”. Zouden de heren iets hebben
met jaren 90 hardcore? We kunnen na inspectie op de Discogs website geen
verleden als hardcore producer ontdekken bij één van de groepsleden.
Ze hebben in ieder geval wel iets met The Prodigy, want hun big beat
klassieker “Breathe” uit 1996 krijgt een The Subs 2008 treatment!
Een redelijk geslaagde coverpoging overigens en tevens messcherp van
toon! Hou je van Duitse electro-house, distortion en herrie? Dan is
“Subculture” een heerlijk album dat het behang van je muur krast!
Kijk op www.thesubs.be of www.myspace.com/thesubstrax
voor meer informatie. Beoordeling:
7,5 |
![]() |
|
Various:
“Watergate 02 - Sascha Funke” (Watergate Records) Genre(s):
Tech-House/ Minimal/ Deep-House/ Dub-Techno Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Compilatie
#2 van het Watergate label is een feit. Na de redelijke aflevering door
Onur Özer (eind juli 2008 verschenen), is er nu alweer een vervolg
klaar voor release (eind oktober beschikbaar). Sascha Funke – bekend
van zijn releases op het BPitch Control label – is de gelukkige DJ/
producer die deze tweede “Watergate” verzamelaar mocht samenstellen
en mixen. Editie #2 is een met zorg samengestelde mix CD met een
broeierig sfeertje binnen de marge tech-house, minimal, dub-techno en
ook deep-house. Sascha Funke zet een mix neer die weliswaar niet de
volledige speelduur boeit, maar toch zeker klinkt als een geoliede
machine. Dan doelen we voornamelijk op de opbouw van de sessie, want
mixtechnisch laat Sascha Funke zo nu en dan een steekje vallen.
Bijdragen komen van namen als DJ Koze, The Mole, Dave Aju, Minilogue
& Kab (geremixt door Wighnomy Brothers), Ellen Allien (labelbaas van
BPitch Control, hier geremixt door Miss Kittin) en Nathan Fake (geremixt
door Fout Tet). We zijn blij dat de kale, zielloze minimal sound van de
laatste jaren meer en meer aan het opschuiven is naar sfeervolle
tech-house, zoals ook weer op deze mixcompilatie te horen is. Check
bijvoorbeeld eens “Visions Of Mantada” van de uit Detroit afkomstige
Patrice Scott. Als dat geen beauty is? Kijk op www.water-gate.de
voor meer informatie. Beoordeling:
7,5
|
![]() |
|
Various:
“Secret Love 5” (Sonar Kollektiv) Genre(s):
Folk/ Pop/ Downtempo Bron:
CD Rubriek:
11/2008 De
“Secret Love” reeks is inmiddels aanbeland bij compilatie #5. Deze
jaarlijkse aangelegenheid biedt je luisterparels binnen de marges folk,
stijlvolle pop en downtempo. Jazzanova – verantwoordelijk voor de
samenstelling – selecteerde ook ditmaal weer een serie fabuleuze
tracks, waaronder materiaal van Quiet Village, Thief en diverse tracks
van het Music For Dreams label (min of meer de Deense tegenhanger van
Sonar Kollektiv). Van Quiet Village selecteerde het Jazzanova collectief
de filmische track “Broken Promises”, een track die ons tijdens de
album review van Quiet Village’s “Silent Movie” ook al opviel –
een beauty! Recloose’s “Deeper Water” – met vocalen van Joe
Dukie (Fat Freddy’s Drop) – komt ook weer eens voorbij (nu in een
remix door Eva Be). Boom Clap Bachelor’s “Combiner” is
wonderschoon, maar de tekst onverstaanbaar (mits je de Deense taal
beheerst!). De muzikale (downtempo elektronica) begeleiding tijdens de
track is fabuleus, net als veel ander materiaal op hun album “Kort Før
Dine Læber” (Music For Dreams release). Ze zouden daar eigenlijk een
instrumentale versie van op de markt moeten brengen! Nog een prachtig
staaltje moderne folkmuziek komt van Lars Bartkuhn (aka Laurentius).
