|
|
CD recensies
Mei/Juni 2011
 |
|
Jill
Scott: “The Light Of The Sun” (Blues Babe Records/ Warner Music) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Goed
nieuws voor liefhebbers van de betere neo-soul. Jill Scott’s vierde
album ligt namelijk vanaf juni 2011 in de (digitale) schappen. “The
Light Of The Sun” is Jill Scott’s eerste album via Blues Babe
Records (Warner Music), wat tegelijkertijd een breuk lijkt met het
Hidden Beach label. Met Hidden Beach vierde Jill Scott grote successen.
Al haar drie voorgaande albums mogen als klassiekers getypeerd worden,
met debuutalbum “Who Is Jill Scott? - Words & Sounds Vol. 1”
voorop, waarmee ze in één klap bekend werd. Jill Scott wordt door
velen nog altijd gezien als de dame met de aller-fijnste soulstem. Als
groot fan kan ik dat alleen maar bevestigen. Jill Scott, trots winnaar
van een Grammy Award, kan met haar stem werkelijk alle kanten op; van
een lieflijke en zachte toon tot piekend hoog/fel en alles dat daar
tussenin bestaat. Razend knap, altijd loepzuiver en niet te vergelijken
met alle soulstemmen die commercieel gezien veel succes hebben (we
noemen geen namen). Jill Scott is wat mij betreft die ene stap verder.
Op “The Light Of The Sun”, dat volgt op het uit 2007 daterende
“The Real Thing: Words And Sounds Vol. 3”, hoor je dat ook weer
duidelijk terug. Het album staat bol van de lekkere soulful
luisterliedjes vol variatie, met hier en daar wat ruimte voor hip-hop.
Dit is een album dat we de komende maanden nog veelvuldig zullen
draaien! De fans zullen niet teleurgesteld worden. Aanrader! Met de
succesvolle single “So In Love” (met Anthony Hamilton). Score: 4/5 |
 |
|
Rue
Du Soleil: “Shine” (Republica Cafe) Bron:
CD Rubriek: 6/2011 Sinds
2003 bracht het gezelschap Rue Du Soleil een drietal prachtige albums
uit via Café del Mar Music. De laatste daarvan verscheen in april 2008,
“Emotions” genaamd. “Shine” is het vierde werkstuk (album) van
het viertal (Dragan
Jakovljevic, Yazuz Uslu, Alfonso Bianco en Claudio Montuori). Nog altijd
weet Rue Du Soleil betoverend mooie downtempo/loungemuziek te
produceren. Het is het type Balearische chill-out muziek dat de
afgelopen tien jaar veelvuldig te horen was op de “Café del Mar”
verzamelaar. Echter, het overgrote gedeelte van het gekozen materiaal op
die compilaties klonk ongeïnspireerd, weinig zeggend en ga zo maar
door. Rue Du Soleil bewijst al jaren dat er nog wel degelijk mooie aan
Ibiza gelinkte chill-out muziek te verkrijgen is. “Shine” is net als
de voorgaande Rue Du Soleil albums een prettige zomerse aanwinst voor je
(digitale) muziekcollectie. Score:
4/5
|
 |
|
Rick
Wilhite: “Analog Aquarium” (Still Music) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 De
uit Detroit afkomstige ‘veteraan’ Rick Wilhite (DJ/producer) is al
sinds begin jaren 90 actief en werkte met namen als Theo Parrish,
Marcellus Pittman and Kenny Dixon Jr. (samen vormden zij 3 Chairs). Gek
genoeg bracht Rick Wilhite niet eerder een album uit. “Analog
Aquarium” brengt daar de broodnodige verandering in. Hoe klinkt het
album? Verwacht prachtige US soulful deep-house in de stijl van
bijvoorbeeld Kenny Dixon Jr. (aka Moodymann). Sommige producties op het
album klinken qua geluidskwaliteit nogal brak, maar daar kan ook bewust
voor gekozen zijn, daar dit niet constant het geval is. “Analog
Aquarium” is een geschenk voor liefhebbers van de betere Detroit en
Chicago house vibes. Zonder noemenswaardige uitschieters is het album
erg geslaagd, maar absoluut ook geen hoogvlieger. Score: 3/5 |
 |
|
Various:
“Hed Kandi: Serve Chilled 2011” (Hed Kandi Records) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 De
2011 editie van Hed Kandi’s verzamelreeks “Serve Chilled” is niet
zozeer (puur) een downtempo of chill-out compilatie geworden, maar meer
een bonte selectie van smaakvolle snoepjes. Zo kan het dus gebeuren dat
je, verspreidt over twee CD’s, stijlen als beats, dubstep/bass en drum
& bass terughoort op “Serve Chilled 2011”. Check bijvoorbeeld
eens het fantastische “Transborder” van llya Santana in de
Letherette remix. Een prachtig staaltje beats dat recentelijk verscheen
via het Belgische Eskimo label. Naast genoemde stromingen biedt “Serve
Chilled 2011” ook plaats aan nouveau disco, allerhande downtempo en
smaakvolle house/techno. Kortom, qua diversiteit en kwaliteit valt er
genoeg te beleven op editie 2011. Niets mis met deze 2-CD. Score: 3/5 |
 |
|
Various:
“Hed Kandi: Back To Disco” (Hed Kandi Records) Bron:
3-CD Rubriek:
6/2011 Leuk
concept. Men neme één disk met onvervalste, ongemixte disco
klassiekers en vult deze aan met een schijf vol disco house classics en
disco house remixes. Het klinkt als een doordacht concept en het werkt
ook uitstekend. Op CD1 kun je genieten van materiaal door onder andere
Sister Sledge, Chic, Patrice Rushen, Chaka Khan en The Pointer Sisters.
Mocht je geen doorgewinterde discoliefhebber zijn, dan zul je
ongetwijfeld de thema’s herkennen. Die thema gaan weer in de recycling
op CD2. Denk aan tracks als M&S Presents… The
Girl Next Door “If U Wanna”, Pete Heller’s “Big Love” en
Junior Jack’s “My Feeling”. Het zijn enkele voorbeelden van
de vele clubhits waarbij discothema’s gefuseerd werden met
housemuziek. Tenslotte, op CD3 vinden we grotendeels tracks waarbij
originele versies simpelweg geremixed zijn. Deze schijf beschrijft meer
het hier en nu. Samenvattend: “Hed Kandi: Back To Disco” is een
prima 3-CD compilatie. Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“KM5 Ibiza Volumen 11” (541/ N.E.W.S.) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 De
jaarlijks terugkerende "KM5 Ibiza" compilaties hebben min of
meer de plek ingenomen van de ooit zo bejubelde "Café del
Mar" reeks. Tussen de ontelbare (vaak overbodige) 'Ibiza' concepten
trekt de "KM5 Ibiza" reeks vrijwel ieder jaar de (positieve)
aandacht. De 2011 editie (volumen 11) is, zoals verwacht, opgedeeld in
twee gevarieerde sessies (disks). Eén met allerhande sfeermuziek, de
andere met smaakvolle house. De vernieuwing is ver te zoeken, maar de
kwaliteit blijkt prima in orde. Een greep vanuit de tracklist: Corinne
Bailey Rae, Lovestation’s “Teardrops” uit 1998 (geremixt door Joey
Negro), Tony Lionni, LCD Soundsystem, Penner & Muder en Steffi.
"KM5 Ibiza Volumen 11" is andermaal een oerdegelijke,
vermakelijke en zonnige verzameling geworden die uitermate geschikt is
voor de naderende zomerperiode. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Defected In The House Ibiza '11” (ITH Records/ Defected) Bron:
3-CD Rubriek:
6/2011 Met
"Defected In The House Ibiza '11" luidt het invloedrijke
Defected label (misschien wel het grootste ter wereld) overtuigend de
zomerperiode in. Een zomer die zich wat betreft de housemuziek nog
altijd concentreert op het Balearische eiland Ibiza. Deze 3-CD is
zorgvuldig samengesteld door labelbaas Simon Dunmore en biedt die
typische Defected housesound. Vaak recht toe, recht aan en vrijwel
altijd doeltreffend. De tracklist bestaat vrijwel uitsluitend uit
materiaal dat vanuit de Defected-stal (inclusief sublabels) afkomstig
is. Houseliefhebbers hoeven andermaal geen seconde te twijfelen aan de
muzikale koers van Defected. Die blijft ongewijzigd en kwalitatief op
pijl. Precies hetgeen je verwacht van deze 3-CD, zou je kunnen zeggen.
