Azaxx: “The Exotic Delight Bay” (Thru Thoughts)

 Genre(s): Latin/ Funk/ Broken Beats/ Elektronica/ Instrumental Hip-Hop

Bron: CD

Rubriek: 2/2009 

De jonge Franse producer Azaxx is zo’n talent die weet hoe je tropische crossovers moet maken. Dat bewijs hij op “The Exotic Bay” – een album dat verschijnt via Thru Thoughts. Op deze langspeler fuseert hij geluiden en invloeden van over de gehele wereld in een dansbaar (elektronisch) jasje. De diversiteit daarbinnen is enorm en indrukwekkend te noemen. De link met Brazilië is er regelmatig, maar niet voortdurend. “The Exotic Delight Bay” wil ik typeren als een broeierig, dansbaar spektakelstuk dat met kop en schouders boven het maïsveld uitsteekt. Een smaakvolle cocktail vanaf de eerste tot en met de laatste tel. In de broken beats modus lijkt Azaxx’s materiaal zo nu en dan behoorlijk op dat van Bugz In The Attic – een groot compliment dus. Beste momenten: “Autumn Dreamy” doet me met zijn stuwende beats, stomende soundpads, prachtige keys en drukke percussie denken aan een tropische variant van Detroit techno. De sfeerrijke elektronica vs. breakbeats gedurende “Coco Nuts Bay” doen hier nauwelijks voor onder. Naast de schitterende melodieën is er ook nagedacht over de productietechnische kant, wat de track alleen nog maar beter maakt. Kortom: “The Exotic Delight Bay” is een uitstekend album geworden, dat waarschijnlijk flink aangemoedigd zal gaan worden door bijvoorbeeld Gilles Peterson.

Beoordeling: 8,5

Various: “Chaos Restored 2” (Buzzin’ Fly)

 Genre(s): (Deep) House/ Tech-House/ Minimal

Bron: CD

Rubriek: 2/2009 

Het eerste deel uit de “Chaos Restored” mixserie verscheen alweer in 2007 en kon op veel mooie woorden vanuit de persmatige hoek en het publiek rekenen. Eind 2008 verscheen het tweede deel, wederom samengesteld en gekneed door Justin Martin. Ditmaal staan er geen vijftien, maar maarliefst twintig tracks op het menu. Dit betekent veelal kortere passages van al het moois dat Justin Martin selecteerde voor “Chaos Restored 2”. Nog even voor de duidelijkheid: het betreft hier geen mix CD met enkel werk vanuit de Buzzin’ Fly stal, maar juist een bonte verzameling van werk door producers/formaties als TG, DJ Koze, Loco Dice, Henrik Schwarz (hij remixt Stateless), Dapayk Solo, Stimming, Robag Wruhme (check zijn prachtige Kraftwerkiaanse “Moscavia”) en uiteraard diverse tracks en remixen van Justin Martin zelf. Het resultaat is divers, warm en dansbaar. Justin Martin heeft andermaal een prachtige sessie in elkaar gedraaid met deep-house, tech-house en minimal als voornaamste kruiden. Bravo!

Beoordeling: 7,5

Serafim Tsotsonis: “So This Is Heaven” (Klik Records)

 Genre(s): Ambient/ Downtempo/ Post-Rock/ (Deep) House

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Serafim Tsotsonis wordt gezien als één van de belangrijkste talenten op het gebied van de meer smaakvolle elektronische muziek in Griekenland. Via het Griekse Klik Records – het Griekse antwoord op het Plastic City label uit Duitsland – bracht Tsotsonis in 2006 zijn debuutalbum “Peak” uit. Eind 2008 verscheen via datzelfde label de langverwachte opvolger, “So This Is Heaven” genaamd. Serafim Tsotsonis laat op zijn nieuwe trots andermaal horen wat hij allemaal in huis heeft. De klassiek getrainde pianist en sound engineer, wat Tsotsonis beide is, komen op dit album treffend samen. We horen boeiende elektronica en voorzichtige dansvloermuziek, maar vanuit de invalshoek van een ware muzikant. Interessante combinatie dus. Noem het muzikantenmuziek in een elektronisch jasje. We bemerken post-rock, ambient en downtempo invloeden, al dan niet aangedikt met housebeats. “So This Is Heaven” is daarom een boeiend werkstuk geworden van een producer die ik een groot compliment wil maken! Fans van Ulrich Schnauss en Boards Of Canada zullen heel veel plezier beleven aan dit uiterst stijlvolle en ‘classy’ album!

 Beoordeling: 8,5

Gui Boratto: “Take My Breath Away” (Kompakt)

 Genre(s): Tech-House/ Minimal/ Electro-Tech/ Elektronica

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Kleurreuk artwork siert de cover van deze release, waarop een vreemd beeld van kinderen met een zuurstofmasker tussen prachtige flora wordt weergegeven – refererend naar de albumtitel. De Braziliaanse producer, composer en muzikant Guilherme Boratto oftewel Gui Boratto is een immens populaire naam binnen de huidige technoscene. Vele toonaangevende DJ’s worldwide draaien zijn producties grijs. Zijn laatst album dateert van begin 2007 en verscheen eveneens via het Duitse Kompakt label – een label waaraan Boratto al talloze bijdragen leverde. Het album in kwestie, “Chromophobia” genaamd, leverde onder andere de monster clubhit “Beautiful Life” op. Aan aandacht dus geen gebrek rondom de persoon Gui Boratto. “Take My Breath Away” is Boratto’s nieuwste werkstuk, waarbij de verwachtingen uiteraard hooggespannen zijn. “Atomic Soda” is inmiddels als single verschenen en geeft je een goede impressie van de huidige sound van Gui Boratto – een combinatie tussen tech-house, minimal en electro-tech (denk bij electro-tech aan muziek op labels als Great Stuff en Blu Fin). Op het album staan echter ook een aantal afwijkende producties, zoals het elektronica moment “Colors”, dat erg de moeite waard is. In de breedte is “Take My Breath Away” is prima album, maar echt onder de indruk raken we van geen enkele afzonderlijke track. Ik ben er wel van overtuigd dat dit album zeer goed verkocht zal gaan worden. Deze sound ligt nu eenmaal erg goed in de markt en steekt erg goed en doordacht in elkaar. Mijn persoonlijke favorieten op dit album zijn het eerder genoemde “Colors” en het sprookjesachtige “Opus 17”. Tip: check de remix die Gui Boratto onlangs voor Dada Attack’s “Clearly Imply” – een kraker van formaat!

Beoordeling: 7,5

Anthony Collins: “Doubts & Shouts” (Freak ‘n Chic)

 Genre(s): (Tech) House/ Deep-House

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Met een waslijst aan releases voor bekende labels als Get Physical Music, Curle Recordings, Liebe*Detail, BangBang en Tuning Spork Records heeft de jonge Franse producer Anthony Collins in slechts een paar jaar tijd een hoop bereikt. Tot het uitbrengen van een full length album kwam het tot voor kort echter nooit, maar daar is verandering in gekomen. Via het Franse Freak ’n Chic label – sublabel van Brique Rouge – zal in maart de langspeler “Doubts & Shouts” verschijnen. Een album met tien uitstekende producties, waarbij opvalt dat Collins meer dan eens afro-percussie toevoegt in zijn muziek. Openingstrack “Fragile” en “Blossom” laten een laidback geluid horen, maar naar mate het album vordert, bewijst Anthony Collins ook zonder moeite dansvloerkrakers van formaat uit zijn mouw te kunnen schudden. Tracks als “Mist” en “Prism” zijn daar goede voorbeelden van. Naast de genoemde afro-percussie, horen we ook geregeld invloeden uit de US housesound voorbij komen. Anthony Collins heeft met “Doubts & Shouts” een overtuigend debuutalbum afgeleverd dat balanceert op de grens tussen deep-house en tech-house, met een knipoog naar mensen als Osunlade en Joe Claussell qua percussie. Het vaak warme toetsenspel completeert de muziek van dit album op smaakvolle wijze. Leuk debuut!

