|
|
CD recensies
Maart 2011
 |
|
Adani
& Wolf: “Into The Outback” (Australian Works) Bron:
CD Rubriek: 3/2011 Album
nummer vier van Roberto Gaasterland (aka Roberto Adani) en Daniël
Testas (Daniël P. Wolf) is een feit. Het geprezen downtempo/lounge/nu-jazz
duo beleefde zijn grootste successen tijdens hun Therapy Recordings
periode (het label van Bart Thimbles). Debuutalbum “Les Seigneurs”
uit 2003 werd een instant classic onder downtempo liefhebbers en blonk
uit door het verfijnde, vaak filmische geluid. Samen met de boomlange
zangeres Neobe verscheen in 2005 een vervolg in de vorm van
“Unconditional” – tegelijkertijd een soloalbum van Neobe,
geproduceerd door Adani & Wolf. In 2009 verscheen vervolgens
“Substream” dat we in eerste instantie enthousiast makend noemden,
maar die na een paar luisterbeurten wat ons betreft door het ijs ging.
Gelukkig horen we op “Into The Outback” weer de oorspronkelijke
verfijning van het duo terug. Muziek die jarenlang houdbaar is, mits met
mate genuttigd. Op “Into The Outback” zijn er gastrollen voor onder
andere Ginger (words & vocals), Rob van de Wouw (op trompet) en
Mieke ‘Giga’ Stemerdink (wie kent haar niet?). Kort door de bocht
verwoord “Into The Outback” het downtempo/loungegeluid anno nu. Dat
bedoelen we als compliment. Score: 4/5 |
 |
|
Various:
“G-Stone Master Series #2, Private Collection - Richard Dorfmeister”
(G-Stone Recordings) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 Na
Peter Kruder gunt ook Richard Dorfmeister ons een muzikale rondreis door
zijn privé muziekcollectie. De muzikale was wordt buiten gehangen,
zoals te zien is op het artwork. Dorfmeister typeert deze selectie dan
ook als ‘classics from my living room and bedroom’. Verwacht intieme
en veelal rustieke (pop)muziek en Braziliaanse vibes met aandacht voor
artiesten als Santana, Antonio Carlos Jobim, Nick Drake, John Lee Hooker
en Alan Parsons Project (met het nog altijd fantastische
“Mammagamma”). Veelzijdig en tamelijk divers van opzet. Tot zover
niets mis met dit alles. Echter, de toegevoegde waarde van het concept
ontgaat me een beetje. Wie zit er tegenwoordig nog te wachten op een
privécollectie van Richard Dorfmeister? De succesvolle tijden van dit
soort compilaties is gevoelsmatig al een flinke poos geleden. Kort door
de bocht: dit is een vermakelijke privécollectie van één van de
aanjagers van de (dubby) downtempo en loungesound. Meer of minder is het
niet. Net als een selectie door Peter Kruder een leuke CD, geen
hoogvlieger (qua originaliteit). Score: 4/5 |
 |
|
Various:
“FabricLive.56 - Pearson Sound/ Ramadanman” (Fabric Records) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 Na
de verbluffende release/mix door Shackleton, staat bij Fabric Records
alweer de volgende dubstep/bass mix klaar om uit de startblokken te
schieten. Pearson Sound en Ramadanman hebben de handen ineengeslagen en
schieten hun muzikale munitie met scherp. De mix bevat naast genoemde
dubstep/bass, UK funky en gelieerde breakbeats ook veel aandacht voor de
aangrenzende techno geluiden. Gedurende de mix komen vele bekenden aan
bod. Denk aan A Made Up Sound (aka 2562), Sigha, Pangaea, Burial (met de
klassieker “Pirates” uit 2006), Carl Craig, Elgato, Pinch, MJ Cole
& Wiley, Joy Orbison en ga zo maar door. Uiteraard ontbreekt eigen
werk van Pearson Sound en Ramadanman niet – veelal exclusief en/of
unreleased. Je zou kunnen zeggen dat de gehele ter zake doende
‘divisie van het laag’ (refererend aan de loodzware bassen) aanwezig
is op deze sessie. Deze krachtige en diverse mix zou wel eens uit kunnen
groeien tot een klassieker binnen de reeks. Score: 4/5 |
 |
|
Various:
“The Beat Generation: 10th Anniversary Collection” (BBE Records) Bron:
2-CD Rubriek:
3/2011 Wie
BBE Records al langer volgt, weet dat het label al jarenlang garant
staat voor de betere (soulful) hip-hop. Het label speelt zelfs een
voorbeeldrol binnen die scene, kunnen we stellen. Om de tiende
verjaardag van het concept te vieren, wordt je als luisteraar
getrakteerd op een tweetal mixen door respectievelijk DJ Spinna en Mr.