Zijn track “In Harmony With The Elements” gaat vermoedelijk nog
verschijnen op Sonar Kollektiv en is een uitzonderlijk mooie productie!
En zo zijn er ook dit hoofdstuk van “Secret Love” nog vele prachtige
tracks te ontdekken. Mooie compilatie wederom, maar we verwachten ook
niets anders van dit label en de verzamelaars Jazzanova. Kijk op www.sonarkollektiv.com
of www.jazzanova.net voor meer
informatie. Beoordeling:
8,5
|
![]() |
|
Jon
O’Bir: “From Within” (VANDIT Records) Genre(s):
Trance Bron:
CD Rubriek:
11/2008 John
O’Bir (Nottingham, UK) is wellicht niet de bekendste naam binnen de
omvangrijke trancesector, maar dat hij niet over het hoofd gezien mag
worden bewijst hij met zijn album “From Within”. Sinds 2004 brengt
O‘Bir muziek uit via labels als Five AM, Conspiracy Recordings en
Enhanced Progressive. Het is echter Paul van Dyk’s VANDIT label dat
zijn debuutalbum op de markt brengt. “From Within” is een (deels)
gemixt album waarop het woord melodie centraal staat. Gedurende het
album bemerken we drie vocale uitspattingen, waarbij een hoofdrol is
weggelegd voor Emi (in twee gevallen) en Lizzy Sparks (tijdens het
downtempo “Unforgiven”). Beide dames scoren een voldoende, maar de
muziek zou ook zonder hun vocale bijdrage ter zake doen! Neem nou die
schitterende ‘middle chill’ tijdens “Tell Me”. Dat is nog eens
genieten! Vertel het ons maar! Dat VANDIT labelhoofd Paul van Dyk een
inspiratiebron voor O’Bir is/was, hoor je duidelijk tijdens tracks als
bijvoorbeeld (een greep) “Ascendancy” en “Sunrise” – let
vooral op de acid patronen op de achtergrond. Gedurende “Taken”
bemerken we een loop van de Push klassieker “Strange World”, maar
wat doet het er toe? De heerlijke muziek van John O’Bir op “From
Within” is een aanwinst voor de tranceliefhebber! Zoveel is zeker.
Vernieuwend is deze sound echter al jaren niet meer. Onze favorieten van
het album zijn de thematische wegdromers “Inflexion” en “Ways And
Means”. Kijk op www.jonobir.com
of www.vandit.com voor meer
informatie. Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Various:
“Dr. Lektroluv Live At Pukkelpop ‘08” (Lektroluv/ N.E.W.S.) Genre(s):
Electro-House Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Een
aantal jaar geleden – ten tijde van de introductie van Dr. Lektroluv
– had N.E.W.S. een origineel en vooral opvallend karakter onder
contract. Stefaan Vandenberghe – zoals Dr.