Beoordeling: 7,5

Laurent & Lewis: “Überlove” (Cherry Juice Recordings)

 Genre(s): (Tech) House/ Deep-House/ Disco/ Pop

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Laurent Chambon en Lewis de Janeiro oftewel Laurent & Lewis hebben halverwege vorig jaar een erg prettig album op de markt gebracht, “Uberlove”. Een album dat we pas eind vorig jaar opmerkten. Een verlate review is echter zeker op zijn plaats. Het album begint met het gezellige, vocale tech-house moment “Motion” (feat. Aaron-Carl). Echter, bij track #2 wordt duidelijk dat Laurent & Lewis niet op één paard gokken. “Just Wanted To Be Love” is een smaakvolle fusie tussen disco, funk en pop op een midtempo beat – noem het jazz-dance. Vanaf dat moment is het duidelijk het duo nadrukkelijk vocaal materiaal aflevert. Helaas met wisselend resultaat. Muzikaal gezien valt er weinig af te dingen op de muziek van Laurent & Lewis, maar zo nu en dan mist het materiaal wat spannende elementen. De beste omschrijving is dan ook dat de muziek zo nu en dan (te) degelijk klinkt. Het duo raakt overigens ook meerdere malen de gevoelige snaar, zoals op het prachtige “Jadorelesexe The Machine Said”. Een track met een meeslepende geluidswolk op een electro-breakbeat. De sci-fi space-disco van “9enealo9y” is eveneens een aanrader om te gaan beluisteren. Zo is ook de dromerige tech-house track “Dansen Is Leuk” (feat. Kathy Clugston) erg mooi en verwijst zij het subtiel naar Detroit. Conclusie: “Überlove” is een album met enkele sterke tracks, maar kan mij na beluistering van alle tien tracks net niet voldoende overtuigen om een echt hoge becijfering te geven – voor zover een cijfer acht dat niet al is.

Beoordeling: 8

Alif Tree: “Clockwork” (Compost Records)

Genre(s): Nu-Jazz/ Downtempo/ Pop/ Folk

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Mijn eerste kennismaking met de muziek van de Fransman Alex Alif aka Alif Tree was in het voorjaar van 2006, toen zijn langspeler “French Cuisine” op vele prima kritieken vanuit de pershoek kon rekenen. Vooral de track “Enough” is destijds helemaal grijs gedraaid door uw recensent. “Clockwork” is Alif Tree’s tweede album voor het uit München afkomstige Compost Records, maar zijn vierde in totaliteit, sinds zijn debuut in 1999. “Clockwork” begint met het gevoelige “Aurevoir”, dat filmische strijkers combineert met Wereldse tinten (vocaal gezien, maar ook qua toonsoort), gevoelige pianoklanken en een elektronica aankleding. De toon wat betreft diversiteit en originaliteit is gezet. Is het moderne jazz? Is het pop/folk? Of is dat allemaal iets te kort door de bocht? Wat mij betreft dat laatste. Alif Tree weet namelijk andermaal een geheel eigen geluid af te leveren met muzikale kruiden vanuit diverse windstreken, maar altijd met een knipoog naar (filmische) jazzmuziek, vaak op een ‘poppy’ manier gebracht. Noem het een avontuurlijke soundtrack vol romantiek en dramatiek. “Clockwork” is zo’n CD die je moet beleven om hem te snappen. En dat is nu net wat ik de lezer van harte kan aanbevelen. Mooiste track: het prachtige “Never Be The Same” dat filmische jazz, pop en exotische vocalen (hoor ik een Jamaicaanse vocalist?) combineert. Horen we tijdens “Not Gonna Waste My Time” de vocalen van Thief? En is dat Sia Furler (van Zero 7) tijdens “Without Her(th)”? Helemaal aan het einde van de CD kun je nog een verborgen elektronica track vinden, vol gepruttel en minimalisme.

Beoordeling: 8

The Bamboos present Kylie Auldist: “Just Say” (Thru Thoughts)

 Genre(s): (Nu) Soul/ Funk

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Kylie Auldist is een Australische soul- en funkzangeres, die al met regelmaat te horen was binnen de formatie The Bamboos. Diezelfde formatie presenteert ook Kylie’s debuutalbum “Just Say”. We merkten deze titel pas recentelijk op na een track op de laatste “Music For Cocktail” verzamelaar van United – “Community Service Announcement” om precies te zijn. Ondanks dat deze CD al sinds medio 2008 uit is, willen we het alsnog van harte aanbevelen. Het album staat namelijk bol van de gevoelige soul-funk muziek met een dikke knipoog naar het verleden – denk bijvoorbeeld aan het geluid van het Motown label en artiesten als Stevie Wonder en James Brown. De liefdevolle liedjes zijn allemaal fantastisch gezongen, maar overtuigen ook op instrumentaal gebied – een win-win situatie dus! Het album doet me zo nu en dan denken aan de fantastische CD die Nicole Willis & The Soul Investigators in 2005 uitbrachten via Timmion. Ook een vergelijking met Mark Ronson (producer van Amy Winehouse’s succesalbum “Back To Black”) is op zijn plaats. “Just Say” bevat liedjes die zo op de radio kunnen tijdens een 3FM programma als Arbeidsvitaminen. Beste track: met afstand “That’s Why”, dat ook fantastisch zou klinken met Amy Winehouse achter de microfoon.

Beoordeling: 8

SugahSpank!: “The Incredible, The Invisible” (Cast-A-Blast)

 Genre(s): Nu-Soul/ Hip-Hop

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 SugahSpank! is een knappe zangeres met een uitstekend, gevarieerd stemgeluid – hoofdzakelijk soul en hip-hop influenced! Haar album “The Incredible, The Invisible” is geproduceerd door Blend aka Mishkin (van Palov & Mishkin) en combineert kort door de bocht hip-hop met soul, jazz, blues en latin met elkaar. De vanuit Griekenland opererende SugahSpank! levert dus een behoorlijk divers album af met “Golden Chain” als uitsmijter. Het zijn de hip-hop vibes die overheersen op dit album, al heeft SugahSpank! in samenwerking met producer Blend een origineel geluid weten neer te zetten. Haar stem wringt zich in vele bochten, waardoor de muziek soms wat ‘over the top’ gaat. Maar in de breedte is het dik in orde met de muziek op dit album. Wat voor sample horen we tijdens track #10? ‘Alle duiven op de dam…’?! Vaag, maar wel creatief! En zo valt het gehele album te typeren, als creatief! “The Incredible, The Invisible” is zeker een release om eens een luisterbeurt te gunnen!

Beoordeling: 7,5

Various: “Socialized Jazz Beats 2” (Social Beats)

 Genre(s): Latin-Jazz/ Nu-Jazz

Bron: CD

Rubriek: 2/2009 

De Nederlandse tegenhanger van het Italiaanse Schema label heet Social Beats. Dit vanuit Den Haag opererende label rondom DJ/ producer Phil Martin, heeft de laatste jaren een prima reputatie opgebouwd met ijzersterke releases binnen de marge nu-jazz, latin-jazz, funky breakbeats en gelieerde stromingen – zolang het maar dansbaar is. Binnen de Social Beats stal vinden we aansprekende artiesten als Solo Moderna, The Jazzinvaders, Tim Wood, The Houdini’s en Phil Martin zelf. Op deel twee uit de “Socialized Jazz Beats” reeks – deel één verscheen in 2006 – wordt voor de tweede maal een lezing gegeven van materiaal dat de Europese nu-jazz dansvloeren beheerst. Kortom: dansbare elektronische producties, gecombineerd met traditionele jazzinstrumentatie. De selectie is andermaal verzorgd door Phil Martin, die met opvallend veel remixen op de tracklist te vinden is – onder andere voor Praful, Monsieur Dubois en DJ Maestro & Sven Vigee. Ook Diesler is te vinden op de tracklist. Deze (voormalige) Thru Thoughts artiest remixt “Peruglia” van The Jazzinvaders. Andersom remixen Draaikolk feat. The Jazzinvaders de Diesler track “Revelations” (vocalen: Laura Vane). Phil Martin heeft wederom een uiterst gevarieerde selectie materiaal opgesomd, die je als nu-jazz liefhebber aan je speakers gekluisterd zal houden. Mijn persoonlijke favoriet is de Eddie Roberts remix voor “My Lost Hands Crumbles”, origineel van The Houdini’s. Dit is funky jazz met virtuoos gitaarspel en een heerlijke groove.