Thing (voormalig lid van de groep Scratch Perverts). Beide DJ’s mixen
in tamelijk hoog tempo de tracks aan elkaar. Op de tracklist vinden we
materiaal (en vocale bijdragen) van geprezen namen als DJ Jazzy Jeff,
Jay Dee (aka J. Dilla), Peter Rock, Madlib The Beat Konducta, Larry
Gold, Erro, Jill Scott, King Britt en uiteraard DJ Spinna zelf. De mixen
zijn, volgens verwachting, voorzien van de nodige trucage door middel
van bijvoorbeeld scratching en ‘schaduw mixing’ (mixen van twee
dezelfde tracks). Waanzinnig om trouwens weer het fantastische
“Surely” van DJ Spinna terug te horen (met vocalen van Ovasoul7).
Voor liefhebbers van (soulful) hip-hop en nu-soul is dit een niet te
missen release! Score: 4/5 |
 |
|
Various:
“Defected In The House Miami '11” (ITH Records/Defected) Rubriek: 3/2011
Score: 3/5 |
 |
|
Various:
“Breaking The Silence Volume Two - By Andy Moor” (AVA Recordings/
Armada Music) Bron:
2-CD Rubriek:
3/2011 Andy
Moor staat te boek als één van de betere progressive trance producers
worldwide. Met zijn releases op onder andere Baroque Records en AVA
Recordings heeft hij een flinke fanbase opgebouwd. Deze Britse
DJ/producer bracht in oktober 2009 het eerste deel van zijn “Breaking
The Silence” mixcompilatie uit, dat nu een vervolg heeft gekregen. Aan
het concept is weinig getornd. Verspreid over twee disks weet Andy Moor
vooral de liefhebber van melodische progressive trance op zijn/haar
wenken te bedienen. Vaak episch, soms ook met een rauw randje.
Afwisselend instrumentaal en vocaal. Beide mixen hebben weinig nieuws te
bieden, maar zijn simpelweg sterk te noemen. Deze 2-CD release, met
bijdragen van onder andere Lange, Will Holland, Ashley Wallbridge, David
Forbes, Mike Koglin en Andy Moor zelf, zal zeker niet door het ijs gaan.
Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Underground Disco” (Ministry Of Sound) Rubriek: 3/2011
Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“Mobilee Back To Back Vol. Five - Presented By Marcin Czubala” (Mobilee
Records) Bron:
2-CD Rubriek: 3/2011 Wat
hebben we vorig jaar enorm genoten van deel vier uit deze “Mobilee
Back To Back” reeks! Vooral de tweede disk viel daarbij op. Een
geheugenopfrisser: op CD2 trakteerde de Griek And.Id (Andreas
Dimitriadis) samen met zijn B.A.N.D. op waanzinnige nu-jazz/broken beats
bewerkingen van bewezen Mobilee classics. Denk daarbij aan Sebo K’s
“Horizons” en Anja Schneider & Sebo K’s “Rancho Relaxo”.