Met onder andere de fraaie Maya Jane Coles remix voor 4th Measure Men's
"4 You", Bassfort's "Dixtrit" en materiaal van onder
andere Simbad, Kings Of Tomorrow, Osunlade, Solomun, Ben Westbeech en
Afterlife. Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“FabricLive.58 - Goldie” (Fabric Records) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Niemand
minder dan drum & bass 'veteraan' Goldie heeft editie 58 uit de
"FabricLive" reeks gemixt. Vanaf begin jaren 90 is Goldie van
onschatbare waarde geweest voor de opmars van de drum & bass. In
1994 richtte hij samen met het duo Kemistry & Storm het befaamde
Metalheadz label op. Daarnaast bracht hij baanbrekende albums (instant
classics) uit als "Timeless" en "Saturnz Return",
aangevuld met een lading aan essentiële singles.
"FabricLive.58" biedt geen specifieke flirt naar de jaren 90
(op enkele tracks na), maar richt zich meer op het hier en nu. Goldie
over deze mix: "for me, this has probably been one of the best
years of my entire life! I'm playing music better than I've ever played
before. I'm not claiming to be the best technical DJ, I never have done.
For me, I try to get the alchemy right, which I've done on this mix:
each of these are standalone tunes. When I think of the D&B tunes on
this mix, I think of them as spiritual euphoria, like I've been lifted
out of something. This music-this wildstyle music-is not for the
faint-hearted." Goldie’s mix spreekt verder voor zich en
zal vele drum & bass liefhebbers tevreden stellen. Hij pendelt
zorgvuldig tussen sfeervolle en de meer rauwe tinten, wat voor een goed
luisterbare sessie zorgt. Niets bijzonders overigens, maar wel lekker! Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“The Jam Files - Past Present Future” (Peppermint Jam Records) Bron:
3-CD Rubriek:
6/2011 Peppermint
Jam Records heeft een slim 3-CD concept op de markt gebracht. “The Jam
Files - Past Present Future” vertelt eigenlijk het complete verhaal
van het label tot nu toe en biedt een vooruitblik naar de toekomst. Dit
betekend een disk met klassiekers (past), een disk met recent materiaal
(present) en een disk met toekomstig werk (future). Peppermint Jam richt
zich eigenlijk al jaren op de betere vocale house (vaak van het soulful
soort), garage en gelieerde substijlen. Op CD1 vinden we onder andere
klassiekers van Boris Dlugosch “Keep Pushin’”, Byron Stingily
“Get Up” en Moloko’s “Sing It Back”. CD2 biedt interessant
recent materiaal waarbij vooral de remixers opvallen: Adultnapper,
Deetron, Henrik Schwarz, Christian Prommer, Martin Buttrich, Reboot,
Radio Slave, Solomun en Butch. De tracks op CD2 flirten zo nu en dan met
disco/funk. CD3 bewijst dat het ook voor de toekomst wel snor zit met de
muziek van Peppermint Jam getuige prima tracks door onder andere
Autodeep, Triad en Matt Flores. Leuk initiatief van het Peppermint Jam
label. Score:
3/5
|
 |
|
Omar:
“Sing (If You Want It)” (Tru Thoughts) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Tru
Thoughts heeft soulheld Omar weten te strikken voor een nieuw album, zo
was onze eerste gedachte. Omar schitterde recentelijk al op
Maddslinky’s single “Special”, tegelijkertijd één van de
hoogtepunten op Maddslinky’s “Make A Change” album. Echter, het
blijkt hier om een heruitgave te gaan van het uit 2006 stammende “Sing
(If You Want It)” – destijds verschenen via Ether. Het originele
album is aangevuld met twee bonus tracks: “Dancing” met Zed Bias (aka
Maddslinky) en een Bob Sinclar remix voor “It’s So....”. Op
“Sing (If You Want It)” gaat Omar de samenwerking aan met een aantal
wereldsterren. Daarbij doelen we op Angie Stone, Stevie Wonder en
Estelle (vermoedelijk ten tijde van de originele release van dit album
nog geen wereldster). “Sing (If You Want It)” is een album dat je
zou kunnen omschrijven als een goed gevulde snoeppot, waarin de
soulsnoepjes overheersend vertegenwoordigd zijn, aangevuld met muzikale
nuances vanuit de funk, jazz en hip-hop. Beste moment is wat mij betreft
het ijzersterke “Feeling You” met Stevie Wonder. Mooi initiatief van
Tru Thoughts om dit fijne album in de herkansing te gooien. Let
op: releasedatum is 18 juli 2011. Score:
4/5
|
 |
|
Laura
Vane & The Vipertones: “Sugar Fix” (Social Beats/Unique) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 “Sugar
Fix” volgt op het uit 2009 stammende titelloze debuutalbum van Laura
Vane & The Vipertones (Timothy van der Holst en Ton van der Kolk).
Laura Vane is een geprezen zangeres die in het verleden reeds werkte met
uiteenlopende namen als MJ Cole, Diesler en Hint. Het genoemde titelloze
debuutalbum viel op door een consistente kwaliteit met een specifieke
focus op moderne en traditionele soul/funk geluiden. Zonder specifieke
uitschieters zette dat album het gezelschap op de kaart. “Sugar Fix”
klinkt daarom als een logisch vervolg. Wederom staat het album vol met
‘niets aan de hand’ soul/funk tracks die zich uitstekend lenen voor
live vertolking. Opener “Capsize” valt echter wel op door het
springerige karakter en de dikke knipoog naar de beproefde Mark Ronson
sound (waarmee Amy Winehouse grote successen behaalde). “Sugar Fix”
is een prettig album geworden, dat iedereen die Social Beats en Unique
volgt gehoord moet hebben. Score:
3/5
|
 |
|
The
Auratones: “The Adventure Continues” (Supertracks Records) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 The
Auratones kennen we van hun album “A Cool
& Danceable Adventure”, dat in 2007 verscheen via Challenge.
Op die plaat liet het gezelschap een heerlijk fusiongeluid horen. Zelf
omschrijven ze dat als soul-jazz met latin en world invloeden. “The Adventure Continues”
betekend album nummer twee van de formatie. Een album waarop Wicked Jazz
Sounds Band zangeres Berenice van Leer een aantal maal meezingt. “The
Adventure Continues” heeft veel diversiteit in zich, maar heeft vooral
ook een torenhoge kwaliteit te bieden. De muzikaliteit en het plezier
spatten uit de speakers. Dit album haalt het net niet bij Monsieur
Dubois’ recentelijk verschenen “Slow Bombastik” album, dat meer op
energieke nu-jazz/fusion leunt, maar komt toch aardig in de buurt. Mooi
resultaat. Score:
3/5
|
 |
|
The
Jig: “Brooklyn Blowout” (B-Crack Recordings) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 The
Jig is een aangename nieuwe verrassing binnen de vaderlandse funkscene.
De formatie voorziet de luisteraar van een instrumentale funksound,
waarbinnen ruimte is voor elementen vanuit de afrobeat, soul, rhythm 'n'
blues en een frisse rock 'n' roll attitude. Startschot “Fat T”
onderstreept die omschrijving. Het combineert blues-achtige gitaren,
orgelklanken, funky beats enzovoorts tot een pakkend geheel. Dat is ook
eigenlijk het verhaal van het complete album. “Brooklyn Blowout”
biedt geen muziek waarbij we continu op het puntje van de stoel zitten,
maar simpelweg wel een prettige luistertrip betekend. Wellicht zouden
hier en daar wat vocalen niet misstaan, maar de instrumentale aanpak is
van bewust gekozen. Zoals de bandleden zelf zeggen: The Jig is not
'funky', The Jig is funk! En zo is het. Score:
3/5
|
 |
|
Pete
Rock: “PeteStrumentals - 10th Anniversary Expanded & Limited
Edition” (BBE Records) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 Pete
Rock staat al jaren bekend om zijn puntgave (instrumentale) hip-hop met
een soulful ondertoon. Zijn muziek sluit dan ook naadloos aan op die van
bijvoorbeeld J Dilla (aka Jay Dee) en Madlib. Tien jaar na het
verschijnen van het album ”PeteStrumentals” vond BBE Records het de
hoogste tijd voor een jubileumuitgave van de titel – gekoppeld aan de
zogeheten ‘The Beat Generation series’. Geen zwaktebod in dit geval,
want het album klinkt tien jaar na release nog altijd fris en fruitig.
Toch zal deze heruitgave van Pete Rock’s “PeteStrumentals” voor
vele hip-hop addicts (helaas) een overbodige release blijken. Zij hebben
dit album al jaren in de kast staan en compleet grijs gedraaid, is mijn
inschatting. Echter, mocht je deze release destijds gemist te hebben,
dan is dit je kans om in één slag het originele album, aangevuld met
een bonus disk te scoren. Wie na het (voor het eerst) horen van deze
release wild enthousiast geraakt is: probeer ook eens het uit 2005
stammende “The Surviving Elements”. Score:
4/5
|
 |
|
Azymuth:
“Aurora” (Far Out Recordings) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Het
Braziliaanse trio Azymuth (Alex Malheiros, Ivan Conti en José Roberto
Bertrami) is toe aan een nieuw album, "Aurora" genaamd. Het
album verschijnt op het moment dat de band liefst 35 jaar bestaat en
volgt op het in 2008 verschenen "Butterfly". Azymuth wordt
door velen beschouwd als de meest succesvolle band uit Brazilië. Een
groot compliment voor de heren. Op "Aurora" is het weer
ouderwets genieten. De heren weten als geen andere Braziliaanse kruiden
te mengen met strakke jazz-fusion en slim geplukte subkruiden - altijd
funky en dansbaar. Zelf noemen de heren hun muziek "Samba Doido"
(gekke samba), maar hun eclectische muziek klinkt eerder harmonieus dan
gek. Op het album zingt onder andere Sabrina Malheiros een noot mee.