Beoordeling: 8

Rue Du Soleil: “Emotions” (Café del Mar Music)

 Genre(s): Downtempo/ Chill-Out

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 “Emotions” is de derde langspeler die de formatie Rue Du Soleil voor Café del Mar uitbrengt, dat in 2003 debuteerde met hun prachtige album “Dreaming Of…”. Iedereen weet dat de muziek van Café del Mar Music de laatste jaren behoorlijk in het verval is geraakt. Uitzondering daarop zijn altijd de Rue Du Soleil producties geweest, die ook op de diverse Café del Mar compilaties kwalitatief vaak boven de rest uitstaken. Het kwartet, bestaande uit Dragan Jakovljevic (Drax), Yazuz Uslu (Guz), Alfonso Bianco (DJ Alpha B) en Claudio Montuori (DJ George Lamell), trakteert de liefhebbers van zomerse chill-out muziek door middel van “Emotions” op een selectie van dertien (inmiddels niet meer verse) warme bijdragen. Dit album, dat al in het voorjaar van 2008 verscheen, hebben we onverwachts onlangs binnengekregen en is zonder twijfel alsnog een review waardig. “Emotions” staat bol van de zomerse klanken die je doen verlangen naar het eiland Ibiza, al genietend van de zon met een cocktail in je hand op het terras van een lounge café. Ook Rue Du Soleil’s muziek zou je een cocktail van stijlen kunnen noemen. We horen dat hun downtempo cq. chill-out invloeden vanuit diverse continenten absorbeert, maar ook verwijzingen naar klassieke muziek bevat. In vergelijking met het debuutalbum “Dreaming Of…” is de productie een stuk verbeterd, maar het gevoel is min of meer hetzelfde gebleven. Op “Emotions” zijn meer vocale gastrollen ingeruimd. Iets dat zo nu en dan niet al te best uitpakt. Rue Du Soleil biedt de luisteraar met “Emotions” andermaal toegankelijke downtempo muziek die als een aangename warme bries aanvoelt en het kwartet mag dan ook met recht de belangrijkste band uit de Café del Mar Music stal genoemd worden.

Beoordeling: 7,5

Sabrina Malheiros: “New Morning” (Far Out Recordings)

 Genre(s): Brazilian Jazz/ Samba/ Bossa Nova/ Brazilectro

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 De Braziliaanse singer-songwriter Sabrina Malheiros trok in 2005 onze aandacht met haar uitstekende debuutalbum “Equilibria”, dat geprezen tracks als “Vibrasom” en “Passa” voortbracht. In 2006 verscheen vervolgens een aan haar debuutalbum gekoppeld overzicht van remixen, “Vibrasons” genaamd. Een CD release met remixen door onder andere Kirk Degiorgio, Venom, Quantic, Kenny Dope, Nicola Conte en Incognito. Fans hebben dus even moeten wachten op Sabrina’s tweede album “New Morning”, maar dat wachten wordt beloond. Sabrina Malheiros weet met haar lieflijke stemgeluid ieder fraai gemusiceerd liedje op dit album kleur te geven. “New Morning” biedt je rustieke Braziliaanse jazz, maar ook samba en bossa nova (met of zonder elektronica). Kortom: luisterliedjes en meer dansbaar werk. Wil je dansen? Check dan eens de track “Connexão”, die medio 2008 al als single release verscheen. “New Morning” is een typische Far Out plaat geworden, maar is ook geschikt voor fans van zangeressen als Bebel Gilberto en Cibelle of liefhebbers van bands als Azymuth en Zuco 103. Kijk op www.myspace.com/sabrinamalheiros voor meer informatie.

Beoordeling: 8

Boozoo Bajou: “Grains” (!K7 Records)

 Genre(s): Downtempo/ Folk

Bron: CD

Rubriek: 2/2009 

Boozoo Bajou behoort samen met namen als (pak ‘m beet) Thievery Corporation en Nightmares On Wax al jaren tot de top van de zogehete downtempo sector. Hun warme, slow-motion sounds zijn op ontelbaar veel compilaties terecht gekomen en heeft zich dus al lang en breed bewezen. Het uit Nürnberg afkomstige duo – bestaande uit Peter Heider en Florian Seyberth – is alweer toe aan haar derde langspeler, wanneer we het album vol remixen uit 2003 (Stereo Deluxe release) niet meerekenen. Op “Grains”, hun nieuwste werkstuk, horen we nog steeds die typische Boozoo Bajou downtempo sound, maar nu subtiel vermengd met folkmuziek. Studio elektronica, live instrumenten en vocalen zijn fraai ineen gekneed op “Grains”, dat de volledige speelduur ter zake doet! Gelukkig heeft het duo ook weer flink met dub en cinematische tinten getoverd, wat de ingetogen muziek nog voller en fruitiger laat klinken. Overige invloeden die wij opmerken komen uit de hoek van de blues, jazz en latin. Ondanks het trage karakter van de producties, rolt de muziek heerlijk door en kunnen we andermaal spreken van een fabuleus Boozoo Bajou album. “Grains” bevat onder andere een prominente gastrol voor de getalenteerde zangeres Rumer, die haar eigen stempel drukt op Boozoo Bajou’s muziek. De sfeer gedurende het gehele album is warm, sfeerrijk en behaaglijk. Ook productietechnisch zit het album indrukwekkend goed in elkaar. En, zoals de persinformatie ons beloofd, dit is daadwerkelijk het meest verleidelijke album van het duo tot op heden! Onze complimenten.

Beoordeling: 8

Various: “Andrew Weatherall vs. The Boardroom” (Rotters Golf Club)

 Genre(s): Techno/ (Tech) House/ Post-Rock/ Pop/ Dub

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Technoveteraan Andrew Weatherall – ook wel bekend van de formatie Two Lone Swordsmen – schittert weer eens op deze leuke compilatie. Een selectie gevarieerde tracks, te typeren als doordachte, subtiel opgebouwde ‘tech’ producties met zo nu en dan een alternatief gevoel (lees: invloeden uit post-rock en pop). Het is niet enkel house en techno (al dan niet met gitaren) dat de klok slaat op deze disk. Zo nu en dan wordt het tempo iets naar beneden bijgesteld en krijgen we instrumentale pop cq. post-rock met dub-effecten – check de Andrew Weatherall remix voor “Spread The Hot Potato” van Radical Majik. Deze release is dus absoluut geen soloproject van Andrew Weatherall. Op deze compilatie is hij te horen naast The Boardroom – een groep muzikanten en producers die werkt rondom Weatherall’s engineer Steve Boardman. Wat precies de rol van The Boardroom op deze compilatie is, is me helaas niet helemaal duidelijk. Wel weten we dat Steve Boardman naast Andrew Weatherall heeft plaatsgenomen tijdens het maken van de remixen op deze CD. Op de site van Rotters Golf Club lezen we eveneens dat hij een grote rol van betekenis zal gaan spelen op Weatherall’s komende nieuwe album “A Pox On The Pioneers”. “Andrew Weatherall vs. The Boardroom” is in ieder geval een lekker tussendoortje. Lekkerste track: de originele versie van “Spread The Hot Potato” van Radical Majik, de openingstrack van deze CD.