Onvergetelijke muziek die tot het beste behoort dat 2010 te bieden had. Aan
de Poolse DJ/producer Marcin Czubala de ondankbare taak om hier een
vervolg op te verzorgen. Op CD1 horen we Marcin’s terugblik op het
jaar 2010 (volgens Mobilee), aangevuld met nieuw/upcoming werk. Dat
begint met Dan Curtin’s “Free” (een intro) en eindigt met het
fabuleuze “Spirits” van Sebo K in een speciale drum version (met Max
Moya als gast). Alles daar tussenin is vermakelijk en beweegt tussen
deep-house, tech-house, minimal en techno met bedragen door Anja
Schneider, Vincenzo, Miss Kittin, Daniel Stefanik, And.Id en Pan-Pot. Op
CD2, vol speciaaltjes, vinden we enkel materiaal van samensteller Marcin
Czubala – exclusives en collaborations. Een prima aanvulling, dat zich
meer richt op disco/boogie. Deel vier uit de reeks wordt nergens
overtroffen, maar dat hadden we ook niet verwacht. Ook deel vijf is een
prima 2-CD compilatie geworden. Score:
3/5
|
 |
|
Agoria:
“Impermanence” (InFiné) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 Tegenwoordig
moet je, tussen het enorme aanbod elektronische muziek, erg goed zoeken
naar kwalitatief hoogstaande house albums. House albums met net dat
beetje extra. Agoria (oftewel Sébastien Devaud) voorziet in die
behoefte. Agoria's vierde langspeler "Impermanence"
verschijnt, in tegenstelling tot de vorige drie albums, niet via het
Different label maar via InFiné. Niet zo'n vreemde keuze, want Agoria
is één van de oprichters van het label. "Impermanence" volgt
op het geprezen "Go Fast" album (een soundtrack concept) uit
2008, dat onder andere het opvallende "Run Run Run" bevat. Op
Agoria's nieuwste werkstuk gaat hij de samenwerking aan met niemand
minder dan Carl Craig, maar ook met Kid A, Seth Troxler en Scalde
drukken hun stempel op "Impermanence". Agoria's melodielijnen
en thema's klinken redelijk simplistisch, maar zetten wel de juiste toon
en hebben een meeslepend karakter. De melodielijnen/thema’s voegen
naadloos binnen de diepe, gedetailleerde en zorgvuldig opgebouwde
producties van Agoria. Het is knap hoe Sébastien Devaud keer op keer
variatie weet aan te brengen in zijn producties die in de regel leunen
op stuwende house en (Detroit) techno, regelmatig vermengd met percussie
en dub. De gevarieerde producties op "Impermanence" hebben een
vol (ruimtelijk) karakter en zijn geschikt voor zowel in de club als
voor thuis op de bank. Absolute uitschieter is wat mij betreft het bijna
hypnotiserende “Panta Rei”, waarbij warme synthesizerpaden en
dub-effecten de dienst uitmaken. Score:
4/5
|
 |
|
Various:
“Soma Compilation 2011” (Soma Recordings) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 "Soma
Compilation 2011" is de jaarlijks terugkerende uiting van het uit
Glasgow (Schotland) afkomstige techno (and more) label. Technofanaten
weten al jaren dat ze blind kunnen vertrouwen op dit kwaliteitslabel.
Ook "Soma Compilation 2011" voldoet aan die verwachtingen. Zo
remixt Slam materiaal van The Black Dog en andersom,
remixt Joris Voorn de track "Can You Relate?" van Samuel L.
Session en treffen we twee tracks van Harvey McKay. "Soma
Compilation 2011" is zoals verwacht een bonte verzameling van de
betere tech-house, minimal en (dub) techno (zo nu en dan met een vleug
electro). Kortom, niets spannends, maar gewoon een degelijke
compilatie/release. Openingstrack “Dog Of Les Ilhes” van Silicone
Soul (hier geremixt door Kollektiv Turmtrasse) is wat mij betreft gelijk
ook het beste dat deze disk te bieden heeft. Een prachtige, diepe en
zorgvuldig opgebouwde track. Naast deze labelcompilatie raden we ook de
recente langspelers van het duo Hatikvah en het kakelverse "Electrospective"
van Vector Lovers (verschijnt eind maart 2011) aan. Score:
3/5
|
 |
|
Space
Invadas: “Soul:Fi” (BBE Records) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 Bij
een zoektocht op het internet komen we deze albumrelease ook tegen op
een Australisch label, dat “Soul:Fi” reeds in april 2010 uitbracht (Invada
Records). Space Invadas bestaat uit het tweetal Ashley Anderson (aka
Katalyst) en Steve White (aka Steve Spacek). Klinkt als een interessante