Lektroluv in real life heet – schminkte zijn gezicht (+ haar, nek en
armen) en koptelefoon (een ouderwetse telefoonhoorn) groen en
heeft inmiddels een fraaie reeks met mixverzamelaars uitgebracht sinds
2002. De laatste paar jaren – nu electro gemeengoed is geworden – is
de originaliteit van zijn muziek wat gedaald, maar vermakelijke sets
afleveren kan hij nog altijd. De compilaties van Dr. Lektroluv werden de
afgelopen twee edities live opgenomen vanaf respectievelijk Extrema
Outdoor (2006) en Rock Werchter (2007). In 2008 heeft men zijn DJ set op
Pukkelpop vastgelegd op zilveren schijf. Het resultaat is een 23 tracks
tellende mix met overwegend rauwe electro-house en gelieerde sounds,
allemaal met veel energie en ‘drive’. Opvallend zijn de prima
remixen door Crookers, maar ook de Proxy remix voor Moby’s “I Love
To Move In Here” en Digitalism’s “Yes, I Don’t Want This” zijn
de moeite! Dr. Lektroluv blijkt keer op keer in staat fraaie DJ mixen
met een gevarieerd aanbod van moderne electro en haar substromingen aan
zijn fans te schenken. Toch is deze CD geen hoogvlieger, daarvoor staan
er teveel kwalitatief gemiddelde tracks op deze mix CD. Kijk op www.lektroluv.be
of www.newsrecords.nl voor meer
informatie. Beoordeling: 7,5 |
![]() |
|
Agoria:
“Go Fast” (Different Recordings) Genre(s):
Elektronica/ (Tech) House/ Techno Bron:
CD Rubriek:
11/2008 De
Fransman Sébastien Devaud aka Agoria loopt als producer/ DJ al heel wat
jaartjes mee. Liefhebbers kennen hem als producer van clubhits als “La
11è Marche” en “Sky Is Clear”. Zijn soepele mix van (tech)house,
techno en allerlei additionele aspecten, maken van hem een gewaardeerde
producer/ DJ. “Go Fast” is zijn nieuwste album, de opvolger van het
in 2006 verschenen “The Green Armchair”. “Go Fast” bevat muziek
die fungeert als soundtrack voor de gelijknamige film van Oliver van
Hoofstadt. Het album start met enkele rustieke tracks, waaronder het
zweverige experiment “Altre Voci”, dat onder andere flarden
operazang bevat. Daarna gaat de uit Lyon (Frankrijk) afkomstige Agoria
over tot de orde van de dag en trakteert hij de luisteraar onder andere
op enkele prima housetracks. Dit begint met het ‘techy’ “Memole
Bua”, dat een simplistisch ‘zaagtand’ thema bevat – voer voor de
dansvloer. “Dust” is reeds als single uitgebracht en markeert meer
de (vocale) housekant van Agoria. Op de single release van “Dust”
kun je ook een versie van Oxia terugvinden. “Eden” is een
hypnotiserende track die bestaat uit een monotoon thema en ingetogen
breakbeats. Titeltrack “Go Fast” is een geslaagd beatloos ambient
elektronica experiment. Erg fraai is de electro breakbeat track “Run
Run Run”, dat naast een prettig ‘main theme’ ook Detroit
‘tech’ achtige computerstrijkers bevat – mijn favoriet van dit
album. Ook het afsluitende, smaakvolle electro-house moment “Diva
Drive” doet ter zake – denk aan het Duitse electro geluid van labels
als Great Stuff en BluFin. Naast genoemde tracks staan er ook korte
fragmenten op “Go Fast”, die soms wel en soms niet de moeite waard
zijn. Dat is eigenlijk het verhaal van het hele album. We hinken op twee
gedachten. Al met al is “Go Fast” een aardig album geworden, dat
instrumentaal gezien aansluiting vindt bij de top, maar qua vocalen soms
behoorlijk zwak is. Jammer is ook dat er geen tracks van het kaliber
“Snake Hips” (2003) op “Go Fast” te vinden zijn. Kijk op www.differentrecordings.com
of www.myspace.com/thegreenarmchair
voor meer informatie. Beoordeling:
7,5
|
![]() |
|
Various:
“Mezzanine De L’Alcazar Volume 6 - 10th Anniversary” (Defected) Genre(s):
(Dubby) Downtempo/ Nu-Jazz/ Funk/ Disco/ House Bron:
2-CD Rubriek:
11/2008 Deze
2-CD zou je kunnen typeren als feestelijke compilatie rondom het
10-jarig jubileum van de hippe eetgelegenheid Mezzanine De L’Alcazar
in Parijs. Verspreid over twee schijfjes krijg je muziek voor tijdens
het diner en vervolgens om op te dansen. Gedurende het diner wordt een
gevarieerd bord met allerhande hapjes uit de zogenaamde sfeermuziek
opgediend. Op de tracklist van deze ‘dinerschijf’ vinden we namen
als Jazzanova (met twee remixen), Kruder & Dorfmeister (de befaamde
remix voor Lamb), Grace Jones, Bent, Coldcut, Roisin Murphy en Mark Rae.