Haar kennen we als soloartieste, eveneens verbonden aan Far Out
Recordings, maar ze is natuurlijk ook de dochter van Azymuth bandlid
Alex Malheiros. Zelfs de (jongere) luisteraars die geen affiniteit met
(moderne) jazz hebben, zouden wel eens enthousiast kunnen raken van
Azymuth's muziek. Knappe
prestatie wederom. Score:
4/5
|
 |
|
John
O’Callaghan: “Unfold” (Armada Music) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 De
muzikale carriëre van de Ierse DJ/producer John O'Callaghan zit al
jarenlang in de lift. "Unfold" is alweer zijn derde
artiestenalbum, dat volgt op het uit 2009 stammende succesverhaal "Never
Fade Away" (het album). Na geprezen singles als "Big Sky"
en "Never Fade Away" (van het gelijknamige album dus) kan
niemand meer om deze kale Ier heen. Op "Unfold" toont
O'Callaghan zich een veelzijdig producer. "Unfold" is
weliswaar een onvervalst 'trance' album geworden, maar O'Callaghan weet
de diversiteit binnen die noemer goed te vertolken. Op "Unfold"
vinden we afwisselend instrumentale- en vocale trance, chill-out
klanken, maar ook steviger werk dat neigt naar tech-trance. Op "Unfold"
werkt John O'Callaghan samen met een hele rits aan gasten/participanten,
waaronder Audrey Gallagher, Giuseppe Ottaviani (van Nu NRG) en Thomas
Bronzwaer. Over het
thema zegt O'Callaghan het volgende: "on a personal level, my life
away from the music has unfolded beautifully with my wonderful son Jack,
who has brought many new aspects to my life. I believe that creating
exciting music is about learning and expanding, and letting your mind
unfold." "Unfold" klinkt zeker als een vervolgende
stap in O'Callaghan's tocht naar de internationale DJ/producer elite.
Mooi en gevarieerd album, waarmee O’Callaghan absoluut mee kan met de
wereldtop. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Panorama Bar 03 - Prosumer” (Ostgut Ton) Bron:
CD Rubriek: 6/2011 Prosumer
(Achim
Brandenburg) kennen we vooral van zijn werk met Murat Tepeli. Samen
brachten zij begin 2008 het album “Serenity” uit via Ostgut Ton.
Prosumer is echter gevraagd om solo de derde “Panorama Bar”
compilatie te doen. En hoe? Prosumer heeft een heerlijke combi van
(veelal) ouder en wat nieuwer werk in zijn mix verwerkt. Variërend van
ouderwetse (Detroit) techno en (deep) house vanuit de 80’s en 90’s
tot eigentijdse klanken van bijvoorbeeld Steffi. Prosumer’s mix klinkt
als een smaakvolle luistersessie, waarin melodie/sfeer een vrije en
leidende rol krijgt. Klinkt aantrekkelijk? Dat is het ook! Prosumer weet
met materiaal van onder andere DJ Duke, Romanthony, Theo Parrish, Morgan
Geist en Fingers Inc. een fantastische mixcompilatie af te leveren.
Wellicht de beste uit de reeks tot nu toe. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Here Comes The Sunset Vol. 4” (Klik Records) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Voormalig
Café del Mar resident DJ José Padilla wordt nog altijd met regelmaat
gevraagd voor het samenstellen van downtempo/chill-out CD concepten.
Tussen de vele (vaak overbodige) Ibiza gerelateerde verzamelaars zijn er
altijd een paar mensen die het voordeel van de twijfel verdienen. Tot
die groep behoort José Padilla zeker. Hij was verantwoordelijk voor de
eerste zes delen uit de geprezen “Café del Mar” verzamelreeks en
bracht twee uitstekende artiestenalbums uit. Voor “Here Comes The
Sunset Vol. 4” selecteerde de oude meester materiaal van onder andere
Ilya Santana, Bliss en Coyote. Met name de brede eclectische aanpak van
José Padilla onderscheid hem van de concurrentie. De diepgang qua
subtiele luistermuziek is enorm en doet je als luisteraar hopen dat José
Padilla nog lang niet met pensioen gaat. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Soma Coma 5” (Soma Records) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Zoals
bekend is “Soma Coma” de chill-out reeks van de uit Glasgow
afkomstige technogigant Soma Records. Het label heeft sinds begin jaren
90 een onnavolgbaar sterke catalogus opgebouwd, waaraan nu het vijfde
hoofdstuk uit de “Soma Coma” reeks toegevoegd kan worden. Het
gekozen materiaal bestaat uit recent en ouder materiaal. Zo kan het
gebeuren dat we een track van Chaser uit 1998 terughoren. Uiteraard
ontbreken de mannen van The Black Dog niet, net als H-Foundation,
Hatikvah, Alex Smoke en Silicone Soul. We blijven deze compilatieserie
een prima initiatief vinden, want het biedt (wellicht onbedoeld) een
kijkje in de vijver van Soma’s luisterparels. Tracks die niet gedraaid
worden in de clubs, maar wel gehoord moeten worden. Score:
4/5
|
 |
|
Amon
Tobin: “ISAM” (Ninja Tune) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Oei,
deze is wel erg vaag! Dat was mijn eerste reactie bij het horen van
openingstrack “Journeyman”. “ISAM” is het nieuwste album van
Amon Tobin. De geboren Braziliaan gaat op “ISAM” voor een erg
specifieke aanpak. Zo verbindt hij zogeheten field recordings aan
allerlei abstracte geluiden en ritmes. Dit kun je abstracte elektronica
of noise noemen, maar daar doen we de muziek te kort mee. Tobin’s
muziek zal zeker niet bij iedereen een enthousiaste reactie ontlokken,
maar voor de avontuurlijk ingestelde elektronica en breakbeat luisteraar
is “ISAM” een aantrekkelijke noot om te kraken. Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“Mad Styles & Crazy Visions 2” (BBE Music) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 Deze
2-CD is samengesteld en gemixt door Masters At Work legende Louie Vega. “Mad
Styles & Crazy Visions 2” is naar eigen zeggen ‘a journey into
electronic, soulful, afro & latino rhythms’. Daarvan is
geen woord gelogen. De mixen bieden een flinke mate van variatie, maar
eerlijk gezegd hebben we wel eens betere mixcompilaties van Louie Vega
gehoord. Ondanks de nodige toptracks kan de mix in de breedte geen
potten en pannen breken. Da’s jammer, want Louie Vega stelt eigenlijk
zelden teleur. Beide sessies bieden net niet de spanning en sensatie die
we normaal gesproken van Louie Vega verwachten. Uitschieter op deze 2-CD
mixcompilatie is wat ons betreft de Charles Webster remix voor Marlon
D’s “U.C. Anthem”. Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“Watergate 08 - Lee Curtiss” (Watergate Records) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 De
uit Detroit afkomstige Lee Curtiss heeft met zijn mix voor
“Watergate” een zogenaamde brug tussen de technogeluiden uit Detroit
enerzijds en Berlijn anderzijds weten te bouwen. Dat is duidelijk het
gevolg van het heen en weer reizen tussen Detroit en Berlijn, dat
Curtiss de afgelopen vier jaar deed. Tenminste, dat is wat we moeten
geloven op basis van de persinformatie. Lee Curtiss behoort samen met
bijvoorbeeld Seth Troxler tot de nieuwe generaties van ‘techno
visionairs’ vanuit de Motor City (Detroit). Zijn mix zou je kunnen
omschrijven als het samenkomen van die twee werelden. Die samenkomst uit
zich in samenkomst van soul, funk en disco invloeden binnen de
house/techno bijdragen die Curtiss koos voor deze mix. Op de tracklist
vinden we materiaal van onder andere Maceo Plex, dOP, Guy Gerber en Lee
Curtiss zelf. “Watergate 08” is niet de beste, maar hoort wel tot
één van de betere edities uit de reeks. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Paul Hazendonk - Sound Shifting: Versatility” (Manual Music) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 Paul
Hazendonk timmert al flink wat jaren aan de weg als voorvechter van de
betere ‘tech’ georiënteerde stromingen. De drijvende kracht achter
Manual Music en de muzikale wederhelft van het duo Furrr &
Hazendonk, presenteert een nieuwe compilatiedubbelaar - Sound Shifting:
Versatility. Het is zijn eerste mixcompilatie is vijf jaar tijd! De 2-CD
verschijnt via Manual Music: een divers bedrijf dat zich bezig houdt met
diverse platenlabels, digitale distributie, management en publishing.