combi. En dat is het ook. Op “Soul:Fi” horen we een mixture van
elementen uit de hip-hop, retro soul en retro funk (plus additioneel wat
jazz). Vocaal gezien valt natuurlijk die unieke Spacek stem op. Zijn
fraaie stemgeluid past onder een gevarieerd scala aan muzikale
stromingen. Op “Soul:Fi” zijn er overigens ook gastrollen voor onder
andere Jade Macrae, Dank en Fantine Pritoula ingeruimd. “Soul:Fi” is
een album dat overtuigd, maar geen specifieke uitschieters kent. Voor
liefhebbers van hip-hop, soul en funk (en het stemgeluid van Curtis
Mayfield) is dit een album om in de gaten te houden. Score:
3/5
|
 |
|
ABS6:
“Audiomedikation” (Hymen Records) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 ABS6
(aka Gerbem) is vermoedelijk geen naam die bij de gemiddelde liefhebber
van elektronische muziek een belletje zal doen rinkelen. Achter ABS6
schuilt de Zwitser Jérémie Wenger. Via het proactieve Hymen Records
(sublabel van Ant-Zen), dat zich heeft gespecialiseerd in een geluid dat
gemiddeld gezien leunt op (dark) ambient en (industriële) elektronica/IDM,
verschijnt ABS6’s debuutalbum “Audiomedikation”. Bij de eerste
beluistering van dit album slaan we stijl achterover van (positieve)
verbazing. Dit is muziek vanuit een creatieve gedachte en waarbij audio
en visueel (artwork) naadloos aansluiten – tevens de visie van het
label. Verwacht een mengvorm van mooie ambiances, rauwe/industriële
geluiden, gepeperde elektronicabeats (krachtig) en veel variatie in de
productie. Dit is muziek die je ook uit de koker van bijvoorbeeld Aphex
Twin (refererend aan zijn minder gepolijste werk) zou kunnen verwachten.
Stoer en ruig album dat smaakt naar meer. Score:
3/5
|
 |
|
Ancient
Astronauts: “Into Bass And Time” (ESL Music) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 Nog
maar net bekomen van Ingo Möll’s soloplaat (als Kabanjak) op ESL
Music, is er alweer het tweede album onder de alias Ancient Astronauts.
Ancient Astronauts bestaat uit de genoemde Ingo Möll en Tom Strauch (aka
Dogu), beide Duitsers. Medio 2009 verscheen het debuutalbum “We Are To
Answer” dat onder andere het opzwepende/uptempo en door uw recensent
grijs gedraaide “Dark Green Rod” (met Ulf Stricker) te bieden
had/heeft. Nu is er “Into Bass And Time”, zoals gezegd het tweede
Ancient Astronauts album. Nog altijd plukt het duo zijn (basis)kruiden
uit de (oldschool) hip-hop, roots/reggae/dub en funk tuin (plus funky
breakbeats), waarover ze hun eigen unieke sound gieten. Op “Into Bass
And Time” vallen vooral weer de strakke beats, creatieve scratches en
pakkende thema’s op. Het is geen album dat de boeken in zal gaan als
vernieuwend, maar wel bovengemiddeld van kwaliteit is. “Into Bass And
Time” is vooral een hip-hop album (met gastrollen voor bijvoorbeeld
Rashaan Ahmad en Azeem), maar zo nu en dan horen we toch ook elementen
uit die befaamde downtempo sound van het uit Los Angeles D.C. afkomstige
label. Ancient Astronauts lijkt een vaste nieuwe waarde binnen de ESL
Music stal van Thievery Corporation. Goed gescout! Score:
3/5
|
 |
|
Roger
Shah Presents Sunlounger: “The Beach Side Of Life” (Armada Music) Bron:
2-CD Rubriek:
3/2011 Roger
Shah is de drijvende kracht achter het Sunlounger project. "The
Beach Side Of Life" (najaar 2010 verschenen) is inmiddels het derde
Sunlounger album - de eveneens vorig jaar verschenen chill-out bundel
rondom de eerste twee albums niet meegeteld. Bij Sunlounger schijnt, hoe
kan het ook anders, altijd de zon. Het artwork en de sfeer (qua muziek)
sluiten dan ook naadloos op elkaar aan. Net als bij voorgangers "Another
Day On The Terrace" (2007) en "Sunny Tales" (2008) is dit
album weer opgedeeld in een downtempo (voorheen chill) en uptempo
(voorheen dance) disk. Iedere albumtrack komt dus in twee variaties
voorbij. Sunlounger's Score:
3/5
|
 |
|
Various:
“Remixed And Recovered - A Yoruba Records Compilations” (Yoruba
Records) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 Yoruba
Records is het (invloedrijke) label van Osunlade. Zijn housemuziek is in
de regel doorspekt met percussie (en kruiden) vanuit alle windstreken.