Beoordeling: 7,5

Armin van Buuren: “Imagine - The Remixes” (Armada Music)

 Genre(s): (Progressive) Trance

Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2009

 Armin van Buuren bracht vorig jaar zijn derde langspeler “Imagine” uit. Een prima plaat met diverse succesvolle singles, zoals het heerlijke “In And Out Of Love” met vocalen van Sharon den Adel (Within Temptation). 2008 was sowieso weer een fantastisch jaar voor de sympathieke Armin van Buuren. Hij werd namelijk opnieuw gekroond tot #1 DJ ter wereld, volgens de populariteitspol van het Britse DJ Mag. Om 2009 gelijk goed te beginnen is er rondom Armin’s “Imagine” album een 2-CD release vol remixen verschenen. Een gevarieerd aanbod van muziek binnen de marge trance, progressive, electro-tech en minimal – vaak gemêleerd tot trancecompote, waarbij de afzonderlijke lagen en stijlinvloeden herkenbaar zijn. De resultaten zijn over het algemeen prima tot erg goed. Iets dat we niet helemaal konden zeggen na beluistering van Tiësto’s “Elements Of Life” remix album – op de enkele uitzonderingen na. Verspreid over twee schijfjes gaan namen als First State, Cosmic Gate, Sied van Riel, John O’Callaghan, The Blizzard, Arnej, Sean Tyas en Alex M.O.R.P.H. (hier B2B met Woody van Eyden) aan de haal met het “Imagine” materiaal en bieden genoeg kwaliteit en muzikaal vertier om menig trance liefhebber in vervoering te brengen. Sterker nog: misschien is dit remix overzicht nog wel beter dan het originele album en dat is een opmerkelijke slotsom!

Beoordeling: 8

Various: “Round Black Ghosts 2” (~scape)

 Genre(s): Dub-Step

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Vorig jaar verscheen er via het ~scape label uit Berlijn een fraaie verzamelaar met de titel “Round Black Ghosts”. Een disk met gevarieerde dub-step parels van namen als 2562, Martyn, Pole, Pinch en Elemental. Een vervolg kon niet uitblijven en die verschijnt nu begin 2009, wederom samengesteld door ~scape en Tim Tetzner. Net als op deel één is het de dub-step sound die centraal staat, waarbij aanpalende genres als techno en elektronica opgezocht worden. Qua beats, qua sferen en qua originaliteit hebben we niets te klagen op “Round Black Ghosts 2”. Het materiaal van onder andere Zed Bias (bekenden uit de UK Garage sector), Pole, Scuba, Untold, Kode 9 vs. Badawi, Martyn (daar issie weer) en TRG doet simpelweg ter zake en komt in ongemixte vorm aan je voorbij. Kortom: een uitgelezen mogelijkheid voor CD-jocks om hun dub-step collectie aan te vullen met vers en vooral donker materiaal. Luister bijvoorbeeld eens naar het aantrekkelijke “Ghetto Romance” van TRG, dat me qua sfeer doet denken aan Ed Rush’s downtempo kraker “Westway” (van de “Limited Edition CD Metal Box Set” release op Metalheadz uit 1998). Van Martyn (aka Martijn Deykers) is de track “Vancouver” van zijn tweede release op zijn eigen 3024 label geselecteerd – de single die eveneens het fabuleuze “Natural Selection” bevat. Een track die op deze compilatie overigens in een remix van Flying Lotus (Warp label) voorbij komen (te vinden op 3024 release #3). Kortom: net als deel #1 (alleen al om Elemental’s “Raw Material”), is ook “Round Black Ghosts 2” een uiterst nuttige investering! Kijk op www.scape-music.de voor meer informatie.

Beoordeling: 8

Various: “Mobilee - Back To Back Vol. 3” (Mobilee Records)

 Genre(s): Tech-House/ Minimal/ Techno

Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2009 

Het Mobilee label van Anja Schneider, opgericht in 2005, heeft in vrij korte periode een goede reputatie opgebouwd. Zo ook de compilatiereeks “Back To Back” van het label. Deel #2 uit die reeks dateert van precies een jaar geleden en werd door GummiHz (aka Alexander Tsotsos) samengesteld en gemixt (alleen CD2). Op deel #3 is het Jools Porter aka Miss Jools – ook bekend van de groep Sleeper Thief – die haar muzikale lichtje laat schijnen. Op CD1 vinden we negen ongemixte tracks van Mobilee kopstukken als Anja Schneider, Sebo K, Exercise One en GummiHz. Je zult denken ‘ik mis Pan-Pot’. Nou, die komen uitgebreid aan bod op CD2, al gaat het wel om remixen door derden voor verschillende Pan-Pot producties. Op CD1 valt de groove-tech sound van Russ Gabriel positief op. ’s Mans “React” bestaat uit een tamelijk monotone melodielijn, die je minutenlang kunt blijven aanhoren zonder dat het gaat vervelen. Wat mij betreft het prijsnummer van deze 2-CD. Zoals gezegd gaat Miss Jools op CD2 ‘in the mix’, en doet dit overtuigend. Gedurende de mix passeren onder andere namen als Efdemin (remix voor Sebo K), Vincenzo en D’Julz (remix voor GummiHz). Deel #3 is kort samen te vatten als een verantwoorde release, zonder echt spectaculaire vernieuwingen.

Beoordeling: 7

2000 And One: “Heritage” (100% Pure)

 Genre(s): (Tech) House

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Dylan Hermelijn is al heel wat jaartjes bezig als DJ/ producer. Zo was hij in 1992 al uiterst succesvol met de klassieker “Set Up 707”, onder de noemer Edge Of Motion. Er zullen weinig houseliefhebbers zijn die genoemde track niet kennen. De laatste jaren focust Dylan zich voornamelijk op zijn 2000 And One project, met underground hits als “Pecan” en “Tropical Melons” tot gevolg. De naam 2000 And One gebruikt hij overigens al sinds begin jaren 90. Het verhaal rondom Dylan is bekend: na een pauze van zo’n zes jaar pakte hij in 2003 zijn producercarrière opnieuw op en blies zijn 100% Pure label nieuw leven in. En met succes kunnen we wel stellen! Gek genoeg is “Heritage” het debuutalbum onder de 2000 And One alias. Het is een warme langspeler geworden met acht langgerekte (tech)house producties. Opvallend is het meer ‘housey’ karakter van de producties. Met name de gekozen vocale samples zijn opvallend. Diepgaand en gedreven zijn de producties nog altijd. De muziek op “Heritage” is niet specifiek spectaculair of vernieuwend te noemen, maar gewoon erg solide en dansvloergericht. In vergelijking met eerder werk is er ook meer ruimte voor melodie, maar verwacht geen uitgebreide geluidscollages en sfeerpads. “Heritage” is een prima album geworden dat het prima zal gaan doen onder trouwe techno, minimal en houseliefhebbers.

