Ulrich Schnauss & Jonas Munk: “Epic” (Pedigree Cuts) 

Bron: Digital

Rubriek: 2/2011 

Na de vorig jaar verschenen remixbundel "Missing Deadlines – Selected Remixes" heeft sfeer- en smaakmaker Ulrich Schnauss niet bepaald stil gezeten. Deze sympathieke producer van buitengewoon prachtige geluidscollages is sinds het verschijnen van het mini-album "Far Away Trains Passing By" uit 2001 een torenhoge favoriet van uw recensent. Met "A Strangely Isolated Place" uit 2003 onderstreepte hij zijn kwaliteiten en bracht hij zijn eigen geluid naar een nog hoger niveau. Beide albums mogen bestempeld worden als instant klassiekers. "Epic", dat Ulrich Schnauss samen maakte met de (voor ons) relatief onbekende Deen Jonas Munk Jensen (aka Munual), verscheen vorig jaar al eens (april 2010) als digitale release (192 kbps MP3 kwaliteit). Jonas Munk zou je een muzikaal evenbeeld van Ulrich Schnauss kunnen noemen, dus de samenwerking (en onderlinge link) is niet bepaald vreemd. Nu, begin 2011, zal dit prachtige album eveneens in 320 kbps MP3 kwaliteit beschikbaar komen. "Epic" is, zoals de titel al doet vermoeden, één lange epische sfeertrip met die typische mengelmoes van shoegazer, ambient, downtempo en elektronica. Eigenlijk verwoord "Epic" een geluid dat we kunnen omschrijven als een samenvatting en samenvoeging van Ulrich Schnauss' muzikale uitspattingen van de afgelopen tien jaar. Het album klinkt als één prachtig en consistent geheel, dat niet de boeken in zal gaan als vernieuwend, maar kwalitatief zo sterk is dat Ulrich Schnauss en Jonas Munk lachend de maximale score afdwingen. Hopelijk zal er in de toekomst ook een CD-versie verschijnen van dit indrukwekkende album. "Epic" is een ware traktatie voor liefhebbers van smaakvolle sfeermuziek. Kwamen er maar wat vaker van dit soort prachtige albums uit!

Score: 5/5

Andre Zimma: “The Calm In The Turbulence LP” (Swedish Brandy Productions)

 Bron: Digital

Rubriek: 2/2011 

Voor fans van de (vroegere) Sonar Kollektiv en Compost Records sounds (lees: broken beats, future jazz, downtempo) betekent de naam Andre Zimma (aka Slope) goed nieuws. Op het Zweedse Swedish Brandy Productions bracht dit in Berlijn residerende producerduo – Andre Zimma bestaat uit Daniel Paul en DJ Honesty – in het verleden al diverse, goed ontvangen singles uit. Niet vreemd dus dat, in het verleden, namen als Sygaire en Atjazz maar wat graag een remix klus voor Andre Zimma deden. In de zomer van 2010 verscheen de indrukwekkende "The Calm In The Turbulence EP" – een voorschot op dit album, zo blijkt nu. De complete A-kant van die single is (terecht) ook terug te vinden op dit album. "The Calm In The Turbulence LP" verschijnt (in eerste instantie) als digitale release en omvat zeventien gevarieerde tracks, waarbij de vele klinkende gastrollen opvallen. Gastrollen die met glans ingevuld worden door onder andere Thief, Clara Hill, Jane Hamilton en Amraah8. Naast genoemde typeringen als broken beats, future jazz en downtempo biedt "The Calm In The Turbulence LP" ook een intelligent drum & bass remix door DJ Ghe voor de track “Aqua” (feat. Amraah8) en daarnaast een lesje moderne folk door Thief tijdens het prachtige “Time Exists In Memories”. Sterk album dat vooral door de liefhebbers van Jazzanova’s oudere werk (en de daaraan gerelateerde scene) met veel enthousiasme zal worden begroet.

Score: 4/5

Various: “Markus Schulz - Prague '11” (Armada Music)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2011 

In een overladen O2 Arena in Praag kondigde Markus Schulz het grote nieuws aan: Praag wordt het onderwerp en zijn inspiratiebron voor de volgende editie van zijn befaamde compilatie serie. De nummer 8 DJ van de wereld, zoals verkozen in de toonaangevende DJ Mag Top 100, presenteert met trots de opvolger van "Las Vegas '10". "Prague '11" heeft diepe, moody progressive en melodieuze trance te bieden (zo nu en dan met een scherp randje). In 2010 bracht Schulz zijn derde artiestenalbum uit – "Do You Dream?" genaamd – en had grote hits met tracks als "Rain" en "Do You Dream". Tracks die zelfs veelvuldig op Radio 538 te horen waren. Op "Prague '11" vind je een Markus Schulz in topvorm. En dat is niet voor het eerst! Schulz heeft andermaal een strakke en gevarieerde mix afgeleverd. Het tekent de smaak en stijl van een man die wekelijks niet alleen 10 miljoen luisteraars van zijn Global DJ Broadcast radioshow muzikaal weet te plezieren, maar ook nog eens duizenden clubbers met zijn sound weet te beroeren. Compliment ook voor het prachtige artwork (nachtfoto over deze prachtige stad).

Score: 4/5

New Cool Collective: “In Concert” (DOX Records)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Wat heeft DOX Records toch een fijne stal met artiesten/bands! Naast New Cool Collective heeft men tegenwoordig ook Zuco 103, Giovanca, Benny Sings en Wouter Hamel op de loonlijst staan. Echter, hier gaat het om New Cool Collective. Het gezelschap dat al jaren onder regie van saxofonist/componist Benjamin Herman successen beleefd. "In Concert" is het eerste livealbum van het (moderne) jazzgezelschap en mag je bestempelen als een muzikaal overzicht van 15 jaar. Een periode waarin het collectief rond de tien albums voortbracht! Albums met, in veel gevallen, een uiterst gevarieerd en vooral getalenteerd karakter. De dansbare jazztracks van New Cool Collective flirten geregeld met soul, latin en andere warme/tropische tinten. "In Concert" bevat live uitvoeringen van (publieks)favorieten als het energieke "Perry" en het laidback "Scuzzy Skank". Dit zijn uiteraard niet de enige fraaie creaties van het gezelschap. Juist de brede insteek van het collectief verdient complimenten. "In Concert" kun je als liefhebber van moderne jazz zeker eens een luisterbeurt gunnen.

Score: 4/5

Various: “Fabric 56 - Derick Carter” (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Chicago houselegende Derrick Carter, mede-oprichter van het befaamde Classic label, is de samensteller/mixer van "Fabric 56". Aan hem de moeilijke/dappere taak om de indrukwekkende sessie door de avontuurlijk (lees: experimenteel) ingestelde dubstep producer Shackleton een klinkend vervolg te geven. Met zijn eigen signature sound, de zogeheten "boompty boomp" sound, weet hij al vele jaren in successie dansvloeren over de gehele wereld te plezieren. Die typische Chicago sound vinden we uiteraard ook weer terug op deze fijne mixsessie. House met een tamelijk krachtig, maar vooral dansbaar, soepel en stuwend karakter. Soms neigend naar traditionele garage house, dan weer met een hoofdrol voor funky loops. Tamelijk muzikaal ook. Wie de catalogus van het eerder genoemde Classic label (een beetje) kent, weet precies waar we op doelen. Naar eigen zeggen heeft Derrick een tracklist samengesteld met een greep aan nieuwe tracks, ouder materiaal en ook een aantal 'speciaaltjes'. Op het menu staan bekende namen als Iz & Diz, Roger Sanchez, Osunlade en DJ Sneak, maar uiteraard ook het nodige werk uit eigen studio. "Fabric 56" is een prima mix geworden, welke een fijne afwisseling binnen de reeks betekent. Mocht je enthousiast worden van deze mix, probeer dan vooral ook de uit 2004 afkomstige "Business As Usual..." mixcompilatie door Brett Johnson (verschenen via Classic).