Zo ook zijn vaak avontuurlijke thema’s. Die visie klinkt (als
vanzelfsprekend) ook door op Yoruba Records en dus op deze compilatie.
Op “Remixed And Recovered - A Yoruba Records Compilation” vinden we
vele fantastische tracks, waaronder remixen door Atjazz, DJ Spinna, Kiko
Navarro en Maddslinky (aka Zed Bias). Het is een selectie tracks die qua
geluid varieert van Masters At Work achtige (vocale) house tot
percussierijke deep-house. Zonder een enkele misser is dit een
compilatie om in te lijsten als een schilderij. Wellicht dat het artwork
hier al subtiel naar verwijst. Dit is housemuziek van de allerhoogste
kwaliteitsstandaard. Muzikaal en verfijnd tot in de puntjes. Een
aanrader. Score:
4/5
|
 |
|
The
Foreign Exchange: “Authenticity” (The Foreign Exchange Music) Bron:
CD Rubriek: 3/2011 The
Foreign Exchange is een samenwerkingsverband tussen de Nederlandse (hip-hop
and more) producer Nicolay en de Amerikaanse rapper/zanger Phonte
Coleman (bekend van Little Brother). “Authenticity” is hun derde
langspeler als The Foreign Exchange en volgt op het in 2008 verschenen
“Leave It All Behind” – nog altijd een aanrader! “Authenticity”,
dat in oktober 2010 verscheen, staat bol van de soul en muzikaliteit.
Nicolay heeft wat dat betreft de laatste paar jaar een grote
internationale naam opgebouwd. “Authenticity” valt ook op door de
pop-achtige aanpak. De tracks klinken allemaal erg gelikt (niet negatief
bedoeld) en zullen zowel het nu-soul, hip-hop als (een deel van het)
poppubliek aanspreken. Overige gasten op “Autenticity” zijn onder
andere YahZarah (die in 2010 eveneens een soloalbum uitbracht via The
Foreign Exchange Music) en Darien Brockington. “Authenticity” is een
lekkere plaat geworden, maar gevoelsmatig niet de beste van de drie (tot
op heden) – al ontlopen de individuele albums elkaar nauwelijks. Score:
4/5
|
 |
|
Frivolous:
“Meteorology” (Cadenza Records) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 Frivolous
is het project van de Canadees Daniel Gardner. Als Frivolous bracht hij
de afgelopen tien jaar aardig wat releases uit, waaronder voor labels
als ~scape, Karloff en Cadenza (het label van Luciano en Serafin).
“Meteorology” is Frivolous’ derde album en zijn eerste voor
Cadenza Records. Frivolous is een man van stuwende groovy ‘tech’
sounds en die horen we op “Meteorology” veelvuldig, soms qua ritmes
zelfs neigend naar de West-Coast housesound van bijvoorbeeld Om Records
(garage-alike). Na het enigszins afwijkende startschot “One Fine
Solstice” (met breakbeat), begint het album pas echt met “Allen Town
Jail”, dat bol staat van de krachtige baslijnen, een melodramatisch
thema bevat, aangevuld met dub effecten en verwijzingen naar de
micro-house (minimal). Het is één van de voorbeelden van Frivolous’
uitstekende prestaties. “Cryin’” bevat een vreemd, huilerig thema,
maar biedt daar tegenover een groove waar we enthousiast van worden.