Beoordeling: 7,5

Tokyo Black Star: “Black Ships” (Innervisions) 

Genre(s): (Tech) House/ (Detroit) Techno/ Retro-House/ Disco/ Elektronica

Bron: CD

Rubriek: 2/2009 

Het duo Tokyo Black Star – oftewel Alex Prat (aka Alex From Tokyo) en Isao Kumano – bracht halverwege 2005 hun eerste single uit via het toen kakelverse Innervisions label – het label van het duo Âme (Kristian Beyer en Frank Wiedemann) en Dixon. Hun eerste single was ook direct de eerste release van Innervisions, dat toen nog onder de vlag van Sonar Kollektiv opereerde. Na een kleine serie single releases, is de tijd rijp voor een compleet album. Het resultaat heet “Black Ships”. Een doordacht album, dat muziek bevat waar je echt even voor moet gaan zitten. Tokyo Black Star fuseert op haar debuutalbum “Black Ships” invloeden uit tech-house (en Detroit), retro-house en discomuziek tot indrukwekkende eigentijdse producties. Door haar progressieve klank, subtiele opbouw en dub-injecties (hier en daar), is het album een erg interessant product geworden voor doorgewinterde houseliefhebbers. Het album biedt liefst veertien bijdragen, waarbij slechts één gastrol is ingeruimd. Rich Medina – bekend van zijn solowerk en bijdragen aan muziek van King Britt en Nathan Haines – doet zijn poëtische ding op de track “Black Star”, dat doet denken aan de muziek van Frankie Knuckles van eind jaren 80. Het blijkt de enige uitgebreide vocale uitspatting op “Black Ships”, dat bol staat van de ‘spacey’ impulsen, epische klanken en fraaie ambient soundscapes. Na een groot gedeelte van de tracklist beluisterd te hebben worden we wederom positief verrast. Tokyo Black Star blijkt namelijk zelfs in staat om prachtige elektronica te maken, getuige het hoogtepunt “Sepiaphone”. “Black Ships” is met ruim een uur speeltijd een smaakvol album geworden dat we moeilijk met andere namen of titels kunnen vergelijken. Als we dit dan toch zouden moeten doen, zou een lichte vergelijking met het recente geluid van System 7 en The Black Dog het meest op zijn plaats zijn, maar ook een link met Carl Craig is terecht.

Beoordeling: 8

De-Phazz & The Radio Bigband Frankfurt: “Big” (Phazz-a-delic)

 Genre(s): Nu-Jazz/ Big Band/ Latin-Jazz

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 De-Phazz, de succesformatie rondom Pit Baumgartner, is alweer ruim tien jaar actief. Een periode waarin (sinds 1997) diverse succesvolle albums verschenen en hun kitscherige geluid, dat voornamelijk op (retro) jazz en (tropische) downtempo leunde, rond 2000 moeiteloos met de loungegolf kon meeliften. Via Pit Baumgartner’s eigen Phazz-a-delic label verscheen eind januari een nieuw conceptalbum, waarbij materiaal van De-Phazz van de afgelopen 10 jaar live gespeeld wordt in samenwerking met een bigband – “Big” genaamd. Het resultaat is weliswaar uitstekend, maar de elektronica blijft toch duidelijk aanwezig, waardoor de live uitvoeringen toch tamelijk dicht bij de originele uitvoeringen blijven. Met vocalisten als Pat Appleton, Karl Frierson en Barbara Lahr op het menu, weet je dat je kwaliteit te horen krijgt. De live uitvoeringen van bekende tracks als “Jazz Music”, “The Mambo Craze”, “Death By Chocolate” en “Jeunesse Dorée” (ook in een dub versie) zijn niet opzienbarend, maar wel gewoon goed! De-Phazz stelt eigenlijk nooit teleur en dat is nu ook niet het geval.

Beoordeling: 7,5

Wigald Boning: “Jet Set Jazz” (Compost Records)

 Genre(s): Latin-Jazz/ Nu-Jazz/ Easy Listening

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Wat een aparte, maar sterke plaat is dit zeg! Wigald Boning is een bekend gezicht in Duitsland, zo is hij komediant en TV-moderator, maar ook muzikant en journalist. Hij werd vooral bekend met de TV-Show "RTL Samstag Nacht". Een veelzijdige persoonlijkheid dus. Als muzikant maakt Wigald Boning moderne jazz, vaak met latin impulsen. Met regelmaat kitscherig ook. Echter, dit is een omschrijving die veel te kort door de bocht is. Op “Jet Set Jazz” horen we namelijk allerlei invloeden vanuit landen als Frankrijk (jazz op het pornografische af, zoals tijdens “Ballade Pour Alexa”), India (sitars) en ga zo maar door. Het is als het ware een werelds gerecht geworden. “Kobra Dance” is typerend voor Wigald Boning’s ‘vreemde’ producties. Een track met lichte housebeat, warme soundpads en Indiase sitars worden aangedikt met vocalen ala Scissor Sisters – wat een combinatie! Er zo staan er nog een aantal van die ‘melige’ tracks op “Jet Set Jazz”, waarbij je zo nu en dan denkt ‘hoe verzin je zoiets?’. De kracht van het album zit hem overigens niet hoofdzakelijk in de versmelting van invloeden, maar in de heerlijke sfeer en melodische inbreng. “Jet Set Jazz” bevat bijdragen die heerlijk op de achtergrond hun werk doen en me zo nu en dan een beetje aan de formatie Koop doet denken. Kortom: easy listening jazzmuziek voor op ontspannende momenten.

Beoordeling: 8

Various: “Protected - Massive Samples” (Rapster Records)

 Genre(s): Soul/ Funk/ Disco/ Reggae/ Dub

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Massive Attack, wie kent ze niet? De uit Bristol afkomstige ‘trip-hop’ formatie rondom Robert ‘3D’ del Naja is al sinds de vroege jaren 90 een begrip in muziekland. Ze creëerden een nieuw genre – trip-hop dus – en scoorden diverse grote hits, waaronder de #1 hit “Unfinished Sympathy” (1991). Fans moeten nog heel even geduld hebben voordat het vijfde studioalbum van Massive Attack verschijnt: “Weather Underground” getitel. “Protected - Massive Samples” is een fijn tussendoortje in de aanloop naar dit nieuwe album. De compilatie bevat materiaal dat heeft gefungeerd als inspiratiebron voor de groep en waar ze samples uit ‘geleend’ hebben. Klinkt als een bekend concept? Klopt! In het najaar van 2007 verscheen al eens de compilatie “Discovered - A Collection Of Daft Funk Samples”, een aan Daft Punk gewijd overzicht. Inspiratiebronnen voor Massive Attack moet je vooral in de 70’s soul, funk, disco, reggae en dub zoeken. Namen als Al Green, Isaac Hayes, James Brown en Rufus & Chaka Khan om precies te zijn. Ik kan na beluistering van deze CD niet direct alle gebruikte samples herleiden, maar dat mag de pret niet drukken. “Protected - Massive Samples” is een overzicht met prima muziek die je als echte Massive Attack fan niet mag missen.

Beoordeling: 8

Stimming: “Reflections” (Diynamic Music) 

Genre(s): Minimal/ Tech-House

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Martin Stimming heeft zich in zeer korte tijd in de kijker gespeeld bij het minimal/ tech-house publiek. Zijn releases op Diynamic Music, Freerange, Buzzin’ Fly en Terminal M zijn niet onopgemerkt gebleven. En dan te bedenken dat hij pas in 2007 zijn eerste materiaal uitbracht! Het is Diynamic Music – het label van Mladen Solomun en Adriano Trollio (aka Solomun en Adriano, beide producers) – dat Stimming’s debuutalbum uitbrengt. Op “Reflections” horen we een titeltrack die lekker grooved, mooie kabbelende klanken en een fraaie climax bevat. Dit is muziek op het snijvlak tussen minimal en tech-house, zoals we ze het liefst horen. De zorgvuldige opbouw is een andere grote plus! Helaas wordt dit prima startschot niet gecontinueerd in de vorm van “Sunday Morning”, dat tamelijk ongeïnspireerd klinkt. Met de dubby effecten basslines in “After Eight” herstelt Stimming overigens direct de interesse. Na beluistering van het gehele album wordt duidelijk dat Stimming’s groovy uitspattingen het best uit de verf komen. De gedetailleerde producties zijn in de regel de moeite waard, al zal niet iedereen juichen bij beluistering van dit album – daarvoor is het soms te ontoegankelijk en abstract. We snappen overigens wel waarom Stimming’s producercarrière zo snel in een stroomversnelling is geraakt. De man weet waar hij mee bezig is. Beste track is wat mij betreft het afsluitende “The Kiss”, met haar afwijkende timing qua noten, doch prachtige melodielijn.