Score: 3/5

Various: “Ferry Corsten Live At Innercity” (Cloud 9 Music/ ID&T)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Geregeld verschijnen er re-releases van geprezen albums of compilaties. In veel gevallen is het mosterd na de maaltijd. Echter, zo nu en dan is zo'n re-release toch (opnieuw) het vermelden waard. Zo is dat ook het geval bij de "Ferry Corsten Live At Innercity" compilatie. Deze CD verscheen destijds kort na de tweede editie van het Innercity evenement (december 1999), wat in het Rai complex te Amsterdam plaatsvond. Er zijn eigenlijk maar een aantal beroemde mixcompilatie die de bloei van de trance goed verwoorden. "Ferry Corsten Live At Innercity" behoort zeker tot die groep. Met klassiekers als Rank 1's "Airwave" (thema van het evenement), Solar Stone's "Seven Cities", Kamaya Painters' "Cryptomnesia" en Chakra's "Love Shines Through" herbeleef je de magie van die tijd, zo vlak voor de eeuw wisseling. Mocht je deze essentiële trancerelease nog niet in je kast hebben staan, dan is dit je kans om alsnog deze disk te scoren.

Score: 3/5

2562: “Fever” (When In Doubt)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

“Fever” is alweer het derde 2562 album in een kleine drie jaar tijd. 2562, de (postcode) alias van de Nederlandse dubstep en (dub) techno producer Dave Huismans, bracht zijn eerste twee albums uit via het befaamde Tectonic label. Die albums, “Aerial” (van mei 2008) en ”Unbalance” (van oktober 2009), mogen inmiddels als classic bestempeld worden, want beide albums werden (en worden) tot ver buiten het dubstep/bass genre op schouders gedragen. Het lijkt erop alsof het creatieve muzikale brein van Dave Huismans nimmer stilstaat, want naast zijn productiviteit als 2562 brengt hij ook de ene na de andere toprelease uit onder de noemer A Made Up Sound (grotendeels onder het gelijknamige label). In zijn dubstep/bass-jas (2562) noemt Dave Huismans “Fever” zijn disco album. Waarom? In de Engelstalige persinformatie omschrijft men treffend: ‘every single sound, from the smallest background shiver to the most obese sub bass, originates from a disco record – no additional synthesizers, drumcomputers or other samplesources involved’. Het resultaat klinkt absoluut niet als een discoplaat, maar als een subliem dubstep/bass album met die typische 2562 ‘touch’ (gebaseerd op basisingrediënten/samples uit de disco van medio jaren 70 en begin jaren 80). Zo blijkt maar weer dat 2562 een ware geluidskunstenaar is. Iedere track op “Fever” is raak en dat is razend knap. Dave Huismans is onnavolgbaar wat betreft productiviteit, creativiteit en de daaraan gekoppelde kwaliteit. Dit album, dat begin april 2011 verschijnt, zal wederom een groot succes worden. Dat kan bijna niet anders! Diep respect voor deze DJ/producer.

Score: 5/5

Thunderball: “12 Mile High” (ESL Music) 

Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Thunderball is een uit Washington D.C. afkomstig trio (Sid Barcelona, Steve Raskin en Rob Myers) dat al jaren prettige releases uitbrengt via Eighteenth Street Lounge Music, het label van downtempo duo Thievery Corporation. Wie goed opgelet heeft, weet dat het trio ook deel uitmaakt van het funky breakbeat gezelschap Fort Knox Five (een kwartet met additioneel Jon Horvath). Volgens onze informatie is "12 Mile High" het vierde album van het trio en de opvolger van het in 2006 verschenen "Cinescope". Wat maakt Thunderball zo uniek? Moeilijke vraag, maar wellicht het beste te beantwoorden met het woord diversiteit. Thunderball mengt een allegaartje van muzikale stromingen en allerlei (subtiele) tinten tot één geheel. Noem het een kruisbestuiving van downtempo en breakbeats met funk, jazz, soul, dub en tinten uit de Indiase muziek (rol voor de sitar). Kortom, er is ook overduidelijk een link met het werk van veel labelgenoten. Het is die typische ESL Music-sound van bijvoorbeeld Thievery Corporation of Chris Joss waarnaar subtiel en minder subtiel wordt geknipoogd (de zogeheten ‘chakra-dub’ sound). Zonder specifieke highlights klinkt “12 Mile High” als een consistent, doch gevarieerd geheel, maar vooral ook als een lekkere funky luisterplaat met diverse tempowisselingen en vocale gastrollen voor Mustafa Akbar, Zeebo, Miss Johnna M en Rootz. Na het fijne album van Kabanjak (solo project van Ingo Möll, 50% van Ancient Astronauts) valt dit album van Thunderball dan ook zeker niet tegen. Het wachten is nu op de aanstaande nieuwe albums van Ancient Astronauts en Thievery Corporation.

Score: 3/5

Various: “Exit Records Presents Mosaic - Volume One” (Exit Records)

Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2011 

Het is geen geheim dat de drum & bass-scene lange tijd in soort fase van stil water heeft gezeten. Uitzondering en uitschieters buiten beschouwing latend had de drum & bass nieuwe impulsen nodig. Impulsen die traditiegetrouw kwamen vanuit grote labels als Metalheadz of Hospital Records. Totdat dubstep producers hun (gebroken) beats naar het uptempo segment tilden. “Mosaic - Volume 1” biedt de luisteraar dat kaliber drum & bass. Drum & bass, (deels) door ‘dub-step producers’ vervaardigd, waarin de beats minder ratelen (en iets minder aanwezig zijn), de bassen nogal altijd hun werk doen (zwaar geschut) en de thema’s meer leunen op dub, elektronica en techno. Beter verwoordt: dit is het type muziek dat we ook aantroffen op de bejubelde "FabricLive.50 - dBridge & Instra:mental present Autonomic" release. Kortom, het geluid van Exit Records zorgt al enige tijd voor een frisse wind door drum & bass-land, zoveel is duidelijk! Op de tracklist vinden we namen als dBridge (bekend als voormalig lid van Bad Company en tevens de man achter Exit Records), Distance, Synkro, Scuba, Commix, Skream en Stray (met het fabuleuze “Pushed”). “Mosaic - Volume 1” krijgt van ons een torenhoge beoordeling doordat het niveau bijzonder constant blijft en de thema’s stuk voor stuk aanspreken. Dit is wat je noemt een puntgave compilatie.