Als het album één ding duidelijk maakt, is het wel het talent van
Hazendonk om een mix samen te stellen uit oude en nieuwe tracks. De
DJ/producer/labeleigenaar zegt beïnvloed te zijn door 'funk, baslijnen
en melodieën', wat dan ook goed hoorbaar is aan de zorgvuldig
geselecteerde collectie tracks. De mixcompilatie is ongedeeld in disks
met de thema’s ’body’ en ‘mind’. Voor CD1, een slim opgebouwde
mixsessie met ruimte voor de betere deep-house en tech-house (soms met
dub), koos Hazendonk tracks van Alexis Tyrel, Bas Amro, Examine en
Rauwkost. Eén van de uitschieters is wat ons betreft het melodische
“Het Spierenburg Effect” van Furrr & Hazendonk, de nieuwste
single van het duo. CD1 is kort samengevat een dansbare traktatie met
heerlijke dansvloertracks die niet al te zwaar op de maag zijn. Op CD2
gaat Paul Hazendonk verder de diepte in. Deze disk is meer gericht op
muzikale verrassingen en melodie (iets dat we op CD1 ook al niet tekort
kwamen). Dit is één van de betere ‘tech’ georiënteerde
mixcompilaties die we de laatste tijd hoorden. Respect en een dik
verdiende 4/5 score als waardering. Score:
4/5
|
 |
|
Pierre
LX: “Out 1” (Initial Cuts) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Pierre
LX is de werknaam van Pierre-Alexandre
Simoes, een Franse twintiger. Tegenwoordig woont Pierre LX overigens in
Oost-Londen (Hackney). Als zestienjarige ontdekte Pierre LX
elektronische muziek toen hij in Parijs een avond van het Kompakt label
bezocht. “Out 1” is Pierre LX’s debuutalbum en volgt op een
tweetal singles (als we de Discogs website mogen geloven). Op “Out
1” horen we dat Pierre LX goed heeft geluisterd naar bijvoorbeeld
Robert Hood, Jeff Mills en Basic Channel. Zijn muziek is dan ook een
mixture van genoemde referenties. Op “Out 1” staan in totaal acht
diepe, soms dubby (Detroit) techno en electro tracks, waarbij sfeer en
emotie vaak centraal staan. Vooral het afsluitende “L.A. Dreams”
weet ons vol te raken. Al is die track niet zo zeer voor de dansvloer
bestemd, maar meer voor als luistermuziek. Kort gezegd: “Out
1” biedt een uur aan prima Detroit-alike techno en electro vertier. Score:
4/5
|
 |
|
Natalie
Gardiner: “Northern Skies” (Ramjac) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 Natalie
Gardiner leerden we in 2004 kennen via het 4 Lux label van Gert-Jan Bijl
(aka Gerd). Het was 4 Lux dat Gardiner’s titelloze debuutalbum
uitbracht als LP release. Ramjac daarentegen bracht het album
oorspronkelijk op CD uit. Via datzelfde label verscheen in 2007
Gardiner’s tweede album, “California” genaamd. Op haar eerste twee
albums was er nog ruim baan voor elektronische invloeden. Anno 2011
profileert Natalie Gardiner zich voor het eerst als singer/songwriter.
Op “Northern Skies”, haar eerste album in bijna vier jaar tijd,
horen we haar als volleerd zangeres die breekbare liedjes van geur en
kleur voorziet. Daar blijkt ze bijzonder getalenteerd in. “Northern
Skies”, dat twee disks beslaat, is tot stand gekomen tussen 2008 en
2010. De productie werd aan Björn Ehlers toevertrouwd, die ook bij
eerder werk van Natalie Gardiner betrokken was. Met weinig
instrumentatie zou je dit album de naakte waarheid voor Natalie Gardiner
kunnen noemen. Ze slaagt met overtuiging. Conclusie: heel mooi en vooral
gevoelig album. Score:
4/5
|
 |
|
diskJokke:
“Sagara” (Smalltown Supersound) Bron:
CD Rubriek: 6/2011 Na
het prachtige nouveau disco album “En Fin Tid” (van medio 2010)
trakteert diskJokke ons nu op een ambient werkstuk van niveau.
“Sagara” is een album dat uit slechts zes tracks bestaat. Joachim
Dyrdahl, de echte naam van diskJokke, doet ons met opener “Golotrok”
soms terugdenken aan de prachtige interludes (geluidscollages) die
Chicane ooit maakte voor zijn eerste twee albums. “Sagara” gaat
echter veel verder. Het biedt de mooiste elementen uit ambient en
downtempo, maar schiet zo nu en dan ook richting shoegazer klanken (als
Ulrich Schnauss). De langgerekte, epische geluidstapijten van diskJokke
doen weinig tot niets onder voor de beste spelers uit dit circuit.
“Sagara” is een titel om niet te missen. Zelfs de korte speelduur
(net iets meer dan 35 minuten) is geen excuus. Indrukwekkend album,
waarvan je vanaf begin tot het einde puur kunt genieten. Score:
5/5
|
 |
|
Vincenzo:
“Wherever I Lay My Head” (Dessous Recordings) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Christian
Vincenzo Kruse, beter bekend als Vincenzo, is al jaren één van de
smaakmakers van het uit Hamburg afkomstige deep-house label Dessous
Recordings (sublabel van Poker Flat Recordings). Vincenzo is inmiddels
toe aan album nummer drie, "Wherever I Lay My Head" getiteld.
Op dit nieuwe album toont hij zijn topvorm (van het moment) en strooit
wederom rijkelijk met fluweelzachte deep-house, downtempo (breakbeats)
en disco invloeden. Bij beluistering van het album valt vooral de
gastrol voor Lisa Shaw (onder andere bekend van Naked Music) op. Haar
prachtige stem betekent vrijwel altijd een waardevolle toevoeging.
"Wherever I Lay My Head" is een album dat het perfecte
startsein voor de zomer betekend. Dit is het soort muziek dat ook op
populaire verzamelaars als bijvoorbeeld "KM5 Ibiza" thuis
hoort. Ondanks de weinig innovatieve aanpak, staat dit album als een
huis. Het zonnige karakter van de tracks, evenals de kundige aanpak van
Vincenzo zorgen ervoor dat dit album zeker niet onopgemerkt aan het
publiek voorbij zal gaan. Hoogtepunt is toch wel de deep-house knaller
“Keep Moving” met Lisa Shaw. Aanrader. Score:
4/5
|
 |
|
Armin
van Buuren: “Mirage - The Remixes” (Armada Music) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 Het
grootste project waar Armin ooit aan heeft gewerkt, is nu vertaald naar
iets nieuws. Zijn vierde artiestenalbum, “Mirage” getiteld, bevat
twee jaar aan hard werken en creativiteit, samenkomend in zestien
tracks. Samenwerkingen met Christian Burns, Sophie Ellis-Bextor, Ferry
Corsten, Adam Young, BT, Guy Chambers en vele andere getalenteerde
artiesten, evenals diverse sterk solo-instrumentals, is de muzikale reis
die Armin heeft voltooid. Die reis heeft nu een nieuwe bestemming
gekregen: “Mirage - The Remixes”. Het album dat 2 gouden platen
ontving en geroemd werd om zijn muzikale fusies en verrassingen, is
geremixed door enkele van de grootste talenten uit de dance scene van
vandaag. Allemaal met hun eigen sterke kanten, ideeën en
inspiratiebron, leveren zij nu een nieuwe interpretatie van de zestien
juweeltjes af. “Mirage” is een spiegel voorgehouden en ziet nu de
audio reflecties uitgebracht op “Mirage - The Remixes”. Remixen van
Avicii, BT, Dash Berlin, Jerome Isma-Ae, 16 Bit Lolita's, Tocadisco,
Kyau & Albert, W&W, Ummet Ozcan, Ralphie B, Arctic Moon en vele
andere producers schijnen een compleet nieuw licht op het album.