Beoordeling: 7,5

Various: “Sound Shifting 2.0 - By Paul Hazendonk” (Manual Music)

 Genre(s): (Tech) House/ Minimal/ Techno

Bron: Digital Release

Rubriek: 2/2009

 DJ/ producer en labelmanager Paul Hazendonk geldt al jaren als een getalenteerde verschijning in technoland. Labelmanager? Ja, Paul runt sinds een paar jaar zijn eigen labels Manual Music en Stolen Moments – met succes ook. Via Manual Music verscheen recentelijk zijn nieuwe mixcompilatie “Sound Shifting 2.0”, een vervolg op het in 2006 verschenen eerste hoofdstuk. De mix omvat in totaal achttien tracks, waarbij uiteraard ook teruggegrepen en vooruitgeblikt wordt op releases uit eigen catalogi. Zo vinden we onder andere de ijzersterke remix van Tigerskin voor Dual Shaman’s “Sideral” op de tracklist – ook in originele vorm een aanrader. Andere klinkende namen gedurende de mix zijn onder andere Qbical, Jeff Bennett,, Reggy van Oers, Mr. G (geremixt door Mark Henning) en Nuno Dos Santos. Deze nieuwe mix van Paul Hazendonk laat een prima indruk achter en combineert smaakvol gekozen materiaal uit genres als (tech) house, electro-tech, minimal en techno. Soms melodisch en magisch, dan weer ritmisch, groovy en diep. Kortom, Paul Hazendonk is een DJ met een breed ‘tech’ geluid, die zich niet beperkt tot cliché’s en hitjes. Deze fijne mix met prijsnummers van Marko Nastic & Billy Nasty (track uit 2006) en Tundra, die in totaliteit rond de 80 minuten duurt, is dan ook een absolute aanrader!

Beoordeling: 8

Paul Kalkbrenner: “Berlin Calling - The Soundtrack” (BPitch Control) 

Genre(s): Tech-House/ Techno/ Elektronica

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Paul Kalkbrenner als acteur? Dat is was je noemt een verrassing! Deze Berlijnse techno artiest, die vrijwel uitsluitend zijn muziek via het BPitch Control label van Ellen Allien de wereld in helpt, verrast vriend en vijand door ook nog eens met een prima ‘soundtrack’, rondom de film “Berlin Calling” van Hannes Stoehr, op de proppen te komen. Paul’s acteerprestaties kan ik niet beoordelen, maar met zijn muzikale output is het dik in orde. Op deze ‘soundtrack’ vinden we voornamelijk, tamelijk ‘muzikale’, sfeer creërende techno (een gevarieerd en breed geluid), waarbij het in vijftien van de zestien gevallen (lees: tracks) om Paul Kalkbrenner’s eigen producties gaat. Bij die ene afwijkende track is Kalkbrenner ook weer betrokken, het betreft een remix voor Sascha Funke’s “Mango”. Op “Berlin Calling - The Soundtrack” toont Paul Kalkbrenner aan een creatieve, maar geen genre overstijgende producer te zijn. Daarvoor blijven zijn producties teveel binnen de marge techno en elektronica. Ook hoor ik geen soundtrack muziek in deze serie producties. Wat overblijft, is een uiterst plezierig album om door te luisteren.

Beoordeling: 7,5

Various: “Relax, This Won’t Hurt - By Tommie Sunshine” (Ultra Records)

 Genre(s): (French) Electro/ Baltimore Grooves

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Wil je een mix volgens de laatste mode? Dan is deze mix CD door DJ/ producer Tommie Sunshine een uitkomst. Tommie Sunshine – Thomas John Lorello voor intimi – remixte de afgelopen jaren werk van namen als The Glimmers, Audio Bullys, Junkie XL, Fall Out Boy, Good Charlotte en MSTRKRFT. Niet gek dus! Deze sessie biedt je allerhande (Franse) electro en Baltimore grooves, waarbij heersende namen binnen die ‘scene’ in de schijnwerpers worden gezet – denk aan Crookers, Boys Noize, Boy 8-Bit, Audio Bullys en Sinden. Proxy’s uitstekende remix voor Moby’s “I Love To Move In Here” komt eveneens voorbij – een remix met een ‘rave feel’. Dat laatste bemerken we wel bij meer materiaal op deze uitstekende en vooral energieke mixsessie. De kruising tussen (classic) house, dito breakbeats (lees: begin jaren 90) en hedendaagse electro zal zeker nog een tijd de dansvloeren domineren, schat ik in.

Beoordeling: 7,5

Various: “Sunshine Live Volume:029” (Toptrax/ ZYX Music)

 Genre(s): (Electro) House/ Electro-Grooves/ Trance/ Electro-Tech

Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2009

 Deel 29 uit de langlopende “Sunshine Live” reeks staat weer bol met de commercieel verantwoorde danceproducties – in een brede zin van het woord. Naast een aantal herkenbare tracks van namen als David Guetta, Kid Cudi vs. Crookers, Armin van Buuren, Markus Schulz en Marco V – allemaal te horen op zenders als Radio 538 – horen we ook veel ‘vullers’ op deze 2-CD. Met andere woorden: materiaal dat er eigenlijk niet zo toe doet. Flauwe covers, slappe producties en tenenkrommend slechte kopieën zijn aan de orde van de dag op deze 2-CD. Gelukkig maken producties van Bart B More, John Dahlbäck, Kristine W (geremixt door Bingo Players), Olav Basoski, Blank + Jones en ATB de boel nog enigszins draaglijk. Kortom: dit is een CD voor de danceliefhebber die zich laat inspireren door wat zich in de charts afspeelt.

Beoordeling: 5,5

Binario: “Binario” (Far Out Recordings)

 Genre(s): Brazilian Pop/ Psychedelic Rock/ Experimental

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

Dat Far Out Recordings niet vies is van experimentele Braziliaanse muziek, weten we al langer, maar aan dit album van de formatie Binario moesten wij wel even wennen. De mannen van Binario – een zevental – laat op haar titelloze debuutalbum een geluid horen dat je kunt omschrijven als behoorlijk experimenteel, met Braziliaanse invloeden en psychedelic rock als voornaamste pijlers. Dit is muziek die lang niet ieders kopje thee zal zijn, maar voor fijnproevers zeker de moeite waard is. In de producties is vernuftig met elektronica invloeden omgegaan, wat een subtiele verfijning creëert. De track “Jazzhole” is daar een erg goed voorbeeld van. We kunnen lang en breed over deze langspeler praten, maar wij willen liefhebbers van Braziliaanse muziek (in het algemeen) en het Far Out label aanraden dit album te gaan proeven en proberen. Binario is zonder twijfel een welkome aanvulling binnen de stal van Far Out Recordings. Op www.myspace.com/binario kun je meer informatie en ook muziekfragmenten van deze band vinden.

Beoordeling: 7,5

Rosalia De Souza: “D’Improvviso” (Schema)

 Genre(s): Latin-Jazz/ Brazilian Jazz/ Bossa Nova

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

“D’Improvviso” is Rosalia De Souza’s derde langspeler voor Schema – geproduceerd door Luciano Cantone (van The Invisible Session). Het is het vervolg op het in 2006 verschenen “Brasil Precisa Balançar”, dat fantastische tracks zoals “Jogo De Roda” voortbracht. Op “D’Improvviso” zingt Rosalia onder andere op materiaal van Abilio Manoel, Aldemaro Romero, Dori Caymmi en Marcos Valle. Haar prettige stemgeluid – denk aan Bebel Gilberto of Cibelle – is ook nu weer een onderscheidende factor. De overwegend prima tracks op “D’Improvviso” weten me persoonlijk net iets minder te boeien in vergelijking met het materiaal op de eerdere twee albums (en het remix album “Garota Diferente” uit 2004). Het album biedt andermaal gevarieerde, warme jazzmuziek met een Zuid-Amerikaanse inslag – denk aan latin-jazz en bossa nova. Op “D’Improvviso” is een prima balans tussen ingetogen ballades en meer dansbaar werk aangebracht, zonder opmerkelijke uitschieters. Mensen die de voorgaande albums van Rosalia De Souza hoog hebben zitten en fans van het Schema label in het algemeen hebben met “D’Improvviso” zonder meer een prima album in handen. Persoonlijke favoriet: “Carolina Carol Bela”. De afwisselende ritmes tijdens “Amanhã” doen me overigens sterk denken aan het eerder genoemde “Jogo De Roda” (uit 2006).