Score: 5/5

Phreek Plus One: “Phreek Party” (Compost Records)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011

Phreek Plus One is een project van het Italiaanse duo Alessandro Cattenati en Ivan Savoldi (ook bekend als 12 Fingers). In 2006 debuteerde Phreek Plus One met de onvergetelijke “New Disco Dimension EP” op Compost Records (het zevende deel uit de Compost Black Label series). Op die single werden alle smaakvolle elementen uit (Italo) disco en house treffend vermengd. Hoogtepunt van die single was de track “The Model”, dat ook op dit album terugkomt (gelukkig). Een aantal singles en jaren verder is er nu “Phreek Party”, het debuutalbum van Phreek Plus One. Het album klinkt als een klok, maar tegelijkertijd lijkt het ook een (te laat) uitgebrachte opsomming van ouder en meer recent werk. Omdat de kwaliteitsstandaard op “Phreek Party” zo hoog ligt, vergeef je het ze graag. Opvallend is de (voor ons) nieuwe track “2013” (met Isabelle Antena), waarbij we op het puntje van onze stoel zitten. Het tempo van “2013” ligt wat laag, maar na een minuut of vijf komen er prachtige sfeerpaden op, die gecombineerd met Antena’s prettige stemgeluid tot een jubelstemming leidt. En zo zijn er nog een aantal fantastische tracks op dit topalbum te vinden. Hopelijk komt Compost Records dit jaar ook nog met het debuutalbum van Jay Shepheard (of een collectie/bundel van zijn singles voor Compost).

Score: 4/5

Various: “Colour Series - Violet 08” (Freerange Records)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Jamie Odell’s Freerange label heeft in de loop der tijd een onsterfelijke reputatie opgebouwd als houselabel en de eigen “Colour Series” labelcompilaties vormen daarop geen uitzondering. Inmiddels zijn we aanbeland bij het achtste deel dat luistert naar de naam “Colour Series - Violet 08”. Op deze ongemixte disk worden alle hoogtepunten van het afgelopen jaar opnieuw onder de schijnwerpers gebracht, aangevuld met enkele exclusives. Jamie Odell eist zelf weer eens de hoofdrol op, want hij staat als Jimpster met twee heerlijke tracks vooraan in de rij als het gaat om kwalitatief hoogstaande house. Naast Jimpster’s prachtige “Inside The Loop” en “Cloudwalking” (beide ‘not to miss’) vinden we ook werk van onder andere Shur-I-Kan, Tony Lionni (de geprezen Losoul remix voor “Deep Field”), Bassfort en Lovebirds (hier geremixt door KiNK) op de tracklist. Als altijd bevinden de muzikale scheidslijnen zich ergens tussen de grenzen van de deep-house en tech-house. Dat klinkt wellicht wat suf of standaard. Echter, die zekerheid mag men wat mij betreft nog jaren voortzetten, want met de kwaliteit van Freerange releases is nimmer wat mis. Dit is een compilatie(serie) die iedere liefhebber van pure housemuziek zal plezieren. Let op: releasedatum is begin april 2011.

Score: 4/5

Various: “Nighmares On Wax presents WAX ON Records Vol. 3” (WAX ON Records)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Deze verzamelaar lag al een tijdje bij ons op de plank. Een verlate review is absoluut op zijn plaats in dit geval. WAX ON Records is het label van George Evelyn (aka Nightmares On Wax en DJ E.A.S.E.). Het label bracht in het verleden (sinds 2005) al diverse fraaie verzamelaars en albums door The Deadbeats, Gelka en Guts. Op “Nighmares On Wax presents WAX ON Records Vol. 3” vinden we, zoals verwacht, een breed scala aan smaakvolle elektronica. Nightmares On Wax besteed op deze aflevering aandacht aan stromingen als downtempo, trip-hop, disco, (abstracte) hip-hop/beats en house. Deel drie is wellicht de beste uit de reeks tot nu toe. Met schitterende tracks door onder andere Inkliing, The Planty Herbs en Marcel (voorheen onder andere bekend van Mole Listening Pearls) wordt je luisterend oor zeer zeker geprikkeld.

Score: 4/5

Sonar Lodge: “Sound Effects & Side Effects” (Music For Speakers/Big Blue Records)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2011

Sonar Lodge bestaat uit het duo Marie-Claudine Vanvlemen (vocalen) en Richard van Kruysdijk (producer). Kenners weten dat zij het kloppende hart van het Music For Speakers label zijn. “Sound Effects & Side Effects” is geen nieuw album, maar een heruitgave van het “Sound Effects” debuutalbum uit 2000, aangevuld met een bonus disk. Goed initiatief, want eerlijk is eerlijk: zoveel bekendheid geniet deze formatie en het label Music For Speakers niet. Dat is jammer, want met Sonar Lodge en ook andere projecten waarbij het duo betrokken is, weet je dat je gegarandeerd kwaliteitsmuziek kunt verwachten. Als Sonar Lodge plukt het tweetal de beste kruiden uit de downtempo, trip-hop en breakbeat tuin. Dit alles overgoten met de geheel eigen sfeer en (vaak donkere) toonzetting. Zelfs tien jaar na de oorspronkelijke uitgave klinkt dit album nog fris en fruitig. Het is dan ook maar moeilijk te geloven dat de opnames tussen 1997 en 2000 plaatsvonden. Op de bonus disk (Side Effects) horen we leuke aanvullingen, waaronder een geslaagde remix voor de track “The Real Thing”. Mooie re-release! We kijken nu al uit naar het nieuwste Strange Attractor album, dat volgens onze gegevens in mei 2011 via Music For Speakers zal verschijnen.

Score: 4/5

Logistics: “Spacejams” (Hospital Records)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011

Dit nieuwste album van Matt Gresham (oftewel Logistics) verscheen eind vorig jaar en heet “Spacejams”. Matt Gresham is wat je noemt een bezig baasje, want naast zijn Logistics alias is hij ook betrokken bij de projecten Nu:Tone en Nu:Logic (beide samen met broer Dan Gresham). Als Nu:Logic kreeg hij recentelijk de handen van pers en publiek op elkaar door middel van de klinkende “New Technique EP” (december 2010 verschenen). Terug naar dit nieuwe Logistics album. “Spacejams” biedt de luisteraar/drum & bass DJ dertien gemiddelde tot goede tracks. Een drum & bass geluid dat je gewend bent van het Hospital label en waar ze al jaren succesvol mee zijn. Een blik op Logistics’ Discogs pagina leert ons dat diverse tracks op het album al enkele jaren oud zijn (sommige stammen zelfs uit 2004). De basis van dit album is namelijk de “Spacejams EP” uit december 2004. Verwacht op “Spacejams” dus geen wereldschokkende vernieuwingen, maar reken gewoon op een prima drum & bass album, want dat is het. Meest spectaculaire track is wat mij betreft “Search Engine”, dat Logistics samen met London Elektricity creëerde.

Score: 3/5

Bjørn Torske: “Kokning” (Smalltown Supersound) 

Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

“Kokning” is alweer de vierde langspeler van de Noorse DJ/producer Bjørn Torske en tegelijkertijd zijn eerste albums sinds drie jaar. Openings- en titeltrack “Kokning” is niets meer of minder dan een rustieke ambiance, dat niet zozeer opvalt vanwege de complexe klanken, maar wel een klinkend startsein van het album betekent. Bjørn Torske’s geluid is maar moeilijk te vangen binnen een enkel hokje. Hij maakt elektronische muziek met invloeden uit de ambient, folk/rock, dub, (space) disco en house. “Kokning” is dan ook geen hap-slik-weg album geworden. De tracklist biedt een gevarieerd muzikaal aanbod door een producer die hoorbaar met plezier zijn muziek in elkaar knutselt. “Kokning” is geen spraakmakende plaat, maar wel een hele lekkere! Een album met een passend slot in de vorm van het ruim twaalf minuten durende housemoment “Furu”.

