Röyksopp: “Junior” (Wall Of Sound/ EMI)

 Genre(s): Synth-Pop/ Downtempo

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Het Noorse duo Torbjørn Brundtland en Svein Berge aka Röyksopp heeft na twee uitstekende en bovenal succesvolle albums een enorme achterban opgebouwd. In 2001 was daar vanuit het niets hun debuutalbum “Melody A.M.”, vier jaar later gevolgd door “The Understanding” (zomer 2005). Tijdens de beginperiode maakte het duo voornamelijk sfeerrijke, vaak instrumentale tracks, die later ook in veel TV commercials terug te horen waren. Op “The Understanding” koos het duo voor een meer pop georiënteerd geluid, zonder haar identiteit en eigen geluid te verliezen. De reacties vanuit de persmatige hoek waren destijds nogal wisselend. Ondergetekende was destijds nogal onder de indruk van het album en vooral van het beatloze “Dead To The World” – wat een ode aan Brian Eno lijkt. “The Understanding” zorgde er in ieder geval voor dat het Noorse duo op de grote festivals mocht optreden. Naast hun downtempo en synth-pop geluid, produceerde Röyksopp in die periode ook fantastische house remixen voor bijvoorbeeld Felix Da Housecat en Mekon feat. Marc Almond, waarmee ze ook de clubbers bereikten. Kortom, Röyksopp is van vele (elektronische) markten thuis. “Junior” is hun nieuwste trots en album #3. Een langspeler die min of meer een geluid uitdraagt dat elementen van beide voorgaande albums combineert met het doorontwikkelde Röyksopp van 2009. Het album kent een bliksemstart met het opvallende “Happy Up Here”, dat naast de Air-achtige vocals doet denken aan Röyksopp’s klassieker “Eple”. Direct daarna komt het door Robyn gezongen “The Girl And The Robot”, wellicht het beste dat het album te bieden heeft. Het niveau van het album blijft vervolgens op een constant hoog pijl, waardoor je “Junior” wat ons betreft zonder voorbeluistering kunt aanschaffen.

Beoordeling: 8,5

The Prodigy: “Invaders Must Die” (Take Me To The Hospital/ Cooking Vinyl)

 Genre(s): Breakbeats/ Rock

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Het vijfde album van excentrieke band The Prodigy is eindelijk een feit! Na het enigszins teleurstellende “Always Outnumbered, Never Outgunned” uit 2004 is de revanche zoet. “Invaders Must Die” biedt namelijk een kruising tussen het ruige, elektronische rockgeluid van de laatste twee albums en hun oorspronkelijke breakbeat sound van begin jaren 90 (let vooral ook op de gebruikte synths). Een interessante combinatie dus. Het trio, bestaande uit Liam Howlett, Keith Flint en Keith Palmer (aka Maxim), bestaat al bijna twintig jaar en vat op dit nieuwe album dus min of meer twintig jaar The Prodigy samen in een ‘nieuw’ geluid. Een geluid dat nog altijd tegendraads, eigenwijs en vooral ruig klinkt. Een geluid waarmee The Prodigy nog altijd podia in vuur en vlam zal zetten en festivals plat zal rocken. Met “Invaders Must Die” speelt The Prodigy zich dus weer volop in de kijker, zonder zich opzienbarend te vernieuwen. De uitbundige, scheurende, ultra-energieke tracks zullen het zonder twijfel goed doen bij alle fans die de groep heeft opgebouwd in de afgelopen jaren. Dat dit album succesvol zal blijken, laat zich gemakkelijk voorspellen. Check ook de single “Omen”, met een ruige drum & bass remix door het Nederlandse trio Noisia. Hun geluid sluit naadloos aan op het geknal van The Prodigy!

Beoordeling: 8

Empire Of The Sun: “Walking On A Dream” (Virgin/ EMI Music) 

Genre(s): (Electronic) Pop/ Rock

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 De laatste periode kan de fabuleuze single “Walking On A Dream” van Empire Of The Sun je bijna niet ontgaan zijn. Genoemde single bevat een geluid met een dikke knipoog naar de Franse formatie Phoenix – remember “If I Ever Feel Better”? Het gelijknamige album valt in eerste instantie op om het waanzinnige science-fiction achtige artwork ala George Lucas. Het album zelf dan: de Australische band, bestaande uit Nick Littlemore en Luke Steele, opent met haar sound alle deuren wagenwijd voor het komende festivalseizoen, waar ze vermoedelijk veel te zien/ horen zullen zijn. De aanstekelijke mix van pop en rock met elektronische invloeden is een vol schot in de roos en zal wereldwijd vele fans opleveren. Op de Discogs website typeert men de stijl op deze CD als ‘art rock’. Wij vinden alles prima, zolang de muziek maar aanspreekt! En dat is nu precies het geval op “Walking On A Dream”. Empire Of The Sun is het Australische antwoord op het eerder genoemde Phoenix, maar uiteraard geen één op één kopie. De band verkleint met haar geluid de verschillen tussen dansmuziek en pop/rock in thuisland Australië, zoveel is zeker. Op het album staan nog een paar potentiële chartsuccessen in wording – we noemen bijvoorbeeld “Half Mast” en “We Are The People”, maar dit zijn lang niet de enige aanstekelijke songs van het album.

Beoordeling: 8

Various: “Strike 100” (Shitkatapult)

 Genre(s): Ambient/ Elektronica/ IDM/ Dub/ Abstract

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009

 Deze 2-CD compilatie op het Shitkatapult label uit Berlijn biedt geen alledaagse kost. “Strike 100” biedt abstracte muziek in een brede zin van het woord. Reken dus op ambient, dub, elektronica, IDM, synth-pop en noise. Het gekozen materiaal op “Strike 100” komt van namen als The Orb, T.Raumschmiere, Peter Grummich, Jan Jelinek en vele minder bekende namen. De participerende artiesten leveren over het algemeen rustieke en kalme klanken af, waarbij opvalt dat het legendarische The Orb nog altijd de aandacht naar zich toe weet te trekken. Het prachtige “OOPA” is een ambient hoogstandje met knisperende elektronica, schitterende sfeerpaden en subtiele geluiden uit de natuur. Naar onze mening de beste track van deze 2-CD. “Strike 100” kan gelijk mee in de lijstjes voor ‘zweef CD’ van het jaar 2009. Check ook het prachtige artwork!

Beoordeling: 7

Martyn: “Great Lengths” (3024)

 Genre(s): Dub-Step

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Martijn Deykers aka Martyn zou je tegenwoordig terecht de Nederlandse ambassadeur van het dub-step geluid kunnen noemen – samen met 2562 (aka Dave Huismans) overigens. Zijn 3024 label is pas sinds 2007 in de lucht, maar heeft al een reeks fantastische singles voortgebracht. Martyn weet met zijn originele producties keer op keer de juiste snaar te raken bij zowel dub-step als technoliefhebbers. Dit leverde hem de laatste jaren al diverse remix klussen op voor namen als Shed (Ostgut Ton), TRG en Scuba. Al het harde werken wordt bekroond met Martyn’s debuutalbum “Great Lengths”. Een album waar we voor beluistering erg veel van verwachtten. Die verwachtingen worden gelukkig ook grotendeels ingelost. Naast bekende tracks als “Vancouver” en “Natural Selection” staan er vele fijne tracks op “Great Lengths”. Vooral het op reggae gebaseerde dub-step geluid van “Little Things” vinden we groots. Ook de 4/4 track “Elden St.” tovert een spontane glimlach op het gezicht van uw recensent. Martyn levert continue stoere, strakke en originele (break)beats (op diverse tempi), leuke thema’s/ sferen en staat ook productietechnisch zijn mannetje (een understatement). Martyn weet het torenhoge niveau van genoemde tracks helaas niet voortdurend vast te houden, maar scoort overall een royale voldoende. “Great Lengths” is een indrukwekkend debuut, dat zich kan meten met het via Tectonic verschenen debuutalbum “Aerial” van 2562. Let op: het album “Great Lengths” verschijnt volgens Martyn’s MySpace pagina op 20 april aanstaande. Kijk op www.myspace.com/martyndnb voor meer informatie.

Beoordeling: 8,5

Various: “Café Zen - Luxury Chilled Grooves” (Park Lane Recordings)

 Genre(s): (Dubby) Downtempo/ Chill-Out/ Space-Disco/ House

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009

 Een paar maanden geleden bespraken we op deze site al de “Café Paradiso” release van het Park Lane label, samengesteld door Shisha Sound System. Nu is er een vervolg in de vorm van “Café Zen”, gepresenteerd door Francis B. Op de tracklist van deze 2-CD staan vele aansprekende namen als AL-PHA-X, Pretz, Jestofunk, DJ Disse, Goloka, Fragile State, Waldeck, Naomi en José González (geremixt door Todd Terje). Met de muzikale invulling van deze reeks zit het dus wederom snor. In de lange rij van downtempo compilaties is deze titel niets nieuws onder de zon, maar simpelweg goed en lekker om te beluisteren. Je kunt deze 2-CD dan ook zonder voorbeluistering aanschaffen als je op zoek bent naar een smaakvol, achtergrondvullend muzikaal behangetje. Laat de zomer maar komen!