Beoordeling: 7,5

Heinrichs & Hirtenfellner: “Dark Orbit” (Highgrade Records)

 Genre(s): Tech-House/ Minimal

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Lars Heinrichs en Sascha Göpfert oftewel Heinrichs & Hirtenfellner brachten in de zomer van 2007 hun eerste single voor Tom Clark’s altijd interessante Highgrade label uit – niet hun eerste release overigens, het duo is al actief sinds 2004. De 3-tracker “Psychology Of A Tone” viel toen op door zijn diepgaande minimal-tech geluid, op het progressieve af. Diverse singles volgden en nu begin 2009 is daar een debuutalbum, “Dark Orbit” genaamd, bestaande uit tien bijdragen. “Dark Orbit” is een album geworden dat met veel verfijning en oog voor detail in elkaar gedraaid is. Vele ‘verborgen’ klankenspellen (vaak verknipt) en subtiele effecten zijn het directe resultaat. Houd je van sfeervolle house- en technomuziek? Dan is deze release zeker niet jouw ding. Dit is tech-house en minimal van het kaliber kaal en tamelijk leeg, maar wel vol details en subtiliteiten. Dat is ook wat waard.

Beoordeling: 7

Tadeo: “Contacto” (NET28) 

Genre(s): (Dub) Techno/ Ambient/ Elektronica

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Tadeo is een project van de uit Madrid (Spanje) afkomstige Miguel Sar. Zijn minimal en technogeluid verscheen in het verleden al via labels als CMYK Musik, Apnea en zijn eigen label Cyclical Tracks. “Contacto” is Tadeo’s debuutalbum en verschijnt via het NET28 label – een distributiefamilie die onder andere genoemde labels onder haar hoede heeft. Op “Contacto” staan twaalf bijdragen, die perfect de huidige stand van zaken in de technoscene verwoord. Het minimal gepruttel is grotendeels overgewaaid en er is weer ruimte voor sfeer – denk aan Detroit, ambient en dub-invloeden. De muziek van Tadeo doet me zo nu en dan denken aan Pig & Dan’s producties (landgenoten), maar dan een stuk dieper en minder stevig. Ook flirt Tadeo geregeld met elektronica invloeden vanuit jaren 90, refererend aan talloze gekozen geluidjes (denk aan het Warp label). Op “Contacto” vinden we naast de dansvloer pleasers ook experimenten als “Titán” (beatloze ambient elektronica), “Captación” (sci-fi) en “Metro” (dub-techno). “Contacto” is een gevarieerd album geworden zonder spectaculaire individuele uitschieters, maar met een consistent niveau van producties.

Beoordeling: 7,5

Ben Klock: “One” (Ostgut Ton) 

Genre(s): (Ambient) Techno/ Detroit Techno/ Dub-Techno

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Ben Klock is een in Berlijn gevestigde DJ/ producer die al sinds eind jaren 90 meeloopt in de elektronische muzieksector. Zijn releases op onder andere BPitch Control, Memo en Ostgut Tonträger (kortweg Ostgut Ton, het platenlabel van de in Berlijnse gevestigde Berghain club) mogen er zijn, maar ook onder de noemer Klockworks is Ben Klock succesvol. Volgens onze gegevens is “One” het debuutalbum van Ben Klock, niet geheel verrassend met deze werktitel. “One” begint met de klanken van “Coney Island”. Een stuwende track die opbouwt via ambient invloeden naar tamelijk krachtige Detroit techno. Gedurende het album horen we geregeld Detroit invloeden passeren, maar ook voor een potje dub-techno draait Ben Klock zijn hand niet om, getuige het onvoorspelbare “Underneath” en prachtige “In A While”. Ook de eerder aangestreepte ambient invloeden horen we meer dan eens terugkomen. Luister bijvoorbeeld eens naar het zweverige “Gloaming” en experimenten als “Init One”, “Gold Rush” en “Thirteen Rounds”, waarbij in het geval van “Gold Rush” zelfs een dub-step achtig geluid wordt gebracht. Jammer is dat deze producer zich beperkt toch zeer bescheiden melodielijnen, het betreft namelijk in een aantal gevallen geen loops die je minutenlang aan kunt horen. Al met al is “One” een erg prettig album geworden, maar net geen toprelease. 

Beoordeling: 7,5

Kleinschmager Audio: “Audiology” (ЯRygular)

Genre(s): Tech-House/ Minimal

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Kleinschmager Audio is het producerduo Jörn Kleinschmager en Niklas Worgt. Ze brachten sinds 2007 drie singles uit via het ЯRygular label – onderdeel van Mo’s Ferry Productions. We hebben het dan uiteraard over de “Audio” singles. Nu is er een compleet album van het duo verschenen, “Audiology” genaamd. Op dit album brengt het duo andermaal muziek op het snijvlak tussen minimal en tech-house. Verwacht geen complexe akkoordenreeksen of originele melodielijnen, maar een simplistische invulling op de pompende ‘tech’ ritmes, die dik in orde zijn – beluister maar eens het ‘groovy’ “Audio 2”, als mooi voorbeeld. Naarmate het album vordert verzandt het eigenlijk in een saaie bedoening. De tracks bieden niet genoeg variatie of onderscheidend vermogen om je als luisteraar aan de speakers te kluisteren. Productietechnisch zitten de tracks overigens prima in elkaar. “Audiology” is geen album voor thuis op de bank geworden, maar bevat dansvloerbeats. Niets meer, niets minder. Beste track: “Helicotrema” met zijn wapperende synthesizerklanken.

Beoordeling: 6,5

Various: “Pop Ambient 2009” (Kompakt) 

Genre(s): Ambient/ Chill-Out

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 “Pop Ambient” is een langlopende serie uit de Kompakt stal, dat in 2001 haar eerste deel voortbracht. “Pop Ambient 2009” bevat andermaal beatloze ambient en chill-out muziek van sfeermakers als Klimek, Burger/Voigt en Andrew Thomas. Het is exact een uur genieten van sfeervolle geluidstapijten, waarbij veel gezweefd wordt. Warme en zoete, maar ook stemmige, melodramatische klanken zijn aan de orde van de dag op “Pop Ambient 2009”. De bijdragen op deze CD dienen vooral als achtergrondmuziek, maar ook onder een TV-documentaire of film zou de muziek niet misstaan. Na de volledige CD beluisterd te hebben, wil je maar één ding, en dat is een lekker slaapje doen. Niet omdat de muziek zo saai is, maar omdat de muziek rustgevend werkt en je langzamerhand in slaap sust.

Beoordeling: 7,5

Various: “Far Out Strictly Samba” (Far Out Recordings)

 Genre(s): Samba/ Brazilian Jazz

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Far Out Recordings staat al jaren te boek als leverancier van uitstekende compilaties en concepten. Na het vorig jaar verschenen “Far Out Bossa Nova” is het nu “Far Out Strictly Samba” dat in de winkelschappen terug te vinden zal zijn. “Far Out Strictly Samba” bevat materiaal van eind jaren 90 tot en met het heden – voor zover we kunnen traceren. De muziek komt niet alleen uit de Far Out catalogus, maar ook van labels als Ziriguiboom en Mr. Bongo. Gekende namen als Seu Jorge, Azymuth, The Ipanemas, Trio Mocotó en Grupo Batuque maken van deze door Joe Davis en DJ Cliffy samengestelde compilatie een zomers feestje. Het is een leuke verzamelaar met tamelijk wisselvallig materiaal. We hebben hier dus niet met een baanbrekende release te maken. Gewoon even proberen, is mijn advies.