Genoeg om van te smullen dus. Op CD2 kunnen we ons melden op de
dansvloer, alwaar je parels van Charles Webster (remix voor Afterlife),
Jimpster (remix voor Osunlade), Mike Dunn en Quentin Harris kunt
verwachten. Deze feestelijke 2-CD is zonder meer geslaagd, maar steekt
kwalitatief niet boven het maïsveld uit. Beoordeling: 7,5 |
![]() |
|
Various:
“Hed Kandi Classics - CD DJ Sampler Vol. 1” (Hed Kandi) Genre(s):
House Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Hed
Kandi ‘denkt’ aan de house DJ’s en liefhebbers door met deze
ongemixte ‘CD DJ sampler’ te komen vol ‘Hed Kandi klassiekers’.
In totaal zijn er tien tracks geselecteerd voor deze compilatie,
waaronder materiaal van Peyton (hier geremixt door oudgediende Eric
Kupper), Bel Amour, Stonebridge feat. Therese, D.O.N.S. en Chanel (Haji
& Emanuel gaan aan de haal met “My Life” en leveren een
beduidend minder goede remix af in vergelijking met M Factor). Fijnste
tracks op de CD komen van Solu Music feat. Kimblee, wiens “Fade”
door de mengtafel van Grant Nelson gaat, maar ook de remix van Ian Carey
voor DJ Disciple’s “Yes” is erg fijn. Voor het gemak ga ik ervan
uit dat iedere goed geïnformeerde DJ alle tracks van deze compilatie al
in zijn/haar bezit heeft. De CD zal dus alleen voor de beginnende jock
een verademing zijn. Beoordeling: 7 |
![]() |
|
Skylark:
“i-Panik” (NRK Music) Genre(s):
(Tech) House/ Progressive House/ Techno Bron:
2-CD Rubriek:
11/2008 Skylark
– bestaande uit Nic Fanciulli en Andy Chatterley – bracht eind 2007
hun debuutalbum “i-Panik” uit via Saved Records. Het album ging
recentelijk in de herkansing via het bekende NRK label – nu met
toegevoegde remix disk. “i-Panik” staat boordevol met kwalitatief
prima producties die balanceren op het snijvlak tussen progressive- en
tech-house. Titeltrack “i-Panik” vertelt eigenlijk het verhaal van
het hele album: een weinig vernieuwende, doch uiterst boeiende en
doeltreffende track. Vaak klinkt de muziek van Skylark sferisch,
zweverig en meeslepend. “All I See” is een verhaal apart. Met deze
track tracht men de garage house sound van de jaren 90 te vertalen naar
het heden (compleet met US deep-house gevoel). Voor mensen die het
originele album al kennen: de remix schijf is ook zeer zeker de moeite
om te beluisteren. De herinterpretaties van namen als Joris Voorn,
Manuel Tur, Funk D’Void, UNKLE en Joel Mull geven het bronmateriaal
net even een extra ‘bite’. Of het nu om de (epische) tech-house
aanpak van Manuel Tur (hij remixt ”Too Much Information) en Funk D’Void
(hij remixt “Blocked In”) of de spraakmakende techno (vol dub
effecten) van Joris Voorn gaat (hij remixt “Movin”); alle producers
weten prima nieuwe versies af te leveren voor het toch al prima
basismateriaal. “i-Panik” is qua muzikale output niets nieuws onder
de zon, maar zowel het originele album als de remix disk krijgen wat mij
betreft een aanbeveling! Kijk op www.nrkmusic.com
of www.myspace.com/nrkmusic
voor meer informatie. Beoordeling:
8
|
![]() |
|
Armin
van Buuren: “Armin Only - Imagine” (Armada) Genre(s):
Trance Bron:
2-DVD Rubriek:
11/2008 Stel
je voor. Imagine. Eén zaal, zestienduizend mensen, een tiental
onvergetelijke gastoptredens, een ongekende licht- en lasershow en een
negen uur durende set van de nummer 1 DJ van de wereld. Niet meer dan
logisch, dat van dit “Armin Only“ spektakel (Jaarbeurs Utrecht, 19
april 2007) een live registratie is gemaakt. Meteen maar met de deur in
house vallend: de verslaglegging van dit feest komt zeer goed uit de
verf. Het geluid van deze DVD is absoluut indrukwekkend en de combinatie
met de schitterende beelden maakt deze registratie tot een lust voor oog
en oor. De tweeënhalf uur die van Armin’s megaset zijn overgebleven
bevatten eenvoudigweg teveel hoogtepunten om op te noemen. Het is een
effectieve combinatie van prachtige tracks en sterke live optredens.
