|
|
CD recensies
April 2008
 |
|
Monte
La Rue: “The End Of The Rainbow” (Disque Deluxe/ United) Genre(s):
Downtempo/ Lounge Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
United Recordings (www.unitedrecordings.com) Monte
La Rue is wat ons betreft de Nederlands/ Belgische held van de downtempo
muziek. Eind jaren 90 was hij samen met Enrico Riva verantwoordelijk
voor de opkomst van het ‘horizontale dansen’. Monte La Rue maakte
zich in de periode enorm geliefd door zijn onderscheidende
verzamelreeksen “Lounge Deluxe”, “NL”, “Latin Deluxe” en
“Welcome To Club Jazz”. In 2002 verscheen via Cinq Etoiles (eigen
label via ID&T Music) zijn debuutplaat “Interludia”, dat we tot
op de dag van vandaag met regelmaat opzetten. Na die periode begon hij
bij United Recordings het Disque Deluxe label. Daarop ontstonden nieuwe
verzamelreeksen als “Deluxe” (geïnspireerd door de oorspronkelijke
“Lounge Deluxe” reeks), “Blossom” en “New Wave Disco”. Monte
La Rue weet al jaren als geen ander compilatie CD’s op sublieme wijze
invulling te geven, maar laat op “The End Of The Rainbow” andermaal
horen ook een prima producer te zijn. Ik vroeg deze uiterst sympathieke
DJ/ producer/ samensteller (en nog veel meer) over het tot stand komen
van dit tweede studio album. ‘Ik heb gedurende 2 jaar liedjes en
sferen geschreven om vervolgens met een aantal vrienden de studio
in te duiken. Heb het album ditmaal voor een groot gedeelte in mijn
eigen studio opgenomen en daarna de 'final touches' laten afwerken
in studio De Boot (studio van Adani & Wolf). Daar liep Beoordeling:
8,5
|
 |
|
Kraak
& Smaak: “Plastic People” (Jalapeno Records/ PIAS) Genre(s):
(Funky) Breakbeats/ Funk/ Soul/ Downtempo Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
PIAS (www.pias.com) Kraak
& Smaak is een producers trio uit Leiden dat bestaat uit Mark
Kneppers (DJ Knuppelhout en de helft van het DJ-duo Wipneus & Pim),
de klassiek geschoolde Oscar de Jong en Wim Plug. Zelf omschrijven ze
hun opzwepende mix van elektronische funk, samples en breakbeats als 'future
funk'. In het buitenland wordt de naam van de groep op zijn Engels
uitgesproken als Crack & Smack. In 2005 verscheen – in navolging
van de single “Money In The Bag” – hun debuutplaat “Boogie
Angst”. Het album vol aanstekelijke, dansbare funk tracks bracht een
ware hype teweeg. De schrijvende pers was dolenthousiast over de plaat
en binnen een relatief korte periode was de naam Kraak & Smaak
(internationaal) gevestigd. Resultaat: een volle agenda met optredens op
vele (inter)nationale locaties en festivals die ertoe doen. Het
eerste album “Boogie Angst“
viel op omdat het met niets anders te vergelijken was. De originele
‘K&S brand’ van dance, funk, jazz en electronica zorgde ervoor
dat Kraak & Smaak vanaf het begin werd ondersteund door de grote
namen van BBC’s Radio 1. De band werd meerdere malen uitgenodigd door
de legendarische BBC-jock Annie Nightingale om DJ guest mixes te maken.
Ook haar collega’s Annie Mac en Pete Tong waren snel om en Kraak &
Smaak kreeg de nodig airplay in Engeland en de rest van de wereld. De
vernieuwende sound leidde tot vele verzoeken voor remixes met Jamiroquai
als eerste in de wachtrij. Een wachtrij die verder bestond uit onder
andere Richard Dorfmeister, Junkie XL, Mark Rae en Soul Of Man (Finger
Lickin’). Een uitgebreide verzameling daarvan werd uitgebracht op de
dubbelaar “The Remix Sessions“
(2007). Gelukkig vonden de heren tussen al het optreden en hun remix
activiteiten de rust om een nieuw album op te nemen: “Plastic
People“. ‘De goodwill die we kregen
na de release van ons eerste album opende een aantal deuren voor ons’,
zegt Mark. ‘Contact leggen met buitenlandse collega’s ging opeens
een stuk makkelijker, evenals de wil tot samenwerking. Zo hebben we een
killertrack met de aanstormende Britse soulzanger Ben Westbeech (Brownswood
Recordings) opgenomen. Deze track, “Squeeze
Me“ genaamd, vonden we zo goed dat
het de eerste single is geworden. Daarnaast hebben we nummers gemaakt
met Mark Brydon van Moloko (“Plastic
People“) en de rapper Dudley Perkins
(“That’s My Word“)
van het Amerikaanse hiphoplabel Stones Throw en hebben we onze live-band
betrokken bij enkele nummers. Zo heeft onze zangeres Rose het nummer “Are
You Ready For Life“ geschreven en
ingezongen en waren Ro Krom en Marc Baronner betrokken bij de
instrumentale invulling van een aantal nummers. En last, but not least
gaan er natuurlijk ook nog props naar Yerry Rellum (beter bekend als de
Nederlandse soulzanger Caprice) voor zijn tekst en zang voor “Bobby
& Whitney“. ‘Het nieuwe album is volwassener’, zegt Wim. ‘We
hebben met een paar van onze helden gewerkt en dat heeft zeker effect
gehad. We willen nog steeds nummers schrijven die goed op de dansvloer
werken, maar daarnaast ook meer liedjes en soundscapes. Zo hebben we ook
een ongelofelijk mooie filmische track gedaan met Carmel, een bekende
jazz zangeres uit de jaren ‘80.’ ‘We hebben het handelsmerk
van ‘de K&S sound’, zoals de Rhodes en de clavinet
(toetsinstrument dat behoort tot de snaarinstrumenten), op een aantal
nummers aangehouden’, aldus Oscar. ‘Maar nummers als “Plastic
People“ hebben een wat viezer en meer elektronisch randje door het
gebruik van oude analoge synths en andere apparatuur. Het is een
natuurlijk gevolg van het spelen voor grote mensenmassa’s tijdens
festivals en het zien van bands als Soulwax en Daft Punk die het publiek
uiteenscheuren met hun sterke rauwe, donkere riffs. We willen nog steeds
het party-funk-element voor onze liveshow behouden, maar je hebt die
donkere momenten nodig. Een en ander is voor ons gevoel nu completer.’
In tegenstelling tot sommige van hun collega’s kijken de jongens erg
uit naar het moment dat ze weer gaan toeren als band en als DJ’s. Want
hoewel Kraak & Smaak oorspronkelijk begon als studioproject van
oprichters Oscar De Jong, Mark Kneppers en Wim Plug, werd het al snel
één van de hotste live en dj acts in de internationale dancescene.
Naast de drie K&S kernleden op toetsen, draaitafels en effecten
wordt de live-act aangevuld met Ro Krom (drums en zang), Rose Spearman
(zang) en Marc Baronner (basgitaar) en de DJ-act met DJ DeLaSarge. ‘Ik
houd van de eenvoud’, zegt Oscar. ‘Er is slechts 1 doel: naar de
show gaan - optreden – de afterparty – verder gaan.’ Nu –
een kleine drie jaar na de release van Kraak & Smaak’s debuut
album – lost het altijd lastig tweede album “Plastic People”
volledig alle hooggespannen verwachtingen in en is wat ons betreft zelfs
beter dan het debuut. Het is een bijzonder album geworden met een grote
diversiteit, creativiteit en het plezier in het muziek maken is
duidelijk merkbaar/ voelbaar. Daarnaast bevat het album in de breedte
gewoon meer sterke tracks als de voorganger. Onze favorieten zijn het
uiterst sfeervolle en traditioneel klinkende “Il Serpente” met haar
stoere breakbeats, de schitterende strijkers en overtuigende overige
aankleding. Ook “That’s My Word” springt er wat ons betreft uit!
Deze track zou je kunnen omschrijven als jazzy downtempo, overgoten met
hip-hop en reggae vibes. De eerste single van het album, “Squeeze
Me”, wordt momenteel grijs gedraaid op de nationale radiozenders en is
op het moment van schrijven zelfs Radio 538 Dance Smash. Het zou me niet
verbazen als Kraak & Smaak wereldwijd nog groter gaat worden door
dit sublieme nieuwe album! We hebben hier zonder twijfel één van de
beste albums van 2008 in handen. Kijk op www.kraaksmaak.nl
of www.myspace.com/kraaksmaak
voor meer informatie (en geluidsfragmenten). Beoordeling:
9
|
 |
|
Portishead:
“Third” (Island Records/ Universal) Genre(s):
Trip-Hop/ Pop/ Rock Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Universal Music Goed
nieuws voor liefhebbers van trip-hop muziek! Na jaren van stilte is
Portishead dan eindelijk weer terug! Dat zal de grote schare fans erg
tevreden stemmen. De groep – die vaak in één adem met Massive Attack
en Tricky genoemd wordt als het gaat om de zogeheten trip-hop sound –
stootte in 1994 in één keer naar de top met het album “Dummy” dat
onder andere de klassiekers “Sour Times” en “Glory Box” zou
voortbrengen. Geoff Barrow is de stuwende kracht achter Portishead. Begin
jaren ’90 bedient hij de opnameapparatuur bij de opnames van het
debuutalbum van trip-hop grondleggers Massive Attack. Via hen komt hij in
contact met de echtgenoot van Neneh Cherry en kan hij de muziek schrijven
voor haar nummer “Somedays”. Barrow werkt verder aan remixen van
Primal Scream, Paul Weller en Depeche Mode en produceert voor Tricky. In
1991 ontmoet Barrow pubzangeres Beth Gibbons. Barrow wilde altijd al een
soundtrack maken en in plaats van een kans af te wachten, besluit hij
meteen ook zelf de film te maken. Zowel Barrow als Gibbons acteren in de
film. De naam Portishead komt van het plaatsje vlakbij Bristol waar Barrow
zijn jeugd heeft doorgebracht. Toen Barrow voor Massive Attack werkte,
werd hij 'the lad from Portishead’ genoemd, en zo kwam hij op het idee
voor de groepsnaam. Samen met een aantal gastmuzikanten, onder wie
Adrian Utley en Dave McDonald, gaat Portishead de studio in. Het resultaat
is atmosferisch met Gibbons’ ijle stem. Lome beats nodigen uit om
achteruit te leunen, maar de spooky samples en sluimerend aanwezige orgel
brengen de luisteraar steeds terug naar het puntje van zijn stoel. Het
geheel herinnert aan een soundtrack. Na het grote succes van debuutalbum
“Dummy” verschijnt vervolgens in 1997 het titelloze tweede album van
Portishead, simpelweg “Portishead” genaamd. “All Mine” is de meest
gedraaide single van dat album, maar wordt uiteindelijk niet zo succesvol
als diverse andere singles van het debuutalbum. Nog voor de release van
“Portishead” speelt de
band in de Roseland Ballroom in New York. Het optreden – het enige met
een viool- en kopersectie – zou in 1998 als audio CD en in 2001 als DVD
video verschijnen. Anno 2008 bestaat de
uit Bristol formatie in basis nog altijd uit het drietal Geoff Barrow,
Adrian Utley en zangeres Beth Gibbons. “Third” is het vierde album van
deze succesvolle formatie – wanneer we ook het album “Roseland NYC
Live” meerekenen – en is de eerste Portishead langspeler sinds 1998.
In maart en april tourde de groep al door de UK en Europa en deed onder
andere de Heineken Music Hall in Amsterdam aan. “Third”
is avontuurlijker dan de debuutplaat “Dummy” (1994) of opvolger
“Portishead” (1997), aldus de Britse trip-hop act. Volgens Portishead
is “Third” ‘de oudere broer of zus’ van haar voorgangers. Ondanks
een gapend gat van elf jaar tussen de release van “Portishead“ en “Third“,
is er nooit sprake van geweest dat het over zou zijn met de band. “Er
was nooit géén Portishead. We hadden alleen weinig ideeën en gingen
verder met verschillende dingen. Portishead was er altijd.” De band
leunt bij de nieuwe plaat onder meer op invloeden van Can, The Silver
Apples, Joy Division, Human League en Ohm, zo lezen we in de
persinformatie. Op “Third” is het Portishead geluid dus verder
doorontwikkeld zonder haar unieke signatuur te verliezen. Het album begint
ijzersterk met het energieke “Silence”, dat helemaal niet zo stil van
karakter is als de titel doet vermoeden. Schitterende gitaren en strijkers
worden met een lo-fi drumpartij gecombineerd en die fantastische, unieke
stem van Beth Gibbons. Het is het vertrekpunt van een nieuwe plaat die nog
veel meer moois te bieden heeft. De eerste vier tracks op “Third” zijn
al direct een vol schot in de roos en die zeer goede start wordt, ondanks
enkele iets mindere tracks, nergens meer teniet gedaan. De ingetogen
trippy ballad “Hunter”, het gedreven “The Rip” met haar heerlijke
drums + dito elektronica en het mysterieuze “Threads”; het zijn
slechts enkele voorbeelden van de onnavolgbare kwaliteit die Portishead
hier wederom op de mat legt. Of we te maken hebben met een baanbrekend
album, zoals “Dummy” dat in 1994 was, kan ik nu moeilijk inschatten.