Score: 3/5

Slakah The Beatchild: “Something Forever - Special Edition” (BBE Records)

Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Slakah The Beatchild’s “Something Forever” verscheen recentelijk als digitale single via het BBE label. Nu heeft BBE een elf tracks tellend (mini) album op de markt gezet met de oorspronkelijke “Something Forever” tracks, aangevuld met enkele nieuwe tracks. Een slimme zet van label en artiest, want de vraag naar een CD versie zou volgens de persinformatie enorm zijn. Slakah The Beatchild is een multi-instrumentalist en producer van de betere hip-hop. Het soort hip-hop dat je eerder hoorde van namen als (de helaas overleden) J Dilla, Raphael Saadiq en Pete Rock. Verwacht soepele beats, muzikale thema’s, soulful vocalen en de nodige hip-hop elementen. Hoogtepunt: de track “Living For The Rush”, die ook al op Mark Farina’s zevende deel van zijn “Mushroom Jazz” mixserie te horen was (recent verschenen en eveneens een aanrader). Een groot compliment voor Slakah The Beatchild!

Score: 4/5

Maceo Plex: “Life Index” (Crosstown Rebels) 

Bron: CD

Rubriek: 2/2011

Maceo Plex is, net als Maetrik, een alias van Eric Estornel. “Life Index” is weliswaar een tamelijk gevarieerd techno/housealbum geworden, maar zal niet de boeken in gaan als boeiend. Sommige tracks op het album zijn van het kaliber tenenkrommend, maar dat wordt allemaal redelijk rechtgetrokken door uitsmijter “You & Me”. “You & Me” is een dansvloermoment met aanzuigende werking. Een pompende tech-houser met ouderwetse synthesizers (denk aan Inner City’s hits eind jaren 80) en strakke/onrustige bassline. De track steekt dan ook met kop en schouders boven het overige materiaal uit. Ondanks “You & Me” willen we “Life Index” betitelen als een matig album, dat weinig meer in zich heeft dan wat voortkabbelende grooves, te weinig spanning en overwegend middelmatige thema’s. Een uiterst krappe 3/5 score tot gevolg.

Score: 3/5

Various: “Defected In The House - Brazil ’11” (ITH Records/ Defected)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2011

Defected geldt nog altijd als één van de populairste en ‘grootste’ houselabels ter wereld. In 2011 wordt afgetrapt met een nieuwe “Defected In The House” verzamelaar, ditmaal gekoppeld aan Brazilië. Het zijn respectievelijk Sandy Rivera (ook bekend van Kings Of Tomorrow) en DJ Memê (Marcello Mansur, een succesvolle en mondiaal bekende Braziliaanse DJ/producer) die de trackselectie en mixen voor hun rekening nemen. Deze 2-CD biedt andermaal heerlijke house/grooves, zo nu en dan ‘techy’ en/of met electro-injectie. Kortom, precies datgene waar het Defected label al jaren uiterst succesvol in is. De beide mixen mogen dan ook absoluut niet als indrukwekkend en vernieuwend bestempeld worden. Defected is en blijft een fantastisch label dat niet van plan is van koers te wijzigen. ‘Never change a winning sound’ lijkt het motto. Conclusie: na de fijne “House Masters” editie door DJ Gregory (ongemixt), mag “Defected In The House - Brazil ‘11” er eveneens zijn. Vooral de mix van DJ Memê verdient wat ons betreft credits. Vooral vanwege het zomerse gevoel (daar snakken we nu al naar). Op de tracklist van deze 2-CD vinden we onder fijne bijdragen door Copyright, Nic Fanciulli (remixt Lusine), Tom Middleton (met de tropische knaller “Cicadas”), Studio Apartment (geremixt door Grant Nelson), maar uiteraard ook diverse brouwsels (waaronder remixen) van Sandy Rivera en DJ Memê zelf.

Score: 3/5

Various: “Scientist Launches Dubstep Into Outer Space” (Tectonic)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2011

 Volgens de persinformatie is dit Tectonic’s meest ambitieuze project tot op heden. “Scientist Launches Dubstep Into Outer Space” is een 2-CD release dat enerzijds een twaalftal van exclusieve, niet eerder uitgebrachte tracks bevat (CD2). Anderzijds krijgt ditzelfde twaalftal een bewerking (CD1) door de legendarische dub/reggae producer Scientist (Hopeton Brown). Scientist weet wel raad met de orginelen door namen als Jack Sparrow, Pinch, Shackleton, King Midas Sound, Kode 9 & Spaceape en Distance. De tracks krijgen nog meer ruimtelijk effect, maar helaas missen soms een beetje melodie en muzikaliteit. Een ambitieus project is “Scientist Launches Dubstep Into Outer Space” zeker, maar de echter klappers (ook bij Scientist dubs) blijven uit. Persoonlijke favoriet is Guido’s “Korg Back” (en de bijbehorende dubversie door Scientist op CD1), een track die sprankelt van de energie en qua thema statig overeind blijft.

Score: 3/5

The Go! Team: “Rolling Blackouts” (Memphis Industries)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011

The Go! Team is al jaren één van de smaakmakers van het Memphis Industries label - het thuis van artiesten als Blue States en Broadway Project. Het 'team' bestaat uit Sam Dook (gitaar), Chi Fukami Taylor (drums), Silke (multi-instrumentalist), Jamie Bell (bass), Ninja (vocalen), Ian Parton (band leader, elektrische gitaar en harmonica). "Rolling Blackouts" is de derde langspeler van het gezelschap en bouwt voort op het eerdere werk van de band. The Go! Team leunt qua geluid op invloeden uit de (indie) rock, (een vleug) folk en vooral retro-pop, die op vernuftige wijze vermengd worden met elektronica en klinkende beats/drums. Filmisch klinken de brouwsels van The Go! Team eveneens van tijd tot tot. De muziek op “Rolling Blackouts” doet me soms terugdenken aan Kidda’s fantastische album “Going Up” en (in mindere mate) de sample based knutselmuziek van The Avalanches. Tel daar wel de veelzijdige zang en ‘hip-hop alike’ lyrics van Ninja (Nkechi Ka Egenamba) bij op. Na "Thunder, Lightning, Strike" (2004) en "Proof Of Youth" (2007) is "Rolling Blackouts" andermaal een prima plaat. De melodische tot nu toe die daarnaast bijzonder goed in het gehoor ligt.

Score: 4/5

Siriusmo: “Mosaik” (Monkeytown Records)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011

 Siriusmo is de werknaam van Moritz Friedrich, een producer die we rond 2003 ontdekten via een release op het Sonar Kollektiv label. Jazzanova selecteerde zelfs de track “U-Again” voor de geprezen “…Mixing” compilatie uit 2004. De tracks uit die tijd lijken overigens maar weinig op het werk dat Siriusmo de laatste paar jaar voortbracht. Siriusmo anno 2011 staat voor een mixture van muzikale electro en house, die naadloos voegt in het straatje van bekenden als Simian Mobile Disco en Digitalism, wie hij in het verleden overigens ook beide remixte. Hij mocht zelfs een remix voor het charts gerichte Scissor Sisters verzorgen. In het verleden bracht Siriusmo een mini-album uit via Boysnoize Records – “Diskoding” genaamd (2008). “Mosaik” wordt echter aangemerkt als Siriusmo’s echte debuut langspeler. En wat voor een debuut! “Mosaik” is zelfs voor de grootste anti-electro luisteraar een plaat om te proberen. “Mosaik” biedt namelijk muziek van een hoorbaar enthousiaste producer die een soort van futuristische electro-sound brengt. Het resultaat is net zo enthousiasmerend. Eén ding is zeker: dit album geeft de term electro opnieuw kleur en klasse. Puntgaaf werkje!