Hoewel niet alle vocalen live zijn, dat moet gezegd worden. De stem van
Jennifer René bijvoorbeeld, in haar vertolking van “Fine Without You“,
komt niet uit de Jaarbeurs. Op het feest zong ze echter weldegelijk
live. Maar laat ik daar niet te moeilijk over doen, er valt genoeg van
echte live vocalen te genieten. Kijk en luister hoe onze eigen
Jacqueline Govaert de show steelt. Zoals ze eigenlijk overal doet waar
ze verschijnt. Trance is emotie en echte liefhebbers zullen volop emotie
voelen bij de vele, vele mooie platen van deze set. Teveel hoogtepunten
om op te noemen, ik schreef het al, dus laat ik er eentje uit pikken.
Het magistrale “Walk The Edge“ van Alex M.O.R.P.H. Om te janken zo
mooi, gevoeliger worden ze niet gemaakt. Ook Armin zelf wilde vastleggen
wat deze plaat met de zaal ging doen, getuige de mobiele telefoon die
hij tijdens de break omhoog stak. De emotie is voelbaar bij de beelden.
En dat deze registratie met liefde voor trance gemaakt is, is duidelijk
bij de close-ups van bezoekers die precies die emotie voelen. Hun
uitdrukking sluit exact aan bij wat een liefhebber ervaart, wanneer hij
deze muziek hoort, deze beelden ziet, en zich wellicht terug waant in de
Jaarbeurs. Dát maakt deze dvd tot een top product. Stel je voor.
Imagine. Dat die man die op dat hotelbed geïnterviewd wordt bij de
extra’s van de bonus DVD, die zegt dat hij ermee stopt wanneer hij er
zelf niet meer het plezier en de opwinding bij voelt, er inderdaad een
keer mee ophoudt. Stel je voor dat het ooit zo ver komt. Ik hoop dat dat
nog héél ver weg is, want ik kan en wil het me nog niet voorstellen!
Kijk op www.arminvanbuuren.com
of www.armadamusic.com voor
meer informatie. (guest reviewer: schwingg) Beoordeling:
NVT
|
![]() |
|
Skatebård:
“Cosmos”(Digitalo Enterprises/ Kompakt) Genre(s):
Space-Disco/ Italo Disco/ (Retro) House & Techno Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Bård
Aasen Lødemel aka Skatebård is een uit Noorwegen afkomstige producer
van allerhande moderne disco (denk aan Italo disco en space disco), maar
ook voor een portie retro house en techno (al dan niet vermengd met
discokruiden) draait Dhr. Skatebård zijn hand niet om. Hij is niet de
eerste Noor die met kwalitatief hoogstaande discomuziek op de proppen
komt: denk aan artiesten als Lindstrøm & Prins Thomas (space
disco), Röyksopp (meer pop georiënteerd) en Annie (met haar bubblegum
Italo pop). Terug naar Bård Aasen Lødemel – spreek deze naam maar
eens soepel uit. In 2002 debuteerde hij met de LP “Skateboarding Was A
Crime (In 1989)”, dat naast diverse uitgebrachte singles een vervolg
kreeg in de gewaardeerde release “Midnight Magic” (2006).