“Meteorology” is een album dat opvalt tussen alle releases op house
en technogebied. Niet alleen vanwege de aparte (experimentele)
thema’s, maar ook vanwege de kwaliteit. Enige grote minpunt: de
vocalen en gelieerde stemeffecten. Score:
3/5
|
 |
|
the_empath:
“Meanwhile” (Hymen Records) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 Mike
Erkau is de man achter the_empath. Met “Meanwhile” heeft hij een
dijk van een album afgeleverd. Het is zijn eerste voor Hymen Records,
maar zeker niet zijn debuutalbum. Mike Erkau loopt al sinds de vroege
jaren 90 mee, zo lezen we in de persinformatie. “Meanwhile” is het
resultaat van circa vijf jaar werk. Het resultaat mag er zijn! Het album
biedt kristalheldere producties, waarbij ladingen aan (experimentele)
elektronica bestanddelen voorbij schieten. Van fraaie soundscapes tot
‘field recordings’ en complexe ritmestructuren. Juist de doordachte
combinaties van elementen maakt dit album zo de moeite waard.
Openingstrack “At The Heart Of It All” verwoord als het ware
treffend het verhaal van het artwork – een rustieke (dark) ambient
meets elektronica/IDM track. Daarna beginnen de ritmes enthousiaster te
rollen, (soms) ratelen en meer naar de voorgrond te treden. Het album
“Meanwhile” is een schot in de roos voor liefhebbers van
bijvoorbeeld Autechre’s oudere werk. Met “Zeitblase” wordt ook een
subtiele knipoog richting Squarepusher geplaatst, zo lijkt het. Sterk in
vele opzichten! Score:
4/5
|
 |
|
Kiloton:
“Language Lost” (Urlyd Audiovisual Recordings) Bron:
LP/DVD Rubriek: 3/2011 Als
recensent vraag je je geregeld af wat voor mensen er achter de knoppen
zitten bij het maken van de muziek. Zo ook bij de muzikale output van
Kiloton, de alias van de Deense ambient/noise producer Mads
Weitling. Zijn combinatie van soundscapes en noise zijn zo
spannend, dat de muziek zou kunnen fungeren als de soundtrack van een
spannende film in de ruimte. Die ‘soundtrack’ duurt helaas maar
veertig minuten en is op z’n best in de juiste stemming. Waar doelen
we op? Dit album biedt een heel specifiek geluid (ambient meets noise),
maar blinkt daar wel in uit. Je moet liefhebber zijn van ambient om dit
soort albums te begrijpen. Mads Weitling heeft een puntgaaf werkstuk
afgeleverd, dat door de toevoeging van de DVD (audiovisueel aspect) een
extra plusje verdient. En, zo heeft Urlyd als label meerdere
gelijkenissen met Ant-Zen (en sublabels). Dieper dan Kiloton’s muziek
hoor je ze weinig. Score:
4/5
|
 |
|
Zero
Degree: “Probe” (Ant-Zen) Bron:
CD Rubriek: 3/2011 Zero Degree bestaat uit het duo Matthias Erhard en Bernhard Korth. Het tweetal is toen aan zijn derde langspeler, “Probe” genaamd. Na twee albums voor Audiophob, verschijnt “Probe” via het creatieve Ant-Zen (audio & visual arts). En ‘art’ is het zeker, want het artwork (boekwerk) is simpelweg prachtig en past bij de sfeer van het album. Op het album staan slechts zeven bijdragen, maar dit zijn wel bijdragen van gemiddeld meer dan tien minuten speelduur (per track). Zero Degree gaat dus voor zorgvuldig opgebouwde tracks. Tracks die leunen op ambient, maar dan wel van het donkere en spannende soort. De ‘dark ambient’ worden aangelengd met elementen uit de elektronica/IDM. Je hebt geen goed setje oren nodig om te horen dat we op “Probe” topproducers aan het werk horen. Men heeft hoorbaar de tijd genomen om alle tracks tot in te puntjes uit te werken en te verfijnen. Het is vrijwel constant nacht op “Probe”, maar dat mag absoluut geen probleem heten. Iedere liefhebber van (traditionele) ambient, elektronica en IDM zal smullen van dit album. Score:
4/5
|
 |
|
Nostalgia
77: “The Sleepwalking Society” (Tru Thoughts) Bron:
CD Rubriek: 3/2011 Nostalgia
77 is de voornaamste muzikale alias van Benedic
Lamdin. Een muzikaal genie dat al eens de credits kreeg voor ‘jazz
track of the year’ volgens Gilles Petersons’ invloedrijke BBC
Worldwide show. Lamdin is daarnaast één van de oprichters van
Impossible Ark Records. “The Sleepwalking Society” is alweer
Nostalgia 77’s vierde soloalbum, welke allemaal via Tru Thoughts zijn
uitgebracht. Op het album horen we een mixture van (moderne) jazzy pop,