Score: 4/5

Paris Suit Yourself: “My Main Shitstain” (Big Dada Recordings)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Paris Suit Yourself is een Frans-Amerikaans collectief en de eerste ‘rock’ band die ooit getekend werd door Ninja Tune’s sublabel Big Dada Recordings. Big Dada staat normaliter toch vooral bekend om de (abstracte) hip-hop geluiden. Aan Paris Suit Yourself de eer om te bewijzen dat Big Dada niet puur om hip-hop en gelieerde sounds draait. “My Main Shitstain” is een album dat maar slecht in een bepaald hokje te vangen is. Het typeren is in dit geval verdraaid lastig. We horen pop, rock, maar ook patronen uit (future) jazz. De resultaten zijn muzikaal gezien niet zo beroerd, maar de leadzanger Luvinsky Atche test zo nu en dan echt je irritatiegrens. Dan drukken we ons nog redelijk beschaafd uit. Omdat deze leadzanger zo prominent aanwezig is, zorgt dat ook voor een (flinke) bittere nasmaak. Een nasmaak die geen gemiddelde of goede beoordeling oplevert. Dapper initiatief van Big Dada, maar helaas niet geslaagd.

Score: 2/5

Jack Sparrow: “Circadian” (Tectonic)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011

 Jack Sparrow (nee, niet het personage uit Pirates Of The Caribbean) is een ‘nieuwe’ uit Leeds afkomstige dubstep producer die een dijk van een debuutalbum heeft afgeleverd. “Circadian”, dat volgt na een reeks singles voor onder andere Tectonic, heeft elf gevarieerde tracks te bieden waarin elementen uit dubstep en techno treffend verpakt worden tot een eigen signatuur. “Terminal” is een treffend voorbeeld van Jack Sparrow’s vakmanschap. De track kwam al eerder uit op single, maar is ook op dit album één van de trekkers. Richting het einde van het “Circadian” album weet Jack Sparrow te verrassen met een drum & bass geluid dat enigszins leunt op dubstep. “Circadian” is een veelzijdig debuut waarmee Jack Sparrow zijn naam in één klap vestigt! Klasse.

Score: 4/5

Skatebård: "Remix You, Remix Me" (Digitalo Enterprises)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Zo'n twee jaar geleden (eind 2008) bespraken we Skatebård’s indrukwekkende album "Cosmos". Tot op dat moment hadden we eerlijk gezegd nog nimmer van de Noorse producer Skatebård (Bård Aasen Lødemel voor intimi) gehoord. "Cosmos", dat op zijn eigen Digitalo Enterprises verscheen, sloeg in als een bom en verbond min of meer stromingen als (Italo) disco, deep-house en (in mindere mate) techno met elkaar. Des te jammer is het dat we nu pas de titel "Remix You, Remix Me" ontdekken, welke reeds begin 2010 verscheen volgens de Discogs website. Toch willen we hier nog onze aanbeveling over uitspreken. "Remix You, Remix Me" bevat uitstekende remixen door Skatebård voor bijvoorbeeld Simian Mobile Disco's "Hustler", daarnaast wordt het "Cosmos" highlight "Vuelo" onder handen genomen door Frisvold & Lindbæk. Leuke en vermakelijke collectie van remixen, maar zeker niet zo goed als het genoemde "Cosmos" album.

Score: 3/5

Various: “The Remix 2011” (Hed Kandi Records)

 Bron: 3-CD

Rubriek: 2/2011

 Clubbers die van de meeste toegankelijke sounds houden halen met “The Remix 2011” een verrassende 3-CD box in huis. Deze mixcompilatie is opgedeeld in een ‘Friday Evening’, ‘Saturday Night’ en ’Sunday Morning’ sessie. Je zou deze aanpak ‘het ritme van je uitgaansweekend’ kunnen noemen. Leuk verzonnen, maar in de praktijk lijken de drie disks als drie druppels water op elkaar. “The Remix 2011” biedt vele bekende tracks, gecombineerd met (dito) acappella’s. Herkenbaarheid en toegankelijkheid zijn de belangrijkste sleutelwoorden tijdens alle drie de sessies. Een greep uit de tracklist zullen we je besparen. Deze 3-CD is enkel interessant indien je van commercieel getinte housemuziek houdt, creatief gecombineerd met ‘catchy’ acappella’s (kortom, een soort van mash-ups). Een krappe 3/5 score is het maximale dat we willen geven.

Score: 3/5

Various: “Nu Disco - The Future Sound Of Disco” (Hed Kandi Records)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2011 

Hed Kandi’s toekomstvisie op de discomuziek is (andermaal) vertaald naar een 2-CD box. “Nu Disco - The Future Sound Of Disco” valt niet tegen, maar bruist ook niet van de kolkende bijdragen. Het is meer een degelijke selectie waarbij namen als Tensnake, Treasure Fingers, Groove Armada, Sébastien Tellier (geremixt door A-Trak), Crookers feat. Kid Cudi en Wagon Cookin’ (geremixt door Spirit Catcher) de revue passeren. Groot voordeel van deze 2-CD compilatie is dat alle tracks in ongemixte vorm aangeboden worden. “Nu Disco - The Future Sound Of Disco” biedt een flink aantal prima tracks, maar is absoluut geen release die ons op de langere termijn bij zal blijven. Dat geldt overigens voor het merendeel van Hed Kandi’s compilaties.

Score: 3/5

Lanu: “Her 12 Faces” (Tru Thoughts)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011

 Lanu aka Lance Ferguson, bekend van de funkband The Bamboos, zal begin maart 2011 zijn tweede album uitbrengen via het Tru Thoughts label. “Her 12 Faces” volgt na het in 2007 verschenen debuutalbum “This Is My Home” (eveneens een Tru Thoughts release). Op dat debuut strooide Lanu rijkelijk met broken beats, nu-soul (met soms een vleug hip-hop) en moderne jazz. Denk aan het onvergetelijke “Dis-Information” met de prachtige soulful vocalen van Karl Wagner – een broken beats kraker van formaat. Het album was een schot in de roos voor liefhebbers van DJ’s/producers als DJ Spinna en Mark de Clive-Lowe. Op “Her 12 Faces” horen we een ‘andere’ Lanu. Een Lanu wiens muziek meer leunt op indie pop, vermengd met de nodige funk en elektronica. Tijdens opener “Beautiful Trash”, dat wat weg heeft van Mark Ronson’s geluid, horen we de prettige vocalen van de Australische zangeres Megan Washington. Deze track zal overigens begin februari als single release verschijnen, waarop een heerlijke orkestrale trip-hop remix door labelgenoten Hidden Orchestra te vinden is. Megan Washington zal overigens nog een aantal maal haar stempel drukken op dit album. Na beluistering kunnen we stellen dat “Her 12 Faces” eigenlijk in geen enkel opzicht lijkt op voorganger “This Is My Home”, maar eveneens staat als een huis. “Her 12 Faces” biedt je twaalf lekkere luistertracks met een ongedwongen sfeer. Fijne muziek, vooral voor op de achtergrond.