“Mirage - The Remixes” is er voor iedereen die de andere kant van
het album wil leren kennen. Of je nu gek bent van uplifting trance,
stomend hete house of diepgaande progressive, “Mirage – The Remixes”
toont je hoe dan ook een nieuw gezicht van iedere track waar je al van
hield. Aldus de persbeschrijving. Eigenlijk is daar geen speld tussen te
krijgen. Dit remix overzicht biedt inderdaad een interessante nieuwe
kijk op het oorspronkelijke materiaal. In vele gevallen zijn de
resultaten prima, maar geheel volgens verwachting gaan er ook remixers
door het ijs. Prima release over het algemeen. Score:
3/5
|
 |
|
Alexis
Tyrel: “New Tradition” (Lessismorecordings) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Alexis
Tyrel (Gideon Hommes voor intimi) maakt het type housemuziek waarbij
tech-house, progressive house, deep-house en (in mindere mate) minimal
gepureerd worden tot een prettig gerecht. “New Tradition” is
Tyrel’s debuutalbum en biedt overwegend nieuw werk. Het uit 2006
stammende “Rebecca Loos” vinden we overigens eveneens terug op de
tracklist. Een spannend nummer dat bol van de emotie staat (vandaar de
titel?) en daarom niet mocht ontbreken op het album. Uitsmijter op
“New Tradition” is wat mij betreft “Organic Cycle” dat met een
trance-alike thema en stuwende ritmiek de aandacht trekt. In de breedte
biedt “New Tradition” genoeg kwalitatief onderscheidend materiaal. Fijn
album. Score:
4/5
|
 |
|
tobias.:
“Leaning Over Backwards” (Ostgut Ton) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Tobias
Freund aka tobias. is al jaren een gewaardeerd producer van meeslepende
techno met een funky twist. Wie herinnert zich niet het onvergetelijke
“Second To None” uit 2007? “Leaning Over Backwards” is het
Tobias Freund’s debuutalbum en verenigd zijn diverse muzikale
uitspattingen. Zo horen we naast 4/4 beats ook onvervalste ambient
voorbij komen. Voorbeelden van tobias.’ vakmanschap is onder andere de
donkere dubby technokraker en titeltrack “Leaning Over Backward”.
Daarnaast zijn het op downtempo/electro gebaseerde “Free No. 1” en
het elektronica/breakbeat moment “The Key” het aanbevelen waard.
Jammer is alleen het onwaarschijnlijk irritante “Skippy”. Typisch
gevalletje van ‘skippen’. Al met al is “Leaning Over Backwards”
net niet zo goed als me van te voren had voorgesteld. Dat komt met name
door een aantal te anonieme tracks. Score:
3/5
|
 |
|
The
Units: “Connections” (Opilec Music) Bron:
3-CD Rubriek:
6/2011 De
legendarische synth-punk band The Units uit San Francisco is de
samenwerking aangegaan met het uit Italië afkomstige Opilec Music. De
invloedrijke band heeft een flink aantal songs, geschreven in de periode
tussen 1977 en 1984, beschikbaar gesteld voor remix doeleinden.
Resultaat is een 3-CD box vol met remixen door uiteenlopende namen als
Sinner DC, Nick Chacona, Alexander Robotnick en Q-Burns Abstract
Message. Ondanks het feit we de originele opnames niet kennen, krijgen
we toch een aardig goed beeld van het pionierswerk dat deze band in het
verleden deed. Op “Connections” horen we synth-pop, disco, techno,
electro, sci-fi klanken en nog veel meer subtinten hand in hand gaan.
Kortom, deze uitgebreide remixbundel betekent niet alleen een hernieuwde
kennismaking met The Units, maar daarnaast ook een verbreding en
verdieping van hun bestaande werk. Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“Republica Cafe (Compiled By Bruno From Ibiza)” (Republica Cafe) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Samen
met José Padilla behoort Bruno From Ibiza tot de bekendste compilatie
samenstellers, gekoppeld aan Ibiza chill-out muziek. Beide mannen waren
jarenlang resident DJ bij het befaamde Café del Mar. Bruno From Ibiza
heeft voor Republica Cafe een uitstekende compilatie verzorgd. Hij
selecteerde veertien tracks die bijzonder prettig in het gehoor liggen
en koos voor namen als Plej, Louie Vega, Rue Du Soleil en N* Grandjean.
Tussen de vele Ibiza concepten valt het niet mee om de aandacht te
trekken, maar op een naam als Bruno From Ibiza kun je altijd vertrouwen.
Check bijvoorbeeld eens de Banzai Republic en Larry Heard versie (edit)
voor Filur feat. Kai Martin’s “Fallin’”. Zo’n luchtige
samenkomst van dub en deep-house is toch genieten geblazen? Ondanks dat
het materiaal niet allemaal even vers is, blijkt Bruno From Ibiza nog
altijd in staat heerlijke selectie met de beterende luistermuziek samen
te stellen. Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“Hed Kandi: Beach House 2011” (Hed Kandi Records) Bron:
3-CD Rubriek:
6/2011 Eén
van de vaste en meest betrouwbare compilatieseries binnen de Hed Kandi
stal is toch wel de “Beach House” serie. De 2011 editie beslaat drie
disks. CD1 is min of meer de opwarmer, waarbij we in ongemixte vorm
strak materiaal voorbij horen komen van onder andere Kings Of Tomorrow
feat. April (met het
fijne “Take Me Back”), Ben Westbeech, Inaya Day & Ralf GUM,
Harley & Muscle en Richard Earnshaw. Reken dus op
zonovergoten house grooves, deep-house en gelieerde geluiden. CD2 biedt
eigenlijk niets meer of minder dan een selectie van ‘sunshine’
classics. Denk daarbij aan bijvoorbeeld Blaze feat. Barbara Tucker,
Negrocan en Jon Cutler feat. E-Man, maar ook aan de spatzuivere Grant
Nelson remix voor Physics’ “Viva L’Amore” (uit 2004). Na twee
ongemixte disks, is het Ben Santiago die CD3 voor zijn rekening neemt.
Daarop wordt wel gemixt met de subtitel ’sunset’. Dat betekend
muzikaal gezien dat er beetje bij beetje opgeschoven wordt naar de meer
‘tech’ georiënteerde kant van de deep-house, aangevuld met
invloeden vanuit de disco. De mix begint op een ingetogen snelheid, maar
ontpopt zich later tot een meer uitbundig feestje, waarbij Russ
Gabriel’s “Out To Lunch” (van de vorig jaar verschenen “Knossos
EP”, Dieb Audio) de maximale aandacht trekt. Op CD3 horen we verder
nog sterke bijdragen van Robert Babicz, Jay Tripwire, Maceo Plex en Omar
(geremixt door Henrik Schwarz). Deze compilatie is sterk en gevarieerd,
maar net niet sterk genoeg voor een echt hoge beoordeling. Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“LateNightTales - Trentemøller” (Late Night Tales) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Sommige
compilatieseries gaan nooit vervelen. “LateNightTales” behoort tot
die selecte groep. De Deense DJ/producer Trentemøller heeft zijn
muziekcollectie doorgespit en enkele luisterparels (alltime favourite
tracks) uitgekozen voor deze deels gemixte sessie. Anders Trentemøller,
zoals hij volledig heet, biedt je als het ware een kijkje in zijn
muzikale keuken. Die keuken serveert geen hap-slik-weg muziek, maar
muziek met een wat donkere toonsoort (Deense stijl, zoals Trentemøller
het noemt). De sessie biedt je twintig diepgaande tracks, waarbij genres
als folk/indie rock en allerhande experimentele muziek aan bod komen.
Het zal zeker niet ieders kopje thee zijn, maar de mensen die de uit
2009 stammende “Harbour Boat Trips 01 - Copenhagen” compilatie hoog
hebben zitten, moeten ook deze nieuwe trackselectie eens checken.
Inclusief een Trentemøller cover voor Chris Isaak’s “Blue Hotel”
in onvervalste elektronica/IDM stijl. Score:
3/5
|
 |
|
K-The-I???:
“Synesthesia” (Fake Four Inc.) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 K-The-I???
(Kiki Ceac) kennen we van zijn fabuleuze album "Yesterday, Today
& Tomorrow" uit 2008 (in Europa verschenen via Ninja Tune
sublabel Big Dada Recordings). Daarop hoorden we de rapper
K-The-I??? "Synesthesia" is echter een compleet ander verhaal.
Daarop maakt K-The-I??? zijn debuut album producer van (grotendeels)
instrumentale hip-hop/beats. Het lijkt erop alsof K-The-I??? goed naar
collega beatmakers heeft geluisterd, want openingstrack “Solar Beam
Nebula” doet me wel heel erg aan Daedelus’ (oudere) werk/aanpak
denken. Gedurende “Synesthesia” is dit niet het enige moment dat aan
onze held Daedelus doet denken. Ondanks die constatering vinden we toch
dat K-The-I??? een moedig album heeft weten af te leveren. Het staat bol
van de onrustige samples, ritmes/beats, loops en ga zo maar door.
Eigenlijk hebben zijn (grotendeels) instrumentale producties soms weinig
met hip-hop van doen. “Synesthesia” is experimenteel met een
hoofdletter E dus. Regelmatig uptempo ook. Do you hear the colour? Zo
wordt gevraagd op het artwork van deze CD case. Daarover kunnen we kort
zijn. Kleurrijk artwork, kleurrijke muziek. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Adventures In Dubstep & Beyond Vol. 2” (Ministry Of Sound) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 Over
deel één van deze reeks waren we al flink enthousiast. "Adventures
In Dubstep & Beyond Vol. 2" biedt andermaal een kijkje in de
uitgebreide keuken die dubstep/bass music heet. Vrij vertaald: deze
serie richt zich op diversiteit en de experimentele producties binnen
het dubstep/bass genre. Daarmee slaat Ministry Of Sound absoluut geen
flater. Sterker nog, "Adventures In Dubstep & Beyond Vol.