“Cosmos” is echter mijn eerste kennismaking met Skatebård. Een
uiterst prettige kennismaking ook! Het album bestaat uit elf boeiende
bijdragen en een hidden bonus track (met vocalen van Annie). Skatebård
schakelt soepeltjes tussen de genoemde disco stromingen, synhesizer
gebaseerde muziek, (retro) house/ techno en subtiele mengvormen
hiertussen. “Vuelo”, met een kenmerkende Moroder bassline, is
een waanzinnige openingstrack, waarbij subtiel het verleden en het heden
van de (Italo) disco samen gekneed is. De ouderwetse stringpads vormen
hier de onderscheidende factor. Fabuleuze track! En daar tippen we
direct exact de sterkte van dit album aan: de mooie sferen en geluiden
die gecreëerd worden middels fabuleuze soundpads binnen doordachte
producties en arrangementen. “Cosmos” is een plaat die ik echt kan
aanbevelen. Een album dat klinkt als een klok (lees: erg luisterbaar van
karakter). Heel sterk! Kijk op www.myspace.com/skatebaard
of www.kompakt-net.de voor meer
informatie. Beoordeling:
8,5
|
![]() |
|
Gideon:
“Need No Permission” (Kanzleramt) Genre(s):
Tech-House/ Minimal/ Techno Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Gideon
Hommes aka Gideon debuteerde in 2003 als producer met een track op
Lessismorecordings – een label waarop later nog een reeks aan releases
van zijn hand zouden verschijnen. Tot nu toe is 2008 erg succesvol voor
Gideon geweest met single releases op Technasia’s Sino label en het
fijne Berlijnse label Kanzleramt. Laatstgenoemde label stelde Gideon in
de gelegenheid een compleet album uit te brengen. “Need No Permission”
is Gideon’s debuutalbum en geeft in negen etappes zijn muzikale visie
anno 2008 weer. Deze getalenteerde producer staat voor effectieve,
tamelijk simplistische dansvloermuziek binnen de marges tech-house,
minimal en techno met her en der een vleug electro. Tijdens de track
“Mystery Guest” laat Gideon echter ook horen zonder moeite een
subtiel Detroit sfeertje aan zijn muziek toe te kunnen voegen. De
genoemde electro invloeden horen we voorbij komen tijdens het
ijzersterke “Jesse James”. Beste track is wat mij betreft afsluiter
“Cruz Control”, een rustig doorkabbelend technonummer met mooi
toetsenspel en een ‘trancey’ gevoel. “Need No Permission” is
weliswaar geen briljante langspeler geworden, maar toch zeker de moeite
om te gaan checken! De productietechnisch hoogwaardige en krachtige
tracks van Gideon gaan het zonder twijfel bijzonder goed doen op de
internationale dansvloeren! Kijk op www.kanzleramt.com
voor meer informatie. Beoordeling:
7
|
![]() |
Various:
“Poplife Sucks” (541/ N.E.W.S.) Genre(s):
Pop/ House/ New-Beat/ Disco/ Hip-Hop/ Elektronica Bron:
CD Rubriek:
11/2008 “Poplife
Sucks” is een vermakelijke, eclectische soundtrack, waarbij stromingen
als (allerhande) popmuziek, house, new-beat, disco en hip-hop de revue
passeren. De CD is samengesteld door The Glimmers en Olivier Tjon.
Ondanks de vele bijdragen vanuit de jaren 80, worden ook de wat jongere
luisteraars onder ons niet teleurgesteld. Zo staan ook (een greep) Aphex
Twin’s “Windowlicker” (1999), Moloko’s “The Time Is Now”
(2000) en Justice vs. Simian’s “We Are Your Friends” (2006) op het
gevarieerde menu dat “Poplife Sucks” voorschotelt.