Score: 4/5

Seefeel: “Seefeel” (Warp Records)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Het kwartet Seefeel brengt met het gelijknamige “Seefeel” hun eerste album sinds 1996 uit. De band, bestaande uit Iida Kazuhisa, Mark Clifford, Sarah Peacock en Shigeru Ishihara, was vrij lang ‘out of the picture’, maar werd afgelopen jaar gevraagd om op te treden tijdens de festiviteiten rondom Warp’s 20ste verjaardag in Parijs. Dat optreden werd door Warp mede-oprichter Steve Beckett betiteld als ‘unbelievable’ en hij vroeg de band, direct nadat ze van het podium kwamen, om een nieuw album te maken. Binnen zes maanden werd een nieuw album in elkaar gedraaid, waarvan het resultaat “Seefeel” heet. Datzelfde resultaat klinkt als een (abstracte) klok. Destijds was Seefeel de eerste Warp act met gitaren. Iets dat tegenwoordig weinig spannend meer is met bands/formaties als Gravenhurst en Battles op de loonlijst. “Seefeel” biedt een mix van rock en elektronica (met de nodige noise), aangevuld met meer subtiele tinten uit de dub, ambient en shoegaze. De elf van “Seefeel” krijgen me persoonlijk niet op het puntje van de stoel, maar sterk is het zeker.

Score: 4/5

Tipper: “Broken Soul Jamboree” (Tipper Music) 

Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Tipper is de alias van Dave Tipper, een DJ/producer die al sinds de tweede helft van de jaren 90 actief is in de elektronische muzieksector. Sinds 2005 brengt hij zijn eigen materiaal 'exclusief' uit via zijn eigen Tipper Music.  Dit leverde in het verleden al diverse fraaie albums/releases op. "Broken Soul Jamboree" is de titel van Tipper's nieuwste werkstuk. Daarop staan de sfeervolle geluiden centraal. Tipper weet met zijn geluid geen baanbrekende vernieuwingen te brengen, maar blinkt uit in het vervaardigen van prachtige elektronica/IDM thema's en dito geluidstapijten, gekoppeld aan sterk geproduceerde abstracte hip-hop (of trip-hop) beatstructuren. “Broken Soul Jamboree” klinkt als één lange zweeftrip waarin elementen uit elektronica, IDM, (cinematische) ambient, folk en (abstract) hip-hop tot een enthousiast makende mixture wordt gekneed. Prachtig album dat bij liefhebbers van bijvoorbeeld Kettel, Plaid en Erast (met name qua sfeer) voor blijde gezichten zal zorgen. "Broken Soul Jamboree" heeft dan ook alles in zich om een 'groot' album te worden.

Score: 4/5

Freddie Cruger & Anthony Mills Are Wildcookie: “Cookie Dough” (Tru Thoughts)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011

 Tru Thoughts begint het nieuwe jaar ijzersterk met een album van Wildcookie (Freddie Cruger en Anthony Mills). Het album volgt op de bejubelde “Drugs EP” die medio 2009 verscheen via het Homegrown label (Freddie Cruger’s eigen label) en de support kreeg van niemand minder dan Gilles Peterson. De rolverdeling binnen Wildcookie is simpel: Freddie Cruger (aka Red Astaire) is de producer, Anthony Mills (bekend van The Soul Society) zorgt voor de vocale inbreng. Wildcookie’s muziek klinkt als een mixture van soul, hip-hop en funk met hier en daar vleug latin en disco. Vooral Anthony Mills drukt zijn stempel op de muziek door zijn soulful approach. Luister eens de track “Heroine” en je begrijpt exact wat we hiermee bedoelen. Zonder bijzondere uitschieters is “Cookie Dough” een erg lekker album om naar te luisteren. Niets mis mee.

Score: 3/5

Various: “House Masters - DJ Gregory” (ITH Records/ Defected) 

Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2011

 Het nieuwste hoofdstuk uit de geliefde “House Masters” reeks komt op naar van DJ Gregory (Grégory Darsa). Medio 2009 stond DJ Gregory ook al eens centraal in deze reeks, al was dat samen met Julien Jabre (allebei een disk). Op deze “House Masters”, die volgt op spectaculaire edities door Copyright en Osunlade, vinden we veel samenwerkingsverbanden met onze eigen Gregor Salto en ook Sidney Samson. Op deze 2-CD release vinden we veelal (electro) house met een flinke vleug latin. Voer voor de dansvloer en festivalweide, maar zonder echt op te vallen. Zo nu en dan verrast Gregory de luisteraar, zoals tijdens het thematische “The Joburg Theme”. Wat een prachtig nummer, dat loopt op een gortdroge basskick en bassline, maar continu de spanning weet vast te houden door de sprookjesachtige sfeer (engelstemmen). Het is helaas één van de weinige verrassingen. Na beluistering van beide disks valt het gemiddelde niveau wat ons betreft dan ook een beetje tegen. Deze editie kan in ieder geval niet tippen aan de (recente) edities door Copyright en Osunlade.

Score: 3/5

Signum: “For You” (Armada Digital)

 Bron: Digital

Rubriek: 2/2011 

Het succesverhaal rondom het duo Signum (Ronald Hagen en Pascal Minnaard) begint eind jaren 90 met een reeks klinkende clubhits en remixen voor onder andere Yves DeRuyter, Katana en Lost Tribe. Na de val van BPM Dance (in 2002) vond het duo vrij snel onderdak bij Armin van Buuren en bracht diverse singles uit via het A State Of Trance label. Nu is er “For You”, het (digitale) debuutalbum van Signum. Een album waarop Signum vele gezichten toont. Van lieflijke Balearische trance (denk aan Roger Shah, die ook een aantal gastrollen vervult op “For You”) tot (cinematische) chill-out en uiteraard de vertrouwde stekelige, energieke trance waarmee Signum al jaren zalen plat krijgt. Wat mij betreft is dit op de valreep het trancealbum van 2010. Opmerking: jammer dat deze bijzonder sterke trancerelease in Nederland niet (direct) als CD versie verschenen is. Wellicht komt dit later nog.

Score: 4/5

The Jazzinvaders: “3” (Social Beats Recordings/Unique)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Album nummer drie van The Jazzinvaders is een feit en heet simpelweg “3”. The Jazzinvaders startte in 2005 als project van Phil Martin en twee leden van de legendarische Nederlandse jazzgroep The Houdini’s (Rolf Delfos en Erwin Hoorweg). Inmiddels is de bezetting enigszins aangepast en gegroeid ook. “3” volgt na de geprezen albums "Up 'n Out" (2006) en "Blow!" (2008). Op “3” staan (andermaal) de jazz fusion sounds centraal. Met de gepeperde openingstrack “Make It Work” ben je direct bij de les en wordt de muzikale richting van het album verklapt. “3” is dan ook een dijk van een album geworden met wisselende ritmes, maar vooral fijne jazz fusion vibes. Juist die combinatie van (vocale en instrumentale) jazz, soul en funk is onwaarschijnlijk pakkend en een genot voor de oren! We kunnen stellen dat de participerende bands binnen het zogeheten Dutch Nu-Jazz Movement nog altijd toonaangevend zijn binnen de moderne jazz in Nederland. Dat geldt niet alleen voor The Jazzinvaders, maar ook voor high-energy jazz acts State Of Monc en Monsieur Dubois. Wie heeft genoten de Wicked Jazz Sounds Band, heeft met “3” van The Jazzinvaders een (zo mogelijk) nog beter alternatief in handen.