2" is een waardevolle 2-CD mixcompilatie die zich prima staande
houdt tussen de betere dubstep compilatieseries. Ook deel twee biedt
weer enkele bekenden, maar het minder bekende werk overheerst. Bekenden
op de 2-CD zijn Rustie, EL-B, Zed Bias (ook als Maddslinky, samen met
Omar), Joker, Geiom en Kidkanevil (recentelijk succesvol met een remix
voor Belleruche). Leuk ook om de Nederlander Gumnaam (tegenwoordig
woonachtig in Londen) terug te horen op deze uitstekende compilatie. Dik
verdient ook. We hopen dat Gumnaam en Riddim & Culture Recordings
zich meer en meer op de internationale dubstep kaart weten te
manifesteren. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“The Sound Of UK Garage 2011” (Ministry Of Sound) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 Veel
lezers zullen denken: UK Garage, bestaat dat nog? Jazeker is het luid en
duidelijke antwoord. Er blijkt nog altijd een nichemarkt binnen het
zogeheten UK bass segment voor deze stroming die eind jaren 90 op
zijn/haar piek bleek. Vanaf 2000 ging het genre min of meer ten onder
aan het eigen succes. De sound werd namelijk de hitparades ingewerkt. Op
"The Sound Of UK Garage 2011" speelt Ministry Of Sound slim in
op de hedendaagse stand van zaken wat betreft de UK Garage. Op de
tracklist vinden we veel eigentijds materiaal, afgewisseld met wat
klassiekers vanuit de hoogtijdagen van het genre. Y-Tribe, Sunship, MJ
Cole, Dem 2, Todd Edwards en Wideboys; allemaal zijn weer van de partij
op deze vermakelijke 2-CD box. Nog altijd heeft dit genre zijn/haar
charmes, maar we beseffen ons ook dat niet iedereen meer zit te wachten
op deze (gevallen) muziekstroming. UK Garage is namelijk qua
ontwikkeling zeer beperkt doorgegroeid, waardoor het kan gebeuren dat
zowel klassiekers als nieuw materiaal erg dicht bij elkaar blijven. Da's
soms jammer. In veel gevallen is het materiaal op deze 2-CD dik in orde
en kunnen we niets anders dan een 4/5 score uitdelen. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Seven Heven - Compiled By Mark Webster” (BBE Music) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Deze
"Seven Heven" compilatie, samengesteld door omroeper,
journalist en DJ Mark Webster, valt te omschrijven als een
aantrekkelijke samenstelling van (overwegend) 'hard to get' materiaal.
Mark Webster heeft een voorkeur voor 'black music' en biedt op "Seven
Heven" aandacht aan stromingen als (naar eigen zeggen) sweet soul,
organ-heavy soul jazz, pure funk, classy disco, vocal jazz, latin en
alles daar tussenin. Deze compilatie is dus duidelijk voer voor de
muziekliefhebber die niet van Score:
3/5
|
 |
|
Kode9
& The Spaceape: “Black Sun” (Hyperdub) Bron:
CD Rubriek: 6/2011 Kode9
(Steve Goodman) en The Spaceape (Stephen
Samuel Gordon) waren in 2006 verantwoordelijk voor het luid toegejuichte
album “Memories Of The Future”. Het was één van de eerste
albumreleases op Hyperdub (Burial’s debuutalbum verscheen enkele
maanden eerder), Steve Goodman’s succesvolle label. Hyperdub bestaat
inmiddels ruim vijf jaar (onder andere gevierd met een fraaie
compilatie) en het tweede album van Kode9 & The Spaceape is een
feit. “Black Sun” is andermaal een album dat het stempel essentieel
verdient. We horen duidelijk dubstep/bass invloeden, maar dan wel van
het experimentele soort. Kode9 heeft niet zo veel met de trendy term
dubstep, maar weet uiteraard dat hij zelf ook een sleutelrol binnen de
opmars van het genre heeft gespeeld. “Black Sun” biedt overigens
niet alleen dubstep/bass, maar ook een uitstapje naar 4/4 beats in de
vorm van titeltrack “Black Sun (Partial
Eclipse Version)”, dat wat wegheeft van de sfeer binnen 2562’s
producties. Op “Black Sun” vinden we een aantal vocale
gastrollen voor zangeres Cha Cha, maar ook een co-productie met Flying
Lotus, het afsluitende “Kryon”. Hoogtepunt is wat mij betreft direct
de openingstrack “Black Smoke” (feat. Cha Cha). Met een opvallend
thema en aanstekelijke ritmiek is er geen ontkomen aan deze track. Het
gehele album is overigens een ware traktatie en herbergt diverse
schatten. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Hessle Audio - 116 & Rising” (Hessle Audio) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 Hessle
Audio heeft sinds 2007 een hele fijne reeks aan singles (waaronder
klassiekers) afgeleverd, die een absolute toegevoegde waarde voor het
dubstep/bass genre zijn gebleken. “Hessle Audio - 116 & Rising”
is de eerste compilatie van het label, een 2-CD box. CD1 heeft de
subtitel ‘red’ meegekregen en biedt vers/toekomstig materiaal (soms
exclusief) door namen als James Blake, Elgato, Blawan, Pangaea, Joe,
Pearson Sound en Peverelist. Het levert zonder uitzondering smaakvolle
muziek op. Uiteraard is er een hoofdrol voor dubstep/bass music, maar
het label schuwt het experiment niet en zo kan het gebeuren dat er
bijvoorbeeld ook 4/4 housebeats en andere afwijkende invloeden te horen
zijn op de eerste disk “Hessle Audio - 116 & Rising”. Het drijft
de waarde van deze compilatie nog verder op. CD2 biedt je een terugblik
in de catalogus van het label met bewezen tracks van onder andere Untold,
Pangaea, Ramadanman en TRG. Samen met labels als Hotflush Recordings en
Hemlock Recordings is het Hessle Audio label nog altijd van onschatbare
waarde voor de dubstep/bass music scene. Dat maakt deze compilatie nog
maar even duidelijk. Onze persoonlijke favoriet is Blawan’s “Potchla
Vee”, dat scherpe breakbeats combineert met prachtige sfeervolle
breakdowns. Score:
4/5
|
 |
|
Harley
& Muscle: “No Compromise” (Little Angel Records) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 Het
befaamde deep-house duo is terug met een nieuw album. Een album dat
gelijk maar weer twee CD’s omvat. Qua luisterduur dus op voorhand al
geen klagen. William
"Harley" Cataldo en Flavio "Muscle" Romaniello
hebben in de afgelopen tien jaar een uitstekende reputatie opgebouwd als
het deep-house aangaat. Hun geluid heeft vaak raakvlakken met de US
deep-house/garage sound en daarin is op “No Compromise” geen grote
verandering hoorbaar. De aantrekkelijke, sfeerrijke klanken worden
gedragen door tamelijk stevige beats (vaak garage-alike) en duidelijk
aanwezig baslijnen. Met name de garagekruiden (ritmiek) maakt de muziek
zo lekker dansbaar en zomers. Dit werkt simpelweg enthousiastmerend.
Slechts in een paar gevallen maakt het duo gebruik gastvocalen. De
gelukkigen zijn Gerideau, Christopher McCray, Joi Cardwell en Lem
Springsteen. Samenvattend: “No Compromise” is andermaal een
rake albumrelease van het duo, dat als altijd weet te overtuigen met
fantastische grooves gekoppeld aan vaak prachtige thema’s en nog
altijd een aanwinst zijn voor de gemiddelde mondiale dansvloer die niet
om platte electro-house vraagt. Hoogtepunten is het buitengewoon lekkere
“Maximize Solutions”, dat alle sterke punten van Harley Muscle’s
stijl maximaal verenigd. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Fabric 58 - Craig Richards presents The Nothing Special” (Fabric
Records) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Craig
Richard kennen we enerzijds als de helft van het duo Tyrant (met Lee
Burridge als wederhelft), maar ook als resident DJ van Fabric (in
Londen). Craig
Richard vertelt: "after an eleven year residency at Fabric I wanted
to create a night that required me to play all night around Live acts,
setting the scene for each one as the evening progresses. Playing a
gentle deep warm up for Moritz Von Oswald, or a twitchy electro set
before Dopplereffekt, or a disco set before Emperor Machine, all of
which I am capable of because of the variety within my residency." Het
geeft aan hoe breed Craig Richards muzikaal gezien georiënteerd is.