Beoordeling: 7,5

Lemongrass: “Beach Affairs” (Mole Listening Pearls)

 Genre(s): Downtempo/ Lounge/ Nu-Jazz

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009

 “Beach Affairs” is een conceptalbum van Roland Voss aka Lemongrass, met materiaal uit de periode 2002-2008. Een terugblik dus. Terecht ook, want deze artiest is al sinds begin 1999 actief voor het succesvolle Mole Listening Pearls label, waar hij in maart van dat jaar debuteerde met zijn langspeler “Lumière Obscure”. Vele succesvolle albums volgden, waaronder het door ons geprezen “Windows” uit 2001. Sinds 2005 runt Roland Voss ook zijn eigen label, Lemongrassmusic genaamd. Op “Beach Affairs” vinden we zoals gezegd een selectie van Lemongrass’ meest in het oog springende werk – aldus de samensteller. Verwacht op deze 2-CD geen bijster sterk materiaal, maar gewoon fijne muziek voor op de achtergrond. Zomers, soms filmisch, meestal smaakvol van klank, maar tegelijk ook een geluid dat in de loop der jaren volledig uitgemolken is. In zekere zin heeft de tijd Lemongrass’ muziek ingehaald. Lekker in het gehoor liggen zijn producties overigens nog altijd. Beste track: het filmisch aandoende “A Fábula” uit 2004 op CD1. Voor zowel meer werk van zowel Lemongrass als materiaal vanuit zijn eigen label, verwijzen we graag naar de nieuwste “Cigar Lounge” verzamelaar van het Ayia Napa label.

Beoordeling: 7,5

Joyce, Nana Vasconcelos & Mauricio Maestro: “Visions Of Dawn” (Far Out Recordings)

 Genre(s): Brazilian Jazz

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Joycé Silveira Palhano de Jesus aka Joyce is een Braziliaanse singer/ songwriter die haar sporen al in de jaren 70 en 80 verdiende. Ook in de jaren 90 en in het nieuwe millenium is deze dame nog immer actief – veelal voor het Far Out label. “Visions Of Dawn” is haar ‘nieuwste’ release. Hoewel nieuw? “Visions Of Dawn” bevat materiaal dat maarliefst 33 jaar na dato vrijgekomen is voor release! Het resultaat mag er dan ook zijn. Behaaglijke en meeslepende ballades zijn aan de orde van de dag. Het fraaie (bas)gitaarwerk en lichtvoetige drums/ percussie kabbelen soepel mee ter begeleiding van Joyce’s prachtige stemgeluid, die af en toe wordt aangevuld met de mannelijke vocalen van Mauricio Maestro – hij speelt ook bas en gitaar op dit album en bemoeide zich met de productie. Geheel volgens de wetten van de jaren ‘70 is de speelduur van dit album rond de 35 minuten. Liefhebbers van Braziliaanse jazzmuziek kunnen hun hart ophalen aan deze speciale release.

Beoordeling: 7,5

cirKus: “Medicine” (Tent Music/ Wagram) 

Genre(s): Trip-Hop/ Pop/ Rock

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Ken je Neneh Cherry nog? De zangeres achter hits als “Manchild”, “Buffalo Stance” (ex #1 hit) en “7 Seconds” (met Youssou N’Dour) is tegenwoordig actief in de band cirKus. Opererend vanuit Stockholm (Zweden) laat de band een geluid horen dat uitermate geschikt is voor vertolking op grote podia of festivals. De band bestaat naast Neneh Cherry uit Burt Ford (songwriter, producer, zanger en tevens de huidige man van Neneh Cherry), Karmil (aka Matt Kent) en zangeres Lolita Moon (vriendin van Karmil). De cirKus sound voelt soms aan als de muziek van trip-hop formaties als Massive Attack, Tricky en Portishead, maar dan met een eigen, nieuwerwetse aanpak. De dub invloeden, de donkere geluiden, de gitaren (en effecten), de strakke beats en programmering – alles doet denken aan trip-hop muziek. “Medicine” is het tweede album van cirKus, de opvolger van het in 2006 verschenen “Laylow”. Op “Medicine” vallen eigenwijze tracks als “Bells” en “Hardly Breathing” positief op. Tracks die bij een breed poppubliek goed zal vallen. Iets dat ik ook voorspel voor het totale album overigens.  

 Beoordeling: 8

Various: “FabricLive.45 - By A-Trak” (Fabric Records)

 Genre(s): (Electro) House/ Funky House/ Nu-Disco/ Baltimore Grooves

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 De uit Montreal (Canada) afkomstige Alain Macklovitch aka A-Trak is een graag geziene gast in clubland tegenwoordig. Hij werd echter al op zeer jonge leeftijd DMC World Champion (turntablism) – in 1997 om precies te zijn, toen Alain pas 15 jaar jong was. Een uiterst indrukwekkende prestatie! Vanaf 2004 begon A-Trak meerdere stromingen te combineren in zijn DJ sets, als direct gevolg van DJ activiteiten rondom een tour van Kanye West. A-Trak begon hip-hop en dancebeats te combineren, wat hem heeft gemaakt tot de DJ/ producer die hij vandaag de dag is. “Hip-hop is one thing that gives me my credibility, but I’m into all this other dancey electronic stuff. I’m able to have a foot in different scenes and bring a lot of music together and bridge gaps.” Aldus A-Trak in de persbijlage. Voor zijn “FabricLive” sessie selecteerde A-Trak classic house, funky houseloops, moderne disco, Baltimore grooves en allerhande electro-house. Dit alles flink bewerkt door middel van allerlei effecten en trucage (bijvoorbeeld scratches). Creatief mannetje dus die Alain Macklovitch. Het resultaat is energiek, divers en breed qua muzikale stromingen, tamelijk smaakvol en bovenal creatief te noemen, met diverse temposchommelingen wat voor een absolute meerwaarde zorgt. In bijna 70 minuten tijd passeren liefst 25 tracks, waaronder materiaal van DJ Zinc, Jamie Anderson, DJ Sneak, Daft Punk (remix voor Scott Grooves), Boys Noize, Zombie Nation, Alex Gopher, Simon Baker (geremixt door Todd Terje) en diverse eigen producties – onder andere een productie met Laidback Luke en de bekende remix voor Boys Noize’s “Oh!”. Hoogtepunt van de CD is toch wel het scratchwerk en effectengebruik tijdens de afsluitende nu-skool breaks klassieker van DJ Zinc “138 Trek”.

Beoordeling: 8

Various: “Fabric 45 - By Omar-S (Detroit)” (Fabric Records)

 Genre(s): (Detroit) House & Techno

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Voor de vijfenveertigste “Fabric” verzamelaar werd de hulp ingeroepen van Alex “Omar” Smith aka Omar-S. Deze inwoner van Detroit is een geprezen vertegenwoordiger van de Detroit house- en technosound, die hij vrijwel uitsluitend via zijn eigen FXHE Music label uitbrengt. Op “Fabric 45” selecteerde Omar-S enkel eigen materiaal (van zijn eigen label), waaronder vier exclusieve bijdragen. In de persbijlage legt Omar-S op vermakelijke wijze zijn keuze uit: “my booking agent and I were talking about doing a mix for Fabric over the last year, and for me, over the last year I haven't really been feeling anybody's music, there's been no music that I feel. I'd rather do a mix for Fabric that's all my own shit, because there are still a lot of people out there that don't know about FXHE records or Omar-S or Oasis. I did a few different versions, remixes, of a few of the tracks on the CD, and there are about four tracks on there that haven't been released yet. I know a lot of new people will listen to it, so of course I put my important songs on there, but I wanted to make it varied and mix it the right way. That's why I mixed a lot of the songs a different way; but with the famous songs, I didn't touch those because I want the new people to hear the original. I don't need other people's music; I got over 100 songs released”. De pompende sound van Omar-S zal het ongetwijfeld goed doen op de mondiale techno dansvloeren, maar bij uw recensent laat het een minder sterke indruk achter. Sterker nog: dit is één van de minst goede “Fabric” mix CD’s die ik in lange tijd heb gehoord. Het materiaal gedurende de mix is weliswaar vermakelijk, maar echt op het puntje van mijn stoel heb ik tijdens het beluisteren van de CD niet gezeten. Daarvoor missen de tracks stuk voor stuk originaliteit, muzikaliteit en diversiteit.

Beoordeling: 7

Various: “G Lounge Milano Vol. 6” (Soulstar)

 Genre(s): (Deep) House/ Tech-House

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009

 Marco Fullone voorziet de liefhebbers van deep-house en aanpalende stromingen andermaal van een uitstekende reeks tracks op deze zesde “G Lounge Milano” mix dubbelaar. Fullone selecteerde en mixte smaakvolle, soulful house tunes van namen als Julius Papp, Marc Evens, Miguel Migs, DJ Sneak, DJ Spen, Ben Watt en Marc Romboy (Jimpster’s remix voor “Elif”). Genieten geblazen dus! Op CD1 begint Fullone tamelijk rustig met grotendeels vocale tracks. Onder de vocalisten bevinden zich namen als Robert Owens en Lisa Shaw. In de loop van CD2 horen we meer en meer ‘tech’ invloeden voorbij komen, maar nog altijd met veel gevoel en soul. Het materiaal van Jay Shepheard, Nick Holder (hier geremixt door Wahoo) en Willie Graff & Tuccillo bevestigd dit. Harley & Muscle – op de achtergrond als producers van deze compilatie betrokken – kunnen wederom trots zijn op Marco Fullone, die andermaal een waanzinnige platenkeus blijkt te hebben.