Kortom: “Poplife Sucks” is een ratjetoe van stijlen en
sferen, waarvan iedereen wel een aantal tracks zal kunnen waarderen.
Check vooral Justice vs. Simian’s bijdrage “We Are Your Friends”,
wat een prachtige electro-disco-punk fusion! Tijdloos! Hip-hop krijg je
van Kid Frost. Je kent vast nog wel zijn hit “La Raza” uit 1990 met
de stuiterende oldtimers in de videoclip. Met Aphex Twin’s bekende
elektronica klassieker ”Window Licker” – ook bekend door de
opzienbarende videoclip – wordt deze compilatie op een prima wijze
afgesloten. Kijk op www.poplife.be
voor meer informatie. Beoordeling:
7,5 |
![]() |
|
Los
Updates: “First If You Please” (Cadenza Records) Genre(s):
Minimal (Breakbeats)/ Elektronica/ (Electro) Pop Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Los
Updates is een duo bestaande uit Jorge González (niet te verwarren met
José González) en Loreto Otero. Op het Zwitserse label Cadenza
Records, dat geleidt wordt door de bekende DJ’s/ producers Luciano en
Serafin, mocht het duo een compleet album verzorgen, dat geschreven en
geproduceerd werd in Mexico City. Bestaat er zoiets als minimal
breakbeats? Jazeker, Los Updates laat horen hoe dit klinkt: een mixture
van minimal house, ‘tech’ invloeden, (ambient) elektronica en (electro)
pop. Klinkt divers en aantrekkelijk zou je denken. Jammer genoeg wordt
er tijdens alle acht bijdragen op “First If You Please” gezongen.
Daarmee wordt ook gelijk de grote zwakte van het album aangestipt: het
vocale aspect – vandaar de verwijzing naar popmuziek. Wanneer Los
Updates ervoor had gekozen geen vocale ingrediënten in hun muziek toe
te voegen, dan had dit album zeker een hogere beoordeling gekregen.
Instrumentaal gezien biedt het album namelijk genoeg leuke
klankenspellen en dwarse beats om je tevreden te stemmen. “My Soulmate
And I” is ondanks de obscene teksten en gebrekkige vocalen het beste
dat dit album te bieden heeft. De track combineert schitterende ambient
klanken met tekstuele uitspattingen als ‘let me kiss your little pussy,
until the juice gets down’. Als dat geen feest is? “First If You
Please” is een release die wat mij betreft helemaal niet past binnen
de Cadenza catalogus. Volgende keer beter. Kijk op www.cadenzarecords.com
voor meer informatie. Beoordeling:
6
|
![]() |
|
Various:
“Clubbin’ Vol. 3” (Cloud 9 Music) Genre(s):
(Electro) House/ Trance Bron:
2-CD Rubriek:
11/2008 De
nieuwste “Clubbin’” verzamelaar is weer gemixt door Leo
Vanderweijden en Eric van Kleef. Ze nemen allebei een schijfje voor hun
rekening op deel drie uit de reeks. Een serie die draait om de
gelijknamige radioshow op SLAM! FM. Dat deze 2-CD, boordevol
toegankelijke clubtracks, bepaald geen traktatie voor de doorgewinterde
clubber is, laat zich gemakkelijk raden. Echter, het grootste gedeelte
van de gekozen tracks op “Clubbin’ Vol. 3” is prima te pruimen. De
DJ’s brengen muziek variërend van electro-house en grooves tot
electro-tech (heel beperkt) en trance. Op de tracklist vinden we namen
als Marco V & Sander van Doorn, Veracocha (geremixt door Cosmic Gate),
Ronald van Gelderen (geremixt door Rank 1), Tocadisco, Freemasons (geremixt
door Bart B More), Shapeshifters (met hun cover van Orbital’s “Chime”),
Kaskade & Deadmau5, Paul Johnson (geremixt door Laidback Luke), maar