blues en folk, waarbinnen de vocalen van de Duitse zangeres Josa Peit
centraal staan. Ondanks nog geen veertig minuten aan speelduur, valt
“The Sleepwalking Society” toch positief op. Het album biedt lekkere
luisterliedjes, die nergens teleurstellen. Qua toonzetting en sfeer is
er eveneens genoeg variatie te bemerken. Vooral de prachtige strijkers
doen de muziek goed. Met het instrumentale, langgerekte “Hush” wordt
dit album passend afgesloten. Het album bevat uiteraard ook de
aanstekelijke single “Simmerdown”. Score:
3/5
|
 |
|
The
Rhythmagic Orchestra: “The Rhythmagic Orchestra” (Impossible Ark
Records/ Unfold Records) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 Na
de afgelopen winterse maanden, is de muziek van The Rhythmagic Orchestra
een prettige opwarmer. Na wat speurwerk blijkt dat achter de formatie
het tweetal Hugo Mendez (bekend van Sofrito) en Benedic Lamdin (aka
Nostalgia 77) schuil gaat (allebei mede-oprichters van Impossible Ark
Records). Als The Rhythmagic Orchestra maakt het duo, dat zich uiteraard
omringt met allerlei sessie en live muzikanten, een geluid dat zich
beweegt tussen Afro-Cuban jazz, Latin en andere tropische geluiden. Het
album biedt een aantal covers, aangevuld met eigen materiaal. Een
onderscheid dat je niet tot nauwelijks merkt. Wie van Zuid-Amerikaanse
sferen houdt, haalt met “The Rhythmagic Orchestra” een uitstekend
album in huis. Muzikaal, jazzy en vooral prettig in het gehoor liggend.
Bij beluistering van dit album waan je je aan een bar op een tropisch
strand met een cocktail in je hand. Deze muziek vertegenwoordigt het
betere genieten. Score:
4/5
|
 |
|
Joash:
“Don't Fear It, Fight It” (Compost Records) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 De
uit Londen afkomstige DJ/producer Joash kennen we onder andere van zijn
opvallende track "Salome", die als 'exclusieve track' te
vinden was op de "Future Sounds Of Jazz Vol. 11" compilatie
van het Compost label (najaar 2007). Joash's debuutalbum heet "Don't
Fear It, Fight It" en sluit naadloos aan op 's mans eerdere werk
(volgens onze informatie tot nu toe beperkt tot enkele losse tracks).
Joash zet in zijn producties de strijkinstrumenten volop in de
spotlights. Verwacht orkestrale thema's, fraai geëtaleerd over nu-jazz
ritmes en/of broken beats. De link met bijvoorbeeld het broken beats
werk van 4hero is dan ook nergens ver weg. Nog treffender is de
vergelijking met Hidden Orchestra, dat in het najaar van 2010 één van
de mooiste albums van het afgelopen jaar afleverde – “Night Walks”,
verschenen via het Tru Thoughts label. "Don't Fear It, Fight It"
is een klinkend debuutalbum geworden, dat ook zonder de (gelukkig
beperkte) vocale toevoegingen/lyrics had gescoord. Sterker nog,
instrumentaal had dit album, persoonlijk, nog meer indruk gemaakt. Wie
recentelijk heeft genoten van het album van Hidden Orchestra op Tru
Thoughts, kan dit album (bijna) ‘in the blind’ aanschaffen. Score:
4/5
|
 |
|
diskJokke:
“En Fin Tid” (Smalltown Supersound) Bron:
CD Rubriek: 3/2011 diskJokke
is de werknaam van de Noorse producer Joachim
Dyrdahl. Hij mag gelden als één van allerbeste vervaardigers van
moderne disco (en aanpalende housesounds), in Scandinavië aangeduid als
cosmic disco of space disco. “En Fin Tid” is zijn tweede album voor
Smalltown Supersound. En wat voor één!? “En Fin Tid”, dat medio
2010 al uitkwam, bevat het type discomuziek dat bol staat van de
aantrekkelijke synthesizer melodieën. Muziek met een retro tint, maar
die tegelijkertijd ook weer geheel eigentijds klinkt. De mengvorm van
elementen uit disco, house en de meer leftfield gerelateerde aspecten,
maakt deze muziek enorm de moeite waard. “En Fin Tid” is onterecht
door ons over het hoofd gezien ten tijde van release. Deze verlate
review geldt als ‘goedmaker’. Topalbum! Score:
4/5
|
 |
|
Stephan
Bodzin vs. Marc Romboy: “Luna” (Systematic Recordings) Bron:
3-CD Rubriek:
3/2011 Wie
de electro-tech scene een beetje in de gaten houdt, weet dat Stephan
Bodzin en Marc Romboy al diverse malen de samenwerking aangingen. Dit
gebeurde voor diverse labels. “Luna” is het eerste album dat de
heren als duo uitbrengen en verschijnt via Romboy’s Systematic label.