Beoordeling: 7

Various: “The Quality Time Promo Album” (Quality Time)

 Genre(s): Nu-Soul/ Soulful Hip-Hop/ R&B

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Deze promo CD is recentelijk verschenen rondom de website Quality Time, een website die zich richt op neo soul (nu-soul) en soulgerelateerde muziek als r&b en soulful hip-hop. Het schijfje bevat in totaal zestien bijdragen van namen als Caprice, Arts The Beatdoctor, Stephanie McKay (kennen we nog van werk met DJ Spinna), Rob van der Wouw, Bilal, Talking Loud en Nicolay. Kortom, genoeg herkenning en bovenal voldoende kwaliteit. Een selectie smaakvolle tracks met een internationale uitstraling. Check vooral de prachtige moderne soul van Omar Soulay met zijn prijsnummer “Where I Started From”. Omar Soulay ken je wellicht van zijn gastrolletje op Room Eleven’s debuutalbum “Six White Russians And A Pink Pussycat”. Ook de soulful hip-hop van Nicolay & Kay – “The Lights” in dit geval – is fabuleus. Een track die je kunt vinden op het album “Time:Line” van begin 2008. Kijk op www.qt-online.nl voor meer informatie. Mooi initiatief.

Beoordeling: 7,5

Various: “Minimal Techno Vol. 4” (ZYX Music)

 Genre(s): Minimal/ Electro-Tech/ Tech-House/ Techno

Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2009

 Redelijk betrouwbare reeks uit de ZYX stal is deze “Minimal Techno” serie. Dit komt omdat men per editie prima DJ’s aan het woord laat. Dit maal zijn respectievelijk Schorr & Sequence (CD1) en Marc Depluse (CD2) aan de beurt om hun favoriete tracks aan elkaar te rijgen. Bij een snelle blik op de tracklist zien we dat het qua namen en labels wel goed zit met de selectie. De drie jocks kozen materiaal uit van labels als Great Stuff, Traum Schallplatten, Boxer Recordings, Treibstoff, Blu Fin, Moon Harbour, Pickadoll en ga zo maar door. Op CD1 beginnen Carsten Schorr en Justin Sequence tamelijk groovy met prima tracks van onder andere Gregor Tresher en René Breitbarth. Vooral laatstgenoemde – een van de mannen achter het Treibstoff label – maakt ons blij met zijn uitgebalanceerde “Criminal”. Later op CD horen we een eigen productie van het duo, maar die is bedroevend matig! Gelukkig wordt CD1 nog uitstekend afgesloten met een track van Dominik Eulberg. De mix van Marc Depulse op CD2 is ietwat krachtiger, maar niet per definitie beter. Ondanks leuke tracks van NamTRAK (geremixt door Martin Eyerer) en Marc Depulse’s eigen “Remember 87”, is ook deze mix niet om over naar huis te schrijven. Beide mixen zijn simpelweg niet consistent genoeg als het om kwaliteit gaat.

Beoordeling: 7

Shadow Dancer: “Golden Traxe” (Boysnoize Records)

 Genre(s): Electro/ House/ Disco/ Acid

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 De broers Paul en Al Farrier oftewel Shadow Dancer brengen hier zijn debuutalbum uit via Boysnoize Records – het label van de populaire DJ/ producer Alex Ridha aka Boysnoize. De formatie, die gek genoeg op sites als Discogs wordt getypeerd als eenmansproject, brengt opzwepende electro – veelal met gebroken beats. Het is opzwepende muziek die qua productie neigt naar elektronica. We doelen daarmee op de vernuftig geprogrammeerde beats, percussie en geluiden. Zet eens de track “Walker” op en je begrijpt direct wat we hiermee bedoelen. Soms doen de tricks qua beats, ritmiek en effecten me denken aan passages uit Aphex Twin’s “Windowlicker”. Andere invloeden die we bemerken op “Golden Traxe” moet je een beetje in de hoek van de 80’s disco (qua drumprogrammering), electro-boogie en acid zoeken. Ook Basement Jaxx lijkt een inspiratiebron voor Shadow Dancer, dat horen we duidelijk tijdens bijvoorbeeld “Be Happy”. De producties op “Golden Traxe” zijn doordacht geproduceerd en tot in de puntjes uitgewerkt, vol detail en uiterst creatief bovendien. Slotsom: “Golden Traxe” is een boeiend, doch tamelijk druk album geworden met energieke tracks die helemaal van deze tijd zijn. Dit is het soort muziek dat feilloos past in de DJ sets van bijvoorbeeld Dr. Lektroluv.

Beoordeling: 7,5

Filippo Moscatello: “Pagliaccio” (Moodmusic)

Genre(s): (Tech) House/ Techno

Bron: CD

Rubriek: 2/2009

 Het Moodmusic label van Klas Lindblad (aka Sasse) heeft de laatste jaren al verscheidene aantrekkelijke artiestenalbums opgeleverd – wat te denken van Sasse’s eigen langspelers en het album van Dave DK. De Italiaan Filippo Moscatello formerly known as DJ Naughty – tegenwoordig woonachtig in Berlijn – is al jarenlang een geliefde producer van muziek binnen de marge house, techno, (sci-fi) electro en disco (en mengvormen daarvan). Hij bracht muziek uit via labels als GoodLife, International Deejay Gigolo, Eskimo Recordings en ook Moodmusic. In 2008 besloot hij zijn DJ Naughty alias op te bergen en onder zijn eigen naam verder te gaan. Dit betekend ook de terugkeer naar zijn house- en technoroots. Op “Pagliaccio” onderstreept Moscatello overigens nog eens zijn voorliefde voor genoemde stromingen en sferen, want die zijn subtiel verpakt in zijn producties. De invloeden in zijn producties refereren dus duidelijk naar het verleden, maar zijn fraai vertaalt naar het hier en nu. ‘Best of both worlds’ kun je zeggen. De tien bijdragen op “Pagliaccio” hebben dan ook voldoende kwaliteit om voor langere tijd te kunnen boeien. Geen hap-slik-weg album dus! Beste track: “More Oder” met zijn schitterende sci-fi sferen. Ook de volvette titeltrack “Pagliaccio” met kristalheldere synthesizer keys (refererend aan de 80’s) is erg de moeite waard.

Beoordeling: 7,5

Various: “Schranz Total 20.0” (Toptrax/ ZYX Music)

 Genre(s): Hard-Techno/ Schranz

Bron: 2-CD

Rubriek: 2/2009 

“Schranz Total 20.0” is een jubileum editie van de serie die zich – zoals de titel al aangeeft – richt op de hardere techno, met een hoofdrol voor Schranz. Beide CD’s zijn gemixt door DJ Arcane, die van wanten weet! Dit is spierballenmuziek waar je U tegen zegt. De muziek dendert als een hogesnelheidstrein voorbij en veegt de vloer aan met alles en iedereen. CD1 bevat de hardste mix van de twee. DJ Arcane vult met zijn loodzware geluid iedere hoek van iedere ruimte en laat ook horen prima producties te kunnen maken. Het is juist Arcane zelf die wat melodie brengt in zijn producties, met “The Curse Of The Arcane” als beste voorbeeld. Voor de rest rollen de drumloops non-stop en uiterst krachtig door. CD2 is iets minder ruig, maar nog altijd erg stevig met materiaal van The Advent, Adam Beyer, Luke Slater en G-Force op de tracklist. We begrijpen maar al te goed dat dit soort muziek zeker niet ieders kopje thee zal zijn, maar de liefhebbers zullen bij het horen van deze release zeker niet teleurgesteld raken.

Beoordeling: 7