Gedurende deze nieuwe mixsessie, Craig Richards deed er al een aantal
binnen deze serie, komt die diversiteit zeker naar voren, als ligt de
focus op techno. Met invloeden strekkend vanuit medio jaren 90 tot aan
het hier en nu. Van dansbare groovy techno tot werk waarbij de
sfeer/melodie voorop staat. Wild enthousiast raken we persoonlijk van
het wederhoren van Joel Mull's "Leaving Ground 2" uit 1998.
Wat een fantastische plaat is dat nog altijd. De 'dubby synth stabs'
hebben nog niets aan effect en kwaliteit ingelever. De door uw recensent
ooit zo gewaardeerde DJ Eva draaide deze plaat destijds veel, onder
andere tijdens haar mixsessies op N.E.W. Dance Radio (voorloper van ID&T
Radio en Slam FM). Ook openingstrack "Rico's Helly", een
classic van Two Lone Swordsmen, is een voltreffer. Naast genoemde 'oldies'
vinden we ook nog uitstekend materiaal van onder andere Gemini, Arne
Weinberg, Maurice Fulton, Johnny Fiasco en Carl Finlow op de tracklist.
"Fabric 58 - Craig Richards presents The Nothing Special" is
een prima mixcompilatie geworden, waar de gemiddelde clubganger gelukkig
van zal worden. Niets
speciaals? Wij vinden van wel. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Knights Of The Playboy Mansion - Bob Sinclar & Dimitri From
Paris” (Defected) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 In
het verleden verschenen er reeds een aantal goed ontvangen compilaties
onder de 'Playboy' noemer. Het grootste gedeelte daarvan werd verzorgd
door Dimitri From Paris, maar ook Bob Sinclar mocht ooit zijn naam aan
het compilatieconcept verbinden. Op deze nieuwste 2-CD hebben beide
heren een schijf voor hun rekening genomen. "Knights Of The Playboy
Mansion" biedt voornamelijk discomuziek, waarbij zowel het
klassieke (jaren 70) geluid als de meer moderne vertaling aan bod komen.
Dimitri From Paris selecteerde onder andere het heerlijke
jazz-funk-disco moment "I'm Gonna Love You" van Jestofunk. Een
track die valt onder de noemer 'herinnert u zich deze nog, nog, nog...'.
Ook "Ping Pong" van Endangered Species valt onder die noemer.
Geheel volgens verwachting is ook Tensnake's 'anthem' "Coma
Cat" terecht gekomen op deze dubbelaar. De mixen van beide heren
ontlopen elkaar niet of nauwelijks wat betreft de kwaliteit. We kunnen
geen uitgesproken winnaar uitroepen. Deze 2-CD is weliswaar een lekkere
en vermakelijke, maar geen diepgaande versnapering voor de liefhebber
van discomuziek. Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“Chilled Afterhours” (Ministry Of Sound) Bron:
3-CD Rubriek:
6/2011 "Chilled
Afterhours" is niet zo zeer een 'chill out' compilatie, maar een
selectie van smaakvolle tracks die niet zozeer uitsluitend voor de
(intieme) dansvloer bestemd zijn, maar ook prima tot hun rechtkomen
tijdens een chill-sessie op de bank thuis. De tracklist van deze 3-CD
bevat een groot aantal luisterparels met zoveel diversiteit, dat er
nauwelijks sprake is van enige samenhang. Je zou dit een bij elkaar
geraapt zootje kunnen noemen, maar daarmee doen we het geselecteerde
materiaal in veel
gevallen te kort. Zo horen we onder andere vers materiaal van (wijlen)
Gil Scott Heron & Jamie xx, Bibio en Freddie Cruger feat. Anthony
Mills, maar ook klassiekers van Mr. Scruff, Jazzanova, Kruder &
Dorfmeister, Röyksopp, Koop, The Cinematic Orchestra, Aim, Thievery
Corporation en ga zo maar door. We raken in een zogeheten spagaat door
deze release. Enerzijds niets anders dan lof vanwege de kwaliteit van
het gekozen materiaal, anderzijds biedt het materiaal op de 3-CD niet of
nauwelijks enkele vorm van samenhang. Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“Connect Series:01 - Wollion” (Four:Twenty Recordings) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Score:
3/5
|
 |
|
Josh
Gabriel presents Winter Kills: “Winter Kills” (Armada Music) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Toen
Armin van Buuren in juni 2009 zijn 2-CD mixcompilatie “A State Of
Trance 2009” uitbracht, trok de track “Deep Down” van Josh Gabriel
presents Winter Kills de volle aandacht. De track klonk (en klinkt nog
altijd) als een frisse zomerse bries met de prachtige vocalen van
Meredith Call. Afgelopen jaren verschenen er vervolgens diverse singles
onder de noemer Winter Kills. Singles die uitkwamen via Josh Gabriel’s
Different Pieces label (onderdeel van Armada Music). Josh Gabriel ken je
natuurlijk van zijn rol bij bekende formaties als Motorcycle, Gabriel
& Dresden en Andain. Kortom, een man met een grote staat van dienst
en diverse (vocale) trancehit achter de naam. Samen met Meredith Call
vormt hij een uitstekend duo. “Winter Kills” is een album geworden
dat klinkt als een Motorcycle versie 2.0! Eigentijdse producties met een
scherp randje, verzacht met kundige en vooral mooie vocalen – zowel op
trancebeats als op afwijkende downtempo/breakbeats. Gelukkig ontbreekt
“Deep Down” niet op het muzikale menu, maar dat is lang niet het
enige moois op dit album. Essentieel album voor liefhebbers van de
betere vocale trance/progressive (met een vleug pop). Score:
4/5
|
 |
|
Ørjan
Nilsen: “In My Opinion” (Armada Music) Bron: CD Rubriek: 6/2011 De
Noorse DJ/producer Ørjan
Nilsen heeft deze maand zijn debuutalbum uitgebracht via Armin van
Buuren’s Armada label. De meeste mensen kennen Ørjan Nilsen
natuurlijk vooral van zijn ‘hit’ “La Guitarra”, welke track
alweer dateert van medio 2008 (de tijd vliegt). Op “In My Opinion”
horen we hoe Ørjan Nilsen zich verder heeft doorontwikkeld als
producer. Hij wisselt prachtige (vocale) trancemuziek met een zomerse
tint af met subtielere progessive house sounds. Uiteraard vaak
aangekleed met de zonnige/ingetogen gitaarklanken waarmee de producer in
kwestie vaak geassocieerd wordt. Kort door de bocht klinkt “In My
Opinion” als een fraaie opsomming/conclusie van de muzikale
ontwikkeling van de afgelopen paar jaar, waarin Ørjan Nilsen (hoorbaar)
hard en met veel enthousiastme heeft gewerkt. Dit album gaat de
boeken in als tamelijk essentieel op het gebied van trance. Fraai debuut
dat schreeuwt om een vervolg. Score:
4/5
|
 |
|
Mario
Biondi: “Change Of Scenes” (Schema) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Mario
Biondi bracht in 2006 het prima album “Handful of Soul” uit (samen
met The High Five Quintet) via het Italiaanse Schema label. Schema valt
onder het overkoepelende Ishtar, dat op zijn/haar beurt het
twintigjarige bestaan viert. Ter ere daarvan heeft Schema een bundel van
nieuw en/of niet eerder op CD uitgebracht materiaal. De prettige mix van
primair jazz en secundair soul/funk pakt je vanaf de eerste klanken al
beet en laat je niet meer los. Nergens is te merken dat dit een bij
elkaar geraapte trackselectie betreft. Opener “A Little Piece Of My
Life” zet direct de juiste (opgewekte) toon en blijkt een voorbode
voor de sfeer van het complete album. “Changes Of Scenes” biedt het
soort jazz dat net zo lekker beluisterbaar is als lounge. De ietwat
oubollige stem van Mario Biondi zelf heeft daarnaast zijn eigen charme.
Leuke bundel van essentieel materiaal. Met onder andere een remix door
Dimitri From Paris. Score:
4/5
|
 |
|
Jaffa:
“Echoes” (Unique Records/Social Beats) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Jaffa
is een samenwerking tussen zangeres/composer Christel Meijer en
DJ/producer/percussionist Phil Martin (Timothy van der Holst voor
intimi) en in dit geval niet te verwarren met Jaffa de downtempo-act
(David Kakon) – bekend van het album "Elevator" uit 2000.