Het album bestaat uit drie delen. Deel één is het oorspronkelijke
album. Deel twee omvat een mix van albumtracks en remixen. Deel drie
tenslotte is een MP3 schijf met liefst 24 tracks, waaronder 21 remixen
van onder andere Joris Voorn, Martin Buttrich, Speedy J, Chris Liebing,
Pan-Pot, Gui Boratto, Minilogue, Dominik Eulberg en Greger Tresher,
aangevuld met 3 ‘synthapella’s’. Gelukkig allemaal in ongemixte
vorm en in 320 kbps standaard. Ben je liefhebber van labels als Great
Stuff Recordings en/of artiesten als Martin Eyerer? Dan is “Luna”
een schot in de roos. “Luna” sluit overigens ook naadloos aan op het
eerdere werk van beide mannen.
Score:
3/5
|
 |
|
Nicolas
Jaar: “Space Is Only Noise” (Circus Company) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 Er
wordt momenteel veel gesproken over dit debuutalbum van Nicolas Jaar.
Niet zo vreemd ook, want “Space Is Only Noise” is niet alleen een
eigenwijze plaat, maar ook nog eens divers en onderscheidend goed. De in
New York geboren Nicolas Jaar pint zich niet bepaald op één stijl
vast. Hij experimenteert er lustig op los en vermengd ambient, klassieke
muziek, downtempo en dub met elektronische elementen (waaronder
knisperende percussie/geluiden en strakke beatstructuren). Er zit veel
muzikaliteit in “Space Is Only Noise”. Het is een album waarbij veel
te ontdekken valt. Een album dat je een paar keer moet opzetten voordat
je hem begrijpt/oppakt. Vocaal gezien gaat men helaas meerdere malen
hard op het gezicht. Jammer, want voor de rest zijn er maar weinig
kanttekeningen te noteren bij dit album. Een experimenteel hoogstandje,
maar zeker niet ieders kopje thee. Score:
4/5
|
 |
|
Benny
Tones: “Chrysalis” (BBE Records) Bron:
CD Rubriek:
3/2011 Benny
Tones is de werknaam van Benny Horton, een uit Wellington
(Nieuw-Zeeland) afkomstige artiest. Je kent hem wellicht van zijn werk
voor de formatie Electric Wire Hustle, die in 2010 een goed ontvangen,
titelloos debuutalbum uitbracht (eveneens via BBE Records). Benny Tones
is een echte soulman. Als je goed naar de producties van Benny Tones
luistert, dan doen ze ons een beetje denken aan Spacek, Nicolay of Dwele.
Tones maakt muziek waarbinnen nu-soul en (soulful) hip-hop de
basisingrediënten zijn. De beats zijn gevarieerd en creatief
geprogrammeerd, van strak tot scheef. Op “Chrysalis” horen we onder
andere Joe Dukie van Fat Freddy’s Drop meezingen op “Home” en zijn
er overige gastrollen voor onder andere Mara TK (ook betrokken bij
Electric Wire Hustle), LP en Sacha Vee. Echter, de track waarbij Shihan
The Poet betrokken is, “Fountain Of Youth” genaamd, springt er wat
mij betreft het meeste uit (vooral qua thema). “Chrysalis”, dat rond
de 45 minuten muzikaal vertier bevat (inclusief een verborgen bonus
track), is een constant en goed gelukt album, maar net niet top. Score:
3/5
|