Score: 4/5

Various: "FabricLive.55 - DJ Marky" (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

DJ Marky, de Braziliaanse DJ/producer Marco Antônio Silva, is al jarenlang een bekendheid binnen drum & bass-land. Ook in de UK, dat gezien mag worden als de bakermat van de breakbeat/rave en drum & bass. Daarnaast runt hij samen met XRS het befaamde Innerground label (tegenwoordig met kantoren in São Paulo en Londen). Niet vreemd dus dat Fabric hem vroeg een mix voor de FabricLive reeks te verzorgen. Recentelijk nog verzorgde DJ Marky al een fantastische mix (disk) voor de 2-CD compilatie "The Kings Of Drum + Bass" (via BBE) - de andere disk werd verzorgd door 4hero. Op "FabricLive.55" vinden we de bekende ratelende uptempo breakbeats met namen als Klute, Makoto, Calibre, Logistics, Commix, Marcus Intalex en DJ Marky (meerdere tracks) op het muzikale menu. Dit is absoluut geen vernieuwende sound of mix, maar absoluut lekker om te beluisteren. Binnen de scheidslijnen van de (hedendaagse) drum & bass is dit een lekkere gevarieerde mix geworden die ver boven de middelmaat uitsteekt.

Score: 4/5

Various: "Fabric 55 - Shackleton" (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Shackleton mag je één van de meest invloedrijke dubstep/bass producers noemen van de afgelopen vijf jaar. Samen met Appleblim zette hij het Skull Disco label op de kaart. Echter, Shackleton's enige album verscheen in 2009 via het Perlon label, "Three EPs" genaamd. Shackleton’s experimentele en avontuurlijke aanpak maken hem een unieke producer, die ook als DJ het publiek om zijn vinger windt. Voor de Fabric compilatiereeks heeft hij een fraaie mixsessie gemaakt met enkel eigen materiaal. Zijn vaak ratelende percussie en hypnotiserende thema's gaan weer 'voorop in de strijd' en dat zorgt voor smaakvolle muziek. Gedurende deze soepele mix komt er veel niet eerder uitgebracht werk voorbij dat je nergens anders meer gaat tegenkomen. Shackleton blijft één van de belangrijkste gezichten binnen de dubstep/bass sector. Zo veel is duidelijk.

Score: 4/5

Steffi: “Yours & Mine” (Ostgut Ton)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Steffi (aka Steffie Doms) is samen met Dexter verantwoordelijk voor het Nederlandse Klakson label. Ze is daarna een resident DJ in de Berlijnse Panorama Bar (in één pand met de Berghain club). Echter, als producer weet deze Nederlandse dame zich ook meer en meer te manifesteren. Ostgut Ton herkende haar talent en bood haar na het uitbrengen van een aantal tracks/singles de mogelijkheid een compleet album te fabriceren. Het resultaat heet “Yours & Mine”, dat vanaf 7 februari 2011 in de (digitale) winkelschappen ligt. Al vanaf openingstrack “Lilo” weet Steffi de spanning op te wekken en te behouden. “Lilo” klinkt als een Detroit techno track met prachtige soundpads, refererend naar het geluid van eind jaren 80. Dat geluid wordt grotendeels vastgehouden tijdens “Yours & Mine”, dat in totaal negen prima tracks (en een verborgen bonus) bevat. Grotendeels betreft het instrumentale krakers, maar in twee gevallen doet zangeres Virginia (Högl) een vocale bijdrage. “Yours & Mine” klinkt alsof het gemaakt is door een doorgewinterde technoproducer. Alleen al daarom (tou)petje af. Dit album is een must-have voor Detroit techno lovers.

Score: 4/5

Prommer & Barck: “Alex And The Grizzly” (Derwin Recordings) 

Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Interessant duo die Prommer & Barck. Christian Prommer kennen we van formaties als Voom:Voom , Trüby Trio, Fauna Flash en Christian Prommer’s Drumlesson. Alexander Barck als de oprichter van zowel het Jazzanova collectief als het Sonar Kollektiv label. Een verdere introductie lijkt me niet nodig. Eind 2010 verscheen via het Permanent Vacation label al een single van het duo. Beide tracks zijn ook terug te vinden op “Alex And The Grizzly”. Wat kun je verwachten op dit album? Attractieve en vooral ijzersterke muziek. Tel de enorme ervaring van de heren op bij hun eeuwige zoektocht naar verfijnde muziek, die zich rechtstreeks vertaald in hun eigen producties. Zelf noemen ze het geluid ‘Earthboogie Dance’ of ‘Deep Kraut Music’. Termen zeggen wellicht niet zoveel, maar de muziek op dit album doet dat wel. “Alex And The Grizzly” biedt een vernieuwend soort deep-house met klinkende vocalen en vele subtiele tinten die verwijzen naar een breed palet aan muzikale sferen en (sub)genres. De liefde en passie voor de muziek spat ervan af. Ben je fan van de muziek op labels als Compost Records en Sonar Kollektiv? Dan mag je dit album absoluut niet missen. Het is een indrukwekkend werkstuk geworden met gastrollen voor onder andere Sascha Gottschalk (Thief), Dollkraut en Eva Milner (Hundreds). Let op: dit album zal pas medio april 2011 verschijnen.

Score: 5/5

Nobody Beats The Drum: “Remixes We Did” (Nobody Beats The Drum)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

Het Nederlandse trio Nobody Beats The Drum, bestaande uit Sjam Sjamsoedin, Jori Collignon en Rogier van der Zwaag, heeft sinds hun debuutalbum “Beats Work” (2008) een uitstekende reputatie opgebouwd bij het publiek dat houdt van (rauwe) electro, vermengd met elementen uit house, breakbeat en hip-hop. Hun gerenommeerde videoclips en indrukwekkende liveshows bracht ze al tot over de gehele wereld om hun geluid te verspreiden. Volgens bronnen verschijnt er dit voorjaar een nieuw studioalbum, maar tot die tijd kun je genieten van een collectie remixen in de vorm van “Remixes We Did”. Op de tracklist staan Nobody Beats The Drum intepretaties van werk door uiteenlopende artiesten als Etienne De Crécy, Giovanca, Zuco 103, Aux Raus, Jamie Fanatic, Shameboy en Boemklatsch (een andere, min of meer gelijkgestemde formatie waarvan Sjam Sjamsoedin deel uitmaakt). De resultaten zijn zonder enkele uitzondering bijzonder energiek, creatief geproduceerd en klinken bovendien volwassen (doch ruig). Dit is muziek die geschikt is voor op festivalpodia, in de club, maar ook voor thuis op de bank, wanneer je een opkikkertje wenst. Fans van Nobody Beats The Drum, Boemklatsch en bijvoorbeeld het Franse Kitsuné label weten wat ze kunnen verwachten.

Score: 3/5

Aril Brikha: “Deeparture In Time - Revisited” (Art Of Vengeance)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2011 

Aril Brikha (aka Art Of Vengeance) bracht begin 2000 het inmiddels tot classic gebombardeerde “Deeparture In Time” album uit via Derrick May’s legendarische Transmat label. Dit Detroit techno album klonk destijds als het startschot van het nieuwe millennium, maar tegelijkertijd als de afsluiting van de 90’s. Het album bracht onder andere de hit “Groove La Chord” voort, dat in het geheugen van menig technofanaat gegrift staat. In DJB#41 (december 2009) werd een lijst van de 100 ‘beste’ album van het afgelopen decennium gepubliceerd. Brikha’s “Deeparture In Time” schitterde daarin op nummer 38. Des te mooi dat het album opnieuw uitgebracht is met een extra disk. Het originele album mag als bekend verondersteld worden: veel diepe/fraaie tracks met zowel vlakke 4/4 beats als breakbeats. De extra disk is gevuld met niet eerder uitgebracht materiaal dat Brikha vond op oude DAT tapes, geproduceerd tussen 1995 en 1999. Ook die tracks liegen er niet om een sluiten naadloos aan op de torenhoge kwaliteit van het oorspronkelijke album. Dit is dus je kans om in één klap een fabuleus Detroit techno album te scoren, aangevuld met niet eerder uitgebrachte tracks.