Deze plaat komt namelijk in een hele andere periode uit, waarin trip-hop
muziek een bijna vergeten genre is. Slotsom: “Third” is een
fantastisch album geworden dat de comeback van Portishead op een uiterst
waardige wijze beklinkt. Welcome back! De eerste single van het album
wordt “Machine Gun”, welke als 12” single en digitale release op de
markt/ het net zal verschijnen. “Third” is vanaf 25 april te koop.
Kijk op www.portishead.co.uk
voor meer informatie. Beoordeling:
9 |
 |
|
Various:
“Defected Presents Charles Webster” (Defected) Genre(s):
(Deep) House/ Downtempo/ Pop/ Ambient/ Elektronica Bron:
3-CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
N.E.W.S. Distribution Charles
Webster mag je op het gebied van de elektronische muziek gerust één van
de belangrijkste spelers van de jaren 90 noemen. Onder diverse namen heeft
hij clubhit na clubhit weten af te leveren. Wellicht herinner je je nog de
diverse fantastische platen van Furry Phreaks? Does “Soothe” ring a
bell? Juist, mastermind achter dit soort ‘grote’ platen is Dhr.
Webster. Ook in het nieuwe millennium is Charles Webster niet weg te
denken uit de mondiale dancescene. De laatste jaren heeft hij het MISO
label onder zijn hoede en maakte hij ondermeer goed ontvangen tracks met
Martin Iveson (Atjazz) onder de noemer Version. Net als Tom Middleton
profileert Charles Webster zich tegenwoordig steeds meer onder zijn eigen
naam. Reden: beide heren ondervonden de nadelen van het gebruik van vele
diverse aliassen en projectnamen. Tegenwoordig zijn DJ’s/ producers
(bijna) merknamen zou je kunnen stellen. De compilatie dan: “Defected
Presents Charles Webster” is een heerlijk overzicht geworden met diverse
gezichten. De opzet is vergelijkbaar met de recente “Renaissance 3D”
verzamelaar van Tom Middleton. Drie schijfjes met ieder een thema. In dit
geval: club (disk 1), lounge (disk 2) en studio (disk 3). CD1 bevat een
clubmix vol met lichtvoetige deep-house en gelieerde stromingen. Webster
houdt overduidelijk van (vrouwelijke) vocalen en soul, want dit zijn
elementen die je veel terughoort in zijn uitgebalanceerde deep-house
geluid. Voor de clubmix selecteerde Charles Webster materiaal uit de jaren
90 tot en met nu. Er schuiven diverse tracks uit zijn MISO catalogus
voorbij tijdens de mix, wat absoluut geen straf is. Naast diverse eigen
tracks en remixen vinden we op CD1 ook classics van Moodyman, Deep South (Ralph
Falcon & Oscar G.) en Kings Of Tomorrow. Na beluistering van de
clubmix kunnen we stellen dat de mix weliswaar heel veel mooie tracks
bevat, maar toch ook een stukje kracht en drive mist. De classic van Deep
South had wat mij betreft overigens eraf gehouden kunnen worden. Wat een
oersaaie track zeg! CD2 draagt de titel ‘lounge’ en bevat pop/rock
classics, elektronica, soul, downtempo en ga zo maar door. Plaid bijt het
spits af op disk twee met het fabuleuze “Ralome” van de langspeler
“Rest Proof Clockwork” uit 1999. Deze prachtige elektronica track
vormt het begin van een eclectische luistersessie langs uiteenlopende
artiesten/ groepen als D’Angelo, Kate Bush, Black Sabbath, Brian Eno,
The Cranberries en Tom Waits. Het wordt al snel duidelijk dat de keuze van
Charles Webster op CD2 – bestaande uit materiaal tussen 1970 en nu –
niet alledaags is. Naast het rustieke karakter van de muziek, klinkt deze
echter overal spannend en vooral als een smaakvolle soundtrack voor de
luie zondag. “Deep Blue Day” van Brian Eno laat nog maar eens horen
hoe belangrijk deze man is geweest voor de ontwikkeling van het ambient
genre. Röyksopp heeft deze specifieke Brian Eno track vermoedelijk als
inspiratiebron gehad voor hun track “Dead To The World”. Verder valt
de exclusieve Charles Webster mix voor Tracey Thorn’s “Here It Comes
Again” in positieve zin op. Deze beatloze, vocale track draagt een thema
dat klinkt als een ware omhelzing. Wat een kwaliteit! Disk twee valt dus
vooral binnen de categorie: muziek met een ‘breekbaar’ karakter. Op
CD3 nemen we een kijkje in de studio van Charles Webster. Dit is wellicht
de meest interessante CD van het pakket. Waarom? Webster heeft naast zijn
vele sterke (deep) house producties ook duidelijk gevoel voor het maken
van stemmige downtempo. Beide ‘werelden’ komen samen op het
afsluitende schijfje van deze 3-CD release. Charles Webster en downtempo?
Neem nou de track “Observer” van Lo;rise (in de High Skies mix). Deze
track ontvingen we ruim een jaar geleden op een CD-R van Charles zelf en
heeft ons sindsdien niet meer losgelaten. Nu is hij dan eindelijk
beschikbaar via deze 3-CD. “Observer” is een voorbeeld van gejaagde,
spooky downtempo met fraaie vocalen en een bijzonder mooi (donker) thema.
Naast deze track staan er nog een hele rits aan bijzonder lekkere
producties op de afsluitende disk. Onder diverse aliassen – hoe kan het
ook anders – wordt je getrakteerd op materiaal dat geproduceerd is
tussen 2000 en nu (al dan niet in nieuwe edits). Conclusie: deze 3-CD
compilatie geeft nog maar eens de kracht van Charles Webster weer. We
hebben hier zonder twijfel te maken met één van de allergrootste
deep-house producers van de afgelopen 15 jaar. Hulde! Kijk op www.defected.com
of www.misorecords.co.uk voor
meer informatie. Beoordeling:
8,5
|
 |
|
Zuco
103: “After The Carnaval” (DOX Records) Genre(s):
Brazilectro/ Brazilian Jazz/ Samba/ Pop Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Coast To Coast Zuco
103 is terug met een nieuw album op een nieuw label. Hun laatste
wapenfeit, het album “Whaa!” uit 2005, werd nog uitgebracht via
Ziriguiboom (het thuis van onder andere Bebel Gilberto). Laatstgenoemde
label is verruild voor Dox Records, dat ook namen als Benny Sings,
Wouter Hamel en Giovanca uitbrengt. Zuco 103 bestaat uit de in Rio
geboren zangeres/ tekstschrijfster Lilian Vieira, de Duitse toetsenist
Stefan Schmid en de Nederlandse drummer/ producer Stefan Kruger. De drie
mans formatie, die dit jaar tien jaar bestaat, wordt gezien als 'de
uitvinder' van Brazilectro. Zuco’s geluid is anno 2008 nog steeds een
verademing, waarbij Braziliaanse kruiden worden vermengd met
elektronica, jazz, pop (min of meer de samensmelting die men Brazilectro
noemt), aangevuld met een keus uit Afro Cubaanse, drum & bass,
Ethiopische, West Afrikaanse en dub ingrediënten. Een divers geluid
dus! De groep heeft haar inspiratie voor dit album – hun vierde
langspeler sinds 1999, als we het concept album “One Down, One Up”
(2003) en het remix album “The Other Side Of Outro Lado” (2001) niet
meerekenen – opgedaan in Rio de Janeiro, waar de Nederlands/
Braziliaanse zangeres Lilian Vieira en groot deel van haar teksten
schreef. In vergelijking met “Whaa!” horen we dat het geluid van
Zuco 103 zich verder doorontwikkeld heeft, maar het gevoel van het oude
werk is behouden gebleven. Het zijn stuk voor stuk heerlijke
luisternummers waarop je zo nu en dan voorzichtig je dansschoenen uit de
kast kunt trekken. Het album – met 13 bijdragen en een totale
speelduur van bijna 50 minuten – heeft de luisteraar genoeg moois te
bieden en de Zuco 103 fans hoeven dan ook geen seconde te twijfelen aan
de kwaliteit van dit nieuwe werkstuk! Uitschieters zijn wat ons betreft
openingstrack “Nunca Mais” met een treffend pianofragment, de
gezellige tracks “Pororoca”, “Cria” en “Madrugada”, maar
vooral ook het dansbare “Begrimed” (compleet met housebeat). We zijn
bijzonder benieuwd hoe dit nieuwe materiaal live zal klinken. Kenners
weten immers: Zuco 103 live is altijd genieten geblazen! Het album ligt
vanaf 24 april 2008 in de winkels. Kijk op www.doxrecords.com
of www.zuco103.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8,5
|
 |
|
C-Mon
& Kypski: “Circus C-Mon & Kypski” (Penoze/ Jammm) Genre(s):
Experimental Breakbeats/ Pop/ Rock/ Hip-Hop/ Jazz Bron:
DVD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Jammm Brands & Entertainment (www.jammm.nl) Het
duo C-Mon & Kypski mag je muzikale knutselaars van Hollandse bodem
noemen. Elementen als creativiteit, muzikaliteit, humor en originaliteit
zijn vier kernwoorden in de muziek van deze heren. In januari 2008
lieten C-Mon & Kypski met drie speciale optredens in
achtereenvolgens Tivoli (17 januari), de Melkweg (19 januari) en de
Effenaar (20 januari) luid van zich horen. "We willen nog 1 keer
alles uit de kast trekken, en met het volledige C-Mon & Kypski
Circus drie van de vetste podia van Nederland omver blazen! Met
Amsterdam Klezmer Band, Benjamin Herman, Pete Philly, Jiggy Djé &
SpaceKees en Voicst hebben we een euforische zomer meegemaakt. Zo willen
we de “Where The Wild Things Are” tour ook afsluiten alvorens aan
nieuw materiaal te gaan werken!" sprak C-Mon kort voor aanvang van
de afsluitende drie optredens. Uiteindelijk werd de live sessie in de
Amsterdamse Melkweg gekozen voor de DVD release. C-Mon & Kypski
willen met het uitbrengen van deze DVD release hun fans nogmaals de
‘live experience’ meegeven. Dat is met veel overtuiging gelukt.
Uiterst creatief als altijd gooit het duo in samenwerking met de band en
gastmuzikanten de ene na de andere toptrack de zaal in, met de nadruk op
materiaal van hun laatste topalbum dat eind 2006 verscheen. Kypski,
meervoudig kampioen turntablism, laat zijn ongekende skills live zien
door tegelijkertijd te drummen en te scratchen. Dit klinkt bizar, maar
hij doet het toch echt! Ook wordt Pete Philly door midden gezaagd
tijdens “Make My Day”, waarna hij na deze truc opstaat met
‘bebloed’ shirt en de song voltooid. Als dat geen spektakel is? Al
met al zit deze DVD als een dijk in elkaar en wachten we met smart op
een nieuw album van deze creatieve twee-eenheid die zich ook live kan
meten met de allerbeste elektronica bands. Volgens het label kunnen de
fans een nieuw album verwachten in 2009. Kijk op www.jammm.nl
of www.c-monandkypski.com
voor meer informatie. Beoordeling:
9
|
 |
|
Daedelus:
“Live At Low End Theory” (Alpha Pup Records) Genre(s):
Elektronica/ (Abstract) Hip-Hop/ Breakbeats/ Electro Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Alpha Pup Records (www.alphapuprecords.com) Alfred
Weisberg-Roberts aka Daedelus mag je gerust een samplekunstenaar noemen.
Sinds 2001 bestookt hij de wereld met kwalitatief hoogstaande releases
voor labels als Mush, Ninja Tune en Alpha Pup. Alpha Pup bracht
recentelijk al de EP “Throw A Fit” uit, dat nu wordt opgevolgd door
een live album van deze creatieve producer. Het live album is het
resultaat van zijn optreden op een Low End Theory clubnight (Airliner,
Los Angeles). De muzikale paden die Daedelus bewandeld zijn zo nu en dan
niet te volgen. Hij strooit gedurende zijn live sessie met loodzware
bassen, gevarieerde breakbeats, ouderwetse rave (en oldskool breaks),
rauwe electro, hip-hop, disco, allerhande elektronica en zijn
kenmerkende – vaak kitscherige, cinematische of retro – muziek
fragmenten. We kennen dit echter al jaren van hem, maar we blijven ons
verbazen over de enorme diversiteit en originaliteit die Daedelus in
zijn muziek blijft verwerken. Op “Live At Low End Theory” lijkt hij
breder en dieper te gaan als ooit te voren. Laten we het ‘multiple
layered sample art’ noemen. Dit levert diverse muzikale en dansbare
momenten op. Neem nou de oldskool breakbeat opener “Put A Spell”.
Deze track bevat drukke breakbeats, aangekleed met typische geluiden
vanuit begin jaren 90 (denk aan The Prodigy, Acen, SL2, Altern-8 en ga
zo maar door). Subliem gedaan! Ook de track “Disco, Disco, Disco” is
wat ons betreft één van de hoogtepunten. Daedelus combineert een
aantal vermakelijke ‘disco’ loops tot een bijna 7 minuten durend
spektakel. Kortom: Daedelus scoort overal en altijd! Al zijn
uitgebrachte werk sinds 2001 is de moeite waard en deze live sessie is
dat zeer zeker ook! We kijken dan ook met veel plezier uit naar de
diverse albums die hij in 2008 op de planning heeft staan. Kijk op www.myspace.com/daedelusdarling
voor meer informatie. Beoordeling:
8,5 |
 |
Various:
“Time Warp Compilation 08 By DJ Rush”
(Time Warp) Genre(s):
(Hard) Techno/ Schranz Bron:
2-CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Time Warp (www.time-warp.de) Daar
waar gerespecteerde namen als Umek, Loco Dice en Tiefschwarz hem
voorgingen, heeft Isiah Major - beter bekend als DJ Rush - dit jaar de
eer gekregen de Time Warp compilatie samen te stellen en te mixen. De
meeste mensen kennen Time Warp natuurlijk van het spetterende feest dat
elk jaar gehouden wordt in het Duitse Mannheim en waar de grootste
DJ’s ter wereld acte de presence geven (zoals dit jaar bijvoorbeeld de
grote vier Richie Hawtin, Sven Väth, Laurent Garnier en Carl Cox). Wat
echter veel mensen niet weten is dat het Time Warp festival een hele
week duurt. Buiten het afsluitende feest bestaat het festival ook uit
kleinere feesten en optredens, workshops, discussies en bovenal film- en
videokunstvertoningen. Gemengde gevoelens overheersen bij de Time Warp
compilatie van dit jaar. Laten we wel vooropstellen dat het positieve
gevoel overheerst, met name veroorzaakt door de eerste CD. Daarop laat
Rush zich van zijn beste (harde) kant zien. Een sterke platenkeus, een
goede opbouw van de mix en natuurlijk bovendien de stevige beats zoals
we dat van hem gewend zijn. De gemengde gevoelens worden voornamelijk
veroorzaakt door de tweede CD, waarop Rush zich van een andere muzikale
kant laat zien. Hij schakelt een tandje lager en toont hiermee zijn
veelzijdigheid aan, maar weet niet volledig te overtuigen. Dat de tweede
CD nog geen eens 50 minuten duurt, wekt haast de indruk dat Rush ook
niet helemaal overtuigd van zichzelf is om een volledige mix in deze –
voor hem ingetogen – stijl op te nemen. Overigens duurt de eerste CD
ook maar 56 minuten, wat natuurlijk evenzeer aan de korte kant is. Had
een paar nummers van de tweede CD verwerkt in het begin van de eerste cd
en het bij één mix van 80 minuten gelaten. Dan had deze compilatie als
een huis gestaan. Nu is het ‘gewoon’ een lekkere 2-CD, met een
sterke eerste CD en een matige tweede. (reviewer:
Iguana) Beoordeling: 7,5
|
 |
|
Various:
“The Chillout Lounge Volume 2” (i-Label) Genre(s):
Downtempo/ Chill-Out/ Broken Beats/ Nu-Jazz/ Deep-House Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
i-Label (www.i-label.uk.com) Samensteller
van deel twee uit “The Chillout Lounge” reeks voor het i-Label van
Chet Selwood is Ben Mynott. Samen met Neil Cowley (Pretz) vormt Mynott
de formatie Fragile State, met wie hij in het verleden al twee
artiestenalbums uitbracht. Meer recentelijk verscheen er een Fragile
State verzamelbox met daarin de genoemde artiestenalbums, maar ook een
disk vol remixes (door en voor derden) en nieuwe tracks (of edits van
eigen materiaal). Wat kunnen we van deel twee van “The Chillout
Lounge” verwachten? De subtitel van het product luidt ‘more…
downtempo new grooves for late night lounging’ en klinkt als
een logisch vervolg op het geen we muzikaal op deel één aantroffen.
Mynott laat in de persinformatie weten dat hij hetzelfde muzikale pad
heeft gevolgd als op deel één (die hij ook samenstelde). Wat houdt dit
in? Simpel: een selectie van kwalitatief hoogstaande downtempo, nu-jazz,
broken beats en deep-house muziek, waarop je sublieme bijdragen van
sfeermakers als Tom Middleton (met het prachtige “Margherita”), Hird,
Plej, Blu Mar Ten, Azymuth (geremixt door Jazzanova), Paul Hartnoll (van
Orbital), Ralph Myerz en natuurlijk Fragile State zelf (twee maal
geremixt door respectievelijk Future Loop Foundation en Alucidnation)
terug kunt horen. Kortom: “The Chillout Lounge” is een prima 2-CD
voor op de achtergrond die een aardig goed beeld geeft van allerhande
(lees: divers) materiaal uit de sfeermuziek sector. Ondanks enkele
lelijke uitglijders (we zullen geen namen noemen), kunnen we iedere
liefhebber van chill-out muziek toch aanraden om deze compilatie een
luisterbeurt te gunnen. Kijk op www.ilabeldownload.com of www.i-label.uk.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8
|
 |
|
Pit
Baumgartner: “Tales Of Trust” (New Format/ Phazz-a-Delic) Genre(s):
Downtempo/ Nu-Jazz/ World Music/ Drum & Bass Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Walboomers (www.walboomers.com) Pit
Baumgartner ken je wellicht als de voorman van de downtempo/ nu-jazz
formatie De-Phazz. Laatstgenoemde formatie is al sinds het beginnen van de
zogeheten lounge hype een begrip en nog immer actief. “Tales Of Trust”
is Baumgartner’s solo debuut en laat een lekker zomers, world influenced
geluid horen met downtempo, nu-jazz en lichtvoetige drum & bass als
voornaamste pijlers. Hij kiest op “Tales Of Trust” dus voor een zeer
diverse aanpak waarbij de term ‘exotica’ de lading het beste dekt. Het
album staat bol van de sterke tracks die je ondanks de wisselende tempi
best zou kunnen vergelijken met muziek van mensen als Sven van Hees en
Monte La Rue. “Tales Of Trust” biedt een keur aan kleuren en sferen en
laat je vanaf de eerste track niet meer los. In totaal staan er maarliefst
negentien tracks op “Tales Of Trust” en Pit Baumgartner laat er geen
twijfel over bestaan: dit debuut smaakt naar meer! Het is een uiterst
vermakelijk en muzikaal album geworden dat zich kan meten met de betere
downtempo releases. Kijk op www.phazzadelic.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8,5
|
 |
|
dbClifford:
“Recyclable” (Sony BMG Music) Genre(s):
Pop/ Jazz/ Funk Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Sony BMG Music dbClifford
is een zanger die je de laatste periode wellicht al hebt opgemerkt op de
nationale radio. De hitgevoelige track “Simple Things” wordt met
regelmaat gedraaid op zenders als Radio 538. Deze track lijkt wat op de
muziek van onze eigen Benny Sings (instrumentaal gezien). dbClifford is
zanger, songschrijver en multi-instrumentalist. Dit 27-jarige
wondertalent groeit op in Frankrijk en Engeland. Als klein kind al wordt
hij veelbelovend genoemd en krijgt de stempel als wonderkind. Niet
wonderbaarlijk als je nagaat dat hij kan drummen, maar ook de piano,
gitaar, basgitaar en de saxofoon kan bespelen! Na zijn afstuderen speelt
hij in een Engels bandje waar hij zijn passie ontdekt voor live
optreden. Hij verhuist naar LA, maar al gauw trekt hij door naar Canada
waar hij zijn echte plek vindt. Na het overlijden van zijn moeder,
gebruikt hij zijn muziek meer dan tevoren. Hij verwerkt dit door al zijn
gevoelens in de muziek terug te laten komen. Niet lang daarna heeft hij
tien nummers geschreven en is zijn debuutalbum “Recyclable” geboren.
En met groot succes, want in Canada wordt hij door het Canadian Musician
Magazine een ‘world class multi-talented performer’ genoemd. Ook dit
is niet onverdienstelijk, want hij heeft alle nummers op zijn album
geschreven, geproduceerd, opgenomen en hij speelde zelf alle
instrumenten! Een prestatie van formaat zou je kunnen zeggen. Het album
“Recyclable” staat vol met heerlijke luisterliedjes, waarbij zowel
vocaal als muzikaal een dikke voldoende gescoord wordt. Hoe klinkt zijn
stem? De stem van dbClifford is maar moeilijk te omschrijven en ook niet
echt vergelijkbaar met andere zangers. Eén ding is zeker: met zijn
aanstekelijke en gevoelige jazz-pop geluid (met enige funk verwijzingen)
zal dbClifford de komende periode een grote schare extra fans in Europa
gaan creëren. Conclusie: “Recyclabe” is een piekfijn album geworden
van een indrukwekkend hoog en constant niveau! Echt een aanrader! Kijk
op www.dbclifford.com voor meer
informatie. Beoordeling:
8,5
|
 |
|
Giovanca:
“Subway Silence” (DOX Records) Genre(s):
Nu-Soul/ Hip-Hop/ Jazz/ Pop Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Coast To Coast Liefhebbers
van Wouter Hamel en Benny Sings opgelet! In hetzelfde straatje als
eerder genoemde namen kun je nu Giovanca Ostiana bijschrijven. Giovanca’s
album “Subway Silence” werd geproduceerd door Benny Sings, Bart Suèr
en Dean Tippet. Haar muziek klinkt minder jazzy als Wouter Hamel’s
succesvolle geluid en neigt meer naar de nu-soul en hip-hop kant.
Echter, subtiele vleugjes jazz en pop completeren het menu dat Giovanca
je voorschotelt. “Subway Silence” is een gezellige en sensitief
album geworden dat je zal boeien van de eerste tot en met de laatste
tel. Vooral de liefdevolle klanken en warme stem van Giovanca zorgen
voor de meerwaarde op dit debuutalbum. Neem nou de rustieke momenten
“Melancholic You” en “To The Moon”, die beide opvallen door haar
opgeruimde karakter. Ook het dansbare “You Can Do It” klinkt als een
klok. Gezelligheid kent geen tijd is het motto en daar kunnen we
onmogelijk bezwaar tegen hebben. Het album biedt zowel ballades als meer
dansbaar materiaal, wat voor de nodige diversiteit zorgt. Conclusie: een
heel mooi debuut! Met onder andere Giovanca, Zuco 103, Benny Sings en
Wouter Hamel in de stal zou DOX Records de komende periode wel eens
verder kunnen uitgroeien van oorspronkelijk relatief kleine speler naar
een groter/ bekender platenlabel met vele internationale releases. Kijk
op www.giovanca.com of www.doxrecords.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8,5
|
 |
|
Musetta:
“Mice To Meet You!” (IRMA Records) Genre(s):
Downtempo/ Nu-Jazz/ Nu-Disco/ House Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Walboomers (www.walboomers.com) Musetta
bestaat uit het duo Marinella Mastrosimone en
Matteo Curcio. Met “Mice To
Meet You!” leveren ze een kleurrijk debuut af. Het is een gezellige
downtempo en nu-jazz plaat met kitscherige invloeden (op jazz
gebaseerd), lichte verwijzingen naar discomuziek, maar ook een meer
housegerichte aanpak wordt niet geschuwd. Er kan dan ook een
voorzichtige vergelijking gemaakt worden met het oude werk van De-Phazz.
De vocalen van Marinella Mastrosimone zijn niet wonderschoon, maar
voldoen zeer zeker. De sfeer is vaak wat melodramatisch en zwaar, maar
dit gaat niet ten koste van je eigen humeur. Onze favoriete tracks zijn
het met strijkers doordrenkte “Some Thoughts Are Hard To Die”, dat
ook nog eens mooie trippy downtempo beats bevat, de prachtige diepe
trip-hop track “We Will Fade Out” (vol galm) en ten slotte het
gevoelige openingsnummer “Another Glimpse Of Sun”, dat naast diverse
string-loops ook drums/ percussie bevat ala Amy MacDonald. Het twaalf
tracks tellende album bevat naast prima muziek ook een opvallend artwork
en is fraai vormgegeven met onder andere gelaagde bedrukking. De single
“Peace And Melody” verscheen eind vorig jaar op 12” vinyl met
onder andere een remix door onze eigen Bart van Wissen, maar ook een
ambient versie door DJ Yellow. Kijk op www.musetta.co.uk
of www.myspace.com/musettamusic
voor meer informatie. Beoordeling:
8
|
 |
|
Various:
“Drumpoems Verse 1” (Drumpoet Community/ Compost) Genre(s):
Tech-House Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Lowlands Distribution Geachte
houseliefhebber, spitst uw oren. “Drumpoems Verse 1” is namelijk een
compilatie om even rustig voor te gaan zitten. Drumpoet Community heeft
haar zetel in Zürich en wordt geleidt door Alex
Dallas en Ron Shiller. Het label, dat gelieerd is aan Compost
Records stal, brengt de laatste tijd de ene na de andere sublieme plaat
uit. Nu is het tijd voor een samenvattende compilatie (ongemixt) van al
het geen er de laatste periode verscheen op het label. Drumpoet
Community staat voor eigentijdse tech-house met regelmatig een Detroit
gevoel. Het is waanzinnig sterk materiaal dat je te horen krijgt op deze
verzamelaar. Je zou het kunnen vergelijken met het geluid van
Innervisions (het label van Dixon en Âme, dat voorheen sublabel van
Sonar Kollektiv was, maar inmiddels individueel opereert). De namen op
de tracklist zullen je niet allemaal bekend in de oren klinken, maar
iemand als Quarion horen we steeds vaker voorbij schieten met onder
andere ijzersterke remixen voor Jamie Lloyd en The Dining Rooms
(Schema). Ook Sascha Dive en Soultourist zijn namen die we al vaker
tegenkwamen. De tracklist omvat een viertal niet eerder uitgebrachte
tracks en vele ‘special CD edits’. Al met al een hele lekkere
verzamelaar voor de doorgewinterde liefhebber van kwalitatief
hoogstaande housemuziek. Kijk op www.compost-records.com
of www.drumpoet.com voor meer
informatie. Beoordeling:
8
|
 |
|
The
Doubtful Guest: “Acid Sauna” (Planet Mu Records) Genre(s):
Acid/ Techno/ Hardcore/ Elektronica Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Lowlands Distribution The
Doubtful Guest is Libby Floyd, een dame uit Chicago (US) die voorheen
opera zangeres was. Tegenwoordig woont
ze in Londen en is ze helemaal into acid, die ze vermengt met donkere
thema’s en onderbouwd wordt met muziek die ergens het midden houdt
tussen techno en ouderwetse gabbermuziek. Op dit korte album laat deze
dame in kwestie horen dat ze krachtige muziek kan afleveren met veel
gevoel. De thema’s doen ons soms denken aan PCP en gelieerde
artiesten. Het is dan ook geen verrassing dat ze hardcore formaties als
Neophyte, Marc Acardipane (PCP) en Scott Brown als referenties noemt. De
openingstrack “Slaves” – een ruim elf minuten durende trip –
vertelt eigenlijk het verhaal van het gehele album zoals we hiervoor
omschreven. “Drunky” vervolgens, compleet met de sample ‘ain’t
no party like an alcoholic party’, is een hardcore track op hoog tempo
met allerlei oldschool geluiden en breakbeats die veel in de Schotse
hardcore van halverwege jaren 90 gebruikt werden (Scott Brown, Technosis,
Davie Forbes en ga zo maar door). Het behoort samen met
“Stallinandarkness” en de L.H.S. mix voor “Ruffpet” tot de
hardste momenten van het album. “Acid Sauna” is dus een gevarieerd
en hard werkstuk geworden, waarbij een compromis wordt gezocht tussen
hardcore, techno, oldschool rave, acid en elektronica. Apart, maar zeker
lekker! Kijk op www.thedoubtfulguest.com
voor meer informatie. Beoordeling:
7,5
|
 |
|
Various:
“Supperclub Presents Nomads 6” (United Recordings) Genre(s):
Downtempo/ World Music/ Nu-Jazz/ Deep-House Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
United Recordings (www.unitedrecordings.com) Voor
de liefhebber van zogeheten ‘world lounge’ is de “Nomads” reeks
van de Amsterdamse Supperclub een schot in de roos. Ook op deel zes
horen we weer invloeden vanuit diverse windstreken langskomen. Het is
een vermakelijke reeks tracks die je geschikt is voor de avontuurlijke
muziekliefhebber of de bezoeker/ liefhebber van Restaurant Nomads. Naast
bekende namen als Bardo State (binnenkort komt hun debuutplaat uit), Zeb,
Cibelle en Osunlade, horen we vele onbekende namen voorbij komen. Op het
menu van deel zes uit de reeks staan overwegend rustieke, world music
influenced chill-out, nu-jazz en deep-house platen van een prima niveau.
Heb je je ooit afgevraagd hoe een chakra dub versie van Kraftwerk’s
“The Model” klinkt? Gaudi + Nusrat Fateh Ali Khan geven antwoord
middels hun track “Dil Da Rog Muka Ja Mahi”. Kijk op www.unitedrecordings.com
of www.restaurantnomads.nl
voor meer informatie. Beoordeling:
7,5
|
 |
|
Various:
“Fabric 40 - Mark Farina” (Fabric Records) Genre(s):
(Chicago) House/ West Coast House Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Rough Trade Na
“Fabric 39”, de technomix door Robert Hood, is het nu tijd van een
iets minder stevige editie met Chicago en (jazzy) ‘West Coast’ house
door Mark Farina. In 2005 was de Amerikaanse brillemans één van de
hoogtepunten op de populaire Future Funk stage tijdens het tiende
Extrema Outdoor festival. Hij kon daar op een uiterst enthousiaste en
stevig dansende menigte voor zijn podium rekenen. In Nederland is Mark
Farina niet zo’n hele bekend naam, maar in de US is dat wel anders.
Hij behoort daar al jaren tot de allerbeste DJ’s/ producers en reist
de gehele wereld over om zijn DJ kunsten te vertonen. De vele releases
en compilaties (sinds halverwege jaren 90) voor het kwaliteitslabel Om
Records zijn zowel divers als van een torenhoge kwaliteit. Buiten zijn
heerlijke housesets kan Mark Farina ook bijzonder goed uit de voeten met
(abstract) hip-hop en future jazz, getuige zijn “Mushroom Jazz”
mixcompilaties. In 2005 verscheen via Om Records het laatste deel uit
die reeks (deel 5). Op “Fabric 40” zet Mark Farina zijn housepet op
en trakteert hij het luisterende publiek op een solide en soepele DJ
set. Wie hem ooit op Extrema Outdoor aan de slag zag, weet wat hij/zij
kan verwachten. Wat dan? Heupwiegende housemuziek met een enorme drive
en een licht garage gevoel (qua ritmiek). Het is hippe clubmuziek met
een zeer sexy uitstraling. Farina legt uit over deze compilatie: “I
played a sort of fictitious set at Fabric on a night that doesn’t
exist. Musically, I
tried to capture the techy, jackin’ Chicago/SF side of the house
spectrum - dubby, chunky tracks. I tried to pick tunes from all over the
world. I picked a good variation of underground goodies, a lot of which
are unreleased or hopefully not on any other compilations. Tracks that
have a good “shelf life” but that aren’t proven hits - hidden gems
that might go overlooked in this fast-paced music era.” In
totaal komen er tijdens de mix 21 tracks voorbij, waaronder materiaal
van Johnny Fiasco, Chuck Love, JT Donaldson & Uneaq, DJ Sneak, King
Kooba en Mood II Swing. Uiteraard ontbreekt een eigen productie niet. Te
midden van alle inspiratieloze minimal releases van de laatste jaren is
de muziek van Mark Farina een verademing. De creativiteit, de funkyness
en het plezier spat ervan af. Liefhebbers van DJ’s/ producers als
Derrick Carter en DJ Sneak halen met deze mixcompilatie sowieso een
prima titel in huis. Dit is een solide mixcompilatie welke geschikt is
om te draaien in hippe strandtenten of gewoon thuis op de bank om het
weekend mee in te luiden! Let op: volgens de persinformatie komt deze CD
op 12 mei uit. Kijk op www.fabriclondon.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8
|
 |
|
Tom
Middleton: “Lifetracks” (The Big Chill Recordings) Genre(s):
Downtempo/ Ambient Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
The Big Chill Recordings (www.bigchill.net) Pas
geleden nog was Tom Middleton uiterst succesvol met zijn ‘3D’
verzamelaar voor Renaissance. Toen al vertelden we dat hij een artiesten
album uit heeft gebracht. Dat album hebben we nu weten te bemachtigen.
“Lifetracks” is een smaakvol album geworden met materiaal dat
opgenomen is tussen 1998 en 2007. De muzikale output op “Lifetracks”
houdt ergens het midden tussen het cinematische geluid van Fragile State
en Blue States, het downtempo materiaal van Makoto (Good Looking) en
zijn soulful/ ambient kant als Jedi Knights (denk aan een track als “Solina”).
Kortom: dit is muziek om van te genieten en heel vaak te draaien. Het is
een indrukwekkende samenkomst van oud en nieuw materiaal dat vooral
prettig klinkt op de achtergrond tijdens bijvoorbeeld een intiem diner.
Deze invloedrijke DJ/ producer is nog immer een begrip in de mondiale
dance scene en onderstreept dat nog maar eens met dit album. Aanrader!
Kijk op www.tommiddleton.com
of www.bigchill.net voor meer
informatie. Beoordeling:
8,5
|
 |
|
Aphex
Twin: “Selected Ambient Works ‘85-‘92” (R&S Records) Genre(s):
Techno/ Ambient/ IDM/ Elektronica/ Breakbeats Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Astral Music Op
sommige re-issues zit je als liefhebber al jaren te wachten. Oud
materiaal van Aphex Twin bijvoorbeeld! Richard David James is al jaren
het boegbeeld van de zogeheten IDM/ elektronica scene met vele
succesvolle releases op labels als Warp, Rephlex (waar hij co-owner van
is) en R&S (Apollo). Deze onnavolgbare producer wordt weleens
omschreven als de Mozart van de moderne tijd. Als elektronica pionier
kent hij dan ook talloze navolgers die hun werk op zijn muziek hebben geïnspireerd.
Ondergetekende las ooit ergens dat sommige opnamen van cassetteband
komen en later ‘opgepoetst’ zijn voor vinyl en/ of CD release. Bij
het beluisteren van deze CD lijkt dat ook zeker het geval. Sommige
tracks hebben echt een enorm brakke geluidskwaliteit. Maakt dit uit voor
het luisterplezier? Welnee: Aphex Twin’s muziek is onderscheidend
sterk en valt of staat niet door de productiemethode. Je vergeeft het
hem graag. Sterker nog: zonder de inbreng van deze bijzonder
getalenteerde producer had het landschap van de (smaakvolle)
elektronische muziek er anno 2008 vermoedelijk heel anders uitgezien.
Het is een producer die tot een zeer select gezelschap behoort van
mensen die met hun muziek standaards hebben gecreëerd binnen de
elektronische muziekgenres. Het album dan: “Selected Ambient Works
’85-‘92” verscheen oorspronkelijk al in 1992 (toen ook al via
R&S) en is net als deel twee (uitgebracht via Warp) een
‘essential’ in de collectie van iedere danceliefhebber. In totaal
vinden we op het album een dertiental tracks welke je allemaal onder de
noemer ambient elektronica kunt vangen, al is de aankleding van Aphex
Twin telkens anders. Zonder moeite vermengt hij de (ambient)
sfeerelementen met techno- en hardcore beats, elektronica of breakbeats.
De sfeer is intens en afwisselend, variërend van donker, zwaar,
spookachtig en onderhuids tot ’druggy’ en ‘moody’. Aphex Twin’s
muziek gaat nimmer vervelen en blinkt uit in originaliteit en
creativiteit. Op “Selected Ambient Works ’85-‘92” horen we
overigens overwegend de rustieke kant van Aphex Twin, met her en der een
lichte verwijzing naar zijn ongepolijste ‘gefreakte’ sound die later
zou volgen. Met een track als “Ageispolis”, met haar ingetogen (downtempo)
electro breakbeats, loodzware basslines en stemmige sfeerpaden, waan je
je in een compleet andere wereld. En zo zijn er nog talloze voorbeelden
te noemen van Aphex Twin’s bijzondere en diverse producties. Neem nou
“Hedphelym” dat een pompende hardcore
bassdrum (tempo: circa 135 BPM) bevat welke wordt overgoten met
PCP-achtige synthesizers en angstaanjagende akkoorden met sfeervolle
soundpads (vergelijkbaar met het later verschenen “Grass”). Zo
kunnen we nog wel even doorgaan met het beschrijven van afzonderlijke
tracks, maar ik denk dat je je gewoon eens moet wagen aan deze release
en dan begrijp je exact de kracht van het album. Conclusie: het
materiaal op “Selected Ambient Works ’85-’92” blinkt na al die
jaren nog steeds uit en laat nog maar eens horen waarom deze Richard D.
James zo belangrijk is geweest voor de ontwikkeling van de diverse
house- en elektronica genres. Respect! Van mij mogen ze wel meer van dit
soort baanbrekende albums afstoffen en opnieuw uitbrengen. Kijk op www.rsrecords.com
voor meer informatie. Beoordeling:
9
|
 |
|
Various:
“Fabric 39 - Robert Hood” (Fabric) Genre(s):
(Detroit) Techno/ Minimal Techno Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Rough Trade De
voormalige “Minister of Information” van het Underground Resistance
collectief, oftewel Robert Hood, kan gezien worden als de schepper van
minimal techno. Robert Hood zorgde eigenhandig voor een keerpunt in de
techno met zijn ‘Minimal Nation’ LP. “Music for the progressive”,
zoals in het vinyls staat geëtst, dekt de lading volledig want Hood
introduceerde een nieuw minimaal geluid dat nog niet eerder was gehoord.
In 1994 introduceerde Robert Hood het M-Plant label om dit geluid een
podium te geven. 14 jaar na dato is Robert Hood nog steeds actief. Na
verschillende releases op M-Plant, Peacefrog en andere labels is hij in
2005 begonnen met een nieuw concept, Hoodmusic genaamd op Music Man
records. Een vluchtige blik op de tracklist laat zien dat hij veel eigen
werk heeft geselecteerd. Met tracks als “Who Taught You Math” (3) en
“School” (13) is dit geen straf. Ook onze eigen Joris Voorn is
vertegenwoordig met “Fever (Rephrased)” (7) en kenmerkt zich vanwege
het voorstuwende hypnotische geluid. Dan March’s “Sundune” (9) is
iets meer bombastisch van aard maar valt prima op zijn plaats in de mix.
Er komen een hoop bekende tracks voorbij zoals Solid Decay’s
“Legalize” (21), New Energy” (25) van Scorp en UK Gold’s
“Agent Wood” (26). Bij de Los Hermanos remix van Robert Hood’s
“Still Here” (27) en “Pulp Funktion 2” (28)van John Thomas
bereikt de mix zijn hypnotische hoogtepunt. Vooral “Pulp Funktion 2”
kenmerkt zich vanwege het zuigende en stuwende geluid. Om gelijk maar
met de deur in huis te vallen, het betreft hier erg oude tracks. Het
merendeel van de nummers stamt uit de periode 2001-2005, met sommige
uitschieters uit eind jaren 90. Hierdoor is de CD voor de Detroit en
Hood fans weinig nieuws onder de horizon en kan het misschien wat
tegenvallen. De mensen die wat minder bekend zijn met de sound van
Robert Hood krijgen op deze Fabric CD het perfecte overzicht van een
typische Robert Hood DJ-set. Dat houdt een prima gemixt geheel in met
als kracht dat er niet één of twee hoogtepunten zijn maar een continue
drive die je van het eerste tot het laatste moment doet dansen. Een tip
voor de minimalisten die willen weten waar de huidige minimal vandaan
komt. (reviewer: K-Z) Beoordeling:
7,5
|
 |
|
Various:
“Fabric Live 38 - Craze” (Fabric Records) Genre(s):
Hip-Hop/ Urban/ Electro/ Disco/ Breakbeats/ House Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Rough Trade Vorige
maand bespraken we al de “Fabric Live” editie van DJ Yoda. Echter,
deel 38 viel onlangs alsnog bij ons op de mat. Craze laat in zijn mix
een gevarieerd geluid horen dat hoofdzakelijk op hip-hop, disco en
electro gebaseerd is. Het is een urban geluid waarbij zowel eigentijdse
als classic sounds aan bod komen. Dit alles stijlvol en creatief gemixt
door Craze (aka Aristh Delgado). Craze is de
enige solo DJ die de jaarlijkse DMC Technics World DJ Championships drie
keer won (periode 1998 tot en met 2000). Hij selecteerde voor deze
“Fabric Live” editie materiaal van onder andere Tuff Crew (met de
track “My Part Of Town”, dat later ‘geleend’ is door King Bee),
Jan Hammer, Chromeo, The Chemical Brothers (fabuleus geremixt door
Switch), Coldcut, Armand van Helden en Earth, Wind & Fire. Al met al
een erg vermakelijke DJ mix die vooral bij liefhebbers van (classic)
hip-hop/ urban goed zal vallen. Kijk op www.djcraze.com
of www.fabriclondon.com voor
meer informatie. Beoordeling:
7,5
|
 |
|
Various:
“Stereo Sushi Version 12” (Stereo Sushi/ Hed Kandi) Genre(s):
(Soulful) House/ Deep-House Bron:
2-CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Hed Kandi (www.hedkandi.com) De
compilaties van het Hed Kandi sublabel Stereo Sushi zijn eigenlijk altijd de
moeite waard. De overzichten kenmerken zich door haar fraaie soulful, jazzy,
funky en latin flavoured doorklank (US house). Het is housemuziek die je
vooral in het hoekje van Masters At Work moet zoeken. Oftewel: intiem genieten
op de dansvloer, maar ook in de huiskamer. Deel twaalf uit de reeks bevat
tracks en remixen van onder andere Jill Scott, Joey Negro, Blaze, Miguel Migs,
DJ Spen, Richard Earnschaw, The Realm, Ralf GUM en ga zo maar door. Na deze
opsomming weet je direct dat we hier met een topcompilatie te maken hebben.
Het is een baken van kwaliteit en omhelst een breed publiek. De in totaal 24
bijdragen komen in ongemixte vorm voorbij, wat de waarde van dit product
alleen nog maar doet stijgen. Stereo
Sushi maakt haar slogan ´purveyors of the finest hi-fidelity house music´
dus wederom waar! Kijk op www.hedkandi.com/stereosushi
voor meer informatie. Beoordeling:
8
|
 |
|
Yes
King: “Rock This World” (Yes King Records) Genre(s):
Hip-Hop/ Dub/ Reggae/ Dancehall/ Disco/ Ska/ Ragga/ Soul Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Timewarp Distribution Ltd. Yes
King is het nieuwe project van Mark Rae en Rhys Adams. Mark Rae ken je
wellicht van het duo Rae & Christian, dat rond de eeuwwisseling veel
bekendheid genoot in de downtempo/ lounge sector. Het album “Sleepwalking”,
dat in 2000 via Studio !K7 verscheen, is daar het beste voorbeeld van.
Na 2004 vernamen we niets meer van het duo. Gelukkig is Mark Rae nu
terug met een andere studiopartner om een eigenwijs album af te leveren.
Het geluid van Yes King kun je omschrijven als een afgemeten fusie
tussen hip-hop, dub, reggae, dancehall, disco, ska, ragga, soul en ga zo
maar door. Het reguliere album bestaat uit twaalf tracks, die worden
aangevuld met drie remixen. Door de vele gastrollen op het album zit het
met de diversiteit meer dan goed! Het probleem van “Rock This World”
zit hem meer in het feit dat er geen enkele echte uitschieter op het
album te vinden is. Wat je wel op het album vindt zijn een aantal
aanstekelijke tracks, die zo de radio op kunnen. Na beluistering van de
vijftien tracks op “Rock This World” kunnen we spreken over een
vermakelijk en gemiddeld album. Kijk op www.yeskingrecords.com
voor meer informatie. Beoordeling:
7,5
|
 |
|
Barry
Lynn: “Balancing Lakes” (Planet Mu Records) Genre(s):
Elektronica/ IDM/ Drum & Bass/ Breakbeats/ Dub-Step Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Lowlands Distribution Barry
Lynn ken je waarschijnlijk als Boxcutter, waarmee hij releases uitbracht
via labels als Hot Flush en Planet Mu. Voor Planet Mu brengt hij nu
onder de naam Barry Lynn de langspeler “Balancing Lakes” uit. Het is
een uiterst verfijnd album geworden voor liefhebbers van IDM,
elektronica en experimentele breakbeats. Denk bij deze omschrijving aan
de muziek van labels als Ninja Tune en Warp. Lynn vermengt op subtiele
wijze allerlei elementen van underground stromingen als dub, jungle,
drum & bass, UK garage, dub-step en gelieerde genres in zijn muziek.
De eerste tracks op het album hebben wat weg van de befaamde Plaid
sound, maar gaandeweg het album verandert Barry Lynn vele malen van
richting en sfeer. Heel knap als je het ons vraagt. Track #3 –
“Loving Dub” genaamd – stemt ons erg tevreden. Deze track bevat
epische sfeerklanken die vermengd worden met dub en Amen (jungle)
breakbeats. De melodramatische doorklank van het IDM moment “L.T.I.”
vinden wij ook uiterst indrukwekkend. Prachtige akkoorden en geluiden!
Tijdens “Metric Cypher” balanceer je ergens tussen de sound van
Squarepusher en LTJ Bukem. En zo staan er nog talloze stijlvolle,
melodische tracks met een abstract karakter op deze langspeler. Ondanks
het eindeloze geëxperimenteer op “Balancing Lakes” hebben we niet
het gevoel dat de luisterbaar hieronder lijdt. Het vele gepruttel en
geknisper, de (regelmatig) ratelende breaks (zeer creatief, strak en met
veel details geproduceerd) en de drukke invulling qua geluiden gooien
hier dus absoluut geen roet in het eten. Uitstekend album! Kijk op www.myspace.com/barrylynnmusic
voor meer informatie. Beoordeling:
8,5
|
 |
|
Slyde:
“Everyone’s Entitled To Our Opinion” (Finger Lickin’ Rec.) Genre(s):
Breaks/ Punk Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Finger Lickin’ Records (www.fingerlickin.co.uk) De
breaks van het Finger Lickin’ label zijn voortdurend aan veranderingen
onderhevig. Slyde, bestaande uit het duo Robin
Twelftree en Jason Laidback, is een formatie die al een tijdje
meedraait (volgens Discogs brengen ze sinds 2003 releases uit).
“Everyone’s Entitled To Our Opinion” is het debuutalbum van het
duo en laat een ruig punk-achtig geluid horen met ruimte voor electro,
disco, chemical beats en elektronica invloeden. De muziek klinkt van
tijd tot tijd nogal vies en ongepolijst. Iets dat we ook al hoorden bij
de laatste releases van het Marine Parade label. Met dit album probeert
men vermoedelijk de overstap van club naar live podium te forceren. Dit
lijkt prima te lukken, maar je moet wel van dit soort rauwe punkmuziek
houden. Gelukkig vinden we op het album ook nog enkele sporen van de
kenmerkende nu-skool breaks van Slyde terug, zoals je dit oorspronkelijk
van het duo gewend was. Daarnaast staat er ook nog meer experimenteel
getint werk op het album dat moeilijk in een hokje te stoppen valt. Al
met al vinden we dit album niet bepaald een traktatie. Daarvoor is het
album te druk, te onrustig van klank en bevat het te weinig echte
toptracks. Beste track: “Kiss Kiss Bang Bang” dat op een
electro-clash wijze ingezongen is (denk aan Miss Kittin) en stevige,
pompende breakbeats bevat. Kijk op www.fingerlickin.co.uk
voor meer informatie. Beoordeling:
7
|
 |
|
Marcos
Valle & Victor Biglione: “Live In Montreal” (BHM) Genre(s):
(Brazilian) Jazz/ Jazz-Fusion/ Easy Listening Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
ZYX Music Marcos
Kostenbader Valle, geboren in 1943 te Rio de Janeiro (Brazilië), is een
bepalende singer, songwriter en producer die heeft bijgedragen in de
ontwikkeling en wereldwijde populariteit van de Braziliaanse muziek. Marcos
Valle – die al sinds de jaren 60 muziek uitbrengt – is ook bij de
huidige generatie Brazilectro liefhebbers bekend door zijn releases voor
het toplabel Far Out Recordings. Toppers van deze tijd – zoals
Jazzanova en 4hero – remixen de muziek van Marcos Valle maar al te
graag en dat heeft al vele mooie resultaten opgeleverd. Het jazzlabel
BHM Productions heeft vorig jaar (juni 2007) een live CD uitgebracht van
dit Braziliaanse jazz-fusion icoon in samenwerking met gitarist Victor
Biglione. De CD bevat veel bekend werk uit Marcos Valle’s back
catalogus met aansprekende jazz-fusion tracks als “Samba De Verão”
en “Mustang Côr De Sangue”. Naast
het gespeelde materiaal vanuit Marco Valle’s catalogus, gaat Victor
Biglione ook nog eens – middels enkele herinterpretaties – los op
muziek van Egberto Gismonti, Luis Bonfá en
Milton Nascimento. Uiteraard is de altijd heerlijke jazz-fusion
sound op deze live CD in vele gevallen overgoten met een (dun)
Braziliaans sausje. Het album bevat zowel instrumentale- als vocale
bijdragen, waaronder enkele herkenbare thema’s. Het is een overwegend
rustig album geworden dat van het begin tot het einde weet te boeien.
Kijk op www.bhmproductions.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8,5 |
 |
|
Various:
“Aria - The Best Of” (Café del Mar Music) Genre(s):
Classical Chill-Out Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Astral Music Liefhebbers
van moderne klassieke muziek opgelet: er is nu een “Aria - The Best
Of” verzameling verschenen via Café del Mar Music. ‘Conceived,
created, conducted and produced by Paul Schwartz’ geeft de verpakking
aan. Paul Schwartz was al eerder betrokken bij diverse projecten
rondom het thema Aria (ook voor Black Hole Recordings overigens). De
drie edities uit de “Aria” reeks die sinds 1999 via Café del Mar
Music verschenen vormen de basis voor deze ‘samenvatting’. Schwartz
koos zijn veertien favoriete Aria remakes en bundelde ze op CD. Dit
levert mooie momenten op zoals het welbekende “Ave Maria”. Net als
bij de “Classic” reeks van Café del Mar Music, moet je als
luisteraar wel openstaan voor klassieke muziek. Bij Aria’s moet je ook
nog eens van operazang houden. Kortom: een release die geschikt is voor
een (overwegend) ouder publiek. Kijk op www.cafedelmarmusic.com
voor meer informatie. Beoordeling:
7
|
 |
|
Model
500: “Classics” (R&S Records) Genre(s):
Techno/ Electro/ Classics Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Astral Music Het
heropgerichte Belgische R&S Records brengt de komende periode een
aantal essentiële albums en collecties opnieuw uit. Dit heuglijke feit
is zonder twijfel reden tot het maken van reviews voor (bijna) vergeten
albums, die van onschatbare waarde zijn geweest voor de ontwikkeling van
de technomuziek zoals we die vandaag de dag kennen. Naast de heruitgaven
van Aphex Twin’s “Selected Ambient Works ’85-‘92”, Ken Ishii’s
“Classics” en Dave Angel’s “Classics”, is ook Model 500’s
“Classics” album uit 1993 opnieuw verkrijgbaar. Juan Atkins is een
sleutelfiguur in de ontwikkeling van de techno. Sterker nog: al vanaf
begin jaren 80 is deze producer actief. Destijds als lid van Cybotron
(genre: electro). Met een (ter zaken doende) back catalogus waar een
paard de hik van krijgt, zou je deze man een ‘living legend’ mogen
noemen. Zijn Model 500 geluid vormde eind jaren 80 samen met de muziek
van Derrick May en Kevin Saunderson de ‘blueprint’ voor Detroit
techno. Deze drie pioniers worden ook wel de ‘Belleville Three’
genoemd omdat ze elkaar kennen van de middelbare school in Belleville.
In 1995 bracht R&S Records Model 500’s sublieme debuutalbum
“Deep Space”, dat in 1999 een vervolg kreeg met het album “Mind
And Body”. Belangrijker was de release van “Classics” – de
eerste Model 500 release op R&S, 1993 – waarop een verzameling van
Model 500’s beste tracks uit de Metroplex catalogus (Metroplex is
Atkins’ eigen label) terug te vinden is. “Classics” is een
overzicht dat zich kenmerkt door de gedateerde klank. Dat kan ook niet
anders want alle tracks stammen uit de periode ’85 - ’89. Naast
diverse Detroit techno momenten zoals "The Chase" (02) of
"Ocean To Ocean" (07), steken tijdens de track “Night Drive
(Time, Space, Transmat)” (04) ook Juan Atkins’ electro-roots de kop
op. In deze tijd, waarin zoveel muziek beschikbaar is, zit je niet zo
snel meer op het puntje van je stoel van een album vol classics. Echter,
na het beluisteren van alle elf bijdragen wordt het wel (over)duidelijk
dat deze producer van grote invloed is geweest op de ontwikkeling van de
(Detroit) technomuziek. Concluderend kunnen we stellen dat
“Classics” van Model 500 geen wereldschokkende gebeurtenis is, maar
gewoon een lekker album vol klassiekers die het draaien nog steeds waard
zijn. Kijk op www.rsrecords.com
voor meer informatie. Let op: volgens betrouwbare bronnen zullen via
R&S de komende maanden nog een aantal essentiële techno albums
verschijnen van namen als (wederom) Aphex Twin, Joey Beltram en Derrick
May. Ten slotte: van Model 500 zal het uit 1995 stammende “Deep Space”
album opnieuw uitgegeven worden. Dit is dus je kans om R&S titels
die je al jaren zocht alsnog te kunnen scoren. (combi review met Kai-zen) Beoordeling:
8
|
 |
|
Various:
“Ekspozicija 06 By Ben Long” (Matrix Music) Genre(s):
Techno Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Astral Music Vreemd,
maar waar. De “Ekspozicija” reeks brengt na delen zeven (Kevin
Saunderson), acht (Ben Sims) en negen (DJ 3000) nu pas deel zes uit. Ben
Long is beter bekend als 50% van het UK techno duo Space DJ’s. Hier
levert hij zijn eerste solo mix compilatie af die live op het
Winterworld festival in Duitsland opgenomen is. Hij is ook nog eens de
drijvende kracht achter het Potential Records label en een in-demand DJ
binnen de mondiale techno scene (al dan niet met zijn Space DJ’s
maatje Jamie Bissmire). Zijn mix omvat 21 bijdragen en is stevig, funky,
maar onmiskenbaar techno getint. Gekozen materiaal van DJ Misjah, Marco
Bailey, Valentino Kanzyani, Bootek en Eric Sneo bekrachtigen deze
omschrijving. Dit is dansvloerplezier met een uitroepteken! Ben Long is
niet de allerbeste mixer die we ooit gehoord hebben, maar weet met veel
effecten en trucage de boel prima bezig te houden. Helaas biedt de live
mix qua muzikaliteit weinig tot niets. Dat is jammer, maar aan de andere
kant kan ik heel goed begrijpen dat mensen op een feest uit hun
plaatwerk gaan van dit soort DJ-sets. Kijk op www.matrix-music.com
voor meer informatie. Beoordeling:
7
|
 |
|
Various:
“Compost Blacklabel Series Vol. 3” (Compost Records) Genre(s):
Nu-Disco/ (Tech) House Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Lowlands Distribution Jay
Shepheard kreeg de eer om de derde “Compost Blacklabel” verzamelaar
in elkaar te mixen. Deze getalenteerde producer bracht de afgelopen
maanden twee fabuleuze singles uit via het Compost label, die allebei
door vele grote DJ’s (wereldwijd) opgepakt zijn. Vooral de track
“Pipes N Sneakers” is het afgelopen jaar heel veel gedraaid! De
compilatie dan: op deel drie uit de reeks treffen we weer diverse
aansprekende namen zoals Minus 8, Matt Flores, Shahrokh, Jay Shepheard
(met twee bijdragen), TJ Kong & Nuno Dos Santos, Christian Prommer,
Muallem, Quarion, Phreek Plus One en ga zo maar door. Het is een (soms
‘techy’) housefuif van formaat met zo nu en dan een dikke knipoog
naar nouveau disco. Het gemiddelde niveau van het materiaal is
indrukwekkend en daarom kun je deze compilatie zonder voorbeluistering
aanschaffen. Sterker nog: deel drie is zonder twijfel de beste in de
reeks tot zover. Let op: binnenkort komt TJ Kong & Nuno Dos
Santos’ nieuwe single uit – “Tranentrekker E.P.” genaamd –
waarvan we al maanden geleden een preview hoorden en kunnen melden dat
het een indrukwekkende productie is geworden! Houdt die plaat in de
gaten. Kijk op www.compost-records.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8,5
|
 |
|
Various:
“Traum: 10 Years, 100 Releases” (Traum Schallplatten) Genre(s):
Tech-House/ Minimal Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Kompakt (www.kompakt-net.de) Traum
Schallplatten timmert al jaren stevig aan de weg. Het label (dat diverse
sublabels telt) van Riley en Jacqueline Reinhold beschikt inmiddels over
een grote en brede catalogus gevuld met tech-house, minimal en gelieerde
stromingen. Op deze “100” release vinden we niet eerder uitgebracht
materiaal van producers die al vanaf het eerste moment bij het label
betrokken zijn. We noemen Dominik Eulberg, Super Flu, Moonbeam, Fairmont,
Gabriel Ananda, Minilogue, Bukaddor & Fishbeck en ga zo maar door.
Het is een redelijk constante compilatie geworden met elf ongemixte
tracks. Liefhebbers weten wat ze kunnen verwachten en zullen niet
teleurgesteld worden. Let op: deze compilatie zal pas op 2 juni
aanstaande officieel verschijnen (zowel op CD als 3x12” vinyl). Kijk
op www.traumschallplatten.de
voor meer informatie. Beoordeling:
7
|
 |
|
Armin
van Buuren: “Imagine” (Armada Music) Genre(s):
Trance/ Breakbeats Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Astral Music “Imagine”
is het lang verwachte, derde artiesten album van Armin van Buuren, de
volgens het Britse DJ Mag publiek gekozen nummer 1 DJ van de wereld. De
combinatie van het universele gevoel van trance en Armin’s passie
hiervoor heeft voor wereldwijd succes gezorgd. Zijn wekelijkse radio
show “A State of Trance” wordt inmiddels door 40 FM radio stations
over heel de wereld uitgezonden, met elke aflevering ruim 6 miljoen
luisteraars! “Het thema “Imagine” is dé inspiratie geweest voor
de meeste tracks van dit album”, zegt Armin, “Imagine” staat voor
mij hoe ik muziek visualiseer als ik naar een bepaalde track luister.
Sommige tracks zijn meer melodisch en zelfs wat ‘rustiger’ dan
tracks die ik vroeger maakte, het mooie is dat het wél allemaal als
trance gezien kan worden, maar dan net iets anders door toevoeging van
bepaalde orkest invloeden en gitaar-riffs. Het maken van “Imagine”
is een twee jaar durend project geworden dat op acht verschillende
locaties is gemaakt, van Washington tot Nederland en van Los Angeles tot
Ierland. Een flink aantal vocale tracks geven de diversiteit van het
album weer. Van de prachtige tonen van de Amerikaanse Jennifer Rene tot
de rock achtige vocals van de man uit Liverpool, Engeland, Chris Jones
op “Going Wrong” (de eerste single van het album, die nu hoge ogen
scoort!). Andere vocalisten die hebben meegewerkt aan “Imagine” zijn
artiesten die misschien niet verwacht worden op het album van een dance
artiest als Armin. Zo is de track “In And Out Of Love” in
samenwerking gemaakt met Sharon den Adel van de rockgroep Within
Temptation en de kenner zal snel horen dat de zangeres van de track
“Never Say Never” niemand minder is dan Jacqueline Govaert van de
succesvolle band Krezip. Rondom de release van dit album heeft Armin een
enorm gevuld DJ schema, waaronder op 19 april in de Jaarbeurs te
Utrecht, het uitverkochte Armin Only event (www.arminonly.com)
wat gebaseerd is op het album thema “Imagine”. Alle zangers en
zangeressen zullen samen met Armin het publiek 9 uur lang vermaken met
hun optredens en extra`s. “Armin Only: Imagine” is dit jaar niet
“Only” in Nederland. Het evenement in Utrecht is de officiële kick
off van de Armin Only: Imagine wereldtour, waar Armin onder andere
Roemenië, Australië, Canada en Polen aandoet om een spectaculaire
“Armin Only” show neer te zetten. “Het is ongelofelijk hoe vaak
wij het woord ‘Imagine’ gebruiken in onze dagelijkse gesprekken”,
zegt Armin, “Veel van de nummers gaan over liefde, die natuurlijk dé
ultieme emotie trekker is voor iedereen. Ik heb persoonlijk heel veel
plezier in het schrijven en maken van de platen gehad. Doe niet wat
mensen verwachten maar gebruik jouw eigen “Imagination”. Zo luidt
een deel van de persbeschrijving – die een bijzonder goede
omschrijving geeft waar het bij Armin’s nieuwe album om draait. Het
album bevat elf tracks die stuk voor stuk de moeite waard zijn. Opener
“Imagine” is werkelijk oorstrelend. Wat een schitterend thema!
Gedurende het album kiest Armin voor een flink diverse invulling van
zijn trancegeluid, waarbij ook het poppubliek niet vergeten wordt. Onze
favoriete track is het Solarstone achtige “Face To Face”. Wederom
is dit een heerlijk album van een DJ/ producer die dit jaar wel eens
zijn #1 DJ van de wereld titel zou kunnen gaan prolongeren. Kijk op www.arminvanbuuren.com
of www.armadamusic.com voor
meer informatie. Beoordeling:
8
|
 |
|
Ken
Ishii: “Jelly Tones” (R&S Records) Genre(s):
(Detroit) Techno/ Experimental Breakbeats/ Ambient Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Astral Music De
Japanse technoproducer Ken Ishii bracht eind 1995 dit “Jelly Tones”
album uit via R&S Records. Net als de re-issues van Dave Angel,
Model 500 en Aphex Twin hebben we hier met een baanbrekend album te
maken dat jaren na dato nog steeds staat als een huis. Ook Ishii mengt
invloeden uit ambient, Detroit techno en additionele kruiden in zijn
muziek. Zo nu en dan is zijn insteek ook van een experimenteel karakter.
Bij het beluisteren van “Ethos 9” wordt je bijvoorbeeld op
experimentele breakbeats (met ambient invloeden) getrakteerd. “Moved
By Air” mag je gerust ambient downtempo noemen! En zo zijn er nog wel
een aantal voorbeelden te noemen. “Jelly Tones” bevat in totaal
slechts acht bijdragen wat een klein uur speelduur oplevert. Het moge
duidelijk zijn dat ook dit album erg de moeite waard is. Gedateerd, maar
‘oh zo mooi’. Ken Ishii is en blijft een kwaliteitsproducer die deze
nieuwe aandacht zeer zeker verdient. Wat een fantastisch initiatief om
R&S Records weer niet leven in te blazen en met deze re-issues te
komen. Kijk op www.rsrecords.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8
|
 |
|
Various:
“Electronic Lounge” (Streetlight/ Daredo/ ZYX Music) Genre(s):
Downtempo/ Nu-Jazz/ (Deep) House Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
ZYX Music Deze
“Electronic Lounge” compilatie bevat nogal wat tracks uit de MOLE
Listening Pearls stal. Onder de 17 bijdragen bevinden zich onder andere
tracks van Audio Lotion, Lemongass, Wax Tailor, Lahr, Yonderboi,
Moodorama, Alphawezen en Naomi. Maakt dit uit? Welnee! MOLE is al jaren
een prima label met gevarieerde downtempo- en housemuziek, al is de
kwaliteit niet altijd even constant. Op “Electronic Lounge” vinden
we ook die gevarieerde aanpak waarbij downtempo materiaal op één
schijfje is gezet met kitscherige jazz klanken, (deep) house, broken
beats en diverse world music invloeden. Naast de grote MOLE inbreng
staat er ook materiaal van bijvoorbeeld Ror-Shak, Eigenart en Ohm-G op
de speellijst. Vooral Ror-Shak’s muziek spreekt ons na al die jaren
nog steeds aan. Hun in 2005 verschenen album “Deep” met gastrollen
voor onder andere Julee Cruise en Lisa Shaw (Naked Music) kunnen we nog
steeds van harte aanbevelen. Lekkerste track op deze compilatie komt van
Lukas Greenberg die zijn deep-house sound tijdens “So Far” aankleed
met broken beats. Kijk op www.daredo-music.de
voor meer informatie. Beoordeling:
7,5
|
 |
|
Various:
“Play! 02 - Oliver Huntemann Live” (Confused Rec.) Genre(s):
Minimal/ Tech-House/ Electro-Tech Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Intergroove (www.intergroove.de) Oliver
Huntemann nam “Play! 02” live op in Parijs. Het betreft een DJ set
met daarin minimal, tech-house en electro-tech als voornaamste
invulling. Eyerer & Klein, System 7, Clé (geremixt door Matthias
Tanzmann), Martinez, Shlomi Aber en Martin Landsky zijn wellicht de
meest in het oog springende namen. Hoe goed is de mix dan? Redelijk, is
onze mening. Het gekozen materiaal is weinig melodisch en vrij minimaal
qua originaliteit. De 17 tracks op deze mixverzamelaar zijn voor de
minimal liefhebber weliswaar prima te pruimen, maar ik denk niet dat de
gemiddelde houseliefhebber plezier aan deze CD zal beleven. Onze
favoriete track is overigens Spektre’s “Slipspace”. Eén van de
weinige tracks met originaliteit en een ‘spooky’ thema. Kijk op www.confused-recordings.de
voor meer informatie. Beoordeling:
6,5
|
 |
|
Various:
“Balance 013 - SOS” (EQ Recordings) Genre(s):
(Ambient) Techno/ Nu-Disco/ Downtempo/ Pop/ House/ Breakbeats Bron:
3-CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Astral Music De
gerespecteerde “Balance” compilatiereeks van het Australische EQ/
Stomp imperium is toe aan haar dertiende hoofdstuk. Na succesvolle
eerdere delen van underground helden als Jimmy
Van M (US) en Lee Burridge (UK), is het nu de beurt aan het SOS
collectief om te schitteren. SOS blijkt een gelegenheidstrio,
waarvan de Perzische producer/ DJ Omid ‘16B’ Nourizadeh de bekendste
naam is. Samen met Demi en Desyn Masiello staat hij garant voor ruim
drie uur luisterplezier. “Balance 013” is logisch opgebouwd met CD1
als opwarmertje met ambient, broeierige luistertechno (met regelmaat
ingekleurd door ambient tinten), nu-disco, zweverige downtempo, pop
classics en ga zo maar door. Op die eerste schijf staat onder andere het
tijdloze “De-Orbit” van Speedy J. uit 1991. Qua pop classics moet je
denken aan The Cure’s “Lullaby”
en Bryan Ferry’s “Don’t Stop The Dance”. Stevig ‘in de min
gepitcht’ horen we Jody Wisternoff’s recente topper
“Starstrings” in de instrumentale versie voorbij komen (klinkt als
Pat Metheny). Ander interessant materiaal op schijf één komt van namen
als AN-2, LFO (geremixt door Surgeon), Chymera, Christian Smith &
John Selway, Jan Driver en Brandy (geremixt door Chateau Flight). Het
levert een uiterst divers en tevens boeiend resultaat op. Wat ons
betreft de perfecte opwarmer, maar nu willen we toch echt de dansvloer
op! Voor CD2 en CD3 snellen we ons naar de dansvloer. Het trio
selecteerde voor deze schijfjes een reeks aan housetracks met een
(overwegend) torenhoge kwaliteitsstandaard. Het SOS collectief maakt
gedurende deze twee dancefloor disks gebruik van substromingen als
progressive house, tech-house, neo-trance, electro-tech en minimal, maar
schuwt het inzetten van een (voorzichtige) breakbeat of een house
classic – zoals bijvoorbeeld Inner City’s “Big Fun” – niet.
Het gebruikte materiaal is vaak doordrenkt van sfeer en emotie, zonder
dat het ook maar een moment slaapverwekkend wordt. De muzikale keuze is
origineel met ruimte voor tamelijk onbekend (lees: underground)
materiaal. Tussen al het moois vinden we aansprekende producers/
formaties als Dusty Boy, Inner City, Ink & Needle, Spirit Catcher,
Henrik B., Aeroplane, AFX (oftewel Aphex Twin), Omid 16b (niet zo
verrassend uiteraard), Loco Dice (geremixt door Martin Buttrich), DJ
Pippi, The Detroit Experiment en ga zo maar door. Ook over de opbouw van
CD2 en CD3 is goed nagedacht. Tussen het begin van CD2 richting het
einde van CD3 zit een redelijk stuk tempo- en krachtverschil. Echter,
dit is zo subtiel opgebouwd dat je er niet veel van merkt, maar in de
juiste ‘flow’ blijft. De laatste tracks op CD3 zijn bedoeld als
zogenaamde ‘cooling down’. Vanaf de bijdrage van onze eigen Bastian
(Bas Bron aka Comtron aka Seymour Bits) wordt het tempo weer naar
beneden geschroefd om te eindigen met Omid 16b’s sfeerkraker “Full
Of E_emty”. De houseliefhebber haalt met “Balance 013” weer een
uiterst gebalanceerd muzikaal menu is huis. Het blijft razend knap hoe
EQ Recordings steeds weer samenstellers voor haar “Balance” serie
weet te strikken die iets verrassends brengen. Bij deze dertiende editie
is dat zeker weer gelukt. Je kunt horen dat de heren veel tijd hebben
gestoken in de trackselectie en een grote passie voor muziek hebben.
Kijk bijvoorbeeld eens op de tracklist hoeveel ‘edits’ ze speciaal
voor deze mix hebben gemaakt. Dat zegt genoeg! Voor dit soort
initiatieven, binnen de overvolle markt van mixcompilaties, kunnen we
alleen maar respect hebben. “Balance 013” is een 3-CD die zonder
twijfel voor een langere tijd houdbaar is en je terecht kunt vergelijken
met releases van toonaangevende labels als Renaissance en Global
Underground. Kijk op www.balance-series.com
of www.myspace.com/balanceseries
voor meer informatie. Beoordeling:
8,5
|
 |
|
Shameboy:
“Heartcore” (541/ Sputnik/ Happy Few) Genre(s):
Electro-House Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
N.E.W.S. Distribution Shameboy
is het duo Luuk Cox en Jimmy Dewit. Luuk speelde ooit drums in de band
van Buscemi. Met dit Shameboy album beweegt hij zich verre van Buscemi’s
muziek. Shameboy staat namelijk voor rauwe, vuige electro-house. Niet de
Sneakerz variant, maar de variant die meer neigt naar het electro-clash
geluid van een jaar of vijf geleden. Het album bestaat uit tien tracks,
die allemaal best de moeite waard zijn. Soms doet het geluid op
“Heartcore” me denken aan releases van het Great Stuff en Blu Fin
label. Met andere woorden: de electro-house variant die je hoort van
producers als Lützenkirchen, John Acquaviva, Ramon Zenker en Andrea
Doria. Toch is de muziek van Shameboy anders. Met regelmaat is de sound
‘vrolijker’ en toegankelijker als de producers waarmee ik de muziek
eerder probeerde te vergelijken. In totaliteit is dit een erg
vermakelijk album geworden met een scherp electro randje, maar vooral
aardige melodielijnen die je niet zullen tegenvallen. Prima album! Kijk
op www.shameboy.com voor meer
informatie. Beoordeling:
7,5
|
 |
|
James
Pants: “Welcome” (Stones Throw) Genre(s):
80’s Soul/ Disco/ Early Rap/ Electro (Boogie)/ Post-Punk/ Funk Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Walboomers (www.walboomers.com) James
Pants is een nieuwe naam op het Stones Throw label. Hij liep een aantal
jaar geleden al eens stage bij dit label, nadat hij tijdens een DJ
sessie contact had gelegd met labeleigenaar Peanut Butter Wolf (executive
producer van dit album). James Pants is een producer die uit de voeten
kan met vele diverse stromingen. Hij houdt duidelijk van oude muziek. De
invloeden uit zijn muziek zijn breed: van 80’s soul, disco, early rap
en electro (boogie) tot post-punk en funk geluiden. Dit alles op een
subtiele wijze verpakt tot een eigentijdse cocktail met behoud van die
ouderwetse klank. “Welcome” is een album geworden dat afwisselend
vocaal en instrumentaal van aard is. Er staan genoeg sterke bijdragen op
“Welcome” om te kunnen stellen dat het album uiterst welkom is in de
collectie van de avontuurlijk ingestelde hip-hop en funk-luisteraar.
Geef deze plaat eens een kans is ons advies. Kijk op www.myspace.com/jamespants
of www.stonesthrow.com voor
meer informatie. Beoordeling:
8 |
 |
|
Various:
“Nope Is Dope” (Rodeo Media) Genre(s):
(Electro) House Bron:
CD/ DVD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Rodeo Media Nope
Is Dope is een feestconcept dat je min of meer kunt vergelijken met
Sneakerz. Op de avonden krijg je de zogeheten toegankelijke
electro-house sounds te horen van uiteenlopende DJ’s als Gregor Salto,
Quintino, D-Rashid, Hardwell en Skitzofrenix. Deze “Nope Is Dope”
mixcompilatie bestaat uit twee delen: een mix (als audio CD) van
Quintino en een mix op DVD van Sidney Samson. Op deze manier probeert de
organisatie een fraaie vertaling te maken van de clubavonden naar audio-
en beeldmateriaal. Liefhebbers van de Sneakerz sound kunnen in de handen
wrijven bij deze compilatie, want alle usual suspects zijn
vertegenwoordigd op “Nope Is Dope”. Denk aan: Bart B More, Madskillz,
Gregor Salto, Sidney Samson, Afrojack, Fedde Le Grand en ga zo maar
door. Kortom: een waardevol souvenir (zowel geluid als beeld) voor
bezoekers van de feesten, maar vooral ook een vermakelijke CD/ DVD
release voor liefhebbers van de urban house sounds. Kijk op www.nopeisdope.eu
voor meer informatie. Beoordeling:
7
|
 |
|
Various:
“The Nu House Generation” (Big Boss/ Cloud 9 Music) Genre(s):
(Electro) House Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Astral Music De
sympathieke DJ, producer en labeleigenaar Rob Boskamp is al jaren en
actieve kracht binnen de dancescene. Je kent hem wellicht nog van zijn
prima “Brazilian Basics” compilaties voor het Urban Essentials label
(onderdeel van Essential Dance Music). Big Boss Recordings is zijn
nieuwste muzikale kindje en met deze mixcompilatie laat Boskamp horen
over een verantwoorde muziekkeuze te beschikken op het gebied van urban
house. Deze urban house sound moet je in het hoekje van de muzikale
invulling op de Sneakerz en Nope Is Dope avonden zoeken: electro-house
en eclectic house beats met een toegankelijk karakter. Rob Boskamp laat
gedurende zijn mix ook (beperkte) invloeden uit de latin, ragga en
speed-garage passeren. Met een beperkt aantal klinkende namen als Melvin
Reese, Quinten De Rozario, D-Rashi & Rishi, Benny Royal en D.O.N.S.
op de tracklist, blijft deze mixcompilatie met veel onbekender werk
prima op de been. Kijk op www.bigbossrecords.nl
voor meer informatie. Beoordeling:
7
|
 |
|
Dave
Angel: “Classics” (R&S Records) Genre(s):
(Detroit) Techno Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Astral Music Dave
Angel is een sleutelfiguur uit de techno scene van de jaren 90. Wat te
denken van zijn alom geprezen klassieker “Airborne” uit 1995. Dave
heeft altijd aangegeven jazz invloeden in zijn muziek terug te laten
komen. Eerlijk gezegd heb ik dat nooit kunnen ontdekken in zijn muziek.
Het zijn eerder Detroit en ambient invloeden waar Dave Angel bekend mee
is geworden. Sfeerrijke geluidswolken en mooi geprogrammeerde basslines,
dat is Dave Angel! Op “Classics”, een re-issue van het Belgische
R&S label, vinden we twaalf van Dave Angel’s betere tracks. Dit
album kwam al eens uit in 1996. Naast de prominent aanwezige Detroit
tinten is het vooral opvallend dat de opnamen nogal gedateerd klinken.
Zie dit product dus puur als een kans om je collectie van techno
classics uit te breiden. Helaas staat “Airborne” niet op deze
“Classics” CD, wat een gemiste kans is. Conclusie: een prima,
semi-krachtig album met veel sfeertinten en een gedateerde sound. Kijk
op www.rsrecords.com voor meer
informatie. Beoordeling:
8
|
 |
|
Various:
“Jazz Lounge XII” (Ayia Napa/ ZYX Music) Genre(s):
(Nu) Jazz Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
ZYX Music “Jazz
Lounge” is een verzamelreeks van het zelden teleurstellende Ayia Napa
label, maar lijkt hier een presentatie voor materiaal uit de BHM stal.
Op deel twaalf vinden we namelijk diverse artiesten die op BHM muziek
uitbrengen zoals Tok Tok Tok, Maceo Parker, Raphael Wressnig’s Organic
Trio, Musica Nuda Magoni & Spinetti en Mezzoforte. Het is een vrij
rustige compilatie met weinig opvallende momenten. Ja, David
“Fathead” Newman laat een aardige jazz interpretatie horen van
“Hit The Road Jack”. Niet echt spannend. Vanaf track #10 kan er
voorzichtig gedanst worden en we moeten tot de allerlaatste track
wachten voordat we een voltreffer ontdekken. We hebben het nu over de
Braziliaanse jazz fusion van Marcos Valle & Victor Biglione’s
lekkere track “Samba De Verao”. Kijk op www.ayianapamusic.de
voor meer informatie. Beoordeling:
6,5
|
 |
|
Various:
“Eclectic Beatz 5 By DJ Hardwell” (Digidance) Genre(s):
(Electro) House/ Electro-Tech Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Digidance Deze
release is al even uit, maar willen we toch nog even bespreken op deze
site. ‘Better late than never’ zullen we maar zeggen. DJ Hardwell is
alweer toe aan zijn vijfde “Eclectic Beatz” compilatie voor het
Digidance label. Op de tracklist laat hij deze keer klinkende namen als
Dirty South (geremixt door Axwell), Gregor Salto, Axwell (geremixt door
Dubfire, die ook me een eigen track op deze CD voorkomt), Sandy Rivera
& Haze (geremixt door Bart B More), Laidback Luke, Erick-E en
Funkerman & Fedde Le Grand (geremixt door Chuckie & Dave Moreaux)
aan het muzikale woord. Zoals altijd weet Hardwell zijn fans weer te
voorzien van aanstekelijke, toegankelijke tunes met electro-house als
voornaamste stroming. Her en der gebruik Hardwell ook wat electro-tech
kruiden (denk aan de muziek van labels als Blu Fin en Great Stuff).
Helaas staan er naast enkele prima tracks – onder aanvoering van het
stoere, pompende ”Badman Riddim” van Vato Gonzalez – ook een flink
aantal draken van bijdragen op deze mix CD. Sterker nog: van tijd tot
tijd is de mix enorm saai en kwalitatief ondermaats. Jammer, maar het is
niet anders. We hebben in de wandelgangen al gehoord dat deel 6 uit de
reeks niet lang meer op zich laat wachten. Kijk op www.digidance.cc
of www.djhardwell.com voor meer
informatie. Beoordeling:
7
|
 |
Felix
Kröcher & Eric Sneo: “Connected” (Beatdistaster Records) Genre(s):
Techno/ Electro-Tech Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Astral Music Felix
Kröcher en Eric Sneo, twee van de vele top Dj/ producers uit Duitsland,
hebben de creatieve handen ineen geslagen en brengen ons onder de naam
“Connected” niet alleen een Europese tour (waarbij ze helaas
Nederland overslaan) maar bovenal een artiestenalbum vol met heerlijke
techno. Met het album ”Connected” gaan ze terug naar (volgens eigen
zeggen) de roots van het Duitse underground clubgevoel. Geen
ingewikkelde tunes dus, maar nummers bedoeld om het publiek uit zijn dak
te laten gaan. Felix Kröcher zegt over het album dan ook het volgende;
Ons album is techno. Niet hard, niet zacht, geen minimal maar gewoon
techno; gevarieerd, energiek en dansvloergericht”. Het bombastische en
klassiek georiënteerde ”Connected” zet ons nog op het verkeerde
been, maar daarna kunnen de voetjes van de vloer. Het échte
technogeweld barst los met ”Confusing”, een uplifting technotrack
met zeer zware en lage basslines. Ook bij het hierop volgende ”Am I
Evil” nemen de basslines een prominente rol in. Bovendien kent het een
lekkere drive, wat het tot een stuwend en opzwepend nummer maakt. Op de
tweede helft van de cd zijn de nummers wat steviger en donkerder van
karakter. Deze nummers geven een beetje dat ‘underground’ gevoel,
waarbij je je waant in een donkere en industriële omgeving, losgaand op
de stevige technoklanken. Nummers die binnen deze beschrijving vallen
zijn ”Peaktime” (7), ” Planet Phunk” (10) en ”Dirty Filter”
(11). Het is echter vooral ”Hustle & Bustle” (9) dat er
bovenuitsteekt met zijn pakkende ritme en melodie. Aangevuld met een
aantal uitstapjes richting minimal (”Der Knarzige”) en de wat meer
funky en groovy kant van de techno (”Take A Step” en ”Walk On Bass”,
waarbij de vocals van de eerste track voor rekening worden genomen door
niemand minder dan DJ Rush) vormt dit een zeer sterk en origineel
technoalbum. Een album veelal bestaande uit stevige maar opzwepende en
dansvloergerichte tracks, die je bovendien een echt ‘underground’
club gevoel geven. (reviewer: Iguana) Beoordeling:
7,5
|
 |
|
Various:
“Hardtechno Vol. 5 - By Kaoz” (Alphabet City) Genre(s):
Hard-Techno/ Schranz Bron:
2-CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Astral Music Liefhebbers
van harde techno (denk aan DJ Rush) en schranz kunnen weer hun lol op
met deze vijfde “Hardtechno” verzamelaar. Deze 2-CD is gemixt door
Kaoz aka Sven Schaller die zowel materiaal van bekende namen als minder
voor de hand liggende tracks voorbij laat komen tijdens deze krachtige
DJ-mix. Muzikaal is deze muziek niet, maar je kunt er wel maximaal op
uit je plaat gaan tijdens een clubnight of festival. Tussen de in totaal
35 tracks vinden we oudgedienden als Marco Remus, Viper XXL, Sven
Wittekind, Robert Natus en ga zo maar door. Dit is knallen met een
uitroepteken! Meer is het niet, minder ook niet. Het is voor thuis nou
niet bepaald lekker om te beluisteren. Kijk op www.alphabetcity.de
of www.djkaoz.de voor meer
informatie over dit product. Beoordeling:
6,5
|
 |
|
Various:
“Deep House” (Streetlight/ Daredo/ ZYX Music) Genre(s):
(Deep) House/ Tech-House Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
ZYX Music “Deep
House” is wellicht een gemakkelijke werktitel, maar ook inhoudelijk
valt er over deze compilatie het één en ander op te merken.
Streetlight (sublabel van Daredo) selecteerde dertien tracks van namen
als J. Axel. Marshall Jefferson, G-Pal, Forteba, Terry Lee Brown Junior
(geremixt door Steve Bug) en ga zo maar door. Je krijgt house,
deep-house, tech-house en gelieerde stromingen voorgeschoteld in
ongemixte vorm. Op de tracklist staan best een aantal bijdragen die de
moeite waard zijn. Luister bijvoorbeeld eens naar Nikola Gala’s “Let
It Go”, dat door haar vernuftige afmix en ‘stabby’ synths nogal
opzwepend klinkt! Ze hadden alleen de vreselijke vocal wat mij betreft
mogen schrappen. Wat opvalt, is dat men er ook voor gekozen heeft om een
downtempo track toe te voegen in de vorm van Babak Shayan’s “What I
Really Need”. Vreemde keuze, maar op zich niet storend. Conclusie:
“Deep House” is een aardige verzamelaar, maar het lijkt erop alsof
de samenstellers puur in concepten denken in plaats van de muzikale
invulling voorrang te verlenen. Kijk op www.daredo-music.de
voor meer informatie. Beoordeling:
7
|
 |
|
Mauro
Picotto: “Live On Tour” (Media Records/ ZYX Music) Genre(s):
House/ Trance/ Techno Bron:
DVD Rubriek:
4/2008 Distributie:
ZYX Music Mauro
Picotto mag je met recht een ‘superstar DJ’ noemen. Het is een
speler in de scene die voor gigs ‘all over the world’ geboekt wordt.
Voor de fans is er nu een DVD registratie op de markt gekomen met daarop
een registratie van zijn optredens en belevenissen op plaatsen als San
Francisco, Los Angeles, Colombia, Puerto Rico, Venezuela en ga zo maar
door. Naast deze ‘live on tour’ registratie kun je op de DVD onder
andere ook foto’s en extra video’s terugvinden. Kortom: deze release
heeft de liefhebber van Mauro Picotto’s DJ sets/ muziek genoeg te
bieden. Kijk op www.myspace.com/swrecordslondon
voor meer informatie. Beoordeling:
NVT
|
 |
|
Various:
“Minimal House 3” (ZYX Music) Genre(s):
Minimal/ Tech-House/ Electro-Tech Bron:
2-CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
ZYX Music De
delen uit de “Minimal House” en “Minimal Techno” serie (what’s
the difference?) van ZYX Music volgen elkaar in rap tempo op. Deel 3 uit
de “Minimal House” serie bevat wederom twee CD’s. Groove Delicious
en Gregor Dambrovsky (wie kent ze niet) mogen ieder een schijfje vullen
met hun favoriete minimal, tech-house en electro-tech tracks (in gemixte
vorm). Beide doen dit met prima materiaal uit de muzikale stallen van
onder andere Herzblut Recordings, Blu Fin, Pickadoll Music en Get
Physical Music. Op de tracklist van deze 2-CD mixcompilatie vindt je dan
ook namen als Butch, Super Flu (nu eens niet met een release op Traum),
Martin Eyerer & Oliver Klein, Lützenkirchen, The Far East Band (met
onder andere Martin Buttrich), Heiko Laux (Kanzleramt), Dada Life (met
de clubhit “The Great Fashionista Swindle” uit 2006), John Dahlbäck,
Andomat 3000 en ga zo maar door. Kortom: bij deze verzamelserie weet je
wat je kunt verwachten – namelijk de favoriete en nieuwste tunes van
de betrokken DJ’s binnen de genoemde marge van minimal, tech-house en
electro-tech. Kijk op www.myspace.com/djgroovedelicious
en www.myspace.com/dambrovsky
voor meer informatie. Beoordeling:
7
|
 |
|
Guilty
Simpson: “Ode To The Ghetto” (Stones Throw) Genre(s):
Hip-Hop Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Walboomers (www.walboomers.com) Het
album van de uit Detroit afkomstige Byron Simpson aka Guilty Simpson
staat bol van de originele breaks- en beats. Je merkt dat er veel
aandacht in besteed aan dit onderdeel, want ‘droge beats’ hoor je
slechts zelden op “Ode To The Ghetto”. De productie van dit album
werd verzorgd door een aantal toonaangevende producers zoals J Dilla
(inmiddels overleden), Madlib (ook goed voor wat scratchwerk), Mr.
Porter, Babu en Oh No. De lyrics van MC Guilty Simpson klinken soepel en
soms wat agressief. Het eerste deel van het album valt eigenlijk wat
tegen. Pas vanaf track #7, geproduceerd door J Dilla, wordt het album
aantrekkelijker. De track in kwestie – “I Must Love You” genaamd
– zet de toon voor het verdere vervolg van het album, dat vanaf dat
moment veel melodieuzer wordt. In totaal zijn het zestien bijdragen die
Guilty Simpson je te bieden heeft. Het eindresultaat is voor hip-hop
begrippen dik in orde. Het album heeft voldoende leuke tracks te bieden
voor de hip-hop liefhebber. Kijk op www.myspace.com/guiltysimpson
of www.stonesthrow.com voor
meer informatie. Beoordeling:
7,5
|
 |
|
Various:
“Jazz & Milk Breaks” (Jazz & Milk Recordings) Genre(s):
Nu-Jazz/ (Funky) Breakbeats/ Broken Beats Bron:
CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Walboomers (www.walboomers.com) De
eerste CD van het Jazz & Milk label heeft qua vormgeving niet echt
een opvallende, ‘classy’ uitstraling. De muziek op deze compilatie
CD heeft dat echter wel! De compilatie bevat met elektronica
geproduceerde jazzmuziek, waarbij een ratjetoe van invloeden in de
blender gaan. Zo nu en dan vormen kitscherige jazz elementen de basis
voor uitbundige (funky) breakbeats. De dertien bijdragen op deze CD zijn
behoorlijk divers en zijn stuk voor stuk de moeite waard. Een greep uit
de tracklist: neem nou het exotische jazzy downtempo moment “Shamma
Lamma Dingdong” van Mocean Worker. Dat zijn van die tracks waar je als
jazz- en downtempo luisteraar echt enthousiast van kunt raken. Waarmee
kun je het materiaal op “Jazz & Milk Breaks” vergelijken? Er
staan tracks op de CD die neigen naar de funky breakbeats sound van het
Social Beats label, maar ook vinden we verwijzingen naar muziek van
artiesten als Jazzanova (hun sound voor 2000) en St. Germain. De track
“Strudel Strut” van Romanowski herken je wellicht van de
AnotherLateNight compilatie van Rae & Christian uit 2001. Toen
echter onder de naam Aromadozeski Therapy. Onze favoriet is Mr. Chop’s
“Snob” met haar simpele, doch treffende melodielijnen, maar vooral
door de heerlijke ‘trippy’ beats. Ook Pharoah Roche’s broken beats
moment “Swing A Right Hook” is erg de moeite waard. Kortom: een
gevarieerde compilatie CD van een nieuw label dat spoedig met een tweede
deel zal komen. Kijk op www.jazzandmilk.com
voor meer informatie. Beoordeling:
8
|
 |
|
Various:
“Culture Club Volume 6” (N.E.W.S.) Genre(s):
(Electro) House/ Breakbeats/ Classics Bron:
2-CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
N.E.W.S. De
“Culture Club” verzamelaars van het Belgische label N.E.W.S. (tevens
een bekende distributeur) zijn na de voorgaande vijf delen een begrip.
De eclectische aanpak van de samenstellers is niet uniek, maar de
“Culture Club” verzamelaars hebben tot op heden altijd een
uitstekende muzikale invulling gekend. Op deel zes komen Hermanos
Inglesos en TLP (aka Troubleman) aan het woord. Ook “Culture Club
Volume 6” is weer prima te pruimen, al vinden we het hier jammer dat
er zoveel nadruk ligt op de regerende electro-house stroming. Naast het
vele housemateriaal op deel 6 vinden we ook leuk gevonden klassiekers
van (een greep) The Pointer Sisters met ”Automatic”, Kim Wilde met
“Cambodia” en Ram Jam’s “Black Betty” terug op deze dubbel CD.
Opvallend op de tracklist is Adam Freeland’s “Hate” (van zijn
recent verschenen “Hate E.P.” op Marine Parade). Deze rauwe electro
breaks track, geproduceerd in samenspel met Alex Metric, is een goed
gevonden vreemde eend in de bijt op deze 2-CD. Deel 6 is sowieso lang
niet de beste uit de “Culture Club” reeks.
Beoordeling:
7,5
|
 |
|
Various:
“Milkshake” (Minibar Music) Genre(s):
Minimal/ Tech-House Bron:
2-CD Rubriek:
4/2008 Distributie:
Astral Music Minibar
is een joint venture van drie personen waaronder producers Cabanne
(initiator) en Spasm. “Milkshake” is de eerste compilatie die het
label uitbrengt en bestaat uit twee delen. CD1 bevat ongemixte tracks
van het label en CD2 is in een bonus disk in elkaar gedraaid door de
eerder genoemde Cabanne – “Minibar Funksters Special Mix” genaamd.
De volledige compilatie bestaat kort door de bocht uit minimale minimal
en dito tech-house met een weinig muzikaal karakter. Het is dus muziek
voor de doorgewinterde minimalist die van groovy ritmes houdt. We hebben
zelden een compilatie gehoord met zo weinig creatieve ingevingen qua
melodie als deze. Je moet echt goed zoeken naar mooie sfeerelementen op
de 2-CD. Ze zijn er overigens wel, maar heel dun gezaaid. Voor de purist
die houdt van rollende drumcomputers en voortdurend gepruttel is deze
compilatie goud waard. Kijk op www.minibar-music.com
voor meer informatie. Beoordeling:
6,5
|