Deze Jaffa viel ons al eens op tijdens het beluisteren van de "Socialized
Jazz Beats 2" compilatie (Social Beats release) van een paar jaar
terug. Daarop was de prima track "An Echo (Remains Free)" te
vinden. Op debuutalbum "Echoes" vinden we niet zozeer moderne
jazz, maar meer een mengelmoes van (synth) pop, downtempo, elektronische
breakbeats, allerhande elektronica (plus samples) en slechts een kleine
rol voor jazzy invloeden. Jaffa zelf noemt het geluid ‘jazzy synth pop
with an edge, met aanstekende zanglijnen, prikkelende synthesizerloopjes
en sfeervolle beats. De vocalen van Christel Meijer zijn inderdaad
bijzonder prettig en sluiten naadloos aan op de diverse muzikale
gezichten die Jaffa op dit album laat horen. Allerlei akoestische
percussie instrumenten uit Phil Martin’s studio zijn ingezet, naast
een collectie van synthesizers en effecten. Voor de mensen die het
Social Beats label al jaren volgen: Jaffa’s muziek is iets compleet
anders, maar daardoor niet minder goed. “Echoes” is een album dat
zeer zeker een luisterbeurt verdient. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Strictly Dirty South” (Strictly Rhythm Records) Bron: 2-CD Rubriek: 6/2011 De
Australische electro-house DJ, producer en remixer Dirty South (Dragan
Roganović) heeft voor het befaamde Strictly Rhythm label een
toegankelijke mixcompilatie afgeleverd. Op zijn 2-CD mixsessie
vinden we een flink aantal klassiekers (house grooves), welke in de
meeste gevallen geremixt zijn. Deze (bewerkte) klassiekers zijn in bijna
alle gevallen terug te vinden op CD1 van deze bundel – een soort van
classics sessie. Op CD2 daarentegen richt Dirty South zich meer op het
hier en nu met vers en recent materiaal. Hij brengt daarmee een geluid,
waarbij we direct aan de vele Defected compilaties moeten denken.
Verwacht dus recht toe, recht aan partymuziek. Zo simpel is het.
Uitschieters is wat ons betreft “Shield”, dat Dirty South in
samenwerking met D. Ramirez bakte. Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“The Mash Up Mix Bass” (Ministry Of Sound) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 Normaliter
besteden we weinig tot geen aandacht aan dit soort concepten, maar
“The Mash Up Mix Bass” is absoluut enthousiastmerend. Waarom? Dit is
wat je noemt het betere knip en plakwerk. Verspreid over twee disks
komen er meer dan 90 tracks voorbij. Het materiaal verschilt qua stijl
van house en drum & bass tot garage en dubstep/bass. Verwacht
uiteenlopende namen als High Contrast, Danny Byrd, Sub Focus, MJ Cole,
Nero, Tiësto vs. Diplo, Fatboy Slim en Tim Berg. Kortom, dit is een
creatieve 2-CD megamix dat we mogen bestempelen als een groot feest der
herkenning. Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“The Sound Of Dubstep 2” (Ministry Of Sound) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 Na
het in mei 2010 verschenen eerste deel van “The Sound Of Dubstep” is
er sinds een aantal maanden een vervolg beschikbaar. Deel twee biedt min
of meer hetzelfde soort vertier. Dat betekent veelal het soort dubstep
met een rauw (kartel)randje. Ondanks de vele aansprekende namen op de
tracklist, raken we toch niet volledig overtuigd van zowel het concept
als de invulling daarvan. Begrijp ons niet verkeerd, “The Sound Of
Dubstep 2” bevat enkele prima tot sterke tracks. Echter, in de breedte
zakt het 2-CD concept door het ijs. Dat komt door de onrustige opbouw
(welke opbouw) en samenstelling, maar ook door een soms schrijnend
verschil in kwaliteit. Sommige track op “The Sound Of Dubstep 2”
klinken als een poging om dubstep in de hitparades te krijgen. Die
combinatie van commerciële invloeden met dubstep zorgt soms voor
tenenkrommende taferelen. Gelukkig maken tracks als bijvoorbeeld “Be
True” van Commix (in de Burial remix) en Pinch’s “Qawwali” nog
een hoop goed. Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“Dash Berlin - United Destination 2011” (Armada Music) Bron:
2-CD Rubriek:
6/2011 Dash
Berlin is een uit Den Haag afkomstig collectief, bestaande uit frontman Jeffrey
Sutorius (tevens DJ), aangevuld met productieteam Eelke
Kalberg en Sebastiaan Molijn (voorheen vooral bekend als Pronti &
Kalmani). Kortom, in de studio is men een trio, maar als DJ bespeeld
Jeffrey Sutorius solo zijn publiek onder dezelfde naam Dash Berlin.
Snapt u het nog? Na het internationale succes van Dash Berlin's
eerste mixcompilatie "United Destination 2010" en daarvoor al
het artiestenalbum "The New Daylight" (debuut uit 2009), is
besloten om het "United Destination" concept jaarlijks te
laten terugkeren.
Niet zo vreemd ook, want Dash Berlin wordt met regelmaat één
van de snelst reizende (DJ) sterren binnen de trancescene genoemd. Het
leverde hem onder andere een aantal klinkende nominaties op. Dash Berlin
bediend zijn publiek met trancemuziek van het energieke soort. Voor Dash
Berlin geen kabbelende, zomerse trance met een chill-out vibe, maar
muziek met een piekend energy level. Hij selecteerde voor "United
Destination 2011" niet alleen het nodige eigen werk, maar ook
tracks/remixen van Rank 1, Sean Tyas, Signum, Activa en Ralphie B. De
eerste mix begint nog redelijk ingetogen qua kracht, maar daarna schiet
Dash Berlin al redelijk snel in de hoogste versnelling. Met afwisselend
vocaal en instrumentaal materiaal weet Dash Berlin er voor te zorgen dat
de boel nergens inzakt. Kortom, ook deze aflevering van "United
Destination" is een waardevolle aanvulling voor je trancecollectie.
Dat Dash Berlin muziek produceert als trio en frontman Jeffrey Sutorius
onder dezelfde noemer (solo) draait als DJ is wellicht een tikkeltje
verwarrend, maar het doet niets af aan de kwaliteit die hij gedurende
deze 2-CD mixcompilatie aan de man brengt. Ben je gecharmeerd van
bijvoorbeeld Signum of John O’Bir? Dan is deze 2-CD een vol schot in
de roos. Score:
3/5
|
 |
|
Soil
& "Pimp" Sessions: “6” (Brownswood Recordings) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Deze
maand ook aandacht voor twee oudere titels vanuit de Brownswood
Recordings catalogus. Waarom? Het betreft interessante titels die ons
rijkelijk laat bereikten, maar toch enige aandacht verdienen. Te
beginnen met het meest recente album van de Japanse jazzband Soil &
"Pimp" Sessions. De band, die gespecialiseerd is in live
optredens, bestaat uit Shacho (Agitator, Spirit), Tabu Zombie (Trumpet),
Motoharu (Saxophone), Josei (Piano), Akita Goldman (Bass) en Midorin
(Drums). Wij kennen ze echter vooral van hun bijzondere albums, die
naast de Japanse uitgave in Europa veelal via Brownswood Recordings
verschenen. "6" is een album dat naadloos aansluit op het
eerdere werk van Soil & "Pimp" Sessions. Verwacht dus
ultra-energieke jazz waarin ruimte is voor bijna onnavolgbaar spel op
de diverse instrumenten. De drummer drumt breakbeats alsof het geen
enkele moeite kost, de blazers lijken sneller noten aan te kunnen slaan
dan een gemiddeld persoon op een toetsenbord van de computer en de
pianist volgt alsof de notenschema's gesneden koek is. Kortom, de leden
van Soil & "Pimp" Sessions zijn allemaal virtuoos op hun
instrument(en) en dat dwingt respect af. Hun muziek klinkt daarnaast nog
altijd als een klok. Sommige jazzliefhebbers zullen hun geluid een
beetje nerveus en onrustig vinden klinken, maar het gros van het
jazzpubliek zal de band (nog altijd) op handen dragen. Men noemt deze
stroming contemporary jazz. Modern en nieuwerwets is Soil &
"Pimp" Sessions zeker! Beste
moment: "Quartz And Chronometer", waarop Soil &
"Pimp" Sessions in topvorm is! Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Brownswood Electr*c” (Brownswood Recordings) Bron:
CD Rubriek:
6/2011 Met
"Brownswood Electr*c" begeeft Brownswood Recordings zich
specifiek in de dubstep/bass en beats sector. Het is een compilatie vol
ongemixte tracks, waarop de kwaliteitsstandaard torenhoog ligt. Het
samenstellen van deze CD is verzorgd door Alex Stevenson (de assistent
van labelbaas Gilles Peterson). Op
"Brownswood Electr*c" horen we fijne tracks van Eliphino,
Mount Kimbie, George Fitzgerald, Letherette, Mosca en Pearson Sound. Juist
de afwisseling tussen beats en dubstep/bass music maakt deze compilatie
zo de moeite waard. Zelf
omschrijven ze het concept als (een quote): "to form a compilation
that represented the multi-dimensional, kaledescopic landscape of the
label's musical interests". Het resultaat mag er zijn, maar
we hadden ook niet anders verwacht onder de paraplu van dit label. Deze
maand zal overigens het tweede deel uit de reeks verschijnen, welke we
sneller hopen te kunnen bespreken. Op www.gillespetersonworldwide.com
is meer informatie terug te vinden. Score: 4/5
|