Beoordeling: 8

Dusty Kid: “A Raver’s Diary” (Boxer Recordings)

 Genre(s): Tech-House/ Techno

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Paolo Alberto Lodde aka Dusty Kid kennen wij als producer van kwalitatief wisselvallige technomuziek. Onze eerste kennismaking met Dusty Kid was in 2007, aan de hand van zijn gemiddelde “Signal ’63 EP” – verschenen via Martin Eyerer’s Kling Klong label. Na releases voor Boxer Recordings, BPitch Control, Southern Fried Records en het genoemde Kling Klong label, is daar Dusty Kid’s debuutalbum “A Raver’s Diary”. Het album zit goed in elkaar en kan zich productietechnisch meten met de frontlinie van de beweging meten. Echter, net als we eerder al opmerkten is ook het materiaal op “A Raver’s Diary” nogal wisselvallig en soms weinigzeggend. Ondanks diverse aardige pogingen, waaronder het sublieme “America” (een episch hoogstandje met een speelduur van ruim zeventien minuten), komt het album uiteindelijk niet volledig uit de verf wat ons betreft. Liefhebbers van labels als Great Stuff moeten dit album zeker eens gaan beluisteren overigens.

Beoordeling: 7

Various: “Tranceworld Volume 6 - By M.I.K.E.” (Armada Music)

 Genre(s): (Tech) Trance

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009

 Wat een boeiende reeks is dit toch! “Tranceworld” is toe aan haar zesde aflevering, met de Belgische tranceheld M.I.K.E. aka Push in de hoofdrol. Mike Dierickx, zoals M.I.K.E. officieel heet, heeft een grote rol gespeeld in de opkomst van de trancemuziek aan het einde van de jaren 90 en is nog altijd actief producer – veelal voor Armada Music. Memorabel zijn vooral de klassiekers onder zijn Push alias zoals “Universal Nation”, “Strange World” en “Till We Meet Again” – destijds verschenen via Bonzai. Ook als Plastic Boy – één van zijn talloze aliassen – genoot hij de nodige successen. Op “Tranceworld Volume 6” worden tranceliefhebbers weer op hun wenken bediend. Dat M.I.K.E. qua platenkeus een neusje voor de zalm heeft, laat zich gemakkelijk raden. Met 15 jaar ervaring als DJ/ producer is dat ook niet zo vreemd natuurlijk. De twee CD’s staan boordevol trancemateriaal dat met kop en schouder boven het gemiddelde kwaliteitsniveau uitsteekt – van diepe progressieve trancesounds tot energieke tech-trance. Ook M.I.K.E. trekt dus de lijn van deze ijzersterke reeks door, in navolging van collega’s Signum, Syan Tyas, John O’Callaghan, Aly & Fila en Robert Nickson. Tip: check eens het waanzinnige “Nemesis” van de Australische producer Jaytech – een Anjunadeep release. Da’s nog eens genieten geblazen, wat overigens voor de gehele sessie geldt. Misschien is dit wel de beste editie tot nu toe. We zijn benieuwd wie de volgende edities gaan mixen. Relatief nieuwe trance ambassadeurs als Sied van Riel of Leon Bollier wellicht?

Beoordeling: 8

Wicked Jazz Sounds Band: “The Biggest Sin” (United/ Wicked Jazz Sounds Recordings)

 Genre(s): Nu-Jazz/ Fusion/ Jazz-Dance/ Funk/ Soul/ Broken Beats/ House

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Na talrijke succesvolle clubavonden (sinds 2002), een radioshow op Arrow Jazz FM en een zestal uitstekende compilaties (via United verschenen), bleek de tijd rijp voor een band rondom het Wicked Jazz Sounds concept. Wicked Jazz Sounds Band is de logische naam hiervoor, een elfkoppig gezelschap. “The Biggest Sin” is geproduceerd door Gilian Baracs en Laurens Priem (co-producer), ondersteunt door executive producers Phil Horneman en Manne van der Zee (oftewel: de mannen achter het concept). Op het album zingen ook enkele interessante namen een noot mee. Wat te denken van de getalenteerde Renske Taminiau (bekend van haar album op het Supertracks label), Paul van Kessel (lid van The Young Sinatras) en Berenice van Leer. De Wicked Jazz Sounds-filosofie ‘dance with a smile’ wordt op deze plaat enthousiast, kleurrijk en met veel schetterend koper gepredikt. De band gebruikt jazz als vertrekpunt, maar put ook uit genres als soul, funk, samba, house en ga zo maar door. De eerste single van het album is “Love It All” met de gevoelige vocalen van Renske Taminiau. Een springerig, radio vriendelijk jazz-fusion nummer dat gaat over Renske’s eindexamen aan het conservatorium. Met het Bugz In The Attic achtige titelnummer “The Biggest Sin” zoekt de band aansluiting met de broken beats scene. Het resultaat is strak en kleurrijk met dikke klodders disco, funk en soul. Nog warmer wordt het met “Mehmet’s Vibes”, waarbij de koperblazers hun noten strooien over Zuid-Amerikaanse klanken. “Dance With A Smile” – daar is het Wicked Jazz Sounds motto weer – is een gedreven Braziliaans feestje met vocalen van Paul van Kessel. Tenslotte is de afsluitende track “Three Elements” een geslaagde ode aan Earth, Wind & Fire – volgens Wicked Jazz Sounds de beste band uit de geschiedenis van de soul en funk. “The Biggest Sin” is een album geworden dat nieuwsgierig maakt om de band live in actie te zien. Mooi, gevarieerd, smaakvol en muzikaal debuut! Indrukwekkend.

Beoordeling: 8,5

R-Tem: “Touch” (Baroque Records)

 Genre(s): (Progressive) House/ Electro-House

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 R-Tem is een alias van Artem Harchenko, een Russische producer die nu ruim vijf jaar muziek uitbrengt. Via het altijd prima te pruimen Baroque label verscheen recentelijk zijn tweede album, genaamd “Touch”. Zijn debuutalbum “Voiceless” dateert van 2005 – een gemixt album met materiaal dat hij eerder uitbracht via labels als Lost Language, Baroque en Uplifto (het label dat ook het album zelf uitbracht). “Touch” verscheen eind 2008, maar kregen we pas recentelijk in de brievenbus. Het is een album die qua geluid een brug slaat tussen progressive house en de nodige electro tinten. Helemaal van deze tijd dus! Het album omvat tien prima tracks, die zich kunnen meten met het werk van andere getalenteerde producers uit de Baroque stal als Tim Davison, Matt Rowan en Jay Lumen. R-Tem weet net als genoemde namen opbouwende dansvloermuziek te verzorgen, waarop het etiket kundig en getalenteerd geplakt kan worden. R-Tem is wat ons betreft een producer om te koesteren. “Touch” kunnen we aanbevelen aan liefhebbers van zowel progressive house, trance als electro-house. Mijn favoriet op de CD is de stuwende titeltrack “Touch” met zijn opvallende pianothema halverwege de track.

Beoordeling: 8

Various: “Global Underground GU36: Bogotá - By Darren Emerson” (Global Underground) 

Genre(s): Tech-House/ (Progressive) House/ Techno

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009

 Met ex-Underworld lid Darren Emerson achter de knoppen (in de rol van DJ), weet je dat het een smaakvol housefeestje wordt. “GU36” uit de baanbrekende reeks van het Global Underground label is opgenomen in/ gebaseerd op een sessie van Darren Emerson in Bogotá – hoofdstad van Colombia. Darren Emerson strooit gedurende deze waanzinnige mixsessie veelal met melodieuze houseparels binnen genres als tech-house, progressive en techno. De sessie begint ijzersterk met de Mobilee topper “Rancho Relaxo” van Anja Schneider & Sebo K, gevolgd door de meer recente Quarion remix voor Jagged “Hello Kool Nice” en wat later “Shelley’s” van Journey Man DJ (oftewel Andy Cato van Groove Armada). Stuk voor stuk bijzonder goede platen. Niet allemaal even nieuw, maar terecht geselecteerd. De indruk die Darren Emerson achterlaat na het beluisteren van de 2-CD is dat hij nogal altijd een bijzonder goede keuzeheer is en een uitstekende mixer. Naast de vele fijne tracks door derden als Nick Chacona, Joris Voorn en Spirit Catcher klinken ook Emerson’s eigen producties als een klok. Check vooral het hevig pompende, US West-Coast moment “Home”. Wat een knaller!

Beoordeling: 8

Martina Topley-Bird: “The Blue God” (Independiente)

 Genre(s): Trip-Hop/ (Electronic) Pop/ Rock

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Martina Topley-Bird is een naam die je waarschijnlijk kent van haar werk met Tricky – trip-hop grootheid. Mede dankzij het herkenbare stemgeluid van Martina Topley-Bird sloeg Tricky’s muziek aan bij een breed publiek. Haar unieke stemgeluid heeft heel soms wat weg van Morcheeba’s ex-zangeres Skye Edwards (luister track #3 “April Grove”, maar aan andere vergelijkingen wil ik me niet wagen. In 2003 bracht Topley-Bird haar eerste soloplaat uit, “Quixotic” genaamd – eveneens verschenen via Independiente. In 2004 verscheen ditzelfde album onder een andere naam, in een afwijkende verpakking en met een ingekorte tracklist via het Palm Pictures label, “Anything” genaamd. “The Blue God” is dus haar tweede album, dat vijf jaar naar haar debuut op de markt verschijnt. De productie van de langspeler is in handen van Danger Mouse aka Brian Joseph Burton, bekend van Gnarls Barkley. Het is puur genieten op “The Blue God”, zeker voor fans van Massive Attack, Portishead, Tricky en Morcheeba. Op “The Blue God” staan twaalf spannende en vooral meeslepende tracks, die qua sound nog altijd refereren naar trip-hop (hoe verrassend?), maar ook naar electronic pop en (post) rock verwijzen. Kortom: moderne muziek met een retro gevoel. Vanaf de eerste klanken van openingstrack “Phoenix” hebben we hier uiterst geboeid zitten luisteren – tijdens iedere track op het album gebeurt er wel wat onverwachts en moois. Dat voorbeeld zullen vele muziekliefhebbers volgen, is mijn verwachting. Jammerlijk is dat de totale speelduur van het album slechts een kleine veertig minuten bedraagt. Prachtig album!

Beoordeling: 8,5

Shri: “Seven Steps” (Drum The Bass Records)

 Genre(s): Breakbeats/ Trip-Hop/ World Music/ Downtempo

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Shrikanth Sriram aka Shri heeft al jaren een grote naam als het draait om elektronische cross-over muziek met een steevast gebruik van kruiden uit India. Gedurende de jaren 90 oogstte hij al veel succes, bijvoorbeeld met DJ Badmarsh. Als het duo Badmarsh & Shri brachten ze twee langspelers uit via het bekende Outcaste label, die beide aansloegen bij een breed publiek. Halverwege jaren 90 bracht Shri overigens al zijn eerste soloplaat uit (eveneens via Outcaste), “Drum The Bass” genaamd. Die albumtitel is tegenwoordig de naam van het label dat Shri’s muziek op de markt brengt – uiteraard geen toeval. “Seven Steps” – zijn derde soloalbum – wordt op de website van Shri omschreven als Britse muziek met een Indiaas accent. Shri legt uit: “when I speak, you can’t take out the Indian from my voice. I’m speaking English but there is an accent. That’s how I define my music”. En zo klinkt de muziek van Shri ook daadwerkelijk, best of both worlds zou je kunnen zeggen. Op “Seven Steps” vinden we indrukwekkende composities, waarbij prachtige, bijna klassieke passages (refererend aan de strijkpartijen) gecombineerd worden met Indiase invloeden, elektronische drumbeats op verschillende tempi en uiterst creatief gebruik van instrumenten/ samples. Het album bevat elf tracks, waaronder de prachtige single “Just For A Minute” met de vocalen van Fola Phillip, een track waarvan ook een dub-step achtige mix door DJ Badmarsh gemaakt is (alleen op de single te vinden). 

Beoordeling: 8,5

Black Market Audio: “Shake!” (Supertracks Records)

 Genre(s): Funk/ Breakbeats/ Surf/ Easy Tune/ Retro-Pop

Bron: CD

Rubriek: 3/2009 

Black Market Audio bestaat uit het duo Bert Taken en Arjo van Loo. In 2001 brachten ze hun debuut album “Autorama” uit, wat goed werd ontvangen door de critici. De sound van Black Market Audio is niet zo gemakkelijk te omschrijven. Het is eigenlijk een heftige eigentijdse mixture van allerlei ingrediënten uit ouderwetse muziek (pak hem beet: soul, funk, popcorn, jive, easy tune, surf, retro pop zoals The Shadows en meer). De heren brouwen hier vervolgens een funky, swingende sound van om het verleden met het heden te verenigen. Verwacht veel orgeltjes, speelse ritmes en experimentele samples. Creatieve muziek dus. Dit “Shake!” album stamt uit 2006 en gaat nu in de wereldwijde herkansing met liefst vijf bonustracks. Bij beluistering valt direct de melige opener “Waikiki Secret Service” positief op, dat nog altijd klinkt als een klok en doet terugdenken aan het goede, nog oudere werk van Black Market Audio zoals de track “Sushi Pop” op hun debuut album. Door naar de bonustracks: deze sluiten naadloos aan op het oorspronkelijke album. Kortom: deze heruitgave is een uitgelezen kans om dit prima album alsnog te scoren, inclusief de toegevoegde bijdragen (met onder andere Ro Krom).

Beoordeling: 7,5

Various: “Defected In The House - Miami ‘09” (Defected)

Genre(s): Vocal-House/ (Electro) House/ Tech-House

Bron: 3-CD

Rubriek: 3/2009

 Een traditie van het grote Defected label is om ieder jaar rondom de Miami Winter Music Conference een compilatie uit te brengen met daarop sowieso alle verse waren vanuit de eigen omvangrijke stal. De compilatie bestaat uit drie uitstekende mixen door respectievelijk Yass, DJ Spen en David Penn. Alle drie weten ze een prima en tamelijk diverse mix af te leveren met de gebruikelijke toevoeging van accapella’s. Alle namen van betekenis komen voorbij tijdens de mixen, die een geluid laat horen van zonsondergang tot zonsopgang. Als dat geen feest is? Voor houseliefhebbers nodigen dit soort compilaties alleen maar meer uit om de conferentie met haar spraakmakende feesten te bezoeken. Zoals altijd bij Defected is kwaliteit gegarandeerd! De drie afzonderlijke DJ’s ontlopen elkaar niet of nauwelijks qua resultaat. Allemaal scoren ze een voldoende. “Defected In The House - Miami ‘09” bevat namen als Sandy Rivera, Todd Terry, Blaze, Kerri Chandler, Jon Cutler en Chocolate Puma.

Beoordeling: 7,5

Various: “KaRavan - Unity” (Clubstar)

 Genre(s): (Deep) House/ Tech-House/ Broken Beats

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009

 De zomerse releases beginnen zich weer aan te dienen. Ook deze door Pierre Ravan samengestelde en gemixte 2-CD is een heerlijk voorafje voor de zomer van 2009. Beide CD’s hebben een thema: Descent (CD1) en Ascent (CD2). Pierre Ravan is een naam die je wellicht niet zo bekend in de oren zal klinken, maar deze DJ voorziet modeshow en events van toonaangevende designs van muziek met een stijl die hij zelf typeert als ‘spiritual house’. Eerlijk is eerlijk, de platenkeuze van Pierre Ravan is breed en smaakvol, waarbij hij muzikale invloeden van over de gehele wereld in zijn sets verwerkt. Kort door de bocht komt dit neer op soulful house, deep-house en lichtvoetige tech-house, maar dan wel in de breedst mogelijk zin van het woord graag. Hij selecteerde voor deze vierde “KaRavan” compilatie ijzersterke bijdragen van namen als DJ Fudge, Ben Watt, Bob Sinclar (geremixt door Deetron), Shur-I-Kan, Marc Romboy (geremixt door Jimpster), Claude Monnet en ga zo maar door. Dit is een niet te missen compilatie voor liefhebbers van lichtvoetige housemuziek voor in lounge gelegenheid, beachbars en pre-party clubs. We hopen overigens dat onze favoriet Bruno from Ibiza – ex resident van Café del Mar – snel weer met een nieuwe compilatie komt. Zijn platenkeuze is tamelijk gelijkend aan die van Pierre Ravan, vandaar deze afsluitende woorden.

Beoordeling: 8,5

Various: “Live As… Vol. 6 - Mixed By Activa” (Discover Records)

 Genre(s): Trance

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Deel zes uit de “Live As...” reeks van het Discover label is gemixt door Robert Stevenson aka Activa. Zowel Activa als het Discover label staan garant voor pompende, energieke trance – vergelijkbaar met muziek uit de stal van Paul van Dyk’s Vandit label. Deze uplifting Activa sessie bevat materiaal/ remixen van famous faces of trance als John O’Bir, John Askew, Sean Tyas en Guiseppe Ottaviani (van Nu NRG) en is zowel melodisch als krachtig tegelijk. Je luistert de sessie zonder moeite in één rit uit. Een sessie die muzikaal gezien geen opvallende vernieuwingen bevat, maar gewoon meer van hetzelfde. Kwalitatief niets mis mee! Tamelijk vervelend is overigens het publiek, dat je zo nu en dan hoort fluiten en schreeuwen op de achtergrond. Dat had wat mij betreft weggelaten kunnen worden. We geloven wel dat deze sessie live gemixt is.

Beoordeling: 7,5

Various: “Markus Schulz - Toronto ‘09” (Armada Music)

 Genre(s): (Progressive) Trance

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009

 Na Armin van Buuren is de Duitser Markus Schulz toch wel de grootste troef uit de omvangrijke Armada Music stal. Momenteel wordt de single “The New World” – die wij maanden geleden al tipten – regelmatig gedraaid op Radio 538 en werd het recentelijk zelf tot Dance Smash verkozen door de populaire radiozender. Markus Schulz koppelt zijn compilaties net als het Global Underground label aan een bepaalde stad. In dit geval gaat het om Toronto, de grootste stad van Canada. De prachtige skyline fotografie op de verpakking nodigt je al uit om te gaan luisteren naar deze 2-CD, maar de muzikale invulling op zichzelf zou dit ook al rechtvaardigen. Markus Schulz is namelijk geen nieuwkomer en dat kun je horen ook. Hij bouwt zijn sessie subtiel op van progressieve trance naar de meer energieke varianten, met afwisselend vocaal en instrumentaal materiaal. Opvallend zijn ook de vele niet voor de hand liggen namen. Je proeft gedurende de sessie dan ook dat Markus Schulz vermoedelijk veel tijd en energie steekt in het selecteren van materiaal voor zijn DJ sets/ compilaties. Opvallend is de remix die Schulz maakte voor de houseklassieker “Power Of American Natives”, origineel van Dance 2 Trance – oftewel Jam El Mar & DJ Dag. Met zo’n gedateerd origineel (1992) is het knap hoe Markus Schulz de track naar het heden heeft vertaald. “Toronto ‘09” wordt uitbundig afgesloten met het beeldschone “Dust In The Wind” van de geprezen producer Arnej. Deze 2-CD sessie is voor tranceliefhebbers een titel die je niet mag missen.

Beoordeling: 8

Stonephace: “Stonephace” (Thru Thoughts)

 Genre(s): Nu-Jazz/ Latin-Jazz/ Cinematic Jazz/ Experimental

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Stonephace is een nieuwe formatie rondom jazzveteraan Larry Stabbins – mede oprichter van de invloedrijke ‘80’s/90’s band Working Week. Samen met bandleden Krzysztof Oktalski (beats & noise), Adrian Utley (van Portishead, gitaar), Jim Barr (bas) en Guy Barker (trompet) heeft hij een aantrekkelijk album in elkaar gemusiceerd. De muziek van Stonephace valt te omschrijven als moderne, dansbare jazz met eigentijdse beats en geregeld een tropische/ filmische doorklank. “Stonephace” is een prettig te beluisteren langspeler geworden met een instrumentaal karakter, vol prachtige solo’s (check vooral de blazers en gitaarinvloeden), soepele (Zuid-Amerikaanse) percussie en uitstekende beats, overgoten met een zomerse gloed. De combinatie tropisch (lees: latin-kruiden en dub effecten) en filmisch gaat overigens fantastisch hand in hand op dit 50 minuten durende album. Dit is wat je noemt future jazz! Een term waar het Thru Thoughts label sowieso niet onbekend mee is.

Beoordeling: 8

Diplo: “Decent Work For Decent Pay - Collected Works Vol. 1” (Big Dada)

 Genre(s): (Experimental) Hip-Hop/ Breakbeats/ Grime/ (Electro) House

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

Wesley Pentz aka Diplo is al jaren een geliefde beatmaker, opererend vanuit North Philly (US). Zijn debuutalbum “Florida” uit 2004 is nog altijd een geliefde titel onder avontuurlijk ingestelde hip-hop, elektronica en breakbeat liefhebbers – min of meer de muzikale stromingen waarbinnen Diplo zich vrij beweegt. Niet vreemd dus dat zijn muziek veelal via Ninja Tune’s sublabel Big Dada verschijnt. “Decent Work For Decent Pay - Collected Works Vol. 1” is een fraai conceptalbum geworden met enkele eigen producties, maar toch grotendeels remixen die Diplo maakte voor uiteenlopende (grote) namen als M.I.A. (de 3FM hit “Paper Planes)”, Samim, Hot Chip, Spank Rock, Claude Vonstroke en Peter, Björn en John (het fluitthema “Young Folks”) verzorgde. De soepele producties en bewerkingen van Diplo’s handen zijn zonder uitzondering de moeite waard en staan garant voor kwaliteit. Ook met de diversiteit op dit conceptalbum zit het wel snor. Diplo heeft een prima balans gevonden tussen ruiger en meer ingetogen werk. Kortom: veel lof voor deze producer. “Decent Work For Decent Pay - Collected Works Vol. 1” zal de waarde van deze beatmaker verder doen opdrijven. We verheugen ons op zijn nieuwste album.

Beoordeling: 7,5

Terry Lee Brown Junior: “Selected Remixes Part 3” (Plastic City)

 Genre(s): Deep-House/ Tech-House

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Norman Feller aka Terry Lee Brown Junior is een producer die al jaren een grote schare fans achter zich aan heeft huppelen. Geheel terecht ook overigens. De uiterst constante DJ/ producer heeft zowel als deep-house/ tech-house producer enerzijds (Terry Lee Brown Junior) en downtempo creator anderzijds (Nor Elle) een indrukwekkende catalogus aan zijn naam kleven. Als Terry Lee Brown Junior maakt hij fabuleuze producties, die qua geluid ergens het midden houden tussen zweverige, dubby deep-house en meer ‘techy’ vibes. Een geluid waar hij al jaren ambassadeur voor is, voornamelijk door middel van zijn immens populaire “Terry’s Café” reeks – mix compilatie. “Selected Remixes Part 3” zet Terry Lee Brown Junior andermaal als remixer in de spotlights. De laatste tijd deed hij remixklussen voor namen als The Timewriter (zijn labelmaatje en muzikale ‘evenbeeld’), Jeff Bennett, Gui Boratto, Forteba, Blu Mar Ten (voorheen bekend van LTJ Bukem’s Good Looking label) en Robert Manos (Mole Listening Pearls). Alle dertien tracks liggen bijzonder prettig in het gehoor, zonder dat er brute beats aan te pas komen. Ook deze release is weer een smaakvolle delicatesse voor houseliefhebbers die van ‘deep’ en stijlvol houden.

Beoordeling: 7,5

Soliquid: “Transportation” (Baroque Records)

 Genre(s): (Progressive) Trance/ Breakbeats

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 De Hongaar Dávid Biczók aka Soliquid is voor mij een nieuwe naam. Op de Discogs site lezen we dat deze jonge producer al sinds zijn achtste levensjaar (bizar!) muziek maakt. Dat is te horen ook! Met name het melodieuze aspect komt bijzonder goed uit de verf op “Transportation” – zijn debuutalbum. Dit zijn progressieve trancegeluiden en aanpalende breakbeats die je bij de keel nemen en niet meer loslaten. Soliquid weet gedurende zijn album een breed geluid neer te zetten – soms rustig voortkabbelend vol mooie klanken, maar ook ruiger werk en uitermate geschikte DJ-tools komen voorbij op “Transportation”. We hebben hier te maken met een bijzonder talent, die zijn debuutalbum gelijk maar bij het geprezen Baroque label onderbracht – een terechte kans en tegelijkertijd een goede keuze. “Transportation” is een oorstelend album voor liefhebbers van epische trancemuziek, vol prachtige wendingen en ook nog eens uitstekend geproduceerd. Baroque begint het jaar dus in stijl en Soliquid zet zich in één keer op de muzikale kaart met dit fraaie debuutalbum! Mooiste track: het symphonische “Minimal Symphony” – hoe toepasselijk. Liefhebbers van Solarstone spits uw oren voor Soliquid!

Beoordeling: 8,5

Yagya: “Rigning” (Sending Orbs)

 Genre(s): Dub-Techno/ Ambient

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Aðalsteinn Guðmundsson aka Yagya is een uit IJsland afkomstige producer die zich liet inspireren door namen als Basic Channel, Brian Eno en Gas. Hussel de muzikale paden van genoemde namen door elkaar en je hebt ook daadwerkelijk Yagya’s geluid, een mengelmoes van dub-techno en ambient – rustiek, smaakvol en ruimtelijk van klank. “Rigning” is al het tweede album dat de IJslander voor Sending Orbs verzorgt. De opvolger van het in 2005 verschenen “Will I Dream During The Process?”. Terug naar “Rigning”: het album bestaat uit tien tracks, simpelweg “Rigning Einn” tot en met “Rigning Tíu”. Het is muziek om heerlijk bij weg te dromen. Er loopt een bassdrum op de achtergrond mee, maar deze trekt niet de meeste aandacht. Het zijn de prachtige klanken die als een warme deken over je schouders valt. Qua melodielijnen is de muziek niet eens zo complex of moeilijk. Het is vooral de combinatie met het productietechnische aspect waardoor Yagya een hoog cijfer scoort. Jammer bij deze fraaie CD is toch wel een tamelijk simpele artwork, dat bepaald niet uitnodigt als je het in de winkel ziet liggen. Muzikaal gezien is dit album voortreffelijk!

Beoordeling: 8,5

Daniel Stefanik: “Reactivity” (Statik Entertainment)

 Genre(s): Dub-Techno/ Ambient/ Elektronica

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Daniel Stefanik kennen we vooral van zijn muziek binnen de marge tech-house en minimal. Zijn solowerk en producties met Matthias Tanzmann (als Tanzmann & Stefanik) leverde hem al releases op via labels als Moon Harbour, Dessous, Cargo Edition, Mobilee en Freude Am Tanzen. Via het Statik Entertainment label verscheen recentelijk zijn album “Reactivity” (medio november 2008). Een album waarop Daniel Stefanik een specifiek en verrassend geluid laat horen. Een geluid waarmee we hem nog niet eerder hadden geassocieerd. Muziek die ambient, dub, techno en elektronica invloeden fuseert – some people call it dub-techno. Op “Reactivity” is Daniel Stefanik duidelijk geïnspireerd door het ooit baanbrekende geluid van Basic Channel. Het album staat dan ook bol van de subtiel opgebouwde techno van het meest lichtvoetige en dubby soort. Juist de dub en ambient invloeden geven de muziek kleur en ‘smoel’. De negen bijdragen heten simpelweg “Reactivity 1” tot en met “Reactivity 9”. Geen spannende tracktitels, maar gewoon goede en smaakvolle muziek! Slechts één keer gaat Daniel Stefanik los op dit album en dat is tijdens het uptempo elektronica moment “Reactivity 7” – diep, druggy en Warp-ish. Dit album is een aanrader voor liefhebbers van dubby muziek, dub-techno en ambient. Kortom: Basic Channel liefhebbers sla u slag!

Beoordeling: 8

Various: “Cigar Lounge - Edición Limitada” (Ayia Napa/ ZYX Music)

 Genre(s): Downtempo/ Nu-Jazz/ House

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009 

Deze speciale editie uit “Cigar Lounge” reeks van het Ayia Napa label is toe aan release #7 – als we ons goed hebben laten informeren. Op de twee CD’s vinden we uitsluitend materiaal uit de catalogi van Mole Listening Pearls en Lemongrassmusic – absoluut geen straf dus! Lemongrass stond zelf jarenlang in de spotlights bij het Mole Listening Pearls label, maar runt daarnaast zijn eigen label. “Cigar Lounge - Edición Limitada” bevat muziek van geliefde namen als Nor Elle (aka Terry Lee Brown Junior), Audio Lotion, Weathertunes, Lemongrass, Airmate en Anima Sound System. Zij geven deze compilatie muzikaal kleur. Het is tamelijk ‘hippe’ easy listening muziek binnen de kaders van de downtempo, nu-jazz en dito house. Kortom, niets nieuws onder de zon, maar wel veel aardige muziek. Staar je dus niet blind op het niet ter zake doende concept.

Beoordeling: 7

Various: “Armada Presents Miami Tunes 2009” (Armada Music)

 Genre(s): (Progressive) Trance/ (Electro) House

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009

 Als het in Europa nog koud is dansen de mensen in de zon tijdens de Winter Music Conference in Miami. Ook dit jaar is Armada Music genomineerd voor ‘beste label’. De uiteindelijke winnaar wordt tijdens de IDMA award show gedurende de Winter Music Conference bekend gemaakt. Meer dan 62.000 bezoekers vanuit zeventig verschillende landen bezoeken de conventie: DJ’s, artiesten, platenbazen en andere mensen uit de dance industrie weten hun weg te vinden naar Miami. Armada Music organiseert al voor het vijfde jaar op rij evenementen tijdens deze ‘dance’ conferentie, met deze compilatie als fysiek presentatiemiddel. “Miami Tunes 2009” is gevuld met enkele van de nieuwste tracks uit de Armada stal, aangevuld met een greep uit het materiaal dat de afgelopen maanden verschenen is via de diverse labels onder de Armada vlag. Dit levert op: 40 tracks, van welbekende artiesten als Armin van Buuren, John O’Callaghan, Max Graham en Markus Schulz, tot jonge talenten als Blake Jarrell, tyDi, Dave Graham en Ørjan Nilsen. “Miami Tunes 2009” is dus een treffend, up-to-date overzicht waarop men kan beluisteren welke stijlen Armada Music te bieden heeft.

Beoordeling: 7

Various: “Supperclub Nomads 7” (United Recordings) 

Genre(s): (Dubby) Downtempo/ Reggae/ World Lounge

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Het zevende hoofdstuk uit de “Supperclub Nomads” serie is weer een heerlijk hapje geworden. De vanuit Londen opererende Pathaan stelde een werelds gerecht samen en mixte de afzonderlijke tracks onopvallend aan elkaar, gekoppeld aan het exclusieve restaurant in Amsterdam. Met Pathaan achter de knoppen kun je als luisteraar een muzikale wereldreis verwachten, waarbij invloeden vanaf meerdere continenten merkbaar zijn. Naast Oosterse vibes, Balkan beats, dubby downtempo en reggae, vinden we ook divers ondefinieerbaar/ abstract werk terug op “Supperclub Nomads 7”. Al vanaf de eerste klanken van U. Shrinivas – muziek die zo op een compilatie van Café del Mar Music zou passen – is het genieten geblazen voor de meer avontuurlijke muziekliefhebbers. De CD bevat in totaal zestien bijdragen, waarvan het grootste gedeelte dik in orde is. Met muziek van onder andere Bongmaster Inc. (het sublieme, maar reeds vaak gecompileerde “Brothers & Sisters”), Thievery Corporation, Lightning Head (aka Bigga Bush) en Nitin Sawhney feat. Ojos De Brujo.

Beoordeling: 7,5

Various: “Sneakerz Vol. 8” (Sneakerz Music)

 Genre(s): House/ Electro-Grooves

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 De immens populaire feestorganisatie Sneakerz is alweer toe aan haar achtste compilatie CD. Deze keer zijn het Oliver Twizt en Youri Donatz die de muzikale invulling verzorgen. Een mix die helemaal niet zo verkeerd klinkt. Waarom? In een 22 tracks tellende sessie passeren niet alleen de platte, soms tenenkrommende electro-meuk, maar ook aantrekkelijke housetracks van namen als Robbie Taylor en David Tort. Usual suspects als Fedde Le Grand, Bart B More en Bingo Players ontbreken uiteraard niet, maar zij zijn lang niet de enige producers (of formaties) die de electro-grooves scene van Nederland en daarbuiten kleur geven. Van dit Sneakerz geluid zijn we dus voorlopig nog niet af en dat is voor de vele liefhebbers maar goed ook. Opvallend: de invloeden uit 90’s housemuziek, of reworks hiervan. Voorbeelden zijn “Finally” van Bart B More & Oliver Twizt (klassieker van CeCe Peniston), maar ook Olav Basoski’s klassieker “Windows” (onder zijn Sil alias) moet eraan geloven en wordt geremixt door diezelfde Oliver Twizt. Met het voorjaar in aantocht is deze CD een mooie opwarmer voor het komende strand- en festivalseizoen.

Beoordeling: 7

Various: “REKIDS Revolution” (REKIDS)

 Genre(s): (Tech) House/ Nu-Disco

Bron: 3-CD

Rubriek: 3/2009

 REKIDS is het label van Matt Edwards (aka Radio Slave) en James Masters. Het label heeft in haar korte bestaan al veel support vanuit de housescene gegenereerd. En dat is ook niet zo vreemd als je de catalogus doorloopt van het label. Succesvolle releases door Radio Slave, Mr. G, Luke Solomon en Toby Tobias hebben het label volop in de picture geplaatst. De diversiteit binnen het materiaal dat het label aanbiedt, doet me direct denken aan een label als Buzzin’ Fly – deep, gevarieerd en dansvloergericht. “REKIDS Revolution” bestaat uit drie disks, waarvan twee disks ongemixt materiaal bevatten. Goed nieuws voor de CD-jocks onder ons. Wat staat er dan op de drie disks? CD1 bevat originele versies van REKIDS materiaal, CD2 remixes en CD3 is ingeruimd voor een mix door Spencer Parker. Vooral het prachtige “Gemini” van Kenny Hawkes & David Parr valt op (te vinden op CD1). Een langgerekte track die ook al eens als openingstrack voor Tom Middleton’s “Renaissance 3D” mixverzamelaar werd gebruikt. Over het algemeen vind ik de muziek op deze 3-CD wel in orde en vooral diep, maar niet bepaald enerverend of onderscheidend sterk. Dus, om nu te spreken van een ‘revolution’, dat gaat me wat te ver.

Beoordeling: 7,5

Various: “Berghain 03 - Len Faki” (Ostgut Tonträger)

Genre(s): (Tech) House/ (Dub) Techno/ Dub-Step

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Deze derde “Berghain” compilatie – uiteraard gekoppeld aan de Berghain club te Berlijn – komt van de hand van Len Faki. André Galluzzi en Marcel Dettmann gingen hem al eerder voor. Faki, die sinds het begin van dit nieuwe millennium platen uitbrengt, laat tijdens deze sessie een diep, doch tamelijk divers geluid horen. Opvallende bijdragen komen van John Beltran (het orchestrale “Vienna”) en Bloc Party (geremixt door dub-stepper Burial) – zij markeren respectievelijk het begin en einde van de mix. Alles dat daartussen te horen is varieert van house, tech-house, dub-techno, minimal en techno. De mix komt pas na een track of tien echt op gang. Daarvoor zijn het vooral de diepe non-melodische platen die aan bod komen. Gedurende het tweede deel van de mix is er onder andere ruimte voor de grijs gedraaide Basement Jaxx klassieker “Fly Life”, maar ook namen als Radio Slave, Laurent Garnier (met de klassieker “The Man With The Red Face”), Ferrer & Sydenham Inc. en Trackheadz (project van Nick Holder en Kaje). Echt enerverend is de mix nimmer, maar wel leuk om eens door te lopen. Als dub-step liefhebber heb ik enorm zitten genieten van Burial’s eerder genoemde remix voor Bloc Party’s “Where Is Home?”, een track uit 2007.

Beoordeling: 7

Josh Wink: “When A Banana Was Just A Banana” (Ovum Recordings)

 Genre(s): (Tech) House/ Acid/ Techno

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Josh Wink is al sinds begin jaren 90 actief als producer en DJ. Halverwege jaren 90 scoorde hij grote clubklappers als “Don’t Laugh” en “Higher State Of Consciousness”, die beide ook succesvol waren in de charts. De vanuit Philadelphia opererende Josh Wink heeft in loop der jaren een catalogus (qua releases) opgebouwd waar een paard de hik van krijgt. “When A Banana Was Just A Banana” is zijn nieuwste langspeler, uitgebracht via het door King Britt en Josh Wink zelf opgerichte Ovum label. Het album bevat slechte negen bijdragen met een gemiddelde speelduur van boven de acht minuten. Clubtracks dus. Opener “Airplane Électronique” is gelijk een voltreffer, met Caribische elementen (steeldrum) en een ‘groovy’ bassline. Heel irritant is vervolgens “Counter Clock 319”, dat tenenkrommende geluiden bevat. Daarna herpakt Josh Wink zich direct met de acid track “What Used To Be Called Used To Be”. “Jus’ Right” laat een meer funk-disco getint geluid horen, iets wat we niet zo 1-2-3 van Josh Wink verwachten. “Dolphin Smack” klinkt als een onderwater geproduceerd ambient technotrack – een hoogtepunt. En zo kunnen we nog wel even doorgaan, maar dat doen we niet in dit geval. Middels “When A Banana Was Just A Banana” laat Josh Wink zijn publiek horen hoe breed zijn geluid anno 2009 is. Enige minpuntje is dat de CD versie gemixt is, waardoor de CD-jocks onder ons de volledige versies apart zullen moeten kopen. Het is te hopen dat Josh Wink deze zomer weer op enkele festivals geboekt zal worden – bijvoorbeeld Extrema Outdoor, waar hij al meerdere malen fantastische DJ sets verzorgde.

Beoordeling: 7,5

Miss Kittin & The Hacker: “Two” (Nobody’s Bizzness)

 Genre(s): Electro-Clash/ Synth-Pop/ House

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Caroline Hervé aka Miss Kittin en Michel Amato aka The Hacker hebben zowel individueel als samen een succesvolle catalogus opgebouwd gedurende de afgelopen tien jaar. Zowel Miss Kittin als The Hacker zijn onlosmakelijk verbonden met de electro-clash hype van een jaar of zeven/ acht geleden. Samen brachten ze in 2001 de geprezen langspeler “First Album” uit, het album dat ook de hit “Frank Sinatra” bevat. Na ongeveer 7½ jaar is er nu een tweede gezamenlijke album uit – “Two” genaamd. Het album is verschenen via Miss Kittin’s eigen Nobody’s Bizzness label en etaleert een geluid dat je kunt typeren als een cross-over tussen electro-clash, synth-pop (inclusief sci-fi sferen) en eigentijdse beats. De vocalen van Miss Kittin passen, zoals bekend, perfect binnen dit plaatje – check bijvoorbeeld eens de zweverige cover van “Suspicious Minds”. Beste track is wat mij betreft het meeslepende “Emotional Interlude” met prachtige soundpads, een grommende baslijn en galmende vocalen van de dame des huizes. Ook “Inutile Éternité” met de verknipte synthesizer geluiden is een aanrader. “Two” is in de breedte een vermakelijk album geworden met enkele uitstekende tracks erop, maar verder niets nieuws onder de zon. “PPPO” (People Pleasure Objects Power) is de eerste single van het album, met een remix door David Sumner aka Function. 

Beoordeling: 7,5

Dadamnphreaknoizphunk: “The Chearleaders Are Smilin’ At You” (Mole Listening Pearls) 

Genre(s): Downtempo/ Trip-Hop/ Acid/ Breakbeats

Bron: CD

Rubriek: 3/2009 

Het duo Oliver Bondzio en Ramon Zenker (onder andere bekend van Hardfloor en Interactive) heeft na ruim vijf jaar weer een album uitgebracht onder hun Dadamnphreaknoizphunk alias. “Take Off Da Hot Sweater” uit 2002 werd destijds onder andere aangemoedigd door Monte La Rue – bijvoorbeeld door middel van zijn Lounge Deluxe radioshow (destijds op Slam FM en later ID&T Radio). Via Mole Listenings Pearls verscheen pas geleden hun nieuwe creatie, “The Chearleaders Are Smilin’ At You” getiteld. Het geluid van de formatie is nog altijd te omschrijving als een combinatie van invloeden uit de (filmische) downtempo, funky breakbeats en trip-hop, aangevuld met acid klanken – de link met de acid-techno van Hardfloor is dus duidelijk aanwezig. Kort gezegd: muziek met een duidelijke visie, dus geen dertien in een dozijn meuk. Naast de geestige cover, is ook de muziek op “The Chearleaders Are Smilin’ At You” damn good. Het zijn vermakelijke thema’s die in diverse gevallen worden aangekleed met de scratches van Rafik. Ook de hip-hopper Blade doet zijn ding – je kent hem nog van het laatste Dub Pistols album. De meeslepende ‘trippy’ downtempo met knorrende acid invloeden is zeker nog niet over datum. Dat bewijzen de heren met dit verse album.

Beoordeling: 8

Wouter Hamel: “Nobody’s Tune” (DOX Records)

 Genre(s): Jazz-Pop/ Nu-Jazz

Bron: CD

Rubriek: 3/2009 

Wouter Hamel is een Nederlandse zanger die popliedjes maakt met een jazzy invalshoek. Zijn zangstijl wordt vergeleken met crooners als Mel 'The Velvet Fog' Tormé en Frank Sinatra, maar ook met jonge jazzy vocalisten als Jamie Cullum, Michael Bublé en Matt Dusk. De jonge Hamel brak in 2007 door met zijn debuutalbum “Hamel”, dat hem diverse prijzen opleverde zoals de Buma Zilveren Harp 2007, een aanmoedigingsprijs voor veelbelovende kunstenaars die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de Nederlandse muziek. Met wederom producer Benny Sings aan zijn zijde is recentelijk Wouter Hamel’s tweede langspeler verschenen, “Nobody’s Tune” getiteld. Geheel volgens verwachting heeft Hamel een meer persoonlijk geluid gebracht op dit tweede album. Een geluid waarbij duidelijk te horen is dat hij zich verder doorontwikkeld heeft als artiest. Ook het gebruik van andere instrumenten valt op. Het resultaat hiervan is weliswaar erg goed luisterbaar, maar we missen de echte uitschieters. Tracks die je langer bijblijven dan een paar luisterbeurten; die mis ik persoonlijk op “Nobody’s Tune”. Het is meer het constante niveau van het materiaal dat dit album de moeite waard maakt. Kortom: er is weinig mis met Wouter Hamel’s jazz-pop geluid en zijn populariteit zal door dit album zeker naar grotere hoogten getild worden. Gezelligheid kent geen tijd op “Nobody’s Tune”.

Beoordeling: 7,5

Various: “Armada Trance 5” (Armada Music)

 Genre(s): (Progressive) Trance/ Vocal Trance

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009 

Ondanks dat Armada op jaarbasis heel wat compilaties uitbrengt, valt er eigenlijk maar weinig te klagen over de kwaliteit. Die is steevast in orde of zelfs dik in orde. Op deel vijf uit de “Armada Trance” reeks wordt je andermaal een kijkje in de keuken gegund van een van ’s werelds toonaangevende labels (en sublabels). Ruben de Ronde mixte 33 tracks soepel aan elkaar, verspreid over twee zilveren schijfjes. Aan het begin van CD1 schiet de remix van Roland Klinkenberg voor Mat Zo’s “Fumar” eruit! Wat een fabelachtig mooie prog-trancer, compleet met Spaanse gitaar. De zomer lijkt begonnen! Op de 2-CD komen allerlei trance substijlen voorbij met bijdragen van bekenden als Signum, Push, Markus Schulz, Arnej, Gareth Emery, Glenn Morrison & Zoo Brazil en First State (zij remixen Armin van Buuren’s “Unforgivable”). Ik kan goed begrijpen dat tranceliefhebbers liever voor mixsessies van grote DJ’s gaan – bijvoorbeeld van Armin van Buuren en Markus Schulz of een willekeurige editie uit de geprezen “Tranceworld” reeks – maar met deze labelcompilatie is eveneens niets mis! Opmerkelijk: Willem van Hanegem heeft zich ook in het trancecircus gemengd. Dat het niet om de legendarische voetballer gaat, laat zich gemakkelijk raden.

Beoordeling: 7,5

Various: “Winter World 2009” (Toptrax/ ZYX Music)

 Genre(s): Tech-House/ Minimal/ Techno/ Electro-Tech

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009

 In februari van dit jaar vond in Koblenz weer een editie van het Winter World indoor festival plaats. Op het festival komen alle aan techno gelieerde stromingen aan bod – dus tech-house, minimal, electro-tech en techno. Ook dit jaar verschijnt er binnen de zogehete ‘Sunshine Live Festival Collection’ weer een compilatie rondom het event. De 2-CD is prima samengesteld met producties van vele toonaangevende namen, alleen is de samenhang en opbouw soms ver te zoeken. Sterker nog: het is verstandig dat niemand zijn naam aan de mixen heeft verbonden. Zie deze 2-CD dan ook als een leuk souvenir, maar zie deze release niet als zorgvuldig opgebouwde mixsessie. Dat is teveel eer. Met muziek van Chris Liebing, Dominik Eulberg, Lützenkirchen, Ramon Tapia, Chaim, Umek en Format:B.

Beoordeling: 7

Hell: “Teufelswerk” (International Deejay Gigolo Records)

 Genre(s): House/ Techno/ Electro/ Ambient

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Helmut Josef Geier aka DJ Hell is al jaren een toonaangevende DJ/ producer op het gebied van techno en gelieerde stromingen – al sinds begin jaren 90 zelfs. Net voor de eeuwwisseling was hij er als de kippen bij toen de electro-hype naderde. Een hype die hij min of meer zelf tot stand bracht en aan heeft gejaagd. DJ Hell heeft kosten noch moeite gespaard voor zijn nieuwste creatie “Teufelswerk”, dat twee schijfjes omvat. Hij haalt uit met grote gasten als poplegende Bryan Ferry (ook bekend van Roxy Music) en P. Diddy, de bekende rapper. Op het gebied van de productie werkte DJ Hell samen met onder andere Peter Kruder (van Kruder & Dorfmeister) en Christian Prommer (van Fauna Flash en Trüby Trio). “Teufelswerk’ beslaat zoals gezegd twee disks: CD1 draagt de titel ‘night’, CD2 heet ‘day’. Kortom, Hell laat op dit nieuwe album twee diverse gezichten zien. Op CD1 laat hij horen nog altijd een getalenteerde producer te zijn van alles dat met house, techno of electro te maken heeft – ook cross-overs hiertussen. CD2 valt te typeren als experimenteel en avontuurlijk. Het is een luistersessie geworden met rustiek materiaal, waaronder chill-out bijdragen als “Carte Blanche” en “Germania”. Hell knutselt er lustig op los gedurende CD2 en experimenteert met vreemde geluidjes en effecten. De resultaten zijn er niet minder door. “Teufelswerk” is in alle opzichten een album dat helemaal van deze tijd is en voor vele blijde gezichten zal gaan zorgen.

Beoordeling: 7,5

Various: “The Grandfather Paradox” (BBE Records)

 Genre(s): Minimal/ House/ Experimental

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009

 De mannen achter het Innervisions label – Henrik Schwarz, Âme en Dixon – werden ooit gepolst door het BBE label om een editie “Kings Of Minimal” te verzorgen. Daar alle genoemde namen zich met smaakvolle deep-house en tech-house bezig houden, sloeg men het aanbod af. Wel gaven ze aan een eigen concept te willen creëren voor het label in kwestie. Het resultaat heet “The Grandfather Paradox” – een reis door de tijd, met minimalistische muziek als middelpunt. De heren hebben weinig met de huidige minimal sound en willen het publiek middels deze compilatie de oorsprong van de populaire stroming laten horen. Dat die geschiedenisles verder gaat dan de minimal technoproducties en dub-techno uit jaren 90 blijkt al snel. De subtitel luidt dan ook ’50 years of minimalistic music’. Naast gekende namen als Robert Hood, Richie Hawtin, I:Cube en Kenneth Bager, vinden we obscure tracks van producers/ formaties waar ik nooit eerder van hoorde. Deze release geldt dan ook als een avontuurlijk werkstuk van de hand van samenstellers die echte kenners en liefhebbers zijn. Om te proberen!

Beoordeling: 7,5

Loopa Scava meets Cayetano: “Up And Down” (Etage Noir Recordings)

 Genre(s): Trip-Hop/ (Jazzy & Dubby) Downtempo/ Dub

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Ilias Mimilidis (aka Loopa Scava) en Giorgos “Cayetano” Bratanis hebben de handen ineen geslagen voor dit fraaie album dat recentelijk verscheen via het Etage Noir label. “Up And Down” bevat uitstekende muziek binnen de marge (abstracte) hip-hop, (jazzy en dubby) downtempo en trip-hop, aangevuld met allerhande Zuid-Amerikaanse kruiden. Zangeres Pelina trekt de aandacht tijdens meer dan 50% van de tien tracks die het album rijk is. Ze doet me qua stemgeluid denken aan een kruising tussen Kosheen zangeres Sian Powell en Portishead’s Beth Gibbons. Pelina’s stem is bovengemiddeld goed, maar het is vooral het instrumentale gedeelte van de producties dat indruk maakt – de drumbeats, de leuke en gevarieerde thema’s, de solo’s en ga zo maar door. “Up And Down” is een titel die je zeker eens moet gaan checken. Kijk op www.etagenoir.com voor meer informatie.

Beoordeling: 7,5

Various: “Minimal Techno Vol. 5” (ZYX Music)

 Genre(s): Minimal/ Tech-House/ Techno

Bron: 2-CD

Rubriek: 3/2009

 “Minimal Techno” is tegenwoordig één van de meest betrouwbare compilatiereeksen uit de catalogus van ZYX Music. Aanbeland bij editie #5 zijn het afzonderlijk Carsten Schorr en onze favoriet Christian Fischer – na zijn uitstekende “Bryzant Games” album – die een mix verzorgen. Beide jongens doen dit verdienstelijk, maar met gemiddeld resultaat. Op CD1 is het Carsten Schorr die zijn ding doet. Hij begint met “Sky And Sand” van Paul & Fritz Kalkbrenner – een track van de “Berlin Calling” soundtrack. Gedurende de mix passeren enkele interessante tracks, waaronder de Kaiserdisco mix voor Extrawelt’s “Im Garten Von Eben” (Traum release). Ook de meeslepende thema’s van Max Cooper’s “Harmonisch Serie” en Asem Shama’s “Kinderspiel” doen ter zake. Christian Fischer, op CD2 ‘in charge’, begint met een tropisch klinkende tech-house kraker van Actor One – “Stay” in de remix door Gruber & Nurnberg. Gevolgd door een remix voor Christian Fischer’s “Othilie”, hier geremixt door Fabian Schumann & Dominic Depont. Een titel die ook op de (digitale) remix release rondom Christian Fischer’s “Bryzant Games” album te vinden zal zijn. Tijdens het verdere verloop van de mix horen we ook nog het sterke “Freaky” van Christian Fischer voorbij komen, maar daarbij blijft het qua zelfpromotie (als producer) en dat siert de man; een getalenteerde DJ/ producer die tijdens zijn mix ook werk van Piemont, Ramon Tapia, Steve Lawler (geremixt door Gabriel Ananda). Kaiserdisco en Florian Meindl de revue laat passeren. Echt onder de indruk raken we hier uiteindelijk niet van één van beide mixen.

Beoordeling: 7

Two Fingers feat. Sway: “Two Fingers” (Big Dada Recordings)

 Genre(s): (Experimental) Hip-Hop/ Breakbeats/ Grime

Bron: CD

Rubriek: 3/2009

 Ninja Tune en haar sublabel Big Dada staan beide al jaren garant voor de meer experimentele elektronica, hip-hop en breakbeats. Two Fingers is een samenwerkingsverband tussen de Braziliaanse beat-adventurer Amon Tobin en Joe “Double Click” Chapman. Het gezelschap laat op deze titelloze langspeler een avontuurlijk, niet alledaags hip-hop/ grime geluid horen met vernuftig geproduceerde/ geprogrammeerde beats, een breed scala aan originele geluiden en vocale bijdragen van Sway (op zeven van de twaalf tracks), Jade en Cecile. Ook al belooft deze omschrijving veel goeds, in de praktijk valt “Two Fingers” toch wat tegen en kan het niet tippen aan het betere werk uit de Big Dada catalogus van namen als Roots Manuva, Lotek Hi-Fi, Diplo en King Geedorah. Daarvoor bevat het album simpelweg te weinig echt opvallende tracks, die je langer dan één of twee luisterbeurten bijblijven. Kortom: een tekort aan aanstekelijke tunes. Qua beats en productie is er overigens weinig tot niets mis met dit album.

Beoordeling: 7