ook het grijs gedraaide “Shingaling” van Jean Claude Ades &
Vincent Thomas wordt nog grijzer gedraaid. Al met al een vermakelijke
2-CD mixcompilatie, maar meer ook zeker niet. Kijk op www.slamfm.nl
voor meer informatie. Beoordeling:
7 |
![]() |
|
K-The-I???:
“Yesterday, Today & Tomorrow” (Big Dada Recordings) Genre(s):
(Experimental) Hip-Hop Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Liefhebbers
van experimentele/ abstracte hip-hop opgelet. K-The-I??? is een uit Los
Angeles (Californië) afkomstige MC/ producer die je wellicht kent van
zijn album “Broken Love Letter”, verschenen via Mush in 2006. Het
vervolg hierop heet “Yesterday, Today & Tomorrow”, welke
verschenen is via Ninja Tune’s sublabel Big Dada Recordings. Op het
album figureren bekende gasten als Busdriver en Subtitle, oftewel het
groepje MC’s rondom abstract hip-hop en experimental breaks specialist
Daedelus. De stem van K-The-I??? zelf eist echter vrijwel alle aandacht
op! Wat een geweldig stemgeluid heeft deze grote meneer. Na een
tegenvallende intro en wat middelmatige tracks komt het album pas los
bij track #5. Dit zijn van die melodische abstract hip-hop momenten,
waarvan we hier echt enthousiast worden. En zo verrast de muziek op dit
album ons nog enkele malen, denk hierbij aan het thematische “Just
Listen” en het slotakkoord “Man Or Machine” met medewerking van
Mestizo. Het zijn vooral de meer melodische tracks op dit gevarieerde
hip-hop album die weten te overtuigen. “Yesterday, Today &
Tomorrow” is een fraai album geworden dat zich prima kan meten met al
het moois dat Big Dada reeds voortbracht! Kijk op www.bigdada.com
of www.myspace.com/kthei voor
meer informatie. Beoordeling:
7,5
|
![]() |
|
Jean
Claude Ades: “Finally!” (Swings Records/ Great Stuff) Genre(s):
Electro-House/ Grooves Bron:
CD Rubriek:
11/2008 Niemand
kan meer om de naam Jean Claude Ades (aka J.C.A.) heen. 2008 is zijn
jaar en dat komt hoofdzakelijk door zijn met Vincent Thomas gecreëerde
klapper “Shingaling”, die tot hoog in de hitparades reikte en nog
altijd met grote regelmaat op de commerciële radio te horen is. Deze
aanstekelijke electro-house plaat met een geleende ‘Latin loop’ mag
je wat mij betreft gerust de zomerhit van 2008 noemen. “Finally!” is
volgens onze gegevens het debuutalbum van Jean Claude Ades. De beste man
is echter beslist geen nieuwkomer. De afgelopen paar jaar bracht hij
onder andere diverse aardige singles uit via Swings Records (sublabel
van Great Stuff Recordings). Langer geleden, in 2002 had hij onder de
naam J.C.A. een enorme clubhit met de track “I Begin To Wonder”. In
2003 werd het nummer opnieuw ingezongen door Dannii Minogue (zuster
van), wat resulteerde in een succes in de charts. “I Begin To
Wonder” staat ook weer op “Finally!”, maar nu in een 2008 rework (how
cheap?). Ook de track “Someday” zal je bekend in de oren klinken.
Die track werd onder andere gecompileerd door Hed Kandi en is wat mij
betreft de beste track van de CD. “Finally!” is een gemixt album
geworden met uiterst toegankelijke (vocale) clubtracks die lang niet
allemaal een voldoende scoren. Verwacht dus geen grote verrichtingen,
want daarvoor is het album simpelweg te zwak. Kijk op www.jca-music.com
of www.greatstuff.eu voor meer
informatie. Beoordeling:
6
|