Score: 5/5

Kabanjak: “Tree Of Mystery” (ESL Music)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011

Het Eighteenth Street Lounge Music label (kortweg ESL Music) uit Washington DC heeft al jaren een belangrijke rol binnen het downtempo genre. Met artiesten als Thievery Corporation, Chris Joss en (meer recentelijk) Ancient Astronauts op de loonlijst weet het label nog altijd te boeien. Kabanjak is een welkome nieuwe toevoeging aan de indrukwekkende ESL Music catalogus. Kabanjak is de werknaam van de Duitser Ingo Möll, wiens muzikale output bestaat uit een mix van downtempo, hip-hop en breakbeats. Ingo Möll is tevens de helft van het eerder genoemde duo Ancient Astronauts (samen met Tom Strauch) en inmiddels geen onbekende meer. Eerlijk is eerlijk, de mannen van Thievery Corporation (tevens de mannen die ESL Music runnen) blijken fantastische scouts, want Kabanjak’s muziek sluit naadloos aan op divers eerder materiaal uit de stal. Denk dan aan broeierige, smaakvolle downtempo muziek, waarbij je als luisteraar geboeid blijft luisteren. Dit is het soort downtempo die we graag horen en die zich ver distantieert van alle dertien in een dozijn muziek die voortborduurt op de lounge hype van zo’n tien jaar geleden. Erg fijn album en het checken waard.

Score: 4/5

Various: "FabricLive.54 - David Rodigan" (Fabric Records)

Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

David Rodigan is een Britse radio DJ, gespecialiseerd in alles dat te maken heeft met reggae, dub en dancehall muziek. Wij kennen Rodigan vooral van zijn gastrol op het door ons bejubelde Breakage album (verschenen via Digital Soundboy Recording Co.). Op "FabricLive.54" krijg je, of je het nu wilt of niet, een masterclass van laidback reggae, dub en dancehall tunes. Op de tracklist staan vele namen waar we eerlijk gezegd nooit eerder van gehoord hadden, King Tubby, Sly & Robbie, Shaggy en Bitty McLean uitgezonderd. De mix voelt als één soepele beweging waarbij je je al fantaserend in een tropische omgeving begeeft met je voeten in de kabbelende zee op een wit zandstrand onder de palmen. Het moet je ding zijn.

Score: 3/5

Various: "Fabric 54 - Damian Lazarus" (Fabric Records)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

De mixsessie binnen de Fabric en FabricLive series volgen elkaar in hoog tempo op, maar we kunnen daar onmogelijk kritiek op hebben wanneer de kwaliteit niet in het gedrang komt. Dat is bij vrijwel iedere Fabric-release het geval. Kwaliteit kent geen tijd! Luister bijvoorbeeld eens deze veelzijdige mixsessie door Damian Lazarus (eigenaar van het Crosstown Rebels label). Op "Fabric 54" krijg je alleen al bij het lezen van de participerende producers op de tracklist zin om deze sessie te gaan beluisteren. Namen als Four Tet, Lee Jones (voorheen bekend als Hefner), Roska, The Mole, Appleblim & Ramadanman, Deetron en Swayzak sieren het muzikale menu. Tijdens de mixsessie horen we eigenlijk alleen 4/4 beats, variërend van house en moderne disco tot tech-house en techno (plus mengvormen daarvan). De variatie binnen de marges van genoemde genres is aanzienlijk en dat drijft de waarde van deze mix verder op. Samenvattend is dit een vermakelijke, goed doordachte sessie die vooral technoliefhebbers deugt zal doen. Een ruime 3/5 score tot gevolg.

Score: 3/5

Various: “Mezzanine De L'Alcazar Volume 10” (ITH Records/ Defected)

 Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2011 

Volume 10 van "Mezzanine De L'Alcazar" sluit als altijd naadloos aan op het concept rondom onze eigen Supperclub compilaties. Eén disk met smaakvolle luistermuziek (denk aan downtempo, nu-soul, nouveau disco, broken beats, nu-jazz en allerhande breakbeats) en één disk met smaakvolle houseparels. Het is een beproefd recept dat eigenlijk nooit teleurstelling heeft gewekt. Ook nummer tien uit de reeks is prima te pruimen. De samensteller in kwestie selecteerde voor CD1 onder andere materiaal van Ninja Tune artiesten als Mr. Scruff, DJ Food, The Cinematic Orchestra en Bonobo. Kortom, breakbeats met klasse en uitstraling. Dat is nou net wat deze compilatie moet uitstralen. Op CD2 horen we klappers van Mark de Clive-Lowe feat. Jody Watley, Liquid People, King Britt en Julien Jabre. Het is een mix die zowel op de achtergrond als op de intieme dansvloer ter zake doet. Andermaal een prima 2-CD box.

Score: 3/5

Mischa Daniels: “Where You Wanna Go” (Armada)

 Bron: CD

Rubriek: 2/2011 

“Where You Wanna Go” is het debuutalbum van de Nederlandse houseproducer Mischa Daniels. House met een lichte vleug trance om precies te zijn. Ook binnen de Armada stal van Armin van Buuren kennen ze de kwaliteiten van Mischa Daniels, want anders laten ze je niet debuteren op een dergelijk high profile label als Armada. “Where You Wanna Go” staat bol van de lekkere dansvloertracks op het snijvlak tussen (electro) house en trance, met veel vocale (gast)rollen. Zo heeft Mischa Daniels namen als I-Fan, Mitch Crown, Colton Ford en zelfs Gerideau voor de microfoon weten te slepen. Het is het soort clubhouse dat ook geschikt is voor airplay op de grote radiostations als Radio 538 of 3FM. Al met al is “Where You Wanna Go” een geslaagd debuut, dat de ‘marktwaarde’ van Mischa Daniels zeker goed zal doen.

Score: 3/5

Various: “Defected Most Rated 2010” (ITH Records/ Defected) 

Bron: 3-CD

Rubriek: 2/2011 

"Most Rated 2010" is eigenlijk niets meer of minder dan een opsomming van de 'grootste' house hits van het afgelopen jaar - hoofdzakelijk vanuit het oogpunt van Defected en haar sublabels. Het is een bonte verzameling van 'geprezen' tracks met de nodige diversiteit - soulful (deep) house, 'tech' of main room smash (veelal met electro invloeden). In totaal heeft men dertig tracks, verspreid over drie disks, geselecteerd. Of ze allemaal het label 'hit' mogen dragen valt te betwisten, maar een vermakelijk jaaroverzicht is dit zeker. Met grote namen als (een greep) Chocolate Puma, Dennis Ferrer, DJ Gregory & Gregor Salto, ATFC, Osunlade en Tensnake, weet je ongeveer wat je te wachten staat. Groot voordeel van deze release is dat alle tracks ongemixt aan je voorbij komen. Kortom, je kans om in één klap een belangrijke 2010 collectie binnen te slepen.

Score: